"Birisinin hüngür hüngür ağlayarak kurduğu bir cümlenin, hiç kimsenin gönlüne değmemesi kadar canım yandı o gece. Sonra, gırtlağımda yüklemi olmayan bir cümle ile eve döndüm. İnsan aptal olduğunu öğrenince eve döner hep."
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
"Ama biliyorum, izin vermeyecek insanlar rahatça kendimizi yok etmemize. Arkadaş olacaklar. Aşık olacaklar. Sırdaş kesilecekler başımıza. Robinson'un bile yanına Cuma'yı veren dünya, üzerinde yaşayan bütün insanları tanıştırma gibi hastalıklı bir saplantıya sahipken uzak kalmamız çok zor olacak gündüzün ve gecenin…devamı
“Ruhumdaki düğümler sıkı. Kimsenin onları çözecek kadar ince tırnakları yok. Çoktan vazgeçtim tırnaklarımı uzatmaktan. Kendimi bilmeyi bıraktım. Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim dünyaya ve sorusu olmayan bir yanıt gibi gidiyorum.”
“Ne kadar yıl geçerse geçsin şu üstümde ki yorgunluğu atacak hâl bulamıyorum kendimde.”
'Şimdi edineceğim yalnızlıkta bile gürültü var. İçimde biriktirdiğim her haykırış.'
“Gözlerinin nefrete büründüğü aşikardı, olmaması gerektiğini bile bile. Öyle ya tutamazdı bazen insan kendini. Affetmek istese içi el vermez. Nefret etmek istese içi el vermez. Şimdi ise içinin izin verdiği nadir anlardandı. Nefret ediyordu.”
“Zamanın ters, sohbetin faydasız, herkesin bezgin ve her başın bir ağrı taşıdığını görünce, evime kapanıp haysiyetimi korudum.”
“şimdi senin o durgun ve her şeyden çekilmiş halini, bir yaşam tembelliği zannediyorlar.”
“bir burukluk hissi var,ağlatmıyor ama saatlerce boş duvarı izletiyor.”
“Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!”