Sondaki çığlığın atılması gerekiyordu. Hem beklendik hem de beklenmedik bir şekilde ilerliyor. Takakuranın suçlunun psikolojisini anlamaya yönelik tutkusu hiç bitmiyor.
Spoiler içeriyor
“Tüm hayatım aniden bir rüyaya dönüşse ve ben tamamen farklı biri olarak uyansam ne güzel olurdu.” En etkili kısmının filmin sonundaki beraber yemek yedikleri sahne olduğu kanaatindeyim. Anne, baba, çocuk. Üçü de geceyi çok farklı şekillerde geçirdi ve hep beraber…devamı“Tüm hayatım aniden bir rüyaya dönüşse ve ben tamamen farklı biri olarak uyansam ne güzel olurdu.”
En etkili kısmının filmin sonundaki beraber yemek yedikleri sahne olduğu kanaatindeyim. Anne, baba, çocuk. Üçü de geceyi çok farklı şekillerde geçirdi ve hep beraber masaya oturup maskelerini takıp yemek yemeye devam ettiler. Yanı başımızdaki insanların dahi içlerinde neler olup bittiğini anlayamayabiliyoruz.
Özellikle anne, Megumi, anne rolünü oynamayı sevdiğini söylerken aslında bambaşka bir hayat içinde olmak istediğini gayet güzel aktardı. Galeride gezdiği ve hırsızla “evden bu kadar uzaklaşmışken geri dönemem” konuşması bunu iyi yansıtıyor.
Sonuçta kimse hayatından memnun değil ama kendilerine biçilmiş rolleri oynayarak zaman geçiriyorlar.
İzlediğim en iyi şeylerdendi bir noktada beyin yakıyor ama olsun yinede konuyu işleyiş tarzları çok iyiydi hani konu iyi olupta konuyu çöp etmemişler her şey gerektiği gibi bir filmden alabileceğim Max verimi aldım özellikle filmde gösterilen son dışında 3 tane…devamıİzlediğim en iyi şeylerdendi bir noktada beyin yakıyor ama olsun yinede konuyu işleyiş tarzları çok iyiydi hani konu iyi olupta konuyu çöp etmemişler her şey gerektiği gibi bir filmden alabileceğim Max verimi aldım özellikle filmde gösterilen son dışında 3 tane daha anternatif son çekilmiş olması gerçekten güzeldi böyle bir filmede bu şekilde son değil sonları olması yakışırdı zaten
Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim Ne bir ortak sevinciniz kaldı sizi çoğaltacak Ne bir içten dostunuz var acınızı alacak ... Sevgileriniz ayaküstü, ilgileriniz koşaradım ✒️
Wristcutters: A Love Story ,kendine özgü atmosferi, kara mizahı ve melankolik romantizmiyle dikkat çeken bir film. Film, intihar eden insanların gittiği alternatif bir dünyada geçen sıra dışı bir yolculuk hikâyesini anlatıyor.karakterlerin trajik geçmişleri olmasına rağmen hikâye umutsuzluktan çok, anlam arayışı…devamıWristcutters: A Love Story ,kendine özgü atmosferi, kara mizahı ve melankolik romantizmiyle dikkat çeken bir film. Film, intihar eden insanların gittiği alternatif bir dünyada geçen sıra dışı bir yolculuk hikâyesini anlatıyor.karakterlerin trajik geçmişleri olmasına rağmen hikâye umutsuzluktan çok, anlam arayışı ve ikinci şanslar üzerine odaklanıyor. Görsel olarak soluk ve cansız tonlar kullanılarak bu dünyanın depresif atmosferi vurgulanmış. Ancak absürt mizah ve ilginç karakterler sayesinde hikâye oldukça sürükleyici hale gelmiş.
Eşi benzeri yok bitireli birkaç hafta oldu hala etkisinden çıkabilmiş değilim konusu, karakterleri ve hikayesi o kadar güzeldiki daha ilk bölümleri izlerken bile çok seviceğimi anladım ve beklentimin üstünde bile kaldı sadece dediğim gibi hala etkisinden çıkamadım düşündükçe içimi hüzün…devamıEşi benzeri yok bitireli birkaç hafta oldu hala etkisinden çıkabilmiş değilim konusu, karakterleri ve hikayesi o kadar güzeldiki daha ilk bölümleri izlerken bile çok seviceğimi anladım ve beklentimin üstünde bile kaldı sadece dediğim gibi hala etkisinden çıkamadım düşündükçe içimi hüzün kaplıyor ne diyeyim dünya hassas kalpliler için gerçekten cehennem VJZJXGGXJHFXXGJXGJJGXXG
Annelerimizin bize hep söylediği büyüdüğün zaman da bu yaşlarına geri dönmek isteyeceksin sözünün vücut bulmuş hâli olan 10/10 bir romantik komedi. Eğer romantik komedileri seviyorsanız bence bu filmden de keyif alacaksınız. Elbette filmde bir sonraki olacak şeyi rahatlıkla tahmin edebiliyorsunuz…devamıAnnelerimizin bize hep söylediği büyüdüğün zaman da bu yaşlarına geri dönmek isteyeceksin sözünün vücut bulmuş hâli olan 10/10 bir romantik komedi. Eğer romantik komedileri seviyorsanız bence bu filmden de keyif alacaksınız. Elbette filmde bir sonraki olacak şeyi rahatlıkla tahmin edebiliyorsunuz ve bu da romantik komedilerin şanındandır neticede değil mi? Kendinizi bu filmin akışına bırakın ve biraz da yetişkin hayatınıza içinizdeki çocuğun müdahil olmasına izin verin der ve giderim. İyi izlemeleeerrrr
Bir Yunus Emre romanı. Yunus'un Tapduk Emre'nin kapısında herşeyden vazgeçip Yunus Emre olma hikayesi. Sıradan bir kul iken herşeyden vazgeçip kendinden bile Aşk'a kul olmasına ve o Ask'a yanarak kül olmasına kadar uzanan bir hikaye. İskender Pala'nin kalemine sağlık okuduğum…devamıBir Yunus Emre romanı.
Yunus'un Tapduk Emre'nin kapısında herşeyden vazgeçip Yunus Emre olma hikayesi. Sıradan bir kul iken herşeyden vazgeçip kendinden bile Aşk'a kul olmasına ve o Ask'a yanarak kül olmasına kadar uzanan bir hikaye.
İskender Pala'nin kalemine sağlık okuduğum bilmem kaçıncı kitabıdır.
"Dağdan odun getiriyordum. Herkes ona odun diyordu; iki heceyle, od-un işte, ateş veren şey ... Ama ben onun ilk hecesiyle ilgilendim, ateş olan kısmına, gönüllerde aşkı tutuşturan alevii kısmına, 'od'a talip oldum. Herkes dağa odun için gittiğimi sanıyordu ama ben od için gidiyordum. Gidiyor ve od üzerine kendimle konuşuyor, kendime konuşuyor, içimde onun alevini hissediyor, gönlümü onunla tutuşturuyordum."
"Değil mi ki yolum uzaktı, menzilim çoktu, geçidi yoktu; suretimle yoldaşlık ederdim ... Böyle böyle çok yürüdüm, bende benden içeri yürüdüm. Durmadan yürüdüm, dinlenmeden yürüdüm ..."
"Kimisi bezirgan, kimisi hoca, kimi ak sakallı kimi pir, koca ... Kiminin başucunda taş yok, taş olsa bu sefer dili yok. Bir ıssızlık, bir sessizlik ... " Kime ibret gerek ise bu mezarlığı göstermeli!" diye düşündüm. İnsan böyle bir manzara karŞısında taş olsa erirdi. Sonunda yeni ve yakası olmayan bir kefene sarınacak olduktan sonra bu yalan dünyanın ibreti ne olabilirdi ki? Bir zamanlar bütün dünyaya hükmedip cümle mülke " benim" diyenler bu adamların mıydı?, şu taşlara başlarını koyup yatanlar, bir vakit köşkleri, sarayları beğenmeyenler miydi? Bir vakitler beylik yapan, kendisine kapıcı tutanlar acaba bunlardan hangisiydi? Hani o şirin sözlüler, nerde o güneş yüzlüler; sorsam, araştırsam bulur muydum? Kabristan; bir ibretlik yer idi; ne kapı vardı giresi, ne yemek vardı yiyesi, ne ışık vardı göresi..."