(@) - Raf

'Sang-woo yedi yaşında, şehir hayatına alışkın bir çocuktur. Annesi iş aramak için onu kırsalda yaşayan büyükannesine bırakır. Sang-woo başta bu yeni hayata uyum sağlamakta zorlansa da bu durum zamanla değişir. Film süresince onun değişim ve dönüşüm yolculuğuna şahit oluruz.' Eveet,…devamı'Sang-woo yedi yaşında, şehir hayatına alışkın bir çocuktur. Annesi iş aramak için onu kırsalda yaşayan büyükannesine bırakır. Sang-woo başta bu yeni hayata uyum sağlamakta zorlansa da bu durum zamanla değişir. Film süresince onun değişim ve dönüşüm yolculuğuna şahit oluruz.' Eveet, içinizi ısıtacak filmlerden biri...Filmi izlerken yüzümde acı-tatlı hep bir gülümseme vardı açıkçası. Filmin sinematografisi de çok güzel şeyler hissettiriyor. Köy yaşantısının dinginliğini özlemişim gibi geldi. Doğanın güzelliği, teknolojiden uzaklığı, insanların azlığı ve daha sade bir yaşam...hepsi hasret duyduğum şeylerdi. Şehir hayatının karmaşasından sıyrılıp, geleneksel değerlere önem veren kırsal hayatın içinde olmak, iyi hissettirdi açıkçası. Şehirli küçük bir çocuğun kırsalda yaşlı büyükannesiyle geçirdiği zamanı konu alan duygusal bir dramadır bu film. Modern hayatın hızından, şehir yaşamının getirdiği bireysellikten uzak bir dünyada, sevgi, sabır ve fedakârlık temalarını ele alır. Filmde diyaloglar oldukça az, özellikle büyükannenin hiçbir diyaloğu yok, buna rağmen oyunculuğuyla yoğun bir duygusal bağ yaratıyor karakter. Bu karakter arası bağlar genellikle bakışlar, küçük jestler ve sessizlikle kuruluyor. Buna rağmen hiçbir şeyin eksikliğini hissetmiyorsunuz, bir bakıyorsunuz ki filmin son sahnesindesiniz. ..... Sang-woo, şehirde doğup büyümüş, teknolojiye bağlı, sabırsız ve şımarık bir çocuktur. Büyükannesinin yanına ilk geldiği andan itibaren ona kaba davranan, küçümseyen, bencil bir çocuk olarak görürüz onu. Tabii süreç boyunca birçok değişim yaşayacaktır. Büyükanne sessiz, konuşamayan bir karakter olarak karşımıza çıkar. Geleneksel köy yaşamına sıkı sıkıya bağlı olan büyükanne torununu sevgiyle karşılar. Onun tüm kaba davranışlarına, şımarıklığına göz yumar ve ona sabırla yaklaşır. Büyükannenin bu rolü hikayenin temelidir aslında. Onun Sang-woo'ya sevgi, şefkat ve sabırla yaklaşması, torununun içindeki duyguları ortaya çıkarmasında, belki de yeni duygular oluşturmasında en önemli etkendir. Filmin en başta vurguladığı kavram, şehir ve köy arasındaki farklardır. Sang-woo hızlı şehir hayatına alışmış, her şeyi hızlıca tüketen ve gözü doymayan bir çocukken, büyükanne kendi geleneksel yaşamında, yavaş tempoyla, her şeyin tadına vararak -zorluklar yaşıyor olsa bile- kendine özgü bir hayat sürer. Bu kuşak farklılıkları, film boyunca gözümüzün önünde olan en temel iki zıt kavramdır. Sang-woo başlangıçta bu yaşama alışamaz -haklı olarak- ama zamanla gözlemleyerek, fark ederek ve yaşadığı şeylerden aslında bir anlam çıkararak bu dünyada kendini bulmaya başlar, köy yaşantısını artık anlar ve bu değerlerin farkına da varır. Filmde önemli olan diğer iki kavram ise sabır ve sevgidir. Torununun saygısız davranışlarına büyükanne hoşgörülü davranır, onu, 'şehirden gelen şımarık bir çocuk işte!' deyip boş vermez. Sang-woo bu davranışları fark etmesiyle zaten büyük bir dönüşüm yaşar. Ve film, "Sabır ve koşulsuz sevgi bir kişiyi elbette değiştirir." mesajını güçlü bir şekilde verir bize. Sang-woo bu zaman diliminde aile bağlarının gücünü ve önemini de fark eder ve bize de fark ettirir bunu. Başlarda köyde kalmaya zorlandığı için memnuniyetsiz olan Sang-woo, zamanla bu duyguyu aşar. Büyükannesine duyduğu bağlılık gelişir. Sang-woo'nun köyde geçirdiği süre, onun kişisel gelişimini ve olgunlaşma sürecini oldukça hızlandırır. Bunu başaran sadece büyükannesi de değildir. Köyde tanıştığı insanlar, sevgi duyduğu bir kız, yaşayıp tecrübe ettiği, gezip gördüğü yer de onu büyük bir oranda dönüştürür. Biliyoruz ki sevgi, sabır ve bağlılık, ilişkilerdeki sorunları, anlaşmazlıkları ve en derin çatışmaları bile aşabilecek güçtedir. Bu kavramların insanlar üzerinde dönüştürücü bir gücü vardır çünkü, sabır ve sevgiyle birbirimize değer katabilir ve daha iyi anlayabiliriz. Bu süreçte sadece biraz zaman ve değişime açık olmak gerekir. Her şey bizi değiştirebilir ve aynı zamanda dönüştürebilir. Bunun bazen farkında oluruz bazen de olmayız. Ama yaşadığımız her olayın, her duygunun, her basit ve zor sürecin bizi yerimizden bir nebzede olsa kaydırdığını, farklı bir yere taşıdığını yani değiştirdiğini bilmeliyiz.. "Büyükanne, hastalandığın zaman, sadece boş bir mektup at. O zaman onun senden geldiğini anlar ve hemen gelirim. Tamam mı?" ..... Filme Puanım: 7/10 Film Hakkında Bilgiler Kim Eul-boon (büyükanne), profesyonel bir oyuncu değildir. Filmdeki büyükannesi rolünü, yönetmenin kırsal kesimde bulduğu yaşlı bir kadın olarak gerçek yaşantısından izler taşır. Film, Kore ve dünya çapında büyük beğeni topladı. Kore'de gişe rekorları kırdı ve yurtdışında pek çok festivalde ödül aldı. Bu ödüller; en iyi kadın oyuncu, en iyi erkek oyuncu, en iyi senaryo ve en iyi yönetmen gibi ödüllerdir. Film, kırsaldaki yaşamın sadeliğini ve geleneksel Kore değerlerini yansıtır. Modern şehir hayatının dışında, seyircilere nostaljik bir köy atmosferi sunar. Lee Jeong-hyang (yönetmen), ilk filminin ardından uzun bir süre sinemaya ara vermiş. The Way Home, onun geri dönüş projesi olmuş ve bu filmle büyük başarı kazanmıştır. Filmin Yönetmeni ve Senaristi: Lee Jeong-hyang Yapım Yılı: 2002 Tür: Dram Ülke: Güney Kore Süre: 85 dakika

filmtepesi 1 year ago

Mükemmel Günler

Wim Wenders

114 Gönderi

'Tokyo'da halka açık tuvalet temizleyicisi olarak çalışan Hirayama adlı bir adamın günlük yaşamı ve iç dünyası konu alınır. Hirayama, oldukça basit ve düzenli bir yaşam sürer ve rutinlerine bağlıdır. Görünüşte sıradan gibi duran bu rutinler, aslında onun için bir anlam…devamı'Tokyo'da halka açık tuvalet temizleyicisi olarak çalışan Hirayama adlı bir adamın günlük yaşamı ve iç dünyası konu alınır. Hirayama, oldukça basit ve düzenli bir yaşam sürer ve rutinlerine bağlıdır. Görünüşte sıradan gibi duran bu rutinler, aslında onun için bir anlam taşıyan ritüellere dönüşmüştür. Peki bizim hayatımız anlam taşıyan rutinlerden oluşuyor mu, yoksa yaşayıp gidiyor muyuz?' Günlük hayatın içinde saklı olan güzellikleri ve anlamları keşfederek basit bir yaşamı yücelten bu film, kişisel bir yolculuktur aslında. Hirayama, her sabah aynı rutiniyle güne başlar; sokaktan gelen süpürge sesiyle gözlerini açar, yatağını toplar, tıraş olur ve dişlerini fırçalar, bitkilerini sular, özenle giyinir ve dışarıya adımını attığı an bir şükür duygusuyla gökyüzüne bakar ve derin bir nefes alır, ardından soğuk kahvesini alır ve işe gitmek için arabasına biner. 60'lı 70'li yıllardan kalma kasetlerini dinler, her güne ayrı bir müziği var gibi görünür. İşine gider ve bu işini büyük bir özenle yapar. Her küçük ayrıntıya dikkat eder ve bu titizliği, işinde ona hayran olmamızı sağlar. İş aralarında, boş vakitlerinde bir ağacın altında oturur ve doğayı seyreder. Doğayla kurduğu bağ ve bundan duyduğu huzur ölçülemez derecede fazladır. Akşamları her zaman gittiği bir restoran vardır, burada tek başına yemek yer. Çoğu zaman sade yemekleri tercih eder ve bu yemekleri de keyifle, tadını çıkararak yer. Burada hem onun yalnızlığını hem de kendisiyle barışık bir yaşam sürdüğünü görürüz aslında. Hirayama’nın gün sonundaki ritüelleri de sabahki kadar belirgin ve sadedir. Akşamları yine kendisiyle baş başa kalır, kendine vakit ayırır. Kitabını okur, gün boyunca yaşadığı anlar bir özet gibi kafasında canlanır ve günü tamamlar. Onun ne çocukluğunu biliriz ne de evlenip evlenmediğini. Bir an da Hirayama'nın hayatına dahil oluruz ve bir an da Hirayama'nın hayatından çıkıp gideriz.. Uzun zamandır izlemediğim türden bir yapıttı. Çünkü temelde sadece karaktere ve mekana odaklanıyor film. Minimalist oluşuyla, yalın bir tarzda ilerlemesiyle herkesin sevebileceği bir film değil bu, ama rutinleri olan herkesin izlemesi gereken bir film bence. Ben çok severek seyrettim, biraz araştırınca da filmin derinliğini çok daha iyi anladım. İnanın filmden sonra bir farkındalık geliyor insana. Çünkü baktığımız zaman temelde gün içinde karakterle aynı rutinleri devam ettiriyoruz biz de, ama söve saya ya da memnuniyet duymadan, gelişigüzel...Sonunda bunun faydasız olduğunu anlıyoruz. Çünkü hiçbir şey değişmiyor.. Hayatımızı bir an da değiştiremiyorsak, bunu rutinlerimizi değiştirerek, yavaş yavaş, adım adım sağlayabiliriz belki de. Yaptığımız rutinlerin farkında olarak, biraz daha sade bir yaşamı tercih ederek, insanları, çevremizi ve dünyayı gözlemleyerek bunu başarabiliriz sanırım. Hirayama, yalnızlığa terk edilmemişti, yalnızlığı tercih etmişti. Basit, sade bir yaşamla da iç huzurunu sağlayabiliyordu. An'lardan keyif alıp, mutluluğu yakalayabiliyordu. Çünkü böylesi daha iyiydi onun için. Hayatın karmaşasından sıyrılıp, kendini bulmuştu o ve bu ona yeterdi. "Bir dahaki sefer, bir dahaki seferdir. Şimdi, şimdidir."

filmtepesi 1 year ago

Köpeğim Skip

Jay Russell

1 Gönderi

'9 yaşındaki Willie Morris tek ve yalnız bir çocuktur. Doğum gününde ona bir köpek alınır ve bu köpek onun hayatının birçok yönünü kökten değiştirir.' Bazen yalnız olduğumuzda birine ihtiyaç duyarız. Onunla konuşmak veya susmak isteriz. Anlamak, anlaşılmak isteriz. Sevmek isteriz,…devamı'9 yaşındaki Willie Morris tek ve yalnız bir çocuktur. Doğum gününde ona bir köpek alınır ve bu köpek onun hayatının birçok yönünü kökten değiştirir.' Bazen yalnız olduğumuzda birine ihtiyaç duyarız. Onunla konuşmak veya susmak isteriz. Anlamak, anlaşılmak isteriz. Sevmek isteriz, sevilmek isteriz. Ve bu sebeple de yanımızda birinin varlığını görmek, hissetmek bize güç verir. Bu bazen bir insan olabilir bazen de bir hayvan. İşte bu filmde, 9 yaşındaki küçük Willie'nin yanında küçük Skip vardır. O, ona bahşedilmiş en güzel hediyedir. Bir dosttur, bir arkadaştır, her şeyden ötedir. Her duyguyu yaşarken yanında Skip vardır. Beraber oyunlar oynar, gezer, keşfeder ve her şeyin üstesinden yine beraber gelirler. Her durumda ve her duyguda birbirlerinin yanındadırlar. Aslında filmin bütününe baktığımız zaman işlenen kavramlar arkadaşlık, dostluk, sevgi ve sadakat, yalnızlık, dışlanmışlık, zorbalık, ırkçılık ve savaş üzerinedir. Bir çocuğun mutsuz ve yalnız olması. O dönemde bir savaşın olması ve ırkçılığın hala mevcut olması. Küçük evcil bir hayvanın, bir çocuğun hayatını etkilemesi ve değiştirmesi gibi. Baktığımız zaman evcil hayvanların insan üzerindeki etkileri de oldukça fazla. Yalnızlığın azalması, onunla özel bir bağ kurulması, stresi ve kaygıyı azaltması ve sosyalliği arttırması gibi. Skip'in Willie üzerinde de biliyoruz ki etkisi oldu. Onun yalnızlığını giderdi, arkadaş edinmesini, daha güçlü ve daha cesaretli olmasını sağladı. Ve tabii ki güzel bi çocukluk geçirmesine de katkıda bulundu. Bu karşılıklı bir sevgiydi ve ikiside bu sevgiden nasibini aldı. "Çocukluğunuzun köpeği size dostluk, sevgi ve ölüm hakkında çok şey öğretiyor. Ben tek bir çocuktum. O da tek bir köpekti.." Ben filmi çok beğendim. "Aileyle izlenebilecek filmler" arasına da girebilir. Film boyunca Willie ve Skip'in arkadaşlığına şahit oluyoruz ve imreniyoruz da bence. En azından ben imrendim bu arkadaşlığa. Çünkü hiç evcil hayvanım olmadı, o duyguyu bilmiyorum. Aralarındaki o sevgi, o bağ çok derin olmalı.. Eğer bir evcil hayvanım olsaydı sanırım filmi çok daha iyi anlayabilirdim.. Ve film bize diyor ki; Eğer bir evcil hayvanınız varsa geçirdiğiniz anların tadını çıkarın.. Filme Puanım: 6/10 Film Hakkında Bilgiler My Dog Skip, Willie Morris'in 1995 yılında yayınlanan bir anı kitabıdır. 2000 yılında da bu film çekilmiştir. Ancak kitabın yazarı Willie Morris, film 1999'da tamamlandıktan hemen sonra kalp krizi geçirip, ölmüştür. Morris, filmin New York'taki ön gösterimini izlemiş ve filmi "kesinlikle bir klasik" olarak övmüştür. Ardından birkaç gün sonra ölmüş ve filmin son versiyonunu izleyememiştir. Film onun anısına ithaf edilmiştir. Filmin Yönetmeni: Jay Russel Hikaye: Willie Morris Yapım Yılı: 2000 Tür: Komedi / Drama Ülke: ABD Süre: 95 dakika

filmtepesi 1 year ago

Küp

Vincenzo Natali

61 Gönderi

'Birbirlerini tanımayan, altı kişi bilmedikleri bir biçimde kendilerini bir küp sisteminin içinde bulurlar. Bu tehlikeli ve tuzaklarla dolu küplerin içinde çıkış yolunu ararlar. Peki onları buraya hapseden kimdir ve bu küpün içinden kurtulabilen olacak mıdır?' Evett filmin konusu bu şekilde.…devamı