Filmde mükemmel diyaloglar vardı. Özellikle Leyla ve Alirıza'nın sohbetleri tekrar tekrar izlemelik. Leyla'nın "Nasıl düşüneceğin değil, ne düşüneceğin öğretildi sana.” repliği aslında Orta Doğu halklarının yetiştirilme tarzının tek cümlelik özeti.
İzlediğim ilk Kore dizisiydi. Hikâye, oyunculuklar, kurgu, müzikler bence çok başarılıydı. Sürekli "Seni seviyorum." sözünün kullanıldığı ve anlamsızlaştırıldığı, vıcık yerli ve batı yapımlarından sonra ilaç gibi geldi. Sevgi eylem gerektirir.
Beklentimi tam olarak karşılamasa da izlerken sıkılmadığım bir diziydi. Bölümler akıp gitti. Kahkahalar attırmadı ama gülümsettiği epey yer oldu. Ayrıca Esra Bilgiç'e hayran olmamak elde değil.