Susuyorsun Sustukça büyüyorsun içimde Gitsem mi kalsam mı Diye sorarken kendime En iyisi gitmek diyor içimdeki Susmak bilmeyen o ses Felaketler üstüne felaketler Yüklüyor sızısı tükenmez ruhuma Dayanamıyorum desem anlaşılmaz Ki öyle bir telaşım yok ki gibi bir yalana Düşürüyorum…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Yaralarım büyüyor tükettiğim yıllarca Kaybetmekten korkuyorum hala Hiçbir şeyim olmadığını İddia ettiğim halde Fakat bu körlük Geçmek bilmiyor Çektikçe çekiyor kendine Koca bir kara deliğin esiriyim gibi.
Gereksizce düştüğüm karamsarlık çukurlarından Yine kendi kendime çıkıyorum Ki bu bana ayrı bir güç veriyor Düşmekten bıkmamak Kendi içinde epey yorucu Fakat yaşamak böyle gerektiyor galiba Bazı anlar bitsin diyorum Ardından düştüğümü farkedip Hemen tutunacak çer çöp arıyorum Hiçbir şey…devamı
Yoruldum Kaç bin defa söylemem gerekecek Bilmiyorum Yürüyorum öylece çıkmaz sokaklara sapa sapa Vuruyorum kendimi dört duvara itinayla Bulamıyorum bir anlam Tükeniyor tükendikçe daha çok hissediyorum Bir hiç olmaktan öteye geçememeyi.
Dökülüyor bir bir Ömrümün sonbaharları Gözüm dolup duruyor Bir türlü bir yol bulamıyor Neye, kime, niçin aksın Nedir bu şaşkınlık Ne oldu ne bitti Güzel düşler hırsızı Sürekli zihnimde av peşinde Vurdukça vuruyor en güzel düşlerimi Yetişemiyor savaşamıyor noktasına gelip…devamı
Üzgünüm Benim kendimden başka yaslanacak duvarım olmadı Bu yüzden çıkmaz sokaklarda kaybolup duruyorum Kendi yoluma güvenim de tükenmiş Bu yüzden kimseye yol göstermem Hem benim bir yolum da yok artık Bir sonum var İyi mi Kötü mü Henüz kestiremediğim.
Yalnızlığımı sevmediğim bu vakitler Yürüdükçe soğuk duvarlara çarpıyorum içimde Kanıyor kanamaz dediğim yerlerim Tükeniyor tükenmez dediğim umutlarım Ve ruhum dayanmaz noktaya geldiğinde Bir kaçış yolu kuruyorum hülyalara.
Bir halden diğer hale ışık hızında geçerken Tüketiyorum tüm yaşama olan inancımı Ölümler kuruyor sonra teslim oluyorum belirsizliğe Korkudan mı yoksa kör bir sevdadan mı Bu umuda tutunma telaşı.
Kabul etmesi zor Ama kimse göremeyecek ruhunun en derinlerini Kimse anlamayacak için için ağladığını Düştüğün hayal kırıklıklarından nasıl kurtulduğunu Gözündeki ufak bir parıltıda kimin hayalini sakladığını Ve sende ne kadar büyük bir yer kapladığını.
Kırıldım doğrusu Öyle bir kırıldım ki Çıt bile çıkaramadım Aldım ve kabul ettim Her zaman olduğu gibi Gömdüm içime zehiri Yayıldıkça yayılsın diye Biliyorum ki bir gün Ruhum olmasa bile Bedenim dayanamayacak.