@hisliyorum
Zor şartlarda hayata tutunan kişiyim.
Zor şartlarda hayata tutunan kişiyim.
"Diğer tarafa gittiğimizde, çok ızdırap çektik çok ağladık diyeceğiz ve Tanrı bize merhamet edecek." Sayfalarca yorum yapılası bir film. İlk yirmi/yirmi beş dakika geçince hikaye müthiş sarmaya başlıyor. Kesinlikle zaman kaybı değil, iyi ki bulmuşum denilen bir film.
Düşününce, bilmediğim görmediğim bir ortam değil ama bir film bu kadar mı etkileyici olabilir... İnsan filmi izlerken üzülüyor, üzülüyor ancak üzüldüğü sadece film değil. Geçmişimiz de. Filmde en az bir kere biz de böyle yapardık diyebiliyorsunuz. Üstelik ortam şehirde değil. Bozkırın, tozun içinde. İlk defa bende bir yerde kalma isteği hissettirdi. Gitmiyorum, burada bir medeniyet inşa edip taş üstüne taş koyacağım demeyi... Çünkü sonu yok. Filmdeki "sinir" kadın da bunun farkında ki vermedi kızını, kaçırdı. Bu da bizim kadınlarımızın gücü. Ya o koyunlar... yavrusunun peşine düşen deve... Hassas kalpler izlemesin, tavsiyem. Kaplumbağayı araba yapan çocuk, inatla şarkı söyleyen evin kızı, kardeşinden vazgeçmeyen evin hanımı, cebe konan şekerler o toprakta gördükleri tek tatlı şeydi belki... Evin babasının veda etmemesi bir anlam taşıyordu bence. Çünkü bir yere gidemeyeceğini biliyordu. Çok etkilendim filmden, kanım çekilerek izledim çoğu sahneyi. Bu yüzden burada da paylaşmak istedim. Yapan, düşünen, oynayan herkesin emeğine sağlık. Böyle filmler izleyeceğim daha çok, artık.
Kötülüğün bir özelliği var o da: Siz onun peşinde olmasanız, haberiniz dahi olmasa bile dikkatleri kendi üzerine çekmesi. Burada dikkati tren kazasıyla çekmişler. Tren kazası olan bir film izleyeceğimi düşünürken 94 yılında çekilmiş filmde robotların kullanıldığı bir laboratuvar, kod yazarak işleyişin incelendiğini görmek bir kurgu mu yoksa gerçekten o zamanlarda var mıydı düşüncesini beynimde yaktı. Yine de teknolojilerini zararlı bir ürün geliştirmek için kullanmış olmaları kötü her yerde kötülüğe kafasını çalıştırır hayırlı bir şeye çalıştırmaz dedirtti. Gerçekten ilginç bir filmdi, zamanımı boşa kullandığımı sanmıyorum. Ben hayatımda böyle bir şeyin peşine hiç düşmedim ama insan böyle bir şeyler oluyor muduru da düşünüyor. Birinin kendi yanlışını örtmek için masum çalışanları susturmaya çalışması kabul edilebilir olmazdı. Çünkü bilginin bir sorumluluğu vardır. Bir insan bir şeyi bildiğinde o bilgiye göre yaşaması ve hareket etmesi gerekir.
Samimi sıcak bir film. Bazı belirsiz noktalar olmasına rağmen.
Etkileyici bir film izlemek harika oluyor. Bu film de öyleydi. 90'lı yıllar çok da uzakta değil gibi gelir bana hep. Filmin konusuna gelirsem her genç kızın korkulu rüyası böyle bir evlilik yapmaktır bence. Böyle adamlar 60-70'li yıllarda doğmuş olup yavaş yavaş soyları tükeniyor neyse ki. Devletler böyle erkekler yetişmesin diye eğitime, sağlığa, güvenliğe çok yatırım yaptılar zamanında. Yine de elde edilen sonuçta kadına takıntılı olan erkeklerin yerini kadına saygı duymayan, bağlanma problemi olan, sorumluluk duygusundan yoksun, kim çağırsa ona gidecek, empati yoksunu psikopatımsı erkekler aldı. Eskisinden de çok farkı yok gibi görünüyor böyle olunca. Kadına yaşama ve kendi hayatıyla ilgili seçim yapma hakkı vermeyen, kadının maddi imkanları olmadığında ancak tahammül edilebilecek bir varlık olarak kendini gören erkeklerin sonunun "vurdum, gelin beni alın" diye yapılan bir telefon konuşması mı olması gerekiyor? Erkeklerin duracakları yeri öğrenmelerinin zamanı gelmedi mi? Ve böyle erkeklere itibar eden, sana yapılan yanlışı kendimize yapılmış sayarız diyen yalama tiplerin bir durup ben ne yapıyorum, kime hizmet ediyorum demesi gerekmez mi?
Kafa dağıtmalık bir şeyler arıyordum. İzlemeye başladım diziyi. Edit: Diziye ek olarak kıyafetlerine, renklere bayıldım. Şimdi bitirdim izlemeyi, çok dizi izleyebilen biri değilim ama bu sıcaklıkta olursa hep izlerim gibi geldi. Konusu çok farklıydı ve akıcıydı. Sabretmenin sonu güzel bitmiş görünüyor. Hayatta bazı insanların çok soğukkanlı olmalarının ve keskin kararlar verebilmelerinin sebebi bu olabilir mi diye insanı düşündüren bir dizi olmuş. Geleceği bilmeyen karakterlerin delirmeleri kaçınılmazdı.
Film değil, sanat izledim. Etkisinden kolay çıkılamıyacak bir film. Suya sabuna dokunmuş, yapması gerektiği gibi. Puanına bakarsak toplumda bir karşılığı varmış, çok eski yıllardan bahsetmesine rağmen.
Her zaman, doğru olanı yapmayı seçen kadınlar için. Eskilerin edebi, terbiyesi bir başkaymış. Böyle bir şey yaşamasam da, ne yalan söyleyeyim etkilendim. O olay olmasa uzun süre devam ederdi bence. Film, aşk tavsiyesi değildir...
1 kitap
Güzel filmdi.




