Açtırdım kapılarını seni sevmeyene, Derinlerdeki güzellikleri görmeyene… Sevgisizliklerine hapsettim seni… Affet beni gözlerim… Sana bakmayan gözlerin esiri etti. Gülerken saçtığın ışığını zindana çevirdim… Affet beni dizlerim… Gelmez yarin yolunda beklettim. Ayakta durmaya dermansız ettim. Affet beni sözlerim… Her acı sözü…devamıAçtırdım kapılarını seni sevmeyene,
Derinlerdeki güzellikleri görmeyene…
Sevgisizliklerine hapsettim seni…
Affet beni gözlerim…
Sana bakmayan gözlerin esiri etti.
Gülerken saçtığın ışığını zindana çevirdim…
Affet beni dizlerim…
Gelmez yarin yolunda beklettim.
Ayakta durmaya dermansız ettim.
Affet beni sözlerim…
Her acı sözü yutup; hep tatlı sözler söylettim.
Zehir sözlere sevgi sözlerimi ziyan ettim…
Affet beni kollarım…
Seni sarmayan kollara her daim açık beklettim.
Gelmeyince zalim yar sevdalara seni açmamaya yeminler ettim…
Affet beni gülüşlerim…
Yalancı gülmelere kanıp gönülden gülmelerimle karşılık verdirdim.
Yüreğimi ağlattılar sen yine de gülmeye devam ettin…
Affet beni ellerim…
Uzanmaz elleri tutmanı, hiç bırakmamanı senden bekledim.
Bomboş kalınca üşüdün soğukluğun yüreğime işlettin…
Affet beni Yarabbim…
Verdiğin bu canın hakkını veremedim…
Yüreğimi bir kulun yaralamasına, gözlerimi ağlatmasına, kollarımı bağlatmasına izin verdim…
Affet beni yarabbim O’nu çok sevdim….
Doğru zamanlarda yanlış insanlara, yanlış zamanlarda doğru insanlara mahkum oldu bu yürek…
Belki doğruyu görmeye yetmedi gözlerim.
Belki de yanlışı silmeye yüreğim…
Hayat "Sende durmam" diyor Her nefeste son geliyor Bildiğin sende kalsın Sen yalancı baharsın "Artık senin olmam" diyor Seninle olanlar bitmez Dönülmez o akşamlar Yazılanlar silinmez Seni kimler anlamaz Kaç sevda geri verdin? Ruhum sana kanmam diyor Söyle kaç bahar…devamıHayat "Sende durmam" diyor
Her nefeste son geliyor
Bildiğin sende kalsın
Sen yalancı baharsın
"Artık senin olmam" diyor
Seninle olanlar bitmez
Dönülmez o akşamlar
Yazılanlar silinmez
Seni kimler anlamaz
Kaç sevda geri verdin?
Ruhum sana kanmam diyor
Söyle kaç bahar oldu?
Penceremde gül soldu
Belki de zaman doldu...
"Sevdiğim dönmüyor..."
"Ama biliyorsun nihayet ben de insanım Umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor Hiç gelmeyeceksin sanıyorum O zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime Katran gibi bir yalnızlıktır sarıyor içimi Yalnızlığımdan utanıyorum..."
"Seni içime çektim bir nefeste Yüreğim tutuklu göğsüm kafeste Yanacağız ikimiz de ateşte Bir kıvılcım yeter hazırım bak Aşk için ölmeli aşk o zaman aşk."
"Hayat bana çocuk bedenimde yetişkin olma sorumluluğu verdi, belki bu sebeple içten içe hiç büyümek istemedim, belki bu sebeple bir tarafım hep çocuk kaldı. Yaşanması gerekirken yaşanmayan her şey çiğnenmeden yutulmuş bir armut gibi takılır insanın boğazına. Hani bazen bir…devamı"Hayat bana çocuk bedenimde yetişkin olma sorumluluğu verdi, belki bu sebeple içten içe hiç büyümek istemedim, belki bu sebeple bir tarafım hep çocuk kaldı.
Yaşanması gerekirken yaşanmayan her şey çiğnenmeden yutulmuş bir armut gibi takılır insanın boğazına. Hani bazen bir ağırlık çöker boğazınıza, söylemek istediklerinizi söyleyemez, konuşmanız gereken yerde susarsınız ya, işte ben boğazda hissedilen o ağırlığın altında ezildim hayatım boyunca, Küçük bir çocukken, anne babanız en
güvendiğiniz, en sevdiğiniz insanlardır ve sizin için hatasız yaratıklardır. Bir söz verdiklerinde tutacaklarından o kadar eminsinizdir ki, o söz tutulmadıysa bir sebepten ötürü, Siz sözünü tutmayan yetişkini değil de kendinizi
suçlarsınız. Çünkü küçük bir çocuk için anne babası hatalardan münezzehtir. Tutulmayan sözlerin, verilmeyen sevginin, ihmal edilmiş çocukluğunuzun sebebi hiçbir zaman anne babanız değil, sizsinizdir çocuk kalbinizde.
Yakıştıramazsınız onlara kötü olan hiçbir şeyi. Eğer bir sıkıntı varsa size davranışlarında, bu siz o sıkıntıyı hak ettiğiniz içindir. Ya altınızı ıslattığınız ya kardeşinizi kıskandığınız ya yemeğin altını kapatmayı zamanında hatırlamadığınız ya kardeşinizin karnını doyurmadığınız ya da bir sınavdan kötü aldığınız içindir. Öyle ya, ana babalar kutsalsa ve kutsal varlıklar hata yapamayacağına
göre hatalı olan hep sizsinizdir. Böyle yetiştirilen çocuklar olarak bizler yetişkin olduğumuzda insan ilişkilerimizde
bir şeyler ters gittiğinde suçu hep kendimizde ararız, çocukken en güvendiğimiz insanlar olan ebeveynlerimizle kurduğumuz ilişki bir ömre yayılır da böyle ilişki kurarız hayatımıza giren insanlarla.."