“ben, onun dış dünyadaki varlığını yitirdiğini biliyorum. ama yine de onu hâlâ yaşıyor gibi hissediyorum. zaman zaman birbirimize yeniden ulaşıyoruz. anılarımıza yoğunlaşmam yeterli; o zaman hemen yanı başımda beliriyor. bazen, tam uykuya dalmak üzereyken, yüzüme doğru nefes aldığını hissediyorum. sonra…devamı“ben, onun dış dünyadaki varlığını yitirdiğini biliyorum. ama yine de onu hâlâ yaşıyor gibi hissediyorum. zaman zaman birbirimize yeniden ulaşıyoruz. anılarımıza yoğunlaşmam yeterli; o zaman hemen yanı başımda beliriyor.
bazen, tam uykuya dalmak üzereyken, yüzüme doğru nefes aldığını hissediyorum. sonra elinin bana dokunduğunu… o, kendi dünyasında yaşıyor ama ne zaman istersek birbirimize ulaşabiliriz. aramızda hiçbir sınır, aşılmaz hiçbir duvar yok.
elbette bazen, küçük oğlumun yaşadığı ve nefes aldığı o gerçekliğin nasıl bir yer olduğunu merak ediyorum. ama aynı zamanda bunun anlatılabilecek bir şey olmadığını da anlıyorum. çünkü orası, duyguların özgürleştiği bir dünya.
ne demek istediğimi anlıyor musun?”