Gecelerle birlikte Huzursuz saatlerimde uzuyor Duvarlar daha da bir soğuyor Mevsimler dönüyor dışarda İçerisi bin yıldır yaprak dökümü Aysız, güneşsiz bir dünyadayım Işık yok, ısı yok, yaşam yok.
Bu yaşadığım uzun bir uyuşukluk Zaman tüm damarlarımı tıkayıp duruyor Kalbim sızlıyor şimdilerde sadece Gölge gülüşlerin altında Biriktirdiğim yenilgileri sayıyorum.
Sevda kelimeleri dökülüyor içime Gözyaşları niyetine Gizli gizli fotoğraflara bakıyorum İçimi uyuşturan bir sızı kaplıyor bedenimi Yaşadığımı hissediyorum tekrardan Acının tatlı gelmesi gibi duygulara kapılıyorum Meğer ben epey yabancıymışım kendime.
Güzel günler diliyorum İçten içe daha betere gittiğini bile bile Sevdalar biriktiriyorum isimsiz, öznesiz, sessiz Hayaller kurup uyutuyorum kendimi uzun gecelerde Bıkkın uyanıyorum güne ve öyle bitiriyorum.
Sevmek yükünü kaldıramamaktan korkuyorum Kolaya değil zora kaçıyorum senden uzaklaştıkça Kendimle savaşımda yeni yenilgilerim oluyorsun Bilmediğim duygulara kapılıyorum Yaşamak için yeni sebeplerim doğuyor seni düşündükçe Bir adım atmaya kalksam Düştükçe düşüyorum Uçurumlar boyunca.
Kendi içimde yıkılan köprüler var Oysa sarsılmaz gibi rollere giriyor Sağlam adımlar atıyormuş Sanki hiç kırılıp dökülmemiş Gözlerime hiç yaş değmemiş Hiç hayal kırıklığı yaşamamış Kalbim hiç burkulmamış Ve hayattaymış gibi yapıyorum.