Sevda yüklü karalamalar yapabilir İsimsiz mektuplar karalayabilir Ve de var olmayan bir adrese İnatla postalayabilirdim Ama henüz aklımı O kadar da yitirmedim Belki de yitirdiğim halde Düşüyor zihnime Bunca anlamsız şeyler Bilmiyorum.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Mehmet
(@gaseyan)
Joined at October 2021
53
Followers
0
Following
614
Post
287
Movie
30
Serie
165
Book
Dayanamadım Yine günün tüm yorgunluğunu İnce belli bardağıma gömdüm Yine rahat bir yok Ruhum ne kadar acıyı seviyorsa Bedenim de o kadar acıya sevdalı O yüzden çayımı şekersiz ve demli içiyorum Acıyı duydukça yaşıyormuşum gibi geliyor Oysa her yudumda tükeniyorum.
Çözümsüzlüğe sürükleniyorum Ay düşmüyor penceremden Çekiyorum kat kat perdeler yüreğime Gömülüyorum geceye ve kendime Umuda sarılmaktan yoruldum Mevsim dönüyor yeni hüzünlere Ben hala bekliyorum bilmeden Kimi ve neyi neden beklediğimi.
Çok kayboluyorum Her seferinde bir şekilde yolumu buluyorum Fakat yoruldum kendimin ıssız sokaklarında Nefes nefese bir damla ışık huzmesi aramaktan Hiç olmazsa bir an olsun netlik kazansa her şey Koşmak zorunda kalmasam ya da bulmak zorunda Hem neyi kaybettim ve…devamı
Kırgınım Ruhumun bedenimle buluştuğu andan beri Varlığımın büyük bir yanlış olduğu hükmüne varıldı Bende uzunca bir süre yok olup gitmeyi bekledim Ama bir türlü ruhum bedenimin sınırlarını aşamadı Alışmaya çalıştım hapis ve sürgün hayatına Uyuşturdum zihnimi zamanla Ama bir an…devamı
Bir hüzün çöktü ruhuma nedensizce Oturmuş geçip gitmesini bekliyorum Zaman uzadıkça uzuyor ve ben Kaybediyorum her geçen saniye Ne yapsam dolmayacak yalnızlığım Sesini yükseltiyor sağır oluyorum İçimde kopan sessiz fırtınalara.
Bekliyorum Bekledikçe yollar uzuyor Önümde nice çıkmaz sokaklar Hangi yola girsem kendimle karşılaşıyorum Bir adım dahi atacak gücü bulamıyorum kendimde Rüyalara kaçıp kaybolmak istiyorum Uyusam diyorum birkaç asır Ya da hiç uyanmasam Sürükleyebilsem kendimi Tehlikeli düşler alemine Belki bir süreliğine…devamı
Uyumak lazım Belki de bu sefer uyanmamak Çok uzadı bu sefer ruhumun karanlığı Mesele ne mevsim ne güneş ne de Yağmur dolu koca kara bulutlarmış İçimde koca bir güneş battı Yandım sessiz sessiz Her zaman olduğu üzere Bu sefer gücüm…devamı
Yorgunum Bir sayfayı bile çevirecek gücüm yok Yine de yazmak istiyorum yaralarımı Yazdıkça kanadığını bildiğim halde Seviyorum acımasını hiçbir zaman Kapanmayı bilemeyecek yaralarımı Yaşlanıyorum ve saçlarım tel tel beyazlıyor Saymıyorum fakat seviyorum onları da Kendimi asırlık bir ağaç gibi hissediyorum…devamı
Vakit daralıyor Ve ben bir türlü çıkamıyorum Düştüğüm dipsiz bataklıktan Öyle bir yorgunluk sarmış ki ruhumu Tutunduğum tüm dallar kana buluyor umutlarımı Tükenmez dediğim umutlarım Tükenmeye yüz tutuyor Yine de tüm bunlar bitecek Biliyorum Geriye koca bir hiç kalacak Ne…devamı