Bu düşler ne baş belası Uykularımı haramiler basıyor Boğuluyorum hep ötelerde Kimse duymuyor isyanımı Gülümsüyor geçiyorum Her bir günün ardından Onulmaz yaralarıma Tuz basıyorum ellerimle Sızlıyor ve ağlıyorum Kana bulanıyor Varım dediğim her an Bu yüzden gölgemden bile Kaçıyorum.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Çözüm yok Karamsarlık bu saate yakışır Daha ne kadar karanlık çökebilir Henüz bunu hesaplayabilmiş değilim Onca yarım kalmış düşlerin arasında Düşmek istiyorum uykunun tatlı kollarına Ki bu da kolay olmuyor Kavga sürüyor içeride Kimi zaman sular yükseliyor Bentler yıkılacak hale…devamı
Asli yalnızlığıma gömülüyorum her gece Uzaklaşıyorum gün doğumlarından iyice Varsa yoksa dilsiz bir zifiri her saniyem Yorgunluğuma sarılıyorum Dökülüyor gözyaşlarım Avuçlarıma umut doğuyor Her bir damla gözyaşımla birlikte Kaybedeceğimi bile bile Yeniden başlıyorum Bu sefer diye diye Yolları arşınlıyorum Varılması…devamı
Kaybedecek bir yol da kalmadı Kırılmaya gebe hayaller de kurmuyorum Güne başlamak için gözlerimi açmıyorum Baştan sona her anım zifiriden beter Bütün mevsimleri tükettim Artık ne üşüyorum ne de yaprak döküyorum Sade bir bekleyişe gömülüyorum Sanki bin yıldır aynı duraktayım.
Mutlusun Sadece hüzün düşmüş Yürüdüğün kaldırımlara Alıp çöpe atayım derken Bulaşmış ruhunun en onmaz yerine Bir türlü söküp atamamışsın Bir kedi gibi alıp sahiplenmişsin Sarıp sarmalamışsın üşümesin diye Ama o kanattıkça kanatmış ruhunu Farkına bile varamamışsın.
İçinden çıkılmaz hallerdeyim Çoğu zaman dipsiz sulara çekiliyorum Korkum büyüdükçe büyüyor Sarılıyorum geleceğin belirsizliğine Bir süre daha yüzeyde kalıyor Ciğerimi olabildiğince umutla dolduruyorum Biliyorum ki bir gün bırakacağım her şeyi Karanlığın sahte huzuruna teslim olacağım Ve kimse bilmeyecek nedenleri Geride…devamı
Bir gün daha bitti Geriye ne kaldı peki Bir adım dahi ilerleme yok Nasıl bir karamsarlıksa Söküp atamıyorum bir türlü Çözülmesi öyle zor ki bazı problemler Üzerine düşündükçe imkansızlaşıyor İmkansızlaştıkça da içine çekiyor Belki de öylece bırakmalı ama O da…devamı
Düş yaraları alıyorum Ruhumdan sızıyor birkaç damla hüzün Ufuk çizgisine doğru yol alıyorum Her adımım ayrı bir karanlığa sürüklüyor İçimde bir yanda güneşler doğuyor Bir yanda güneşler soluyor Yeniliyorum zamana Zihnime söz geçiremiyor Susturamıyorum bir türlü Sorular soruyor Cevaplar buluyorum…devamı
Yarın çok yakın gibi geliyor Oysa kim bilir kaç kişinin Elinde bir yarını olmayacak Belki de onlardan biri benim O yüzden mutlu uyuyup Şükürle uyanmalıyım Neden bir ceza gibi yaşıyorum Bana verilen her saniyeyi Kendime böyle zehir ediyorum Bilmiyorum ama…devamı
Yorgunum Sıralı yalnızlıklarıma yeniliyorum anbean Birkaç damla gözyaşı dökülüyor gözlerimden Döküldükçe nefes alıyorum Ömrüme birkaç dakika daha ekleniyor sanki Her saniye sökülüyor içimden paslar Güzel ihtimalleri sıralıyorum zihnimde Bir süreliğine kötü nedir bilmek istemiyorum Ara vermek istiyorum telaşlarıma Sadece gülümsemek…devamı