insan, zaman zaman bazen de çoğu zaman kendi içinde kendisiyle çatışıyor, fikir ayrılığı yaşıyor. evet, yaşıyoruz. ama kim olduğumuzu gerçek mânâda bilebiliyor muyuz? ben bilemiyorum. Zehra karakterini izlerken kendime dair bir çok şeye rastladım. bu "şey" ne tam olarak bilmiyorum.…devamıinsan, zaman zaman bazen de çoğu zaman kendi içinde kendisiyle çatışıyor, fikir ayrılığı yaşıyor. evet, yaşıyoruz. ama kim olduğumuzu gerçek mânâda bilebiliyor muyuz? ben bilemiyorum. Zehra karakterini izlerken kendime dair bir çok şeye rastladım. bu "şey" ne tam olarak bilmiyorum. fakat karmaşa, kaygılarımız, endişelerimiz, bir yere sığamayışlarımız ve duygularımız benzer yöne yuva yapmış. kendisini anlatamamasının verdiği huzursuzluğu ve agresif tavırları beni yansıtıyordu.
dizinin şiirsel havasına bayıldım. dizinin bazı kısımlarını izlerken beni alıp götürüyordu. yerine geç bıraktı. bazı yerlerde de düşüncelere dalıp gittim. "daha önce tanıyorum sanki" hissiyle izledim diziyi.
her karakterin farklı hikayesi ve ayrı bir havası vardı. oyuncuları ve karakterleri çok beğendim. finalde karakterler daha iyi, hissettiğim şekilde anlatıldı.
mini bir dizi olduğu için daha rahat izledim. fakat bazı şeyler eksik kaldı. mesela geçmiş. çoğu karakterin geçmişini izlemek isterdim. ve Zehra karakterini de daha fazla izlemek isterdim. umarım 2. sezon olur. böyle bitsin istemem.
spoi oluyorlar mı bilmiyorum ama yine de -SPOİLER-
Zehra ve Harun... bu ikiliyi çok sevdim. beraber çok tatlılardı. biraz birbirlerini tanıma fırsatı verselerdi daha anlaşılır olabilirlerdi birbirleri için. yine de bir şekilde birbirlerini anladılar ve birbirlerinin yanlarında oldular. çok güzeldi.
Aylin ve Nesrin... onların olduğu bölüm bana aşırı işledi. diziyi izlerken bir yandan da düşüncelere daldım. içime içime işledi.
daha derinden izlemek isterdim onları. geçmişlerini çok merak ediyorum. aralarındaki ilişkiyi tam olarak anlayamadım. ama tek anladığım şey birbirlerine olan kırgınlığın özlem duygusuyla harmanlanması.
ailelerimizin hayatlarımıza olan etkisini bir kez daha Emel karakterinde gördüm. bir insan bu hâllere her zaman kendi başına gelmiyor. ya da kolay bir şekilde gelmiyor. bir ömür ve o ömrü nasıl yaşayacağını bilemiyorsun. bunun arkasında genellikle aile olur. Emel'i de az çok anladım, hissettim. neredeyse tüm karakterleri bir parçada olsa hissettim. empati kurmama gerek kalmadan hissetmek bir nebze üzdü tabii beni.
Kur'an okuduğu sahne o kadar güzeldi ki... demek ki okumayı biliyor. çok güzel okudu, içime dokundu. 🥹
-
9/10 veriyorum. bazı yerler eksik kaldı benim için. ama yinede 10/10 bir dizi olduğunu değiştirmiyor. fazlasıyla anlamlı, içime dokunan, düşüncelere daldıran bir diziydi. iyi ki izledim.
-
dizide içime işleyen bazı kısımları kaydettim.
"burasının senin evin olduğunu söylüyorlar Allah'ım. doğru mu? sen evlere sığar mısın ki? bende sığmıyorum merak etme. yine sığamadım bir yerlere ve sığındım bu ermeni baylan ailesinin yaptığı müslüman mabedine. ama sanki bu şehre sığdım. sığdırdım kendimi. çünkü bu şehirde "ilerleyelim arkada boşluklar var" diye bağırıyor birileri. birileri dakik olmak için hayatı yakalama ihtimalimi çalsa da. ben galiba o metrobüs şoförlerinin umuduna tutunuyorum. arkalarda bir yerlerde boşluk olduğuna dair o umuda sığıştırdım kendimi."
"aslında boşlukta kapladığım yer bu işte, bir bavul. güvenliğe bırakırım sabahları kendimi, ders çıkışı alırım işte. sen benim evim olursun. yuvam ve kabuğum. kabuğum ve yuvam. ben senin etli, sulu, canlı tarafın olurum. bir deniz minaresi gibi uzatırım ellerimi, kollarımı sokaklara. kendine ait bir bavul, bir kabuk. bir odası ışık, durduğum sokaklarda. hayatıma kabuklu hayvan olarak devam etmeye karar verdim, evet. anne ben bavul oldum."
"- şahit olmak için yaşıyoruz demiştin ya. peki ya günahlara şahit oluyorsak? o zaman ne yapar insan?
+ o zaman tövbe eder. bazen sarsılsa ne yapacağını bilemez bir hâlde olsada her zaman bir ümit olduğunu bilir. senin için bağrını açmadık mı? indirmedik mi senin sırtından o yükünü? o sırtında gıcıdırdamakta olan ve sana eziyet veren yükünü. senin şanını yüceltmedik mi?demek ki zorlukla beraber kolaylık var. evet, zorlukla beraber bir kolaylık var. o hâlde boş kaldığımda yine kalkıyorum. ancak Rabbinden ümit et, hep ona doğrul."
"bırak birilerinin kalbi kırılacaksa kırılsın. sen ne istiyorsun? kimsenin ne dediğinin bir önemi yok."
"hem nereye gidersen git arkanda bıraktığın şehir hep arkandan gelir."
"cenge, ispata, korkuya, koşuşa değil. ışıl ışıl bir arayışla ben ancak keşfe ve şehadete geldim."
"belki de o yüzden hep kaybetme duygusuyla yaşadım. o yüzden biraz uçarı ve kaçıklıyım. her an yok olacak gibi hissediyorum. ama biliyorum eğer ben geldiysem dünyaya, korkumu yenmek için. çünkü biliyorum ki bunlar yaşadığımız hayatın sonucu değil. yaşadığımız hayat bu hissi sebebi sadece."
"ve artık hangi toprakta büyümek istediğimi bilmiyorum bile. tek bildiğim gezinmek kendimde, tutunmak bir söze."
"felaketler eğer her şey yolunda giderken bir duraksa, mucizelerde bazı kayboluşların güzergahındadır. bunu kim bilebilir. benim tek bildiğim ben yine benim Zehra."
-
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
🇹🇷
(@kaygiliyildiz)
tanışmak ve önemsiz şeyler için zarf atmayın.
-
beni alıp tekrar karnına soksan bile artık koruyamazsın anne.
Joined at June 2022
290
Followers
239
Following
303
Post
155
Movie
109
Serie
17
Book
insan, zaman zaman bazen de çoğu zaman kendi içinde kendisiyle çatışıyor, fikir ayrılığı yaşıyor. evet, yaşıyoruz. ama kim olduğumuzu gerçek mânâda bilebiliyor muyuz? ben bilemiyorum. Zehra karakterini izlerken kendime dair bir çok şeye rastladım. bu "şey" ne tam olarak bilmiyorum.…devamı
sanki sadece ben sıcaktan mahvoluyor, halsizleşiyor, bazen ölecek gibi oluyorum. çevremde benim gibi olan kimse yok. bende yaklaşık üç yıldır falan böyleyim. yaz ayı benim için cehennem. metpamid bile işe yaramıyor bazen. kendime zor geliyorum. bugünde öyle bir gündü. eve…devamı
özel günler, bayramlar çoğu insanın içinde bir burukluktan, acıdan, sancıdan ibaret. dışarıya belli edemesekte, içimiz yanıyor. el öpmeye gidemeyip, mezar taşlarıyla, toprakla, çiçeklerle bayramlaşmak insanı bir anda büyütüyor. diyorsun ki ben zaten büyüdüm, tekrardan büyümek, büyümek zorunda kalmak ağır değil…devamı
listemdeki film/dizileri izliyorum part 35: animasyonun kendine has bir havası vardı. sakin ilerleyen bir yapımdı. çizimleri de kendine has idi. gerçekten ismi gibi büyülüydü. animasyon seviyorsanız mutlaka izlemelisiniz. aisling ve kedi çok tatlıydııı. 🐈 7/10
arkadaşlarımla beraber izledik. arkadaşımızın ısrarı üzerine izledik ama pek benlik bir film değildi. müzikal filmleri izlemeyi sevmiyorum. çok çocuksu ve saçma geliyor bana. sıkıntıdan patlayarak izledim. böyle filmler bana çocuk filmi gibi geliyor, o yüzden ilgimi çekmiyor. önceden bu tarz…devamı
ait hissedemediğin her yer senin cehennemin. ya orada çürüyeceksin ya da kaçıp gideceksin. yoksa yok olup gideceksin. kaygiliyildiz
gece arkadaşlarımla beraber izledik. konusu çok farklı değildi aslında, bilindik konulardan. başrol kadına çok sinir oldum çoğu yerde. gerilimi bayağı yaşadım diyebilirim. yaşam mücadelesi konulu şeyler çok gerici ve heyecan verici oluyor. bu da öyleydi. ama sonunu tahmin etmekte pek…devamı
dün arkadaşlarımla beraber mum atölyesine katıldık. hindistan cevizi kokulu, deniz temalı bir mum yaptım. yapım aşaması çok eğlenceliydi. tanıdığın, tanımadığın insanlarla yapmakta çok güzel oluyor. vsco hesabıma ekledim şimdi yaptığım mumu. profilimdeki linkten bakabilirsiniz. 🫠🌊
sen gittin... bu şehri ayaklar altına alıp. kalbimin sokaklarına basa basa gittin... ve ben pabucunu kaybetmiş bir çocuk edasıyla, seni aradım bomboş sokaklarda. kaldırım taşlarında ki ayak izlerini, inzivaya çekilmiş kuytu düşlerini ve doğmayan çocuğumuzu parklarda aradım... yalnızlık bir ananın…devamı
listemdeki film/dizileri izliyorum part 34: üç kız arkadaşın ve çevresinin aile, aşk, sağlık, gündelik mevzularını ve hayat hikayelerini anlatan bir dizi. sadece bu değil. "aile dizimi" diye bir şey var. tam olarak ne olduğunu bilmiyorum, yani nasıl anlatacağımı bilmiyorum. aile…devamı