🇹🇷 (@kaygiliyildiz)

insan, zaman zaman bazen de çoğu zaman kendi içinde kendisiyle çatışıyor, fikir ayrılığı yaşıyor. evet, yaşıyoruz. ama kim olduğumuzu gerçek mânâda bilebiliyor muyuz? ben bilemiyorum. Zehra karakterini izlerken kendime dair bir çok şeye rastladım. bu "şey" ne tam olarak bilmiyorum.…devamıinsan, zaman zaman bazen de çoğu zaman kendi içinde kendisiyle çatışıyor, fikir ayrılığı yaşıyor. evet, yaşıyoruz. ama kim olduğumuzu gerçek mânâda bilebiliyor muyuz? ben bilemiyorum. Zehra karakterini izlerken kendime dair bir çok şeye rastladım. bu "şey" ne tam olarak bilmiyorum. fakat karmaşa, kaygılarımız, endişelerimiz, bir yere sığamayışlarımız ve duygularımız benzer yöne yuva yapmış. kendisini anlatamamasının verdiği huzursuzluğu ve agresif tavırları beni yansıtıyordu. dizinin şiirsel havasına bayıldım. dizinin bazı kısımlarını izlerken beni alıp götürüyordu. yerine geç bıraktı. bazı yerlerde de düşüncelere dalıp gittim. "daha önce tanıyorum sanki" hissiyle izledim diziyi. her karakterin farklı hikayesi ve ayrı bir havası vardı. oyuncuları ve karakterleri çok beğendim. finalde karakterler daha iyi, hissettiğim şekilde anlatıldı. mini bir dizi olduğu için daha rahat izledim. fakat bazı şeyler eksik kaldı. mesela geçmiş. çoğu karakterin geçmişini izlemek isterdim. ve Zehra karakterini de daha fazla izlemek isterdim. umarım 2. sezon olur. böyle bitsin istemem. spoi oluyorlar mı bilmiyorum ama yine de -SPOİLER- Zehra ve Harun... bu ikiliyi çok sevdim. beraber çok tatlılardı. biraz birbirlerini tanıma fırsatı verselerdi daha anlaşılır olabilirlerdi birbirleri için. yine de bir şekilde birbirlerini anladılar ve birbirlerinin yanlarında oldular. çok güzeldi. Aylin ve Nesrin... onların olduğu bölüm bana aşırı işledi. diziyi izlerken bir yandan da düşüncelere daldım. içime içime işledi. daha derinden izlemek isterdim onları. geçmişlerini çok merak ediyorum. aralarındaki ilişkiyi tam olarak anlayamadım. ama tek anladığım şey birbirlerine olan kırgınlığın özlem duygusuyla harmanlanması. ailelerimizin hayatlarımıza olan etkisini bir kez daha Emel karakterinde gördüm. bir insan bu hâllere her zaman kendi başına gelmiyor. ya da kolay bir şekilde gelmiyor. bir ömür ve o ömrü nasıl yaşayacağını bilemiyorsun. bunun arkasında genellikle aile olur. Emel'i de az çok anladım, hissettim. neredeyse tüm karakterleri bir parçada olsa hissettim. empati kurmama gerek kalmadan hissetmek bir nebze üzdü tabii beni. Kur'an okuduğu sahne o kadar güzeldi ki... demek ki okumayı biliyor. çok güzel okudu, içime dokundu. 🥹 - 9/10 veriyorum. bazı yerler eksik kaldı benim için. ama yinede 10/10 bir dizi olduğunu değiştirmiyor. fazlasıyla anlamlı, içime dokunan, düşüncelere daldıran bir diziydi. iyi ki izledim. - dizide içime işleyen bazı kısımları kaydettim. "burasının senin evin olduğunu söylüyorlar Allah'ım. doğru mu? sen evlere sığar mısın ki? bende sığmıyorum merak etme. yine sığamadım bir yerlere ve sığındım bu ermeni baylan ailesinin yaptığı müslüman mabedine. ama sanki bu şehre sığdım. sığdırdım kendimi. çünkü bu şehirde "ilerleyelim arkada boşluklar var" diye bağırıyor birileri. birileri dakik olmak için hayatı yakalama ihtimalimi çalsa da. ben galiba o metrobüs şoförlerinin umuduna tutunuyorum. arkalarda bir yerlerde boşluk olduğuna dair o umuda sığıştırdım kendimi." "aslında boşlukta kapladığım yer bu işte, bir bavul. güvenliğe bırakırım sabahları kendimi, ders çıkışı alırım işte. sen benim evim olursun. yuvam ve kabuğum. kabuğum ve yuvam. ben senin etli, sulu, canlı tarafın olurum. bir deniz minaresi gibi uzatırım ellerimi, kollarımı sokaklara. kendine ait bir bavul, bir kabuk. bir odası ışık, durduğum sokaklarda. hayatıma kabuklu hayvan olarak devam etmeye karar verdim, evet. anne ben bavul oldum." "- şahit olmak için yaşıyoruz demiştin ya. peki ya günahlara şahit oluyorsak? o zaman ne yapar insan? + o zaman tövbe eder. bazen sarsılsa ne yapacağını bilemez bir hâlde olsada her zaman bir ümit olduğunu bilir. senin için bağrını açmadık mı? indirmedik mi senin sırtından o yükünü? o sırtında gıcıdırdamakta olan ve sana eziyet veren yükünü. senin şanını yüceltmedik mi?demek ki zorlukla beraber kolaylık var. evet, zorlukla beraber bir kolaylık var. o hâlde boş kaldığımda yine kalkıyorum. ancak Rabbinden ümit et, hep ona doğrul." "bırak birilerinin kalbi kırılacaksa kırılsın. sen ne istiyorsun? kimsenin ne dediğinin bir önemi yok." "hem nereye gidersen git arkanda bıraktığın şehir hep arkandan gelir." "cenge, ispata, korkuya, koşuşa değil. ışıl ışıl bir arayışla ben ancak keşfe ve şehadete geldim." "belki de o yüzden hep kaybetme duygusuyla yaşadım. o yüzden biraz uçarı ve kaçıklıyım. her an yok olacak gibi hissediyorum. ama biliyorum eğer ben geldiysem dünyaya, korkumu yenmek için. çünkü biliyorum ki bunlar yaşadığımız hayatın sonucu değil. yaşadığımız hayat bu hissi sebebi sadece." "ve artık hangi toprakta büyümek istediğimi bilmiyorum bile. tek bildiğim gezinmek kendimde, tutunmak bir söze." "felaketler eğer her şey yolunda giderken bir duraksa, mucizelerde bazı kayboluşların güzergahındadır. bunu kim bilebilir. benim tek bildiğim ben yine benim Zehra." -

kaygiliyildiz 1 day ago

We Are All Trying Here

Cha Yeong-hoon

13 Gönderi

listemdeki film/dizileri izliyorum part 43: baştan sona kaygıyla, ama bir o kadar da içtenlikle örülmüş bir diziydi. psikolojimizin incinmesinin, zihnimizin yıpranmasının bir insana ne kadar derin zararlar verebileceğini çok iyi, derin bir şekilde anlatan bir dizi benim için. özellikle erkek…devamılistemdeki film/dizileri izliyorum part 43: baştan sona kaygıyla, ama bir o kadar da içtenlikle örülmüş bir diziydi. psikolojimizin incinmesinin, zihnimizin yıpranmasının bir insana ne kadar derin zararlar verebileceğini çok iyi, derin bir şekilde anlatan bir dizi benim için. özellikle erkek karakterin yaşadığı o derin duygusal açlık çok çarpıcıydı. hatta dong-man’ın saati sürekli "açlık" diye çalıyordu ama o çalar saat aslında onun mideye değil, ruha dair duygusal açlığını haykırıyordu. kadın ve erkek başrolün içinde bulundukları durumun pek çok noktasında kendimden parçalar buldum. her ikisinin de hem ailevi hem de kendi içlerinde taşıdığı o ağır sorunlar tam olarak kendi sorunlarımdan birer parça gibiydi. ruh halime benzeyen ya da ona yaklaşan hikayeleri izlemek bana her zaman çok güvenli hissettiriyor. bu dizi de bana tam olarak o "anlaşılmışlık" hissini verdi. dong man'ın öğrencileriyle kurduğu o samimi bağ çok özeldi. başrol karakterlerin birbirlerini mutlu etmek için etrafa küçük bozuk paralar bırakmaları ve bunu sırf karşı taraf bulsun diye görecekleri yerlere saklamaları da çok özeldi. dizide beni mutlu eden ve içime bir çok detay vardı. bir de dong-man’ın kedisi… gerçekten çok tatlıydı ve dizide en sevdiğim karakter oydu! dong man'ın kazağında, laptopuna yapıştırdığı stickerda bile kedisini taşıyor oluşu karakteri daha da sevmeme sebep oldu. her ne kadar ilk başlarda çok can sıkıcı olsa da, sonradan karakter gelişimini bir tık daha güzelleştirdi. süslü püslü senaryolardan uzaktı. kurgudan ziyade tamamen içtenliğe dayanıyordu. depresyonu, kaygıyı ve insanın kendi içindeki o sıkışmışlığı izleyiciye hissettirme konusunda son derece başarılı ve klişelerden uzak bir yapımdı. hikayede sanki birkaç bir şey eksik kalmış gibi hissettirse de her şeye rağmen muazzam ve etkileyici bir diziydi benim için. sadece başrol kız ve erkeğin hayatını değil dizideki çoğu karakterin hayatını, duygularını ele alan bir diziydi. sadece başrollerin paylaştığı duygular yoktu. ve sürekli dip dibe değillerdi. bu da gerçekçilik katıyordu. çoğu dizide olduğu gibi değillerdi. başrol kız ve erkeğin arasındaki çekim, duygu o kadar farklı ve içtendi ki. onların beraber olduğu sahnelerde hep içim sımsıcak oldu. kalbin yumuşuyordu sanki. ilişkileri, samimiyetleri çok içtendi. sanki her bir karakter bambaşka duygular yayıyordu. tüm oyuncular çok iyiydi. duyguları gerçekten içtenlikle hissettirdiler. diziyi izlerken bazı yerlerinde güldüm, çoğu yerinde üzüldüm, çoğu yeri kalbime dokundu. "iyi ki izlemişim" derditen bir dizi oldu benim için. dong man ve abisinin bağlarının daha da güçlü olmasını isterdim. daha çok samimiyet ve daha çok güçlü bir bağ. ama belki de yapay durabilir gözüyle de bakmış olabilirler. karakterlerin hepsinin içsel bir sorunları, iç karanlıkları, iç yalnızlıkları vardı. kimi suskunlukla, kimi çok konuşarak, kimi siniriyle yansıtıyordu. kimse "bir sorun var" diyemiyordu. çoğumuz böyleyiz, bende öyleyim. bu sahneler beni içine çok çekti. bana benzeyen sahneler görünce garip hissediyorum ama bir o kadar da anlaşılmış hissediyorum. sanki gerçekten yalnız değilim ve ben gibi çok insan varmış gibi hissediyorum. her detayıyla içime dokunan, derin bağlar içeren, psikolojik sorunların hafif olmadığını buram buram hissettiren bir diziydi. finali daha iyi, daha içten olabilirdi. ya da bir kaç bölüm daha olsaydı keşke. bir şeyler biraz eksik ve kopuk gibiydi. ama yine de benim için 10/10'luk bir dizi. çünkü kendimi buldum. kendimi bulduğum şeyler içimi biraz da olsa rahatlatıyor. diziyi izlerken bu rahatlık hissi bir miktarda olsa beni mutlu ett. 10/10 "-bir insan etten ve kemikten var olmaz. ömür boyu birikmeye devam eden tek bir duygudan var olur. +peki ya ben, sence ne yığınıyım? aklına ilk geleni söyle. değiştirme. -kaygı. +bildin. kaygılı biriyim. ama kaygı da insan doğasının bir parçası değil mi? ayrı bireyler olarak varız, nasıl kaygı hissetmeyelim ki? benim en sevdiğim kelime "sükunet". sakinlik, huzur. onu daha önce hiç hissetmedim. ama ne olduğu hakkında bir fikrim var. çok güvenli, sıcacık bir his. kışın battaniyenin altında çizgi roman okurken mandalina yemek gibi. ama çok daha iyisini düşün. acayip konuşkanım, bak. neden sence? ne zaman bir kaygı dalgasının üzerime hücum ettiğini hissetsem ona karşı koymak için bağırır, durmadan konuşurum. sessizlikten korkuyorum. sessizliğin içinden birden gerçek ortaya çıkar diye korkuyorum." "eskiden hoşlandığım birine beddua etmek gerçekten acı veriyor. kalbime asit dökülüyormuş gibi bir his." "hayatımda bir dilek hakkım olsaydı yaşlanarak ölmeyi isterdim. umarım kediler, ağaçlar bütün canlılar yaşlanarak ölür. hastalıktan değil, acıdan değil. umarım ağaçtan düşen yapraklar gibi her şey yaşı gelince ölür." "-hayattaki amacın ne? +hafifçe yaşamak. imkanım olan her şeyi bırakmak. hiçbir şeyle derin bağ kurmamak ve hafifçe yaşamak." "-seninle konuşurken nefes alabiliyorum. senin söylediğin her şeyi ben de söylerdim gibi geliyor. ve her zaman beni anlıyor gibi görünüyorsun. insanlarla konuşurken ben hep gerilirim. ne anladıklarını merak ederim. ama seninle konuşurken kalbim sonuna kadar açılıyor ve hiç tereddüt etmeden her şey akıyor. +ben de aynı hissediyorum. her şeyine katılıyorum. sence biz tek kişi olacakmışız da iki ayrı kişi olarak mı dünyaya yollanmışız? erkek olsaydın bile senden hoşlanırdım. hatta ağaç olsaydın bile. rüzgar olsaydın sana deli olurdum. sen öyle dar çerçeveye ve kısıtlı bir alana hapsedilmeyecek kadar değerlisin." "sözlerinle öldürebileceğin biri değilim ben." ~ "bana komik bir hikaye anlat." "kimse hayatınıza tesadüfen girmez." ~ spoiler: jang mi ran ve eun a'nın arasındaki ilişkinin klişe ve kıskançlıkla dolu olmamasına o kadar mutlu oldum ki. tamamen klişelerden uzak bir diziydi. jin man'ın kızına kavuşamamasına çok üzüldüm ya, offf. finalde eun a ve dong man sarılsaydı bari ya. ve abisini de görseydik keşke son sahnede.. neyse artık..

kaygiliyildiz 3 days ago

-bir insan etten ve kemikten var olmaz. ömür boyu birikmeye devam eden tek bir duygudan var olur. +peki ya ben, sence ne yığınıyım? aklına ilk geleni söyle. değiştirme. -kaygı. +bildin. kaygılı biriyim. ama kaygı da insan doğasının bir parçası değil…devamı

kaygiliyildiz 4 days ago

Eğer Bana Bir Şey Olursa: Seni Seviyorum

Michael Govier

49 Gönderi

listemdeki film/dizileri izliyorum part 42: kimse konuşmuyordu ama o sessizlik her şeyi anlatıyordu. birbirimize sığınmamız gereken anlarda en çok birbirimizden uzaklaşıyoruz. neden böyle olduğunu tam olarak anlayamıyorum. sanırım duygularımızı ifade edemeyip, o anların içerisinde gömüldüğümüz için böyle oluyor. filmi tüm…devamı

kaygiliyildiz 3 weeks ago

Tufan

Byung-woo Kim

71 Gönderi

listemdeki film/dizileri izliyorum part 41: film sel altında kalan binanın içindeki insanların hayat mücadelesini anlatıyor. filmi izlemeye başladığım zaman büyük bir beklentim yoktu. fakat kurgusu o kadar harikaydı ki. soluksuz izledim. klasik mücadele filmlerinden olduğunu düşünmüştüm. izledikçe daha da merak…devamı

kaygiliyildiz 3 weeks ago

Prensesin Uykusu

Çağan Irmak

3 Gönderi

listemdeki film/dizileri izliyorum part 40: filmin ismi ilgimi çektiği için ve redd grubunun sevdiğim şarkılarından birinin ismi olduğu için listeme eklemiştim bir ara. bu kadar seveceğimi ve içime işleyeceğini düşünmemiştim. filmi çok garip hislerle izledim. bazı yerlerinde elbette ki klişeler…devamı

kaygiliyildiz 3 weeks ago

"kader değiştirilemez, değiştirilirse kader olmaz diyenler var. olmasın varsın. hiçbir şeyin değiştirilemeyeceği bir dünyada yaşamak ne umutsuzca olurdu, öyle değil mi gizem? kader başımıza geleceklerin bir listesi diyelim ki. iyi de neden hep mutsuzluk ve kederle aynı anlamda kullanırız bunu?…devamı

kaygiliyildiz 4 weeks ago

Bütün Köpekler Cennete Gider

Don Bluth

2 Gönderi

listemdeki film/dizileri izliyorum part 39: bir çizgi filmden de fazlası olan hem anlamlı, hem duygusal bir çizgi filmdi. bence eski ve yeni çizgi filmlerde dâhil çoğu çizgi film asla çocuklara uygun değil. bu çizgi filminde onlardan biri olduğunu düşünüyorum. çoğu…devamı

kaygiliyildiz 1 month ago

Düpedüz Aşk

Sun Namkoong

53 Gönderi

listemdeki film/dizileri izliyorum part 38: lise ve gençlik konularına bayılıyorum. uzun zamandır bu tarz bir şey izlememiştim. 12-13 yaşlarımda lise konulu kore yapımlarını çok izlerdim. bu filmi izlerken hem çok eğlendim, hemde ergenliğime döndüm. izlerken çok iyi hissettim ve çok…devamı

kaygiliyildiz 1 month ago

Aşçı Fare

Brad Bird

137 Gönderi

listemdeki film/dizileri izliyorum part 37: uzun zamandır listemde olan bir animasyondu. çok eğlenceliydi. fareye bayıldım, duyguları öyle iyi hissettiriyordu ki. kendini izlettiren, sıkmayan bir animasyondu. mükemmeldi. animasyon izlemeyi seviyorsanız mutlaka izlemelisiniz. :) 10/10