flawlessense (@flawlessense)

Film sıradan bir vampir hikayesi değil. Daha çok ölümsüzlükle lanetlenmiş bir ruhun itirafı gibi. Film adeta barok tablo gibi. O ışık, kostüm, sahne tasarımları. Caravaggio tablolarını anımsattı bana. Louis ve Lestat’ın ilişkisi o kadar karmaşık ve tuhaf ki bize sevginin…devamıFilm sıradan bir vampir hikayesi değil. Daha çok ölümsüzlükle lanetlenmiş bir ruhun itirafı gibi. Film adeta barok tablo gibi. O ışık, kostüm, sahne tasarımları. Caravaggio tablolarını anımsattı bana. Louis ve Lestat’ın ilişkisi o kadar karmaşık ve tuhaf ki bize sevginin farklı anlamlarını sorgulatıyor. Sevgi Louis için anlam aramak iken, Lestat için sahip olmak demekti. Louis’in vicdanı ile olan savaşı nedeniyle insan olarak kalmak istemesi ona vampir olmaktan daha çok zarar veriyor aslında. Lestat ise kendisini kabullenmiş, doğasını bastırmayan bu sebeple suçluluk duymayan biri haline gelmiş ve sadece anı yaşayan bir vampir olmuştur. Bu yüzden bağ kurma yetisi eksik biridir. Her ne kadar birbirleriyle kovalamaca oynasalarda bir gerçek var. Louis Lestat olmadan hayatta kalamaz, Lestat ise Louis olmadan anlamlı hissedemez. Aslında bir nevi Louis’in insani duygularla karmaşa içinde olması, Lestat’ı insani hissettiriyor olabilir. Ve belki de Lestat’ın Louis’i bırakamamasının sebebi Louis’in ona bir umut olmasıdır, onu bu yönüyle kendinden daha güçlü görmesidir. Belki de bir zamanlar bende öyleydim ya da onun gibi olabilirim hala geç değil diye düşünmesine neden oluyor olabilir. Ama davranışlarıyla ve yaptıklarıyla Louis gibi olmak yerine Louis’i kendine benzetmeye çalışması işi karmaşıklaştırıyor haliyle. Bunlar tamamen varsayım tabi. Belki de sadece Louis’in kendisine direnmesi hoşuna gidiyor da olabilir. Sanırım bende onlar gibi bir dönüşüm geçirseydim yüksek ihtimalle Lestat’a benzerdim. Ama vicdani ve sevgi üzerinden Louis’e benzemeye çalışırdım. Ne yaman bir çelişki ama.. Aslında dünyayı keşfedip, güzellikleri görmek, yeni yeni deneyimler edinmek için sonsuz bir ömür olacaktı önümde. Ayrıca kötüleri dünyadan ayıklamak, masumlara ve muhtaçlara yardım etmek isterdim. Lanetlenmişiz bari en azından dünyaya, insanlığa bir yararımız olsun değil mi? “Ya lanet… Bir görev değilse?” “Ya sadece bir varoluşsa?” O zaman iyilik yapmak: Bir zorunluluk değil bir seçim olur. Ve seçimle yapılan iyilik… Zorunluluktan yapılan iyilikten daha değerlidir… Ama asıl sınav o zaman başlar… Ölümsüzlük romantik görünüyor ama aslında: Her şey tekrar eder, İnsanlar gelip geçer, Anlam yavaş yavaş aşınır. Ve en tehlikeli soru şudur: “Neden hâlâ iyi olayım?” İlk 10 yıl kolay İlk 100 yıl anlamlı Ama 300 yıl sonra? Böyle böyle Lestat’a dönüşüm başlar işte… Ama… Dünyayı keşfetmek, güzellikleri görmek, sanata, doğaya, ruha aşık olmak işleri değiştirebilir. Çünkü sadece kötülüğü azaltmak üzerine varoluş: Zamanla sertleşir, insanı yargılayıcı yapar. Ama güzelliği korumak: İnsanı yumuşatır, bağ kurmasını sağlar. Ve bu da bizi Lestat’tan uzak tutar…

flawlessense 11 months ago

Güzel İnsan

Christophe Honoré

21 Gönderi

Junie, annesinin ölümüyle etrafına çok yüksek duvarlar örerek kendini insanlardan soyutlar. Tekrardan sevdiği birini kaybederek acı çekmemek adına insanlara karşı mesafeli, soğuk ve duygusuz davranır. Sonuçta sevdiğin kimse yoksa kaybedecek kimsen de yoktur… Ama sevmeden de yaşanmaz değil mi? Mesela…devamıJunie, annesinin ölümüyle etrafına çok yüksek duvarlar örerek kendini insanlardan soyutlar. Tekrardan sevdiği birini kaybederek acı çekmemek adına insanlara karşı mesafeli, soğuk ve duygusuz davranır. Sonuçta sevdiğin kimse yoksa kaybedecek kimsen de yoktur… Ama sevmeden de yaşanmaz değil mi? Mesela Otto’ya olan çelişkili hisleri gibi.. Otto’ya gerçekten değer verdiği doğru ama asıl -her ne kadar inkar etse de- Nemours’a aşık olmuştu. Zaten onun bu çelişkisi filmi çok dokunaklı kılmıyor mu? 🫠 Okuldaki o gri koridorlar, gri duvarlar ve ortamlar gençliğin ortada kalmışlığını, ne çocukluk kadar masum ne de yetişkinlik kadar bilinçli olduğunu anlatıyor gibi. Gençlerin aşk hayatlarını dikkate alırsak, karanlık arzularını ve ne istediğini bilmemezliklerini, boşlukta olma durumlarını da anlatıyor olabilir. Aynı zamanda bu renk algısı kıyafetlere de yansıtılmış olabilir. Junie’nin kıyafetleri çoğunlukla koyu renklerdeydi. Özellikle ihanet duygusu hissettiği zamanlarda. Otto’nun kıyafetlerinin rengi ise diğer karakterlere göre daha renkli. Bu da Otto’nun masumluğunu, saf sevgisini ifade ediyor olabilir. Peki Nemours’un öğrencisiyle olan ilişkisinin etik sınırlarına ne demeli? Film bu ilişkiyi romantize mi ediyor yoksa eleştiriyor mu yoruma açık bırakılmış. Ama Nemours, Junie’ye aşık olduğunu anladığı zaman o zamparalığını bırakıp diğer ilişkilerine bir son vermişti. İşte buradaki değişim, aşkın dönüştürücü gücünü ortaya koyuyor. Bu yüzden film ilişkiyi hem eleştiriyor hem de romantize ediyor gibi, hayat gibi çelişkili… 🫠 Filmde beni en çok etkileyen karakter Otto oldu. Özellikle Otto’nun son sahnesi Comme La Pluie şarkısıyla bütünleşmiş resmen. Film masum insanların daha hassas olduklarını ifade etmek istemiş olabilir mi ya da iyilerin kaybettiğini? 😶‍🌫️ 📜 Yazımı filmde sevdiğim diyalogları ve sözleri alıntılayarak sonlandırmak istiyorum. 📜 Beni artık sevmediğin bir zamanı düşünmek, kendime koyduğum kuralları çiğnemekten çok daha kötü. Biliyorum ki ikimiz tıpkı bir başka çift gibi birlikte olabiliriz ama ne kadar sürer ki? sıradan iki insanın aşklarının sonsuza dek sürdüğüne hiç şahit oldun mu? Masum aşk, kitaplarda bile yer almıyor. Birini sevmek kısıtlı bir süreç ve bunun bizim için de bir istisnası olmayacak çünkü diğerlerinden bir farkımız yok. Beni hayatının sonuna dek sevmiş olan tek insan Otto. Aptalca gelebilir, ama düşününce bu doğru. Kendimi sana sunduğumda sen değişeceksin. -Bana pek güvenmiyorsun demek ki. -Aptal değilim. Yakışıklısın. Herkes seni beğeniyor. Hayatından onlarca kadın geçmiştir... Bense yalnız ikisini biliyorum. Onlara olduğu gibi, bir gün bir başka kadından hoşlandığında beni de bırakıp gideceksin ve ben bununla başa çıkamayacağım... Her zaman bir başkasına aşık olduğunu onun da seni sevdiği düşünüp duracağım. Sonra belki diğerlerinin yaptığı gibi bu acımı dindirmek isteyeceğim. ✨ "Ölümcül bir aşk hastalığına tutulmuş gibiyim. Aptal gibi hissediyorum. Sırılsıklam aşık oldum. Tam bir aptalım. Aşık olduğumu hissetmeyeli epey olmuştu. yıllar. Bilirsin, miden düğümlenir, göğsün alev alır, bacakların güçsüzleşir. Sakinleşmem, toparlanmam gerek biliyorum ama işte, yapamıyorum." ✨ Bazen bize yağmur gerekir Fırtına yalnız adımlar biriktirir Haykırmak için, acı içinde Bu kelimeleri, senin yüzüne Bazen bize yağmur gerekir Güneşin içinde, biz ölürken Sakındığımız tüm o ateşinden Ve aşk çoktan çekip gittiğinden Bazen uğraşırız, boş yere Savaşmayı tercih ederek Onu yenmek, ona acı vermek için Öyle bir acı ki bir daha kimse onu istemesin Bazen uğraşırız, boş yere Omuzlarımız ele verir Andığımız o aşk çoktan Kum gibi kayıp gittiğinde Bazen tutarız hıçkırıklarımızı İçinde ne varsa sayıp dökmektense Yalnız birkaç gözyaşı, açıklardı Yazık, bu bile bazen çok fazlaydı Bazen tutarız hıçkırıklarımızı Gündüz zorlarken Geceler açığa vurur Dargınlar gibi davranan yıldızları Gökte yalnız bize yakılan bir ağıt Bazen gündüzler zorlar Gece öyle uzaktadır ki bize Sen acı içinde, yalnız kaldığın zaman Yıldızlı tepelerden birinde ✨

flawlessense 11 months ago

Alev Almış Bir Genç Kızın Portresi

Céline Sciamma

70 Gönderi

Öyle bir film ki, sessizliğiyle bağırıyor adeta. Her sahnesi bir tablo gibi. Mekanlar, ışık kullanımı, renk paleti, bakışlar, duruşlar, diyaloglar tamamiyle tablodan ve şiirden fırlamış gibi. 🤍🫠 Filmdeki bakışmalar öyle derin ki… Hani o kelimelerin yerine gözlerin iletişime geçtiği sahneler…devamıÖyle bir film ki, sessizliğiyle bağırıyor adeta. Her sahnesi bir tablo gibi. Mekanlar, ışık kullanımı, renk paleti, bakışlar, duruşlar, diyaloglar tamamiyle tablodan ve şiirden fırlamış gibi. 🤍🫠 Filmdeki bakışmalar öyle derin ki… Hani o kelimelerin yerine gözlerin iletişime geçtiği sahneler var ya, ben o sahnelere kalbimi bıraktım resmen 🫠✨ Duyguları bu kadar yansıtabilmek gerçekten çok büyük bir başarı ve muhteşem ötesi bir oyunculuk 👏 İnsanın içinde bulunduğu duygu durumu için bazen kelimeler kifayetsiz kalıyor ve o sırada gözler dile geliyor. Sanırım filmde beni en çok etkileyen şey buydu, gözlerle diyalog… 🫠 Aslında filmdeki bu sahneler aşkın ve tutkunun sadece fiziksel değil, aynı zamanda çok derin ve zihinsel bir boyutta da yaşandığını gösteriyor. Aralarındaki sessiz ama yoğun bağ gerçekten etkileyici… Ayrıca filmde geçen diyaloglar da adeta şiirden fırlamış gibi insanın ruhuna dokunuyor. 🪶 📜 Sanırım beni duygulandıran ve düşünmeye teşvik eden sahnelerden biri ise, hizmetçi kızın çocuğunu düşürmek için yaşlı kadından yardım aldığı sırada, bir bebekten teselli bulması… Tamamen yoruma açık bir sahne olduğunu düşünüyorum. Kız kendi bebeğinden vazgeçmek üzereyken, yanında ona sevgiyle bakan bebek, ona anneliğin başka bir yönünü gösteriyor gibi… Aslında bu sahne vicdanı temsil etmeyi amaçlıyor olabilir. Bebek sanki ona “Son bir kez daha düşün” der gibi kızın iç sesini temsil ediyor olabilir. Ya da dayanışmanın bir sembolü de olabilir. Kendi bebeğinden vazgeçerken başka bir bebeğin sevgisinden güç almak… Ne kadar da etkileyici değil mi? Tabi bu sahne benim çok dikkatimi çektiği için uzunca yorumladım, genel konusu bu değil. 📜 Film kalpte iz bırakan, hüzünlü ama bir yandan da derin bir aşk hikayesini anlatıyor aslında. Sevginin ve aşkın varolduğu ama kavuşulamayan bir aşk hikayesini… Kavuşmanın olmaması mutsuz bir son hissiyatı vermiyor. Çünkü onların yaşadığı şey öyle saf, öyle yoğun ve zamanüstü ki, final sahnesi hafızamızda anıtsallaşıyor resmen. Müzikleri ise hâlâ kulağımda.. Mutlaka izleme listenize eklemelisiniz 🤍🕊️🕊️

flawlessense 1 year ago

Sıradan Bir Noel

Petter Holmsen

3 Gönderi

Bu filmin yeri bende hep farklı olacak sanırım. Rahmetli teyzemle izlediğim son filmdi. Yılbaşına birkaç gün kala izlemiştik ve 17 Ocak’ta kendisini kaybettik ne yazık ki. Filmi izlediğimiz geceden sonra onu bir daha göremedim… O yüzden bu filmi her görüşümde…devamı

flawlessense 1 year ago

Sense8

Lilly Wachowski

122 Gönderi

En çok sevdiğim dizilerin listesinde olan bir dizi. Konusu çok iyi ve akıp gidiyor. Sıkmıyor aksine içine çekiyor. Toplam 8 ana karakter var ve her karakterin zihni birbirine bağlı. Birbirlerinin acılarını, hüzünlerini, mutluluğunu hissedebiliyor, birbirlerini yanında görebiliyorlar. Dizideki bir nevi…devamı

flawlessense 2 years ago

Mükemmel Aile

Arantxa Echevarría

3 Gönderi

Kesinlikle herkesin izlemesi gereken bir film. Şahsen izledikten sonraki düşünce yapınızın değişeceğini düşünüyorum. Daha doğrusu kendinizi sorgulayacaksınız. ‘’Hiç hata yapma korkusu olmadan bir kez olsun kendi istediğimi yapabildim mi?’’ sorusunu sordurtacaktır size. Her insanın kendinden sorumlu olduğu ve herkesin kendi…devamı

flawlessense 2 years ago

Sil Baştan

Michel Gondry

316 Gönderi

Sevdiğim bir arkadaşımın tavsiyesiyle izlediğim bir filmdi. Başrol oyuncumuz Clementine’nin saç renginin detaylarına kadar anlatmıştı bana. Bu sayede dikkatimi çekmişti aslında. Onun anlatışı ve filmin detayları sayesinde merak edip izledim ve favori listeme bir film daha eklenmiş oldu. İzledikten sonra…devamı

flawlessense 2 years ago

Kırık Kanatlar

Halil Cibran

20 Gönderi

“Eli hâlâ başımdaydı ve o anda ne bir kraliyet tacını ne de bir zafer çelengini saçlarımda düğümlenen parmaklarına değişmezdim.”

flawlessense 2 years ago

Truman Şov

Peter Weir

485 Gönderi

İzledikten sonra bir süre etkisinden çıkamadım… Filmdeki kadar olmasa da sizcede artık teknoloji sayesinde benzerlik olmaya başlamadı mı? Bütün gün süren canlı yayınlar, günlük vloglar, insanların beğenisine sunup, beğenilene göre hareket edip, akımlar ve insanlar tarafından yönetilmek… Tabi filmdeki gibi…devamı

flawlessense 2 years ago

Tatil

Nancy Meyers

66 Gönderi

İçimi ısıtan filmlerden biri. Bazen insanın kendi konfor alanından kısa süreliğine de olsa uzaklaşıp yeni bir başlangıç yapması, zihnini rahatlatması ve yeni bir sayfa açması gerekiyor. Belki hayatının fırsatını ve aşkını, hayatın monotonluğundan ve yoğunluğundan yorulup verdiğin bu molada bulacaksın,…devamı