(@) - Raf

Spoiler içeriyor Harry Potter serisini okuduğuma hala inanamazken ikinci kitabı bir çırpıda bitirdim bile. Neden bilmem serinin yaşı daha küçük kesime hitap ettiği kanısı oluşmuştu bende. Çevremde bir kaç kişinin yorumu böyleydi. Bu nedenle kendi kitaplarımı alıp okumaya başladığım yaşın geç kalınmış…devamıHarry Potter serisini okuduğuma hala inanamazken ikinci kitabı bir çırpıda bitirdim bile. Neden bilmem serinin yaşı daha küçük kesime hitap ettiği kanısı oluşmuştu bende. Çevremde bir kaç kişinin yorumu böyleydi. Bu nedenle kendi kitaplarımı alıp okumaya başladığım yaşın geç kalınmış bir yaş olduğunu düşünüyordum. Ne büyük yanılgı! Oysa ki filmlerini hala keyifle ve soluksuz izleyebiliyorum. Gelelim kitabımıza. Harry'nin okuldaki ikinci yılı ve okula gitmesi hayli olaylı oluyor. Kadroya dahil olan sevgili ev cinimiz Dobby sağ olsun Harry'nin okula gitmemesi için baya uğraşıyor. Tabi onun ısrarını ve bunu neden yaptığını kitabın sonunda anlamış oluyoruz. Okula nihayet ve şamarcı söğüdün dayağını yiyerek gelen Harry, kendisini yine olayların ortasında buluyor. Hogwart'da var olduğuna dair rivayetler olan sırlar odası tekrar açılıyor ve arka arkaya karanlık güçler tarafından saldırılar gerçekleşiyor. Slytherin varisi okulda dolaşıyor ve büyücü kanından olmayanları hedef alıyor. Harry neler olduğunu anlamaya çalışırken bir yandan da kendisi üstüne dönen okları savuşturmaya çalışıyor. Bulunan günlükle olaylar iyice sarpa sarıyor. Suçlunun aslında kim olduğunu tahmin etseniz, hatta bilseniz de yüzleşme anına kadar panik içinde ve şüpheyle kalıyorsunuz. Olay bakımından ilkine göre daha yoğun bir kitaptı. Yazar baya beyin fırtınası yapmış, bize de yaptırmayı amaç edinmiş. Olaylar dur durak bilmiyor, nefes aldırmıyor derken son bölümlerde doz iyice yukarıya tırmanıyor. Sırlar odasında olanlara gelene kadar iyice ter döküyorsunuz. Seçmen şapka, kılıç, anka kuşu fox ve tabiki onları en doğru yerde gönderen Albus Dumbledore kitabın kahramanlarıydı. Tamam, Harry de iyi işler yaptı ama o son anda bunlar olmasaydı her şey bitmiş olacaktı. Sıkılmadan, bıkmadan, her sayfası keyifli, heyecanlı fantastik kitaplar seseviyorsanız kesinlikle okumalısınız.

gulsumk_ 2 years ago

Harry Potter ve Felsefe Taşı

J. K. Rowling

74 Gönderi

Spoiler içeriyor Bugün 450 milyondan fazla satmış, sayısız ödül almış, 8 sinema uyarlamasıyla gişe rekorları kırmış bir serinin, Harry Potter Serisi’nin, ilk kitabından bahsedeceğim: Harry Potter ve Felsefe Taşı. Kitabı tek kelimelik cümlelerle anlatmak gerekirse şöyle olurdu: Muhteşem. Olağanüstü. Harika. Süpper. Amazing.…devamıBugün 450 milyondan fazla satmış, sayısız ödül almış, 8 sinema uyarlamasıyla gişe rekorları kırmış bir serinin, Harry Potter Serisi’nin, ilk kitabından bahsedeceğim: Harry Potter ve Felsefe Taşı. Kitabı tek kelimelik cümlelerle anlatmak gerekirse şöyle olurdu: Muhteşem. Olağanüstü. Harika. Süpper. Amazing. Magical vs. Öncelikle Joanna Kathleen Rowling’den bahsetmek istiyorum. Harry Potter Serisi’nin ilk kitabını yazmadan önce boşanmış olması yanında bir de işsizliğe mahkûm olması onu derinden sarsmıştır. Oturduğu soğuk evinde kızı uyurken yazmaya başlamış bu seriyi. Ve ilk kitaptan sonra gelen o büyük başarı. Bu büyük başarının perde arkasında ne vardı peki? Kişi, mekân ve olay tasvirlerindeki yeteneği, kurgusundaki sağlamlıkla çocukları ve ilk gençlik çağlarındaki kişileri aşıp yetişkinlere de ulaşan anlatımı, en önemlisi tek başına kızına bakan bir anne olarak çocukların ne istediğini, onların hayal güçlerine neyin iyi geleceğini bilmesi bu başarının perde arkasında yatanları açıklayabilir. Altı yaşında kalemi eline almış yazmaya başlamış. Kendisi şöyle diyor bu konuyla ilgili: ″Hep yazmayı istedim, ama içimi kemiren bu tutkudan asla kimseye söz etmedim. Yaklaşık altı yaşında iken bir kitap yazdım. Bu basit hikâyeyi bitirdiğimde şu sözleri söylediğimi hatırlıyorum: ″Çok iyi, bu hikâye şimdi yayımlanabilir. Bu yaşta bile, sonuna kadar gitmeyi istiyordum.” Azim, kararlılık, yetenek, hayal gücü işte size Rowling. Serinin ilk kitabını okumadan önce tüm filmlerini izlemiştim. Filmleri izledikten sonra açıkçası kitaplarını okumaya gerek görmemiştim. Ne büyük, ne kötü düşüncesizlikmiş benimkisi. Felsefe Taşı’nı da okuduktan sonra anladım ki kitap ayrı bir serüven, filmi ayrı bir serüven. Hayır, yanıltmasın sizi bu sözüm. Olaylar, kişiler, mekânlar %99 aynı. Ama Felsefe Taşı’nı ya da seriyi okumakla izlemek büsbütün ayrı şeyler. İzlemenin verdiği heyecan, merak; okumanın damağınızda bıraktığı tat mükemmel. Kitaptaki anlatım çok çok hoşuma gitti. Yapılan tasvirler, yer yer araya katılmış mizahi öğeler, oluşturulan karakterlerin sağlamlığı bunda çok etkili oldu. Her şey karanlık bir gecede, saçı sakalı kemerine kadar uzanan, yaşlı, uzun, zayıf bir adamın kucağındaki yetim ve öksüz bebeği bir notla Privet Drive Dört Numara’ya bırakmasıyla başladı. Bırakılan bu bebek, Harry Potter, Kim-Olduğunu-Bilirsin-Sen’in gazabından kafasındaki şimşeğe benzeyen izle kurtulmuştu. Harry’nin kapıya bırakılmasının üstünden on yıl geçer. Harry Dursleyler’in evinde sefil bir hayat yaşamaktadır. Çünkü aile çok gıcık, çocukları yaramaz ve sinir bozucu. Aksine Harry de saf, farklı özellikleri olan bir çocuktur. Günün birinde Harry’e bir mektup gelir. Mektup büyücülük konusunda rakipsiz olan Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu’ndan gelmiştir. Mr Dursley mektubu Harry’e vermemek için elinden geleni yapar ta ki Hagrid adındaki saçı sakalına karışmış, iki üç insan büyülüğündeki dev adam gelene kadar. Harry mektubu bizzat o zaman okur ve Hagrid ile beraber Hogwarts’a gitmeyi kabul eder. Sonra başlasın harika bir macera. Kitapta çok güzel bir dostluğu da şahit oluyoruz. Harry-Hermione-Ron'un daha karşılaştıkları ilk andan itibaren bu dostluğun sinyallerini alıyorsunuz. Dostluğun gerçekte ne olduğunu kitapta 11 yaşındaki çocuklardan öğreniyorsunuz. Albus Dumbledore kitaptaki doğru, yönlendiren, görmüş geçirmiş akıl konumunda. Hagrid başlı başına özgün bir karakter zaten. Profesör McGonagall, Severus Snape, Neville. Daha nice niceleri. Her karakter ayrı bir boyut. Her şeye kulp takan insanlar vardır ya işte o insanlar bu kitaba ve serinin diğer kitaplarına da bir kulp hatta birkaç kulp takmışlar: Çocuk kitabı, basit anlatımlı, gerçeğe çok uzak. Tamam, çocuklar için yazılmış ama gerek anlattığı şeylerle gerek de uyandırdığı duygularla kesinlikle her yaştan kişiye hitap ediyor. Gerçek ve büyülü öğelerin birbirine harmanlandığı bir havada ilerliyor kitap. Bu harmanlamanın altında insanoğlunun süregeldiği vakitten beri çatışma içinde olan iyi ve kötünün mücadelesi anlatılıyor.( İyi ve kötü çatışması demişken yine bu türde olan Yüzüklerin Efendisi’ne de yakın zamanda başlamayı düşünüyorum.) Annesiz babasız büyümüş bir çocuğun yaşadığı zorluklar, hep eksikliğini hissettiği sevgi de anlatılıyor Harry üzerinden. Hem düşündüren, hem güldüren, hem de nefes nefese bırakan üslubu söylenecek fazla bir söz bırakmıyor insana. Fantastik ya da bilimkurgu kitapları sevmeyip de Küçük Prens tarzı kitapları yere göğe sığdıramayan insanların o türü okuyanları hep bir ikinci sınıf okur olarak görmeleri bana hep ironik gelmiştir. Yanlış anlaşılmasın burada Küçük Prens’e laf falan etmiyoruz. Orda da fantastik öğeler yok mu? Tamamıyla edebi bir eser mi? Orda güzel tespitler yapan Küçük Prens varsa burada da Albus Dede var. İşte yapılan yanlış ayırdımın ucunu bazıları burada çok fazla kaçırıyor. Nasıl hayal gücü olmayan insanların kanatları yoksa büsbütün düşler dünyasına dalıp gerçek dünyayı, yaşamayı unutmanın doğru olmadığını da biliyoruz. Burada sadece biraz hayal gücü istiyoruz. Birazcık. “İnternet çağında, Pokemonların ve buna benzer diğer çizgi kahramanların söz konusu olduğu dönemde çocukların tercihlerini alt üst eden bu eser onları kendine çekmeyi başarmıştır.” İşte böyle bir etki yaratmış Harry Potter ve Felsefe Taşı. Alın okuyun, açın filmini izleyin gönül rahatlığıyla. Okumayı düşünenler daha fazla geciktirmesinler. Keyifli okumalar.

gulsumk_ 2 years ago

Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku

İlhami Algör

60 Gönderi

Spoiler içeriyor Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku Merhabalar Bugün İlhami Algör'ün "Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku" adlı eseriyle geldim. İlhami Algör,1955'te İstanbul'da doğdu. Yazarın bu kitabından başka yazdığı kitapları şöyle sıralayabiliriz: "Çanakkale Yalı Hanı ve Han Sakinleri", "Karabakal Ötüyor", "Ma…devamı

gulsumk_ 2 years ago

Yükselen Ateş

Sandra Brown

1 Gönderi

Spoiler içeriyor "İşe yarar mı?" "Beni seviyor musun?" "Bütün varlığımla." "O zaman işe yarayacak." Çerezlik okunabilir eski bir roman Kitap bir adada geçiyor ve ada yaşantısı çok güzel anlatılmış. Karakterler derin işlenilmeye çalışılmış ama bu bana pek sirayet etmedi bazı noktalarda çok…devamı

gulsumk_ 2 years ago

Bir Çöküşün Öyküsü

Stefan Zweig

141 Gönderi

Spoiler içeriyor İçi çökmeyegörsün bir insanın Gözden düşen herkes kalbine saplar hançeri, ama hançeri kalbine sapladı diye ölmez kimse… Neyse tamam ciddi olacağım. Gene harika bir eseri kendime kattım. 1 saat 20 dk. sürdü okumam. Paris’e de gittim, Versay sarayını da gezdim,…devamıİçi çökmeyegörsün bir insanın Gözden düşen herkes kalbine saplar hançeri, ama hançeri kalbine sapladı diye ölmez kimse… Neyse tamam ciddi olacağım. Gene harika bir eseri kendime kattım. 1 saat 20 dk. sürdü okumam. Paris’e de gittim, Versay sarayını da gezdim, Normandiya’yı da gördüm. Hepsini 1 Saat 20 dk.da yaptım. Kitap yaşanmış bir olaya dayanıyormuş. Fakat bu kadar etkilenmek için olayın gerçek olmasına bile gerek yok aslında. İktidar çevresinden birinin günün birinde gözden düşüp sürgüne gönderilişinin öyküsü… hiç mi hiç yabancı değil. Her çağda, her asırda; derebeyinden kralına, köy muhtarından devlet başkanına; tarikat liderinden STK başkanlarına kadar, bir iktidar sahibinin etrafında toplaşmış insanlardan herhangi birinin yaşayabileceği veya yaşadığı tarzdan bir hikaye Madame de Prie’nin hikayesi. Madame de Prie XV. Louis döneminde Fransız sarayında epey etkili olmuş aristokrat bir kadındır. Görevlerini icra ederken haksız kazanç elde etmesi ve devleti zarara uğratması sebebi ile Kral tarafından sürülür. Bundan sonrası bir kadının iç dünyasının resmidir. Çok kısa bir süre sonra geri döneceği umudunu taşır fakat bu süre en az iki yıldır ve Madame bu düşünceye katlanamaz. Saray eşrafından etkili insanlara mektuplar yazıp Kral’a ulaşmaya, sürgününü bir şekilde bitirmeye çalışır. Fakat fakirlikle boğuşan ve adım adım bir devrime giden 18. Yy. Fransa’sında Kral XV. Louıs’in sanırım en son düşüneceği şey Madame de Prie’dir. Yavaş yavaş iç dünyası çökmeye başlar Madame’nın. Versay sarayının ışıl ışıl davetlerini, güzel giyinip boy gösterdiği, bir sürü soylu, genç adamın dikkatini çektiği Paris gecelerini dayanılmaz bir şekilde özlemeye başlar, nitekim zaten aklından hiç çıkmamıştır. Görevi esnasında şantaj yaparak edindiği hatırı sayılır bir serveti, şatoda etrafında dört dönen hizmetçileri vardır fakat bu yalnızlığa dayanamaz. Düşündüğü tek şey bir şekilde Paris’in dikkatini çekmek ve geri dönmektir. Tüm servetini şık davetlere, partilere harcar. Lakin insanların tek derdi yiyip içmek, dedikodu etmektir. Kitabın sonundaki, Paris’te bir sihirbazlık gösterisi esnasında insanlara ulaşan Madame’a dair en çarpıcı haber bile bir kaç sihirbazlık numarasının arasında eriyip gidiverecektir. Kısacası Madame dünyayı kendi etrafında döndürmeye uğraşırken, kayıp bir gezegen gibi kaybolup gidecektir galaksinin derinliklerinde, gözden düşen herkes gibi. Ah be Madame de Prie dedim içimden, paran var, işini gören onca insanın var, saray gibi şaton var, yaşa hayatını bırak Paris’i, Versayı, baloları. Tabi bunları Madame’ın yüzüne söylesem bir kahkaha patlatırdı, sesi devasa şatonun duvarlarında yankılanır, kitabın başından sonuna ona dik dik bakan, duvarlarda asılı tablolardaki insanlar bu sefer bana ters ters bakmaya başlardı. Öyle ya! Allah kimseyi gördüğünden geri bırakmasın demişler. Uzaklarda sessiz bir şatoda huzur içinde yaşayıp gitmekten daha önemli şeyler vardı hayatta(!)Gecelere kadar süren saray davetleri, güzel kıyafetler, mücevherler, onu her defasında iltifatlara boğan genç, soylu erkekler, bir tavsiye mektubu ile en sıradan kişiyi bile sağa sola işe aldırıvermeler… Bunların ellerinden kayıp gidivermesi sivil ölüm demekti Madame de Prie için. Yüzyıllardır tekrar eden bir olguyu, bir 18. yy. aristokratının iç dünyasını resmederek bize sunmuş yazar. Güzel hikayeydi. Beğendim.

gulsumk_ 2 years ago

Amok Koşucusu

Stefan Zweig

150 Gönderi

Spoiler içeriyor Stefan Zweig kurgularının aslında hepsi bir metafor. Karakterin başına gelenlerle kendi iç dünyasını açıklamak istiyor Zweig. Onun betimlemeleri ruhunun dışavurumu, depresif bir insanın içinden gelenler ve geçenler bir nevi. Karakterlerin başına ne geldiği üzerine çok düşünüp kendini yormuyor, çoğu kendisi…devamı

gulsumk_ 2 years ago

Kırmızı Kurabiye

Zeynep Sahra

4 Gönderi

Spoiler içeriyor Ayçöreği ve Elmalı Turta’dan sonra kavuşmak için gün saymıştık. Ve sonunda kavuştuk. Üstelik bu kavuşma hem bizim hem de aradan geçen yıllar sonrası Emir ve Sahra’nın kavuşması. Romeo ve Juliet olarak onlara en çok yakışan yerde yeniden karşılaşıyorlar. Romeo’m Emirciğim…devamı

gulsumk_ 2 years ago

Elmalı Turta

Zeynep Sahra

13 Gönderi

Spoiler içeriyor İLK AŞK ASLINDA HEP EN SONUNCU OLANDIR SERİ DEVAM KİTABI İNCELEMESİDİR SPOİLER İÇERİR! Ayçöreği kitabı ile başladığımız yolculuk Elmalı Turta ile devam ediyor. Ayçöreği kitabı Emir, Ahmet ve Sahra'nın girdiği fabrikada patlayan silah sesinin ardından son bulmuştu. Vurulanın kim olduğunu…devamıİLK AŞK ASLINDA HEP EN SONUNCU OLANDIR SERİ DEVAM KİTABI İNCELEMESİDİR SPOİLER İÇERİR! Ayçöreği kitabı ile başladığımız yolculuk Elmalı Turta ile devam ediyor. Ayçöreği kitabı Emir, Ahmet ve Sahra'nın girdiği fabrikada patlayan silah sesinin ardından son bulmuştu. Vurulanın kim olduğunu öğrenmek için ise ikinci kitabımız olan Elmalı Turta'nın sayfalarını aralamamız gerekmekte. İlk kitapta kızımızın yoğun olarak Ahmet'e olan duygularını okurken Emir'in yavaş yavaş Sahra'nın hayatına sızmasına da tanık olmuştuk. İkinci kitapta üçlü arasındaki bağlar ve duygu dengeleri değişiyor. İlk kitapta Ahmet aşık mı değil mi emin olamazken ikinci kitapta garanti olarak "evet o da yıllarca kızımızı sevmiş ama saklamış" diyebiliyoruz. Sinyaller ilk kitapta da netti aslında ama ikinci kitap daha belirgin. Belirgin olmayan şey Sahra'nın duygularıydı aslında. Balo gecesinden sonra Sahra'nın hâla daha kararsız kalıyor oluşu beni sinir etti. Ya kalp senin illa ilk aşkım diye tutturmanın ne alemi var. Bir insan aşık olduğunu nasıl anlamaz? Tamam ilk başta kararsızlık yaşarsın mantığına uydurmaya çalışırsın vs vs ama anlarsın birini sevip sevmediğini. Ahmet'e gelecek olursak benim ilk okuduğumdan beri haz edemediğim özelliği korkak oluşuydu. Saçma sapan gelgitleri, kendince Sahra ile arasına mesafe koyuyor oluşu da oldukça gereksizdi. İlk kitaptan beri geç kaldığını söyleyen bir karakterdi ama gerçek anlamda geç kaldığı anda harekete geçmeye başladı. Yaptığı kafa karıştırmaktan başka bir şey değildi. Gelelim favori karakterime, arkadaşlar beni bilen bilir ben baştan beri Emir'ciyim. Cesareti, tatlı serseri halleri, açık sözlü ve ilgili duruşuyla Sahra'ya aşık olduğu her halinden belliydi ve bazı şeyleri dillendirmekten de hiç çekinmedi. Bir yerden sonra Sahra'nın Emir'e haksızlık yaptığını düşündüm. Kararsızlığı herkesi yordu ama en çok Emir'i üzdü. Ben aşk odaklı biriyim ondan bu şekilde anlattım ama kitabın alt konusu da güzel ondan da bahsetmek isterim. Karakterlerimizin okuyor olduğu tıp fakültesinin öğrencileri tarafından bilinen ama yetkililerden gizli tutulan bir sırrı var. Yasa dışı deneysel çalışmalarla fakülte binasının bodrum katında ciddi bağımlılık yapan dikkat ilacına benzer bir ilaç üretiliyor. İlacın adı Cennet. Bu ilacın üretimine destek veren kişilerden biri Rektörün oğlu Emir. Emir babasına duyduğu haklı öfke yüzünden onun mesleğini baltalamak ister. Bu isteği gerçekleştirmek için de ilacın yapım ve dağıtımına yardımcı olur. Sahra'nın yardımı ile ikinci kitapta karakterimiz kullandığı ilaçtan bedenen ve ruhen arınmaya çalışıyor. Ne kadar başarılı olduğunu ise "Kedi kız ve Batman olarak girdikleri işte zafere ulaşabildiler mi?" sorusunu yanıtlayan Elmalı Turta'yı okuyarak ulaşabilirsiniz. Ayrıca Emir'in gittiği sayfadan sonra oturup hüngür hüngür ağlayan biri olarak kitabın sonunu çok zekice buldum. Kitap hak ettiği gibi güzel bir sonla taçlandırılmış. Kitap Verona şehrini daha çok merak etmeme ve hayalimdeki şehirin Verona olmasına yol açtı. Bu kitap ise gençlik romanı okumayı seven herkese tavsiyemdir. Kırmızı Kurabiye'de görüşmek üzere.

gulsumk_ 2 years ago

Ayçöreği

Zeynep Sahra

24 Gönderi

Spoiler içeriyor Karnı aç yazarımız kitap yazmaya başlarsa ne olur? Ne olur? Tabiki kitap başlıkları Ayçöreği, Elmalı turta, Kırmızı kurabiye olur. Ya da belki yazarımız aynı zamanda anne olduğu için, tam kitap yazarken çocuklarının canının çektiği yiyeceği kitap başlığı yapıyordur, kim bilir?…devamıKarnı aç yazarımız kitap yazmaya başlarsa ne olur? Ne olur? Tabiki kitap başlıkları Ayçöreği, Elmalı turta, Kırmızı kurabiye olur. Ya da belki yazarımız aynı zamanda anne olduğu için, tam kitap yazarken çocuklarının canının çektiği yiyeceği kitap başlığı yapıyordur, kim bilir? Wattpad kitaplarının nasıl da linç yediğini hepimiz biliyoruz. Bu da üç ciltten oluşan bir aşk hikayesinin anlatıldığı Wattpad kitap serisinin ilk kitabı. Çok şükür öyle kadınları ‘mal’ konumuna koyan, o süper yakışıklı ‘psikopat’ erkekleri olan kitaplardan değil. Hikayemiz, küçük ama zengin bir mahallede büyümüş Sahra’nın üniversite için başka semte taşınması ile başlıyor. Üç farklı karakterde erkeğimiz ile aşk üçgenine giremiyor kızımız, çünkü bu iş dikdörtgen olacak kadar çığrından çıkmış! :) Sağında sağ kolu olan, onun doğduğu andan itibaren her anında yanında olmuş avukat Ahmet, solunda mutlu kelebek kadar narin, hayali kalsaymış daha iyi olacakmış dediği gazeteci Kenan, karşısında ise onun her şeyi olacak derbeder ama bir o kadar çılgın doktor yolunda Emir, nam-ı diğer Romeo. Siz olsanız hangisini seçerdiniz ? Kitabın arasına William Shakespeare ‘den Romeo Juliet alıntıları serpiştirilmiş. İyi olmuş mu olmuş ama öyle fazla olmuş ki, bu kitabı okuyunca artık Romeo ve Julieti okumanıza gerek yok! :) Allahtan bir kaç yerde Mevlana sözleri gibi başka alıntılarla süsleme yapmışta, başka bir kitabı okuduğumuzun farkına vardık. Hatta değinmeden geçemeyeceğim; kitabın 111’inci sayfasında Sahra kızımız Mutlu Kelebek Kenan’a şu satırları yazıyor: “Mutlu Kelebek… Hiç yıldızları izlediğin oluyor mu? Ben hemen hemen her gece izliyorum. Hepsi uzaktan aynı görünüyor ama aslında o kadar farklılar ki… Her gece gözüm coşkuyla parlayanların arasında ufak, sönük bir tanesine takılıyor. Kendimi onun yerine koyuyorum. O da etrafında o kadar yıldız varken kendini yalnız hissediyor mudur?“ Keşke kelime haznesini bu kadar zorlamasaydı yazar hanım. Bu koca paragrafı “İnsanların arasında da yalnızdır insan.” Diyerek tek cümleyle Küçük Prens ‘de dile getirmiş . Neyse, sözün özü, kitap okunulabilir mi, evet okunabilir. İçinde insanı heyecanlandıran küçük paragraflar nadir de olsa var. E bir kurgusu da var, hem de aşk dolu. Günümüz romanlarını en satılabilir yapan konu da bu olduğuna göre, tabi ki kopmadan ilerleyebileceğin bir seri oluveriyor bu kitapta. İkinci kitabı Elmalı Turtaya başladım. Umarım onda yazarın kendi sözünden çok Romeo Juliet sözleri okumam. Ve umarım esas kızımız Sahra, bu kadar gözü kör karakter olmaktan çıkar. 🌹Sevgili Sahra Hanım; ''Aşk'a uçarsan kanatların yanar!'' demiş Şirazi, Tıpkı sizin gibi. ''Aşk'a uçamazsan kanat neye yarar.'' demiş ona Mevlana. ''Aşk'ı bulduktan sonra kanadı kim ne yapar?'' diye karşılık vermiş Yunus Emre. Söylesenize haklı değiller mi? Belki de o yanmasından korktuğun kanatlar başından beri ona uçman içindir.. 🌹Hayatın önüne çıkardığı yol ayrımlarından korkmana gerek yok. Eğer bizi nerede, neyin beklediğini bilseydik bu çok sıkıcı olurdu. 🌹"Şimdi de kendimi aramaya gittim." "Bulabildin mi?" Başını salladı "Buldum." "Nerde buldun." "𝘴𝘦𝘯𝘥𝘦..." 🌹Ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim. 🌹_ Binlerce kez iyi geceler sana... Tam kapıyı kapatmak için arkamı dönmüştüm ki,kulağıma kısık sesi geldi. _ Binlerce kez beter olsun geceler,eğer senin ışığın yoksa... 🌹Yarayla alay eder yaralanmamış olan. 🌹"...Aşk kelebek misalidir. Kısacık ömründe ışığa olan tutkusu ve ona ulaşması çabası hayatta tutar onu.Ama ulaştığında ise o ışığa dokunmasıyla son bulur yaşamı. Böyle bir kelebek olmayacağım ben. Işığı uzaktan seveceğim tutkuyla. Ama ona yaklaşmayacak ve yanmayacağım.Ya o ateş sönecek ya da benim tutkum!" 🌹Ne Atilla İlhan olabilirim, ne de Nazım Hikmet. Ne sana mecburum diyebilirim, ne de seninle hayatı güzelleştirecek kadar yakınındayım. 🌹Sen uzattığın elini tutmayan ele mi dargınsın, yoksa tutmayacak bir ele uzandığın için kendine mi kızgınsın?" 🌹"Mecnun değilim, lakin çağırırsan çöllere gelirim. Sana yalan halde gelmem, toplarım özümü yalın halde gelirim. Kapıyı çaldığında 'kim o?' dersen, ben olmam kapında sen olur gelirim. Sen gel de yeter ki, yola yük olmam yol olur gelirim..." 🌹"Herkesin dünyaya gelmesinin bir amacı vardır. Mesela İngilizlerin müzik yapmak için doğması gibi. Ya da çikolatanı insanları mutlu etmek için var olması gibi. Ve sen Juliet, sen ve o lacivert gözlerin buraya, hatta belki de bu dünyaya beni kurtarmak için geldin." 🌹"Aşk'a uçarsan kanatların yanar" demiş Şirazi, tıpkı sizin gibi. "Aşk'a uçmazsan kanat neye yarar" demiş ona Mevlana. "Aşk'ı bulduktan sonra kanadı kim ne yapar?" diye karşılık vermiş Yunus Emre. Söylesenize haklı değiller mi? Belki de o yanmasından korktuğun kanatların başından beri ona uçman içindir... 🌹"Öyle bir gülüşü var ki; balık görse unutmaz, kelebek görse ömrü uzar. Öyle bir gülüşü var ki; yaza çevirir kışları, papatyadan taç giyer iklimim..." 🌹…Öyle bir gülüşü var ki; kahve gibi… Bir kez bakınca, hatırını ödemek için kırk yıl yanında olmayı istemek gibi. 🌹"Ey doğru sözlü eczacı ! Gerçekten çabuk etkiliyor ilaçların. İşte ölüyorum, bir öpücükle..." 🌹Babam demişti ki, birini gerçekten seversen onun yanında nefes alamazmışsın.. 🌹Gökyüzüyle denizin birleştiği çizgi vardır ya hani, işte bizim aramızdakiler o ince çizgi gibi. Hem çok yakın ama bir o kadar uzak... " Bu ayrılmamız hem kalış, hem gidiştir ikimiz için. Sen ne kadar kalsan da geliyorsun benimle, Ben ne kadar gitsem de kalıyorum seninle..." 🌹"-Neden yaptın Emir? Neden ölmek istedin? -Bazen ölmek isteyecek bir neden değilde yaşamanı gerektirecek bir sebep bulamazsın..." 🌹"Konuşuyor... Ey parlak melek, konuş yine! Sen göz kamaştıran bir parlaklık veriyorsun geceye Cennetin kanatlı ulağısın başımın üstünde Öylece bakıyorum güzel gözlerine..." 🌹