"Üzgünüm," dedim tekrar. "Ben de," dedi. "Sana asla böyle bir şey yapmak istemiyorum." "Ah, Hazel Grace, hiç sorun değil. Kalbimin senin tarafından kırılması bir onur olurdu."
" Oturdum bir köşeye uzun uzun düşündüm. Kendime acıdım. İnsan kendine acır mı? Ben acıdım. Meğer ne çok ödün vermişim kendimden başkalarının mutluluğu için... "
"Keşke her gün Cadılar Bayramı gibi olsaydı. Böylece sürekli maske takardık ve maskelerin altında nasıl göründüğümüzü öğrenmeden önce birbirimizi tanıyabilirdik."