Ben seni geceyle gündüzün arasında sevdim, yâr Kaybolan yılların, doğanın o acımasız kanununda sevdim ben seni Kahretsin, işte öyle sevdim, öyle yandım ben sana, yâr Bilsen ki sana olan sevgiyi anlatacak bir başka kelime bulsam Bıkmadan, usanmadan, yılmadan "Namerdim ki…devamıBen seni geceyle gündüzün arasında sevdim, yâr
Kaybolan yılların, doğanın o acımasız kanununda sevdim ben seni
Kahretsin, işte öyle sevdim, öyle yandım ben sana, yâr
Bilsen ki sana olan sevgiyi anlatacak bir başka kelime bulsam
Bıkmadan, usanmadan, yılmadan
"Namerdim ki onu söyler onu yazardım, yâr
Kahretsin, ben seni gece ile gündüzün arasında sevdim, yâr
Bedenimi almaya gelen Azrail'in pençesinde sevdim ben seni
Kahretsin, işte öyle sevdim, öyle yandım ben sana yâr
Bazen Prometheus oldum çarmıha gerilircesine
Bazen Spartaküs oldum aslanlara yem olurcasına
Bazen Cem Sultan, ilmiği boynunda Pir Sultan oldum, yâr
Bazen Şems'ini arayan Mevlana
Bazen Mevlana'yı arayan Şems
Dinginlerde Yunus, yokluğa kanat geren bir garip
Mutlu bir yusufçuk gibi sana özgürlüğüne koşarcasına geldim yâr"
Vurgunum - Murat Göğebakan
Küstürmeyin insanları hayata._ Sonra her şeyden vazgeçiyorlar._ Yaşamaktan, güzel olan her şeyden._ Bir odada yalnızlığı; bir dağ başında kalmayı, bir adada mahsur kalmayı, nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar._ Küstürmeyin işte bazı insanları._ > Nazım Hikmet Ran
"Bence kadınların kalpleri olduğu kadar akılları, ruhları var ve güzellikleri olduğu kadar tutkuları, yetenekleri de var. İnsanların kadınların sadece aşka uygun olduğunu söylemesinden de bıktım. Usandım artık!"
“Bazı gemiler batmaz… İçinde taşıdığı insanların hikâyeleriyle bir milletin hafızasına gömülür. Dumlupınar, denizin altında değil; bu milletin yüreğinde yatıyor. Vatan sağ olsun.”
Hepimiz aynı gece bakıyoruz, hepimiz aynı aya bakıyoruz; ama hepimiz aynı şeyleri görmüyoruz. Kiminin gözünde ay, geçmişten kalan bir hatıra, kiminin gözünde yarına açılan bir kapı, kiminin gözünde ise sessizce edilen bir dilek. Aynı gökyüzünün altında başka başka hikâyeler taşıyoruz…devamıHepimiz aynı gece bakıyoruz,
hepimiz aynı aya bakıyoruz;
ama hepimiz aynı şeyleri görmüyoruz.
Kiminin gözünde ay,
geçmişten kalan bir hatıra,
kiminin gözünde yarına açılan bir kapı,
kiminin gözünde ise
sessizce edilen bir dilek.
Aynı gökyüzünün altında
başka başka hikâyeler taşıyoruz içimizde.
Belki de mesele gökyüzünün ne anlattığı değil;
insanın, baktığı yerde
kendisinden ne bulduğu.
Çünkü aynı ay doğuyor hepimizin gecesine,
ama herkes kendi karanlığından bakıyor ona.