Sessiz fırtına saatleri kapıya dayandı Yeni sonlar düşlüyorum kendime Sonra daha çok çalışmak Daha iyi bir son Olsun diye.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Düşmelerden yoruldum Her seferinde güçleniyorum diye zannederken İçimde büyüyen vazgeçmeyi göz ardı ediyormuşum.
Güneş yavaş yavaş utangaçlığa gömülüyor Ruhum ile bedenim uzaklaşıyor birbirinden Mevsimleri tükeniyor ömrümün Hiç yaşamadan baharı.
Bu yol yürüdükçe uzuyor Yoruldum demek bir işe yaramıyor Nereye varır bu hüzün Şimdi güzel sorular sormalı Bırak hal hatır sorma yalanını.
Öfke dolu bir ruha Sev diyemezsin Yalnızlıklar biriktirmek bilir Uzun uzun susmak Bazen belli belirsiz Gülümsemelerin ardına saklanarak Yaşama lanetler okumak...
Düş kırıklıklarıyla ördüğüm duvarların bir adım ötesine geçemiyorum.
Bir çıkmaz sokak daha Geri dönmekte çözüm değil artık Aynı yerlerden geçmenin bıkkınlığı üzerimde Yeniliklere kapanmış bir ömrün Son nefeslerindeyim sanki.
Yine de o kadar karamsar olmamalı Her gün milyonlarca olasılığı saklar içinde Hiçbir şey olmasa bile, bir kedi gelir Dolar kuyruğunu hayallerine Alır götürür seni uzaklara.
Bakıp da göremediğim güzellikler Benden habersizce çalınmış zenginliklerim Oysa sevebilmek isterdim koşulsuzca Biraz erken mi öğrendim Her şeyin yalan olduğunu.
Biraz düşer gibi olup Kendimin ellerinden tekrar tekrar tutarak geçiyor ömrüm Yoruldum diye hakyırmak istesem de Gülüşlerle saklıyorum bıkkınlığımı Kötü olan ne varsa Karanlığa daha çok karanlık katarcasına Gömüyorum içime her gece.