İsmini her duyduğumda bağrımda yanıp tutuşan bir iz var, kendimi ne de olsa affettirmiştim sana, yine biten biz olduk ve hâlâ yanıyorum ama bu pişmanlık ile yarım kalmışlık arasında gidip geliyor.
"Ve asla beraber olamayacağımız sokaklardan tek başıma geçtim nihayetinde, anılar gözlerimi doldurdu ama bir damla göz yaşı bile dökemedim boğazım düğümlendi. Seni senin gibiler sevsin, sen beni sevmeyi beceremedin."