Keşfet - Raf

Kitabın merkezinde, rasyonalizmi savunan filozof İbn-i Rüşd ile ilahi müdahaleyi savunan Gazali'nin yüzyıllar süren felsefi tartışması yer alır. Ana fikir, bu iki düşünce biçiminin dünyayı nasıl şekillendirdiğidir. Akıl ile inanç, mantık ile kaosun savaşını temel alır. Dünya, akıl ve özgürlük…devamı

razaras 1 month ago

Hayatınızın Geri Kalanının İlk Günü

Rémi Bezançon

2 Gönderi

@filmrehberi yorumu üzerine daha önce izlediğim filme ben de bir yorum yapayım dedim. Rémi Bezançon’un Le Premier Jour du Reste de Ta Vie (Kalan Hayatının İlk Günü) filmi, klasik bir "büyüme hikayesi" olmanın ötesinde, bir ailenin anatomisini beş kritik tarih…devamı@filmrehberi yorumu üzerine daha önce izlediğim filme ben de bir yorum yapayım dedim. Rémi Bezançon’un Le Premier Jour du Reste de Ta Vie (Kalan Hayatının İlk Günü) filmi, klasik bir "büyüme hikayesi" olmanın ötesinde, bir ailenin anatomisini beş kritik tarih üzerinden muazzam bir hassasiyetle çıkarıyor. Film, her karaktere kendi "ilk gününü" vererek, zamanın ne kadar hızlı akıp gittiğini ama izlerinin ne kadar derin kaldığını gösteriyor. En büyük çocuk olan Albert, ailenin "mantıklı" ve "mesafeli" yüzü. Tıp okuyarak rasyonel bir yol seçmesi, aslında babasıyla olan sessiz çatışmasının bir yansıması. Ergenliğin en sert rüzgarlarını estiren Fleur, ailenin uçlarda yaşayan üyesi. 16. yaş günü, onun için sadece bir çocukluktan çıkış değil, ailesinin ona biçtiği "küçük kız" rolüne karşı bir başkaldırı. Ortanca çocuk olarak Raphaël, ailenin denge unsuru ve en romantik karakteri. Abisinin düğünündeki varlığı ve o gün yaşadıkları, onun hayatı boyunca hissedeceği "geç kalmışlık" veya "yarım kalmışlık" duygularının temeli gibi. Anne karakteri, filmin duygusal merkezinde yer alsa da aslında en büyük yalnızlığı o çekiyor. Çocuklar büyüdükçe ve evden uçup gittikçe kendi "işlevini" kaybeden bir kadının varoluşsal sancısını yaşıyor. Evin reisi, bir taksi şoförü olarak hayatını başkalarını bir yerden bir yere taşıyarak kazanan Robert, ironik bir şekilde kendi ailesini gitmek istedikleri yere ulaştırmakta zorlanıyor. Film, bu beş karakteri bir araya getirdiğinde; zamanın aslında doğrusal değil, hatıralardan ibaret bir kolaj olduğunu kanıtlıyor. Her biri kendi hayatının kahramanı gibi görünse de, finalde hepsi birbirinin hikayesinin yan karakteri olduklarını fark ediyor. Air’den Lou Reed’e uzanan soundtrack seçkisiyle bu film, izleyicide sadece bir film izlemiş hissi değil, hiç tanımadığı bir ailenin eski fotoğraf albümüne bakmış ve o tozlu kokuyu içine çekmiş hissi bırakıyor. Özellikle filmin müziklerine bayıldığımı söyleyebilirim. Bir şans verilmeyi hak eden bir film.

petrell 1 month ago

Erkekler İçin Divan

Murathan Mungan

1 Gönderi

herkes kendi ateşini başkasının cehenneminde sınar kendi külünde söner bütün rüzgârlarına yazıldığın akşam ateş tadında kum tadında kalarak derinleştirir bazı ayrılıkları zaman al ağrını git buradan en uzun eylülü ömrümüzün uyutmuyor seni ne kömürleşmiş bu gurur ne göğsündeki kaplan seçilmiş…devamı

mehmet.krt 1 month ago

Yeraltından Notlar

Dostoyevski

213 Gönderi

Burdaki “lavuk gibi olmama” isimli kişisel gelişim kitabının, nescafenin yanındaki kupa gibi ekstradan gelmesi lazım bence. Çok güzel bir kitap, güzel nüansları var bence; ama okuduktan sonra bu triplerden uzaklaşmak lazım. Bence farklı bir perspektif sunuyor. Okuduğumda sevmiştim.

zelda_ 1 month ago

Ve Yaşam Sürüyor

Abbas Kiarostami

12 Gönderi

Spoiler içeriyor "Hayatta kalmaya devam etmek de bir sanattır. Sanırım her şeyin en yüce sanatı budur." ●ChatGBT'nin "Ve Yaşam Sürüyor" filmi ile "Zeytin Ağaçları Altında" filmini birlikte yorumlaması. Sadece buraya bırakıyorum ikisi için olan yorumu: Abbas Kiarostami’nin “deprem üçlemesi” içinde yer alan…devamı"Hayatta kalmaya devam etmek de bir sanattır. Sanırım her şeyin en yüce sanatı budur." ●ChatGBT'nin "Ve Yaşam Sürüyor" filmi ile "Zeytin Ağaçları Altında" filmini birlikte yorumlaması. Sadece buraya bırakıyorum ikisi için olan yorumu: Abbas Kiarostami’nin “deprem üçlemesi” içinde yer alan Ve Yaşam Sürüyor (Zendegi va digar hich) ve Zeytin Ağaçları Altında (Zire darakhatan zeyton), sinemada gerçeklik ile kurmaca arasındaki sınırları neredeyse tamamen eriten iki film. Bunları ayrı ayrı ama özellikle birbirine bağlı şekilde anlamak gerekiyor. 1. Ve Yaşam Sürüyor (1992) Hikâye (çok sade ama derin) Filmde bir yönetmen ve küçük oğlu, 1990’daki İran depremi 1990 sonrasında, daha önce çekilmiş olan Arkadaşımın Evi Nerede filmindeki çocuk oyuncuları bulmak için yola çıkar. Ama bu “arama hikâyesi” aslında bir bahanedir. Temalar Hayatın inadı: Yıkımın ortasında bile insanlar yaşamaya devam eder. Sıradanlığın gücü: Deprem olmuş ama insanlar hâlâ evleniyor, yemek yapıyor, çocuklar oyun oynuyor. Gerçek ile kurmaca: Yönetmen aslında Kiarostami’nin kendisine çok benzer. Biçim Belgesel gibi çekilmiş ama tamamen kurgu değil. Oyuncuların çoğu gerçek depremzedeler. Kamera çoğunlukla uzakta durur, müdahale etmez Bu film sana şunu hissettirir: “Hayat, trajedilerden daha büyük bir şeydir.” 2. Zeytin Ağaçları Altında (1994) Hikâye: Bu film, Ve Yaşam Sürüyor’un çekim sürecini anlatır. Yani: Önceki filmde gördüğümüz bazı sahnelerin nasıl çekildiğini izleriz Film içinde film vardır. Ama asıl merkezde: Hüseyin adlı genç bir oyuncunun, filmde partneri olan Tahereh’e gerçek hayatta da âşık olması vardır Temalar Karşılıksız aşk Sınıf farkı (Hüseyin fakir, Tahereh daha eğitimli) Sessizlik ve iletişimsizlik Gerçek ile oyun arasındaki çizgi Biçim Uzun planlar, tekrarlar Aynı sahnenin defalarca çekilmesi “Rol mü yapıyorlar yoksa gerçekten mi yaşıyorlar?” hissi Özellikle final sahnesi (zeytinlikte koşma sahnesi), Kiarostami sinemasının en açık uçlu anlarından biridir. İki Film Arasındaki Bağlantı Bu iki film arasındaki ilişki çok katmanlıdır: 1. Film içinde film yapısı Ve Yaşam Sürüyor → bir yolculuk filmi Zeytin Ağaçları Altında → o yolculuk filminde gördüğümüz insanların hikâyesi Yani ikinci film, birincinin “arka planını” açar. 2. Gerçeklik katmanları Üçleme aslında şöyle ilerler: Arkadaşımın Evi Nerede → saf kurmaca Ve Yaşam Sürüyor → kurmaca + gerçeklik karışımı Zeytin Ağaçları Altında → kurmacanın içinde kurmaca Her film, bir öncekini “gerçeklik açısından sorgular”. 3. Aynı olayın farklı perspektifleri İlk filmde bir hikâye izleriz İkincide o hikâyenin izlerini süreriz Üçüncüde o hikâyenin nasıl üretildiğini görürüz Bu, sinemanın kendisi üzerine bir düşünmedir. 4. İnsan hikâyelerinin sürekliliği Deprem olur → insanlar ölür Ama aynı zamanda: Aşk başlar Hayat devam eder Hikâyeler çoğalır Kiarostami’nin en temel fikri: “Hayat kesintiye uğramaz, sadece biçim değiştirir.” Bu iki film birlikte şunu yapıyor: 1. Sinemanın yalanını açığa çıkarıyor Ama bunu eleştirmek için değil, göstermek için. Kamera var → gerçek değişir Oyuncular var → ama gerçek insanlar Hikâye var → ama yarım kalıyor 2. Küçük anları büyütüyor Bir konuşma Bir bakış Bir yürüyüş Bunlar Kiarostami’de “olay” haline gelir. 3. Açık uçluluk Özellikle Zeytin Ağaçları Altında’nın sonu: Hüseyin’in aşkı karşılık buluyor mu? Bilmiyoruz. Ama önemli olan cevap değil: O koşunun kendisi. Kısa Özet Ve Yaşam Sürüyor → Hayatın yıkım karşısındaki direnci Zeytin Ağaçları Altında → Bu hayatın içindeki bireysel hikâyeler ve sinemanın kendisi Birlikte: Gerçeklik, kurmaca ve yaşamın iç içe geçtiği bir sinema deneyimi Zeytin Ağaçları Altında Final sahnesi: Zeytinlikte geçen o meşhur sahne: Hüseyin, Tahereh’in peşinden gider Uzaktan görürüz (kamera çok uzaktadır) Konuşmayı duymayız Sonra: Hüseyin geri döner Koşar Ama… Cevabı bilmiyoruz Tahereh kabul etti mi? Etmedi mi? Bu belirsizlik ne anlatır? Kiarostami burada şunu yapar: Hikâyeyi çözmez. Ama duyguyu bırakır Sen şunu yaşarsın: Umut var Ama kesinlik yok Büyük resim: Bu ilişki neyi temsil ediyor? Hüseyin – Tahereh ilişkisi aslında: 1. Gerçek ile kurmaca arasındaki sınır Rol yapıyorlar → ama gerçek duygular var Gerçek konuşuyorlar → ama kamera var 2. İletişimsizlik Konuşan: Hüseyin Susan: Tahereh Ama gerçek, ikisinin arasında bir yerde 3. Hayatın devam etmesi Deprem olmuş, insanlar ölmüş… Ama: Aşk hâlâ var, arzu hâlâ var Reddedilme hâlâ var Yani hayat, en kişisel düzeyde bile sürüyor. Her iki filmde de bu gösteriliyor yani yıkıma rağmen yaşam... Çok kısa ama güçlü bir yorum Bence Kiarostami burada şunu söylüyor: “Birini sevdiğinde, aslında onun gerçeğini değil, kendi kurduğun hikâyeyi yaşarsın.” Hüseyin: Tahereh’i seviyor Ama belki de onun gerçek halini hiç bilmiyor Ve Yaşam Sürüyor’un finali, Abbas Kiarostami sinemasının en sade ama en güçlü anlarından biri. İlk bakışta “bir araba sahnesi” gibi durur ama aslında filmin bütün fikrini özetler. Finalde ne oluyor? Yönetmen ve oğlu arabayla yoldadır Zor bir yokuştan çıkmaya çalışırlar Araba zorlanır hatta neredeyse çıkamayacak gibidir. Ama sonra… yavaş yavaş devam eder Büyük bir dramatik çözüm yok Kaybolan çocukları bulma hikâyesi de tam kapanmaz 1. En temel anlam: Hayat devam eder Bu sahne aslında filmin adının kendisi: “Ve yaşam sürüyor” Deprem olmuş, insanlar ölmüş, her şey yıkılmış. Ama: Araba hâlâ gidiyor Yol devam ediyor Yani: Hayat, bütün kırılmalara rağmen akmayı sürdürür 2. Yokuş metaforu O yokuş çok önemli: Zor, engelli, xorucu Depremin kendisini temsil eder gibi Arabanın çıkmaya çalışması ise: İnsanların hayata tutunma çabası Hızlı değil, kolay değil ama mümkün 3. Sonucun belirsizliği Film sana şunu vermez: “Her şey düzeldi” “Mutlu son” Bunun yerine: Devam eden bir hareket verir Yani bir “süreç” Bu çok önemli çünkü: Kiarostami için hayat bir sonuç değil, bir akıştır 4. Kameranın mesafesi Kamera uzaktadır: O anı dramatize etmez. Müdahale etmez. Sadece izler Bu da şunu hissettirir: Hayat, sen izlesen de izlemesen de devam eder 5. Daha derin okuma Bu final aslında üç şeyi aynı anda söyler: 1. Umut Araba çıkıyor → demek ki devam mümkün 2. Gerçekçilik Zorlanıyor → hayat kolay değil 3. Kabulleniş Yol bitmiyor → mücadele sürekli Ve Yaşam Sürüyor → fiziksel yolculuk (araba) Zeytin Ağaçları Altında → duygusal yolculuk (Hüseyin’in koşusu) İkisinde de: Bir hareket var Ama kesin bir sonuç yok Kısa ama güçlü yorum Bence bu finalin özü şu: “Hayat, çözülmesi gereken bir problem değil; sürdürülmesi gereken bir harekettir.” ☆Köker Üçlemesinin ilk filmi olan "Arkadaşımın Evi Nerede?" Filmini çok beğendim, üçüncü film olan "Zeytin Ağaçları Altında" da çok hoşuma gitmişti ama açıkçası bu ikinci filmi pek beğendiğimi söyleyemem. Fazla durağan ve yer yer sıkıcıydı ama depremi görmüş, yaşamış biri olarak o anlamda beni etkiledi, üzdü biraz. Ayrıca yıkımın içinde devam eden hayat beni hep çok etkileyen şeylerden biri. Hem hayat hem de doğa devam ediyor bütün yıkımlara rağmen... Üçlemeye dair genel bilgi yorumda.

duygun 1 month ago

Kış Uykusu

Nuri Bilge Ceylan

130 Gönderi

Klasik Nuri Bilge Ceylan filmlerinden olan bu film zengin ve yazar olan Aydın ve çevresini konu alır. Filmde yerel halk ile aydın kesim diye nitelendirilen kısım arasındaki farklar göz önüne serilmekte. Ayrıca erdem, eşitlik sağ duyu gibi kavramlara değinen üst…devamı

pekhmes 1 month ago

Mu-Te-Luv

Pat Thachai Komolphet

3 Gönderi

BAYILDIMMMMM. Dizi tek bir senaryodan oluşmuyor. 7 ayrı senaryosu var her biri 4 bölüm sürüyor. Sky Wongravee ve Nani Hirunkit in oynadığı bölümleri izledim. Nani nin oynadığı bölüm "Lucky Love" ve bayilzimm tek kelimeyle. Çok komik çok tatlılardı. Başrolle uyumu…devamı

anilonsira 1 month ago

Katil Makine

Patrick Hughes

34 Gönderi

Son yılların en sürükleyici en hızlı ilerleyen aksiyon filmlerinden biri olmuş bence. Başından sonuna kadar hiç sıkmadan izlettirdi. Kafa yormayan basit tarzda akıp giden bir yapım. Birkaç vahşet içeren sahnesi dışında ailenizle beraber izleyebileceğiniz bir film. Başrol oyuncusu role cuk…devamı

amenokagasevo 1 month ago

Sing Street

John Carney

38 Gönderi

Bir avanak bir kız sevip abisiyle konuşup konuşup sürekli farklı tribe girerek işleri rayına oturtmaya çalışıyor ve kendine güvenini kazanıyor. Filmi özellikle İrlanda'nın ingiltere ile ilişkisini anlayabilmek için izlemek istemiştim. Çok ama çok tatlı bir filmdi. Disco elysiumu anımsattı. Belki…devamı

mehmet.krt 1 month ago

Beyaz Geceler

Dostoyevski

162 Gönderi

Spoiler içeriyor Aşkın ne kadar dandik bir şey olduğunu ilk partında yeterince anlatıyor bence. Anlamlı, hoş ve açıklayıcı bir kitap benim için. Ve Nastenka hikâyesinden sonraki bölümler, klasik Rus romanlarındaki probleme sahip. Bu abilerimiz zamanında sayfa sayısına göre ücret aldığı için gereksiz…devamı