keşke bazı anları tekrar yaşama şansım olsaydı. ama kendi seçtiğim, istediğim. rastgele seçilecek olsa istemezdim. o zaman bahtsızlığım devreye girer, başımdan çile eksik değilmiş gibi katlanırdı çilem.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
gelecekteki evimin kaç katlı, kaç odalı, pencereleri nasıl, duvarları nasıl, nerede olduğunu bilemem ama tek istediğim gelecekteki evimde huzur, birbirini anlayan, birbirine bağırmayan, kavga etmeyen bireyler olsun istiyorum.
sol tarafımda kalp değil, ateş taşıyorum. kalbim her attığında yanıyorum, kül olup her yere dağılıyorum. her iç çektiğimde, can çekişiyorum sanki. hayatın hüzün ve sancıdan ibaret olduğunu, çocukluğumun üzerine düşen yangından anlamıştım. hayat nefes almaktan ibaret ise, evet yaşıyorum. yaşamın…devamı
nasıl dayanıyorsun anlamıyorum. çünkü ben dayanamıyorum; zamanın geçmesine. eskiyip bitmeye. nazan bekiroğlu
o kadar saklanmama rağmen, beni seni bir şiirde severken görmüşler. atakan gülgar
şiirler, kitaplar, şarkılar hatta direkt yazı yazmak olmasa dünya dönse de bir şeye yaramazdı insan kendini ve birilerini anlayıp, bir yerlerde bulmadıktan sonra.
bugün arkadaşımla gençlik merkezinde kil etkinliğine gittik. toplam 10-15 kişiydik. kil hamurundan bir şeyler yaptı herkes. ben kalemlik gibi bir şey yaptım. kalan hamurdan kedi yada tavşan figürü yapayım dedim. beceremediğim için zebaniye benzedi. :D hepimizin fotoğrafını çeken bir kadın…devamı
baba, mezarlıkları sen bana tanıştırdın. ve şimdi sen bir mezarsın. kavuşamadığım, alışamadığım tabutunu gördüğüm, dokunamadığım, sesimin çıkmadığı, gözyaşlarımın akamadığı bir mezarsın. ömrümce sol tarafımda hep yokluğunu taşıdım. şimdi ki mevzu çok bambaşka. bu sefer hiçbir yerde yoksun. olmayışın ezelden, ama…devamı
bugün bana "burada da bir evin olduğunu unutma." dendi. tam o an, evimin olmadığı gerçeği kalbimi sızlattı. hiçbir yere ait olamamanın verdiği evsizlikle sokakta kaldım. kimse görmedi, bilmedi ama hissettiklerim beni her gece öldürüp, diriltti. kaygiliyildiz
bugün bir nevi veli oldum, garip bir duyguydu. kuzenimin oğluyla (6) sosyal gelişim merkezinde keçeden sabun yaptık. katı sabunu keçeyle kapladık, iğneyle sabitledik. üzerine de mantar yaptık. çok eğlenceliydi. velisi olarak geldiğim için beni annesi sanan oldu. :d analık duygusunu…devamı