Keşfet - Raf

Son yılların en sürükleyici en hızlı ilerleyen aksiyon filmlerinden biri olmuş bence. Başından sonuna kadar hiç sıkmadan izlettirdi. Kafa yormayan basit tarzda akıp giden bir yapım. Birkaç vahşet içeren sahnesi dışında ailenizle beraber izleyebileceğiniz bir film. Başrol oyuncusu role cuk…devamı

amenokagasevo 1 month ago

Sing Street

John Carney

38 Gönderi

Bir avanak bir kız sevip abisiyle konuşup konuşup sürekli farklı tribe girerek işleri rayına oturtmaya çalışıyor ve kendine güvenini kazanıyor. Filmi özellikle İrlanda'nın ingiltere ile ilişkisini anlayabilmek için izlemek istemiştim. Çok ama çok tatlı bir filmdi. Disco elysiumu anımsattı. Belki…devamı

mehmet.krt 1 month ago

Beyaz Geceler

Dostoyevski

162 Gönderi

Spoiler içeriyor Aşkın ne kadar dandik bir şey olduğunu ilk partında yeterince anlatıyor bence. Anlamlı, hoş ve açıklayıcı bir kitap benim için. Ve Nastenka hikâyesinden sonraki bölümler, klasik Rus romanlarındaki probleme sahip. Bu abilerimiz zamanında sayfa sayısına göre ücret aldığı için gereksiz…devamı

filmrehberi 1 month ago

Hayatınızın Geri Kalanının İlk Günü

Rémi Bezançon

2 Gönderi

Raf'a eklettiğim 2008 yılı Fransız filmi. İlk yorumu da ben yapayım. Kara komedi diye açtım biraz güleriz amacıyla ama komedi değil, hatta baya ağır bir aile dramı bile diyebilirim. Film, beş kişilik bir aileyi tanıtıyor. Bu aile, 12 yıl boyunca…devamıRaf'a eklettiğim 2008 yılı Fransız filmi. İlk yorumu da ben yapayım. Kara komedi diye açtım biraz güleriz amacıyla ama komedi değil, hatta baya ağır bir aile dramı bile diyebilirim. Film, beş kişilik bir aileyi tanıtıyor. Bu aile, 12 yıl boyunca hayatlarının seyrini değiştirecek beş önemli gün, beş tarih yaşıyor. Film 24 Ağustos 1988 günü ile başlıyor, O gün, aile en büyük oğulları Albert’in evden ayrılışıyla karşı karşıya kalıyor; 20 yaşındaki Albert, dedesinin dairesinin üstündeki küçük bir hizmetçi odasına taşınmaya karar veriyor. Ardından beş yıl sonrasına 3 Aralık 1993 Cuma’ya ailenin en küçüğü Fleur'e atlıyoruz. 16. doğum gününde herkes onu unutmuş gibi görünüyor. 3.gün ise 3 yıl sonrası yani 22 Haziran 1996 Cumartesi (Sihirli Parmaklar) Bence filmin en ilginç kısımlarından biri burası, Ailenin üçüncü çocuğu, uzun saçlı, oldukça iyi kalpli ve hayatıyla ne yapacağını pek bilmeyen Raphaël’in gitarsız gitar çalma yarışmasına katılmasını ve burada aşık olduğu ama bir daha hiç göremeyeceği müzisyen sevgilisi ile tanışmasına şahit oluyoruz. Ve 25 Eylül 1998 yani 2 yıl sonrasında bu kez film özellikle ailenin ebeveynlerine, özellikle de Marie-Jeanne'e odaklanıyor. Bize, orta yaş krizinin pençesinde, görünüşünden ve özellikle kocası olmak üzere erkekleri hala cezbetme yeteneğinden şüphe duyan hassas bir karakter sunuyor. 5.ci ve son günde yani 26 Mayıs 2000 Cuma diğer ebeveny Baba üzerine. Babanın hikayesi aslında filmin omurgası. Taksici olarak insan gibi çalışmış ama hiçbir şeyi tutamamış. Kötü bir insan değil… ama iyi bir baba da değil. Annenin hikâyesi ise en gerçek olanı. Aldatma eşiğinde olması “ahlaki zayıflık” değil, yılların biriktirdiği duygusal açlık. Kocasından kopmuş, çocuklarıyla bağ kuramıyor. Kaçmak istiyor ama kaçamıyor. En büyük çocukları Albert ise tıp okuyor “doğru yolda” ilerleyen biri ama içten içe o hayatın sahibi değil. Büyükbabayla çatı katına çıkması klasik bir “özgürleşme” hikâyesi gibi görünüyor ama aslında o da bir kaçış. Aile içindeki baskıdan değil, kendi yetersizlik hissinden kaçıyor adeta toplumdan kopup kendinle baş başa kalmak için. Albert’in hikayesi iyi başladı, çünkü çok orijinal ve biraz da eksantrik bir komşuyla tanışmıştı. Ancak kısa sürede karakter sinir bozucu hale geliyor, sürekli öfkeli ve aslında kötü bir adam olmayan babasına karşı nefret dolu davranıyor. Evin tek kızı Fleur’un doğum gününde yaşadığı patlama basit bir “ergenlik krizi” değil. Aslında ailesinin ikiyüzlülüğüne karşı refleks. İlk cinsel deneyimi bir “özgürlük” değil, tam tersine kendini kanıtlama çabası. “Ben artık büyüdüm” demek istiyor ama kim olduğunu bilmiyor. Toplum gençlere “büyü” diyor ama nasıl büyüneceğini öğretmiyor. Fleur bu boşlukta savruluyor. Ve son olarak ailenin ortanca erkek çocuğu “Raphaël” en tehlikeli karakter çünkü en sessiz olan o. Ağabeyinin düğününde var ama aslında yok. Aile içinde rolü “kimseyi rahatsız etmeyen çocuk” Bu tip karakterler gerçek hayatta da en çok kırılanlardır çünkü kimse onların derdini sormaz. Film burada “Aile içinde görünmez olmak, yok olmakla aynı şeydir” diyor bize. Raphaël’in hikayesi büyümenin değil, fark edilmeden kaybolmanın hikayesi. Bu filmi izlerken şunu fark ediyorsun; Hayat büyük anlardan değil, saçma, tuhaf, bazen de utandıracak kadar gerçek anların toplamından ibaret. Ve Fransızlar bunu anlatırken hiçbir şeyi filtrelemiyor. Film, bir ailenin farklı yıllardaki 5 gününe odaklanıyor ama aslında yaptığı şey çok daha basit ve çok daha sert. Aynı evde yaşayan insanların birbirini aslında ne kadar az tanıdığını göstermek. Raphaël’in sahneleri bu yüzden çok güçlü. Gitar çalmayı bile beceremeyen bir çocuğun “hayali gitar yarışmasına” katılması ilk bakışta komik ama aslında acı. Babasıyla kurduğu o garip diyalog, onun ne kadar görülmek istediğini gösteriyor. Ve o yarışmada tanıştığı kızın telefon numarasını camı açık arabada kaybetmesi… Hayatın en klasik tokadı. Ama film orada da bırakmıyor. Yıllar sonra rüyasında numarayı hatırlayıp araması… İşte o an “Bazı şeyler kaçmaz, sadece gecikir.” diyorsun Albert cephesine baktığında ise bambaşka bir absürtlük var. Annesinin muayeneye gelip soyunup göğüslerini açarak oğluna “beni ameliyat et” demesi… ve üstüne bir de “akşama kadar meme görmüyor musun?” diye çıkışması… Bu sahne tam anlamıyla “Fransız sineması sınır tanımaz” dedirtiyor. Ama işin tuhafı, bu rahatsız edici mizahın altında çok gerçek bir şey yatıyor, Aile içinde sınırlar sandığımız kadar net değil. Annenin Fleur’un günlüğünü okuması da aynı çizgide. Yanlış, rahatsız edici ama bir o kadar tanıdık. Çünkü film bize şunu dürüstçe söylüyor. Aile dediğin yer bazen en çok ihlal edildiğin yer. En çarpıcı anlardan biri ise Albert’in düğünü ile dedenin ölümünün aynı güne gelmesi. Normalde hayat burada durmalı dersin. Ama durmuyor. Gelin-damat devam etmek istiyor, baba buna karşı çıkıyor… ve ortaya çok tanıdık bir çatışma çıkıyor. Hayat devam etmeli mi, yoksa bazı anlarda durmayı mı bilmeliyiz? Film bu soruya cevap vermiyor. Zaten en güçlü yanı da bu. Sana hazır bir duygu vermiyor, seni o anın içinde bırakıyor. Sonunda şunu anlıyoruz ki Bu bir “aile filmi” değil. Bu, kaçırılmış anların, ertelenmiş konuşmaların ve yarım kalmış ilişkilerin filmi. Ve en tehlikelisi İzlerken “ne kadar abartı” diyorsun… Ama film bittiğinde kendi hayatından sahneler gelmeye başlıyor aklına.

hiranur_ 1 month ago

Ölü Ozanlar Derneği

Peter Weir

324 Gönderi

Spoiler içeriyor ❤️🩶Merhabalar: Her şeyden önce çoook tatlı bir filmdi.filmi izlerken arada açıp iyi hissetmek için izlerim diyordumki sonunda intiharla bittiği için biraz fikrim değişti.Açıkcası filmin başı çok güzeldi fakat sonunu pek beğenmedim.Bence böyle güzel bir film için sonu daha tatmin edici…devamı

rodeo8080 1 month ago

Antlaşma

Guy Ritchie

30 Gönderi

Filmin sıcak bir hikâyesi var. Genel olarak da sürükleyici ve akan bir filmdi. Özellikle ikiliyi kıskaca aldıkları ilk takip sahnesi baya heyecanlıydı. Coğrafyadaki karmaşa da başarılı şekilde tasvir edilmiş. Ve savaştan çok duygusallık hakimdi diyebilirim..izleyin derim..

tuketimanyagi 1 month ago

Sıkıysa Yakala

Steven Spielberg

214 Gönderi

Film gerçek hayattan uyarlanmış. Çek dolandırıcılığı yapan bir adamın peşine FBI düşüyor. Adam FBI'dan kaçabilecek mi onları da dolandırabilecek mi? İzlemesi çok keyifli, senaryosu güçlü bir yapım. O kadar zeki bir adamın hayatını izletiyor ki filmi bitirdiğinizde bile etkisinde kalıyorsunuz.…devamı

skrik 1 month ago

Serenad

Zülfü Livaneli

186 Gönderi

Gördüğüm kadarıyla günümüzde çok meşhur olan eserler/yapımlar bittikten kısa süre sonra unutulur. Birkaç kişinin övmesiyle birçok kişi okumuş/izlemiştir ve üzerinde çok düşünmeden övgü seline katılmışlardır. Ama ben ilk defa yakın zaman Türk edebi eserinin gördüğü ilgiyi hak ettiğini düşündüm. Kitap…devamı

1895 1 month ago

Stranger Things

Ross Duffer

416 Gönderi

Woow. Ne yolculuktu be :). Bu dizi için streaming platformlarının tüm dünyada yaygınlaşmasını sağlayan yapımlardan biri olduğunu söylemek yanlış olmaz öyle sanıyorum ki. Final sezonu fazla temkinli, aşırı risksiz bir sezondu bence. Öyle anlıyorum ki yazarları benzeri kötü final sezonu…devamı

kerimov.exe 1 month ago

Süt

Semih Kaplanoğlu

9 Gönderi

Bal filminden 2 yıl önce çekilmiş olmasına rağmen, sanki Bal’dan 10 yıl önce yapılmış gibi duruyor. Bana göre Bal’daki sinematografiden eser yok. Atmosfer oldukça boğucu. Sürekli devam eden sessizlik ilk filmde tolere edilebilirken, burada insanı fazlasıyla sıkıyor. Film genel olarak…devamıBal filminden 2 yıl önce çekilmiş olmasına rağmen, sanki Bal’dan 10 yıl önce yapılmış gibi duruyor. Bana göre Bal’daki sinematografiden eser yok. Atmosfer oldukça boğucu. Sürekli devam eden sessizlik ilk filmde tolere edilebilirken, burada insanı fazlasıyla sıkıyor. Film genel olarak Tarkovski havası taşıyor. Neredeyse hiçbir olayın olmadığı, büyük ölçüde sembolik anlamlara dayanan bir yapım. Film temelde ihanet ve kıskançlık üzerine kurulu. En başta gösterilen yılan ve süt sahnesi eski bir Türk efsanesine gönderme yapıyor. Efsaneye göre hamile bir kadının içine yılan girer ve halk bunun bir ihanetin sonucu olduğunu düşünür. Bunu anlamak için bir ritüel uygulanır: Eğer yılan çıkarsa kadın suçlu kabul edilir, çıkmazsa masum sayılır. Filmde de odaya bir yılan giriyor ve onu çıkarmak için benzer bir ritüel uygulanıyor. Ancak filmin sonunda yılanın hâlâ odada serbestçe dolaştığını görüyoruz. Buradaki anlam daha farklı: Süt, filmde saflık ve sadakati temsil ediyor. Yılanın evden çıkmaması ise o evde artık saflığın ve sadakatin kalmadığını ima ediyor. Bu da bana göre The Mirror gibi Tarkovski filmlerine bir gönderme. Yusuf ile annesi arasındaki ilişki de oldukça rahatsız edici bir yakınlık barındırıyor. Yusuf 20’li yaşlarına gelmiş olmasına rağmen hâlâ çocuk gibi annesine bağlı. Babasız büyümüş olmasını da düşünürsek, annesine karşı bilinçaltında cinsel bir çekim hissettiğini düşünüyorum. Annesinin başka bir adamla ilişkisi olduğunu öğrendiğinde ise bir oğul gibi değil, adeta başka bir erkek gibi kıskançlık gösteriyor. Bu kıskançlık neredeyse onu bir suça sürükleyecek noktaya getiriyor. Ancak son anda suda gördüğü büyük mersin balığı onu bu düşünceden vazgeçiriyor. Bu balık, Yusuf’un umutlarını ve geleceğe dair beklentilerini simgeliyor. Balığı eline alıp eve geldiğinde annesinin buna kayıtsız kalması da, onun hayallerinin görmezden gelindiğini gösteriyor. Daha sonra madende çalışmaya başlaması ve süt sattığı dönemlerin aksine karanlık bir dünyaya geçiş yapması, hayatının olumsuz yönde değiştiğini simgeliyor. Sonuç olarak, Bal’a kıyasla çok daha zayıf bir film. İlk filmdeki güçlü görsellik ve karakterlerle kurulan bağ burada yok. Kolay sıkılan biri değilim ama bu film gerçekten fazlasıyla sıkıcı