(@) - Raf

#karantina16 Tolga Karaçelik... Sen inanılmaz bir şeysin. Keşke bir yerlerde denk gelsek de sinemaya (hatta “Bartu Ben” sayesinde dizilere de) bakışıma her filminle nasıl yön verdiğini anlatabilsem ama karşılaşsak kesin dilim tutulur, orası ayrı... Yorumlarda genelde imgelerin çok açık uçlu…devamı

gamzek 5 years ago

Peki Şimdi Nereye?

Nadine Labaki

26 Gönderi

#karantina15 İnanılmaz beğendim. Her şeyiyle aşırı kaliteli bir film olmuş. Savaşın her türlüsüne dair hepimiz onlarca film izlemişizdir ama bu bir saat kırk dakikalık seyir, gerçekten “olanı olduğu gibi anlatma”nın ötesinde, izleyeni sorgulamaya itiyor. Zaman zaman gözüm doldu zaman zaman…devamı#karantina15 İnanılmaz beğendim. Her şeyiyle aşırı kaliteli bir film olmuş. Savaşın her türlüsüne dair hepimiz onlarca film izlemişizdir ama bu bir saat kırk dakikalık seyir, gerçekten “olanı olduğu gibi anlatma”nın ötesinde, izleyeni sorgulamaya itiyor. Zaman zaman gözüm doldu zaman zaman da çok güldüm ve gerçekten uzun zamandır hiçbir filmi bu kadar keyif alarak izlediğimi hatırlamıyorum. Her boyutuyla ele almış olayları. Herkes birbirine bağırıp çağırırken ve bıkmadan şiddet saçarken aslında ne denli absürt komedilik bir görüntünün ortaya çıktığı da gözler önüne serilmiş. Belli sahnelerde “ya sırf bunun için bunları yapmaya ne gerek var” diyorsunuz, sonra her gün haberlerde dinlediğiniz şeyleri anımsarken buluyorsunuz kendinizi. Ha gerçi yaşanan bu olaylar sadece haberde duyulacak kadar uzak şeyler de değil; çemberi küçültüp düşünün, ailede veya arkadaş gruplarında dahi ortaya çıkabilen şeyler. Aslına baktığınızda ne saçma şeylerle vakit öldürüyor ve hiç kimseyi ilgilendirmeyen şeyler yüzünden birbirimize nefret duyuyoruz; tüm bu hır gür de nefret hedefi haline gelecek yeni bir şeyler yaratana kadar... Ve nefretin yeni hedefi de aslında filme adını veriyor: “Peki şimdi nereye?” Filmdeki kadın dayanışması hayran bırakıyor. O kadar kaliteli iş çıkarıyorlar ki izlerken o kadın takımının içinde yer alası geliyor insanın. Hepsine ayrı ayrı bayıldım ve hepsine karşı aşırı samimi hissettim. Gerçekten de kadın ruhunu yansıtıyor diyaloglar/olaylar ve bir kadın olarak o hallerine kapılıp kahkahalar atmamak elde değil. Senaryonun bir kadın tarafından yazıldığı bu yüzden belli bence çünkü gerçekten ancak bu kadar iyi yansıtılabilirdi. Filmi kesinlikle izleyin derim. Hele de dünya bu hale gelmişken hem kendinizi, hem çevrenizi sorgulatan ve bazı şeyleri de daha iyi anlamanızı sağlayan bir film olarak kalacaktır sizde. Not: Filmi izlerken “Keşke daha fazla kadın hikayesi görsek sinemada...” dedim. Son zamanlarda yavaş yavaş artıyor sanki. Umarım gelecek yıllarda çokk çok daha fazlasıyla karşılaşırız. Not2: Nadine Labaki’deki nasıl bi güzellik...

gamzek 5 years ago

Kahvaltı Kulübü

John Hughes

85 Gönderi

#karantina14 Yayınlandığı dönem açısından önemli bir gençlik filmi olmasını anlayabiliyorum fakat zaten gençlik psikolojisi üstüne çok fazla şey izlemiş, öğrenmiş ve en önemlisi de yaşamışken bu film biraz bayat kalıyor. Ve tüm bu alışılmışlığın yanında karakterleri de hiç benimseyemedim. Çok…devamı

gamzek 5 years ago

Hiçbir Zaman Burada Değildin

Lynne Ramsay

8 Gönderi

#karantina13 Cannes’da Lynne Ramsey’ye En İyi Senaryo Ödülü’nü getirirken, Joaquin Phoenix’e de En İyi Erkek Oyuncu Ödülü’nü kazandıran film. Aslında buraya bir şeyler yazarken biraz çekinerek yazıyorum çünkü bana kalırsa film çok vurucu ve bu vuruculuğu anlatmak zor. Film de…devamı#karantina13 Cannes’da Lynne Ramsey’ye En İyi Senaryo Ödülü’nü getirirken, Joaquin Phoenix’e de En İyi Erkek Oyuncu Ödülü’nü kazandıran film. Aslında buraya bir şeyler yazarken biraz çekinerek yazıyorum çünkü bana kalırsa film çok vurucu ve bu vuruculuğu anlatmak zor. Film de insanı yorarak ortaya koyuyor çünkü bu vuruculuğu. İnternetten filmin analizlerine baktığımda “sinemasal bulmaca” diye bir tanım buldum ve o kadar yerinde bir tanım ki bu gerçekten... Sürekli flashbackler var filmde ve bu görüntüleri filmin ortasına kadar çözmek zor. Belli bir noktadan sonra bunların aslında Joe’nun çocukluk travmaları olduğunu anlıyoruz. (Bir kısmı da meslek hayatındandı sanırım.) Film, şiddet üstüne bence. Hayatı boyunca şiddete maruz kalmış bir adamın kendisinin de şiddete yönelebileceğini, şiddetin travmalarının kişinin hayatında ne denli aktif olabileceğini gözler önüne seriyor. Joe, bu travmalardan kaçmak adına, senatörün kaçırılarak seks işçisi haline getirilen kız çocuğunu kurtarmaya çalışıyor. Kendi çocukluğunu bu kurtarma işlemi üstünden tedavi etmeye çalışıyor. Bu esnada da bir komplonun içine düşüyor ve böylece biz de şiddetle daha çok içli dışlı hale geliyoruz. Oyunculuklar inanılmaz. Senaryo dediğim gibi çok vurucu. Özellikle (spoiler olabilir) Joe’nun annesinin katiliyle yere yatıp şarkı söylediği ve el ele tutuştuğu sahne İ-NA-NIL-MAZ-DI. Hayran kaldım o sahneye. (spoiler bitti). Müzikler çok iyi, Radiohead’in gitaristi tarafından yapılmış sanırım. Joaquin Phoenix’e söyleyecek bir lafım yok zaten. Ödülü sonuna kadar hak ederek almış ve onun haricindeki tüm oyuncular da dikkat çekecek seviyede çok iyi. Olumsuz bir eleştirim olacaksa o da flashbacklerin fazla kopuk olmasıydı. Başta da dediğim gibi hakikaten bir sinemasal bulmaca ama bence o kadar öznel ki ancak yorumlanarak bir yerlere varılabilir. Kaldı ki yorumlama olayını normalde çok severim ama pek tatmin edici seviyede tahminlere de izin vermiyor bana kalırsa. Yine de filmin kalitesini gölgeleyecek bir durum olmamış bu. Ben izleyin diyorum efendim. 🧚🏻‍♀️

gamzek 5 years ago

Alef

Emin Alper

59 Gönderi

Yahu bu Blutv’nin nassssıııııll hiç kötü bir yapımı olmaaazzz?!! Maşallah diyor, bu başarıların devamını diliyoruz efendim. Sahneler, çekim planları ve özellikle renkler/ışık inanılmaz. Hele de karantinada memleketinize dönüp İstanbul’dan uzak kaldıysanız bu dizi sayesinde bol bol özlem giderebilirsiniz. Dizi çok…devamı

gamzek 5 years ago

Üç Renk: Mavi

Krzysztof Kieslowski

48 Gönderi

#karantina12 Yaklaşık bir yıl önce bir tavsiye üzerine izlenecekler listeme eklediğim bir filmdi. Keşke birazcık daha erken izleseymişim diyorum. Çok da farklı olmayan bir konu etrafında dönüyor hikaye aslında ama böyle her gün duyduğumuz bir konu galiba ancak bu kadar…devamı

gamzek 5 years ago

Satranç

Stefan Zweig

11 Gönderi

Suç ve Ceza’ya ara verip tek solukta okuduğum ve karantinada bitirdiğim ilk kitap. İlk defa Zweig okudum ve dili de hoşuma gitti. “Hiçlik” içerisine hapsedilme duygusunu, karakterin gerginliğini, tedirginliğini yansıtışı bakımından çok başarılı bence. Ki Zweig’ın kendi hayatında yaşadıklarının etkisi…devamı

gamzek 6 years ago

Sessiz Bir Yer

John Krasinski

159 Gönderi

#karantina11 Ay bu nasıl çile, sus sus nereye kadar... Valla sonlara doğru içim daraldı artık. Filmde mantıksız olay sayısı çok fazla geldi bana ama yine de başarılı sayılabilecek -en azından özgün- bir senaryosu olduğunu söyleyebilirim. Yarattığı atmosferin içine çok rahat,…devamı

gamzek 6 years ago

Turist

Florian Henckel von Donnersmarck

65 Gönderi

#karantina10 Sürekli şu repliklerine rastlıyordum: Elise: Beni yemeğe davet et Frank. Frank: Benimle yemek yer misin? Elise: Kadınlar soruları sevmez. Frank: Yemekte bana eşlik et. Elise: Fazla talepkar. Frank: Yemekte bana eşlik eder misin? Elise: Başka bir soru daha... Frank:…devamı

gamzek 6 years ago

Guguk Kuşu

Milos Forman

142 Gönderi

#karantina9 Hapishaneden daha az güvenlik sistemi olan rehabilitasyon merkezine gelmek için akıl hastası taklidi yapan, başlangıçta tek amacı kaçmak olan fakat zamanla orada tanıştığı insanları ve deliliği benimseyerek yanlışlıkla hüzünlü bir hikayenin ortasına düşen adamın filmi diyebilirim tek cümleyle. Oldukça…devamı#karantina9 Hapishaneden daha az güvenlik sistemi olan rehabilitasyon merkezine gelmek için akıl hastası taklidi yapan, başlangıçta tek amacı kaçmak olan fakat zamanla orada tanıştığı insanları ve deliliği benimseyerek yanlışlıkla hüzünlü bir hikayenin ortasına düşen adamın filmi diyebilirim tek cümleyle. Oldukça trajikomik bi hikaye. Bazı sahnelerde gülmekle ağlamak arasında kalıyorsunuz ki filmlerin bu duyguyu yaşatabilmesini çok seviyorum. Anlatmak istediklerini tatlı tatlı ancak hüznünü de bozmadan verebilmiş olmak konusunda çok başarılı. Jack Nicholson aşkıyla başlayıp tüm oyunculara hayran kalarak bitirdim ama tabi ki Nicholson’ın yeri değiştirilemeyecek kadar ağır. İzlediğim her filmiyle kalbimde daha üst kademelere yerleşiyor. Mimiklerin kralı. 👑 Filmi izlemenizi tavsiye ediyorum. Çok sevdim. İzledikten sonra internetten bir analizini de okuyunuz. ✔️Yorumun devamı birazcık filmi izleyenlere hitap eder nitelikte olacak. (Spoilerlı.) Randle karakteri herkese şans verip iletişim kurmaya çalışması yönüyle filmdeki tüm karakterlerin dönüm noktası oluyor ve bu yönüyle bizi kendine bağlıyor bir anda. Ama şunu da unutmamak gerekir ki diğer karakterler de Randle’ın dönüm noktası oluyor bence. İlk sahnelerde 15 yaşında bir kıza tecavüz ettiğini, bunun yanında başka suçlar da işlediğini ve bu yüzden hapiste olduğunu öğreniyoruz. Filmin ilerleyen sahnelerindeyse Randle’a hiç kızmıyoruz hatta sürekli gülmemize sebep oluyor ve finalde onun için çok üzülüyoruz çünkü filmdeki karakterlerle arasında oluşan bağ onun iyi yönlerini görmemizi sağlıyor. (Ve tabi ki Nicholson’ın sempatikliği🧚🏻‍♀️) Kendini başta alay ettiği kişilerin lideri olarak görmeye başlıyor ve onlara hastanenin düşünemediği ya da inanmadığı yöntemlerle aktiviteler sunuyor. Biz de gitgide onu çok seviyoruz. Hemşire karakteri bana kalırsa otoriteyi temsil ediyor. Bazen “ya buna da itiraz etmesine ne gerek vardı şimdi” diyoruz ve bu davranışlarının sebebi de aslında otoritesini korumak. Bazen işe yarıyor bazen de kötü sonuçlanıyor. Billy’nin intihar sahnesi gibi.