(@) - Raf

Spoiler içeriyor 4/5 ✔️ İlk üç filmden bağımsızdı ve yeni karakterler gelmişti. Bu benim için bayağı iyi oldu çünkü zaten hem Elizabeth'i hem Will'i hem de çift sahnelerini sevmiyordum. Üçü de yoktu :) Angelica'yı sempatik buldum ve Jack'le de yakıştırdım. Deniz kızları,…devamı

kitapkatili 3 years ago

Karayip Korsanları: Dünyanın Sonu

Gore Verbinski

41 Gönderi

3/5 ✔️ Çok dolu dolu bir filmdi, aşırı olay oldu, sürekli başka bir tarafa gitti film. Film güzeldi ama Elizabeth'den bu film iyice soğudum gerçekten. Filmdeki herkese sempati duyuyorum ama bu kızı gittikçe daha az seviyorum. Spoiler!!! Elizebeth ve Will'in…devamı

kitapkatili 3 years ago

Karayip Korsanları: Ölü Adamın Sandığı

Gore Verbinski

41 Gönderi

2/5 ✔️ Gayet güzeldi yine. Seri beklentilerimle paralel gidiyor. Disney filmi olduğunu da belli ediyor çoğu yerde. İzlemesi keyifli, bayağı eğlendiriyor. Sadece yapay çektikleri, sonradan bilgisayar ortamında oluşturdukları görüntülerin kötülüğü gözüme batıyor arada ama aşırı da takıldığım bir şey değil.

kitapkatili 3 years ago

Karayip Korsanları - Siyah İnci'nin Laneti

Gore Verbinski

111 Gönderi

1/5 ✔️ Çocukluğumdan hatırladığım bölük pörçük parçalar dışında oturup da doğru düzgün hiç izlemediğim bir seriydi. En sonunda vakti geldi galiba. Film hakkında aşırı anlatılacak bir şey yok. Jack Sparrow, pardon "Kaptan" Jack Sparrow der susarım. Zaten sırf onun için…devamı

kitapkatili 3 years ago

Moon Knight

Doug Moench

67 Gönderi

Tavsiye üzerine izlemeye başlamıştım. Ama çok da beklediğimi bulamadım. İlk başlarda bir şeyler yanlış geliyordu, beni bir türlü sarmadı, karakterlere bir türlü ısınamadım. Sonrasında dördüncü bölüm sonlarında gerçekten beğendiğim bir tarafa doğru gitmeye başladı ve o sırada bazı taşların yerine…devamı

kitapkatili 3 years ago

Zaman Çarkı 12.Kitap-Fırtına Toplanıyor

Robert Jordan

1 Gönderi

Mü-kem-mel! Zaman Çarkı yolculuğumun sonlarına doğru yaklaşıyorum artık. Son üç kitaba geldiğimde; bunlar final üçlemesi olduğundan ve sınavlarım da yaklaştığından okumaya kısa bir ara vermiştim, bir türlü de geri dönememiştim. Şimdi finallerim biter bitmez okumaya geri döndüm ve seri bana…devamıMü-kem-mel! Zaman Çarkı yolculuğumun sonlarına doğru yaklaşıyorum artık. Son üç kitaba geldiğimde; bunlar final üçlemesi olduğundan ve sınavlarım da yaklaştığından okumaya kısa bir ara vermiştim, bir türlü de geri dönememiştim. Şimdi finallerim biter bitmez okumaya geri döndüm ve seri bana muhteşemliğini bir kez daha hatırlattı. Ara verdiğim süreçte serinin ne kadar güzel olduğunu unutmuştum ama final üçlemesinin ilk kitabı öyle bomba gibi girdi ki, yeniden benim için hak ettiği yere, favorilerimde birinci sıraya aldım. Malum Robert Jordan final kitabının taslağını bırakıp vefat ettikten sonra final kitabının yazımını Brandon Sanderson devralmıştı. Bu yüzden de bu üç kitaba başlamayı ertelemiş olabilirim aslında. Sanderson'ın nasıl yazdığından, Zaman Çarkı'na aynı beğeniyle, atmosferle devam edip edemeyeceğimden emin değildim. Ama başlar başlamaz gerçekten bayıldım! Zaten Sanderson baştaki önsözünde Zaman Çarkı'nın olaylar olarak taslağını koruyacağı ama bu kitapları yine de kendi yazım tarzıyla yazacağından bahsetmiş. Başlar başlamaz da yazım tarzının değiştiği belli oluyordu. Ama ben her ne kadar Jordan'a ihanet ediyormuş gibi hissetsem de Sanderson'un yazım tarzına da bayıldım. Jordan'ın ne kadar iyi bir olaylar silsilesi hazırladığı, evrene ne kadar hakim olduğu ve kurduğu evrenin ne kadar muhteşem olduğu su götürmez bir gerçek bana göre. Bir de üstüne Sanderson'un sevdiğim yazım stili ile birleşince benim için Zaman Çarkı finalinin bu ilk kitabı hayallerimin kitabına dönüştü. Yeni yazım tarzını ne kadar beğendiğim de bir Zaman Çarkı kitabından ilk defa bu kadar çok alıntı almamdan anlaşılabilir bence. Zaman Çarkı serisinden sonra Sanderson da okumaya karar verdim, seveceğimden neredeyse eminim. Böyle bir kitap okumak gerçekten benim için mucize gibi bir şey. Roman okumayı genel olarak çok seviyorum ama okumaktan en çok hoşlandığım tür epik fantastik. Bu tür için kafamdaki ulaşılmaz olduğunu düşündüğüm hayalim upuzun, detaylı ve destansı bir seri okumaktı ama böyle bir seri okuyabileceğimden hiç umudum yoktu, yazıldığını düşünmüyordum. O yüzden Zaman Çarkı serisini okudukça daha da seviyorum ve benim için daha da güzelleşiyor. Her kitaptan sonra gözümde değeri artıyor. Sonuçta kaç kişi sevdiği bir kitap türünden dokuz bin sayfalık, sanki onun için yazılmış, bayıldığı bir külliyat okuyabilir ki! Yazılmış olmasına hala okurken bile inanamıyorum. Kitapta Jordan'ın kurduğu altyapı hissediliyor, gerçekten final için muhteşem bir olaylar silsilesi hazırlamış. Karakterlerin gelişimi, kişilik olarak değişimleri vesaire muhteşem. Çok anlatmayacağım ama seri gerçekten bu kadar çok sayfa yazılmış olmasını hak ediyor. Evrende her şey mantığa oturtulmuş, her detay düşünülmüş. Neredeyse bizim evrenimizden daha mantıklı olacak :) Bu özelliğini de, belki de final kitabı olduğundan, her kitapta hissettiğimden daha çok hissettim ve hayranlık duydum. Yani kısacası eğer final kitaplarını başkasının yazmış olmasından dolayı serinin aynı devam etmeyeceğinden endişeniz varsa bunu aklınızdan silin. Jordan'ın müthiş olay altyapısıyla ve Sanderson'un muhteşem yazım stili ile birinci final kitabı bir şaheser olmuş. Umarım kalan iki final kitabında da aynı şeyleri hissedebilirim ama zaten artık finalin kalan iki kitabının kötü olma ihtimaline dair hiçbir endişem yok. İki yazara da sonuna kadar güveniyorum ve koşarak son iki kitaba gidiyorum. "Bunlar bizim günlerimizdi. Ölü bir gökyüzünün altında üzerimize yağıyorlar, öfkeleri ile bizi eziyorlar, ta ki biz hep bir ağızdan yalvarana kadar: 'Başlasın artık!'" "'Son yaklaşıyor,' dedi Moridin. Çark son dönüşünü inleyerek tamamlıyor, saatin zembereği boşaldı, yılan son nefeslerini alıyor. Yürek sancısını bilmeli. Hayal kırıklığını tatmış olmalı, ıstırabı biliyor olmalı." "Rodal Ituralde'nin, otuz senedir Arad Doman'daki evinin kil tepesinde gömülü olan annesinin çok sevdiği bir laf vardı: 'İşler düzelmeden önce daha da kötüleşmek zorundadır.'" "Kazanmak hayatta kalmak anlamına gelmiyordu. Emirlere uymak da genellikle kazanmak ya da hayatta kalmak anlamına gelmezdi." "Dayandığı her kamçı, çektiği her acı bir zaferdi. İnsanın gururu ve derisi ne kadar yanarsa yansın, zafer her zaman mutluluk için iyi bir sebepti." "Aviendha değişime güvenmiyordu. O görülemez, mızrakla vurulamazdı; tüm izcilerden daha sessiz, tüm katillerden daha ölümcüldü. Hayır, ona asla güvenmeyecekti ama onu kabullenecekti." "Deneyimli bir asker. Bazı adamlar seneler boyunca yaşayarak deneyim kazanırdı. Diğerleri aylar boyunca arkadaşlarının ölmesini izleyerek." "Desen dilediği gibi dokurdu ve deneyim Rand'e bu Aes Sedailere ihtiyaç duyduğunu göstermişti. Artık onun ne istediğinin önemi yoktu. Artık bunu anlıyordu." "Desen onun çevresinde bükülüp şekilleniyordu. Ama kral olmaktan bir şey öğrenmişti: Ne kadar yetke kazanırsanız hayatınız üzerinde o kadar az kontrol sahibi oluyordunuz." "Hepimiz yapmak zorunda olduğumuz şeyi yaparız, diye döndü Moirane'in sesi geçmişten, Rand'in hafızasına. Desen'in emrettiği gibi. Bazıları için diğerlerine göre daha az özgürlük vardır. Seçmemiz ya da seçilmemiz fark etmez. Olması gereken olmalıdır." "O oğlan dünyayı yok etmeye yazgılıydı. Belki onu kurtarmaya da. İlki kaçınılmazdı, ikincisi koşullara bağlıydı. İkisinin yer değiştirmesini dilerdi ama dilekler ancak tahtadan oyulmuş para kadar işe yarardı." "Kontrol sahibi olmak sahibi olduğunuz güçle ilgili değil, sahip olduğunuzu ima ettiğiniz güçle ilgiliydi." "Genç Ituralde sık sık savaşlar hayal etmişti, savaşın ihtişamını hayal etmişti. Yaşlı Ituralde savaşta ihtişam diye bir şey olmadığını biliyordu. Ama savaşta şeref vardı." "Kaos en çok onun neleri etkileyip etkilemeyeceği konusunda varsayımlarda bulunmaya başlarsanız ölümcül olurdu." "Özgürlüğe tırmanabileceğinden daha derin bir derde sokma kendini." "O madalyon seni arsız kılıyor Matrim Cauthon, dedi Joline soğuk bir sesle. Ağzım beni arsız kılıyor Joline, diye yanıt verdi Mat içini çekerek bağcıkları gevşekçe bağlanmış gömleğinin altındaki madalyonu yoklayarak. 'Madalyon yalnızca dobra konuşmama sebep oluyor.'" "Rand onu duygusuz bir adam olarak görmeleri için çok çaba harcamıştı. Zaman zaman bu aldatmacanın gerçek olduğundan korkuyordu." "Görev. Tek bir insan kaç dağ taşıyabilirdi?" "Thom güldü. 'Geri dönemeyiz Mat. İyi de olsa kötü de yapamayız. Çark döndü gitti. Ve ışıklar ölür, ormanlar kararır, fırtınalar gelir ve gökler delinirken o dönmeye devam edecek. Dönecek. Çark umut değildir, Çark aldırış etmez. Çark yalnızca vardır. Ama o döndüğü sürece, insanları umut besleyebilir, insanlar aldırış edebilir. Çünkü ışık solduktan sonra, zamanla bir başkası aydınlanacaktır ve ortalığı kasıp kavuran her fırtına sonunda dinecektir. Çark döndüğü sürece. O döndüğü sürece...'" "Thom başını iki yana salladı. 'Yaşlanmak hakkında fark ettiğim iyi bir şey, vücudunun uykuya eskisi kadar ihtiyaç duymaması. Ölmek büyümek kadar çok enerji gerektirmiyor sanırım.'" "İşler ne kadar çok trajik olursa, benim o kadar gülesim geliyor." "İnsanlar öfkeye tepki vermiyorlardı. Taleplere tepki vermiyorlardı. Sessizlik ve sorular çok daha etkiliydi." "Savaş, çatışma, çelişki ve değişim. Gawyn, değil kendisi için bir taraf seçmek, farklı tarafların hangileri olduğunu bile bilmediğini hissediyordu." "Rand ona benzer pek çok kişi tanımıştı; beyinden yoksun ama çok fazla ailevi bağlantı sahibi saraylılar. Tıpkı İki Nehir'in koyun ürettiği gibi, asil hayatı bu tür insanlar üretiyordu." "'Hepsinin acısını ben mi çekmeliyim Nynaeve?' diye sordu Rand sessizce ayağa kalkarak. Hala yüzünün yarısı karanlıktaydı. 'İstiyorsan bu ölümün suçunu da bana yık. Pek çok ölümden yalnızca bir tanesi olacak. Ağırlık önemsiz hale gelene kadar, bir adamın üzerine kaç taş yığabilirsin? Sıcaklık anlamsız hale gelene kadar bir et parçasını ne kadar yakabilirsin? Bu oğlan için vicdan azabı duyarsam, diğerleri için de vicdan azabı duymam gerekir. Ve bu beni ezer.'" "'Ben de öyleyim.' dedi Rand. 'Bir hikaye. Bir efsane. Bundan sonra seneler boyunca çocuklara, yalnızca fısıltı ile anlatılacak bir hikaye.' Başını iki yana salladı. 'Bazen geri dönemezsin. Devam etmek zorundadır. Ve bazen, bu tırmanışın senin son tırmanışın olduğunu bilirsin.'" "Benim adıma düş kur, Nynaeve. Artık benim düşünü kuramadığım şeylerin düşünü kur." "İki el. Biri yok etmek, diğeri kurtarmak için. Hangisini kaybetmişti?" "Falme'de çoban çocuk yanmış, külleri saçılmış, bu okyanus rüzgarlarıyla dağılmıştı. O küllerden Yenidendoğan Ejder doğmuştu." "Ölenlere can veremezdi. Ama yaşayanlara ölüm getirme konusunda çok iyiydi." "Rand başını kaldırdı. Sonra gülümsedi. Sonunda, içten, gerçek ve saf bir kahkaha attı. Çok uzun zaman olmuştu." "Zamanın sonunda, Sayısız bir olduğunda, Son fırtına toplayacak kızgın rüzgarlarını Ölmek üzere olan bir diyarı yok etmek için. Ve onun merkezinde, Kör adam dikilecek Kendi mezarının üzerinde, Orada görecek yine, Ve ağlayacak yapılanlara. Ejder Kehanetleri, Essanik Döngüsü'nden."

kitapkatili 3 years ago

Kara Keşiş

Anton Çehov

19 Gönderi

Çok güzeldi... Bana hissettirdikleriyle şok oldum şu an. Hikayenin hacmine baktığımda sadece kırk üç sayfa ama o kadar çok değişik duygular arasında gezdim ki. Bu kadar kısa olan ama bana bu kadar duygu yaşatan bir hikaye daha hatırlamıyorum. Yarım saatte…devamıÇok güzeldi... Bana hissettirdikleriyle şok oldum şu an. Hikayenin hacmine baktığımda sadece kırk üç sayfa ama o kadar çok değişik duygular arasında gezdim ki. Bu kadar kısa olan ama bana bu kadar duygu yaşatan bir hikaye daha hatırlamıyorum. Yarım saatte bitirdim, bitirir bitirmez de gönderi yazmaya geldim ama hala çok etkisindeyim. O yüzden çok objektif olmayabilir yorumum :) Kovrin'le birlikte yavaş bir şekilde girdik hikayeye. Önce o sakinliği, durgunluğu yaşattı. Sonrasında olaylar gerçekleştikçe tüm o çılgın duyguları o kadar iyi hissettirdi ki Çehov'a bir kez daha hayran kaldım. Hala duygular arasında geçiş yaparkenki "Şu an çok güzel bir hikaye okuyorum!" heyecanını yaşıyorum. Ellerim hafif titriyor ama hikaye beni heyecanlandırdığından mı soğuktan mu çözemiyorum, hiç beklemediğim anda maden bulmuş gibi oldum. Ben durum hikayelerini sevmediğimi düşünürken ilk kez Çehov'dan Altıncı Koğuş'u okumuştum ve bayılmıştım. Sonrasında daha çok Çehov okumaya karar vermiştim ama zaten ilk Altıncı Koğuş'u okuduğumdan, çok sevdiğimden ve en bilinen hikayesi de o olduğundan daha çok beğeneceğim, etkileneceğim bir hikayesi olacağını düşünmemiştim. Ama şu an favorim Kara Keşiş oldu. Altıncı Koğuş anlattıkları bakımından çok daha dolu bir hikayeydi ama Kara Keşiş'in duyguları bu kadar geçirmesi, onu gözümde ilk sıraya yükseltti. Mükemmel bir hikayeydi. Kırk üç sayfa zaten, dediğim gibi yarım saatte bitirdim ama bu deneyimi bazen yüzlerce sayfalık kitaplar bile yaşatamıyor. Niceliğin değil niteliğin önemli olduğunu bir kez daha deneyimledim. Kendimi tutuyorum ve daha fazla uzatmıyorum ama aslında herhalde bıraksam daha bayağı bir yazarım. Şiddetle tavsiye ediyorum. Kesinlikle okuyun. "Dikkatle okuyor, notlar alıyor ve açık pencerelerden dışarıya ya da masanın üstündeki vazolarda duran, çiy taneleri yüzünden hâlâ ıslak çiçeklere bakmak için ara sıra başını kaldırıyor, sonra yeniden kitaba eğiyordu, sanki tüm damarları keyiften tir tir titreyip kıpır kıpır ediyordu." (Bu alıntı kitabı okurken ben ^^) "İşin kendisi güzel, hoş ve sağlıklı, ama savaş ve ihtiras burada da eksik değil, -diye düşündü Kovrin.- "Her yerde, rekabetin olduğu tüm alanlarda sinirlilik ve yüksek hassasiyet fikir insanlarının ayırt edici özelliği. Belki de böyle olması gerek." "Dert ettiği şeyin ehemmiyetsizliğine nispetle çektiği acının derin oluşu, Kovrin'in ona daha fazla acımasına sebep oluyordu. Bu varlığı bütün gün, hatta belki de ömür boyu mutsuz etmek için nasıl da yetiyordu küçücük bir şey!" "Bütün dünyanın inandığı deha sahibi insanların da hayaletler görmediğini nereden biliyorsun? Biliminsanları şimdilerde dehanın delilikle akraba olduğunu söylüyor. Dostum, sadece sürüden ayrılmayan sıradan insanlar sağlıklı ve normaldir." "Meşhur olmanın çekici tarafı yok senin için. İsminin mezar taşına kazınmasında, sonra da zamanın bu yazıyı üstündeki altın kaplamayla birlikte silip götürmesinde gurur verici, eğlendirici ya da öğretici ne olabilir? Dahası, ne mutlu ki, sayınız zayıf insan belleğinin bütün isimleri aklında tutabilmesi için çok fazla." "Mutluluk beni de Polykrates gibi bir parça endişelendiriyor artık. Sabahtan geceye kadar sadece sevinç duyuyor olmam, bu sevincin benliğimi tümüyle esir alması ve tüm diğer hisleri bastırması bana tuhaf geliyor. Üzüntü, keder ya da sıkıntı nedir bilmiyorum artık. İşte uyumadım yine, uykusuzluktan mustaribim, ama sıkılmıyorum. Cidden söylüyorum: Tereddüt etmeye başladım." "İyi kalpli akrabalar ve doktorlar esrime ve ilhamlarını tedavi etmeye kalkmadığı için Buddha, Muhammed ya da Shakespeare ne kadar da şanslymış! -dedi Kovrin.-" Spoiler!!! Kovrin delirirken ama delirdiğini düşünmezkenki o mutluluk halindeki, sonrasında delirdiğini anladığında çaresizlik halindeki, en sonundaysa yüke dayanamayıp yeniden kendini kaybetmesiyle oluşan vecd halindeki tüm duygular bana da geçti. Bence hikayenin olay örgüsü; giriş, gelişme ve sonuç bakımından aşırı muntazam, güzel ilerliyordu. Finali de dahil her yerine bayıldım. "-Efsane, serap, ben: Hepsi uyarılmış hayal gücünün ürünü. Ben bir hayaletim. -Yok musun yani? -diye sordu Kovrin. -İstediğin gibi düşünebilirsin, -dedi keşiş ve hafifçe gülümsedi. - Ben senin hayal gücünde varım, hayal gücünse doğanın bir parçası, demek ki, doğada da varım." "-Peki ebedi hayatın amacı ne? -diye sordu Kovrin. -Her türlü hayatın amacı neyse o, yani haz. Hakiki haz bilgidedir, ebedi hayatsa bilgi için sayısız ve tükenmez kaynaklar sunar ki şöyle denmiştir bu manada: Babamın evinde çok yer var kalacak.* *İncil'den (Yuhanna 14:2). (ç.n.)" "Deliriyordum büyüklük hezeyanına kapılmıştım, fakat neşeli, zinde ve hatta mutluydum, ilginç ve orijinal biriydim. Şimdi daha makulüm ve daha sağlıklıyım, fakat herkes gibiyim: Vasatım, sıkıcı geliyor yaşamak. Ah, ne büyük gaddarlık ettiniz bana! Halüsinasyonlar görüyordum, ama kime zararı vardı bunun? Soruyorum, kime?" "Senin sıra dışı bir insan, bir dahi olduğunu düşünmüştüm, seni sevmiştim, meğer bir deliden başka bir şey değilmişsin..." "Kovrin vasat olduğunu şimdi apaçık görüyor ve bunu seve seve kabulleniyordu, çünkü fikrince, her insan olduğu şeyden memnun olmalıydı."

kitapkatili 3 years ago

Şeytanın Çırağı

Şiro Hamao

32 Gönderi

Japon klasiklerini okumaya devam ediyorum ve gerçekten keyifli gidiyor. Bu kitap da çok hoşuma gitti. Akıcı, çok yormayan bir anlatımı var ve iki kısa hikayeden oluşuyor. Hikayelerin ikisi de ayrı tattaydı ve güzeldi. Polisiye özellikle okuduğum bir tür değil ama…devamı

kitapkatili 3 years ago

Ruhi Mücerret Yorumu Devamı~ (Çok alıntı aldığım için karakter sınırlamasına takıldım, spoilerlı kısmına buradan devam edeceğim.) Spoiler !!! ''Beynini dağıtacağım adam ile kalbini fethedeceğim kadının arasındaydım. Daha doğrusu, yok etmem gereken adam ile yok saymam gereken kadın arasında.'' "O da…devamıRuhi Mücerret Yorumu Devamı~ (Çok alıntı aldığım için karakter sınırlamasına takıldım, spoilerlı kısmına buradan devam edeceğim.) Spoiler !!! ''Beynini dağıtacağım adam ile kalbini fethedeceğim kadının arasındaydım. Daha doğrusu, yok etmem gereken adam ile yok saymam gereken kadın arasında.'' "O da ne? Zebercet Yenge'nin dili ağzından dışarı sarkmış. Böyledir, ceset, asaletini korumakta zorlanır.'' ''Nazlı Hilal'le aynı şiirin kelimeleriyiz. Fakat ben sayfanın yakılmış kısmındayım.'' ''Sizden 70 yaş küçük birine asla gönül vermeyeceksiniz muhterem okuyucu. Eminsiniz, 30 yıl önce ben de emindim. Bir davranışla ilgili olarak 'Asla yapmam' dediğimde, tam da öyle davranmama varan bir geri sayım başlıyor. N'apalım. Kadere sırtını dönemezsin. Aklın yolu belli; kalbin yoluysa yalnızca yüründükçe var oluyor. Düşünceler hep aynı kalabilir, duygularsa mütemadiyen değişir. '' ''Yüzüğü, Nazlı Hilal'e versem mi? Ona nasıl kavalyelik edebilirim? 'Koluma gir, benimleyken müzeleri ücretsiz gezebilirsin' mi diyeceğim? Umut gerçeklerle; umutsuzluk ise hayatla bağını gevşetiyor insanın. Kaderime tebelleş, vicdanıma musallat olan hamakat rezalet vaat ediyor. Geçenlerde bir mecmuada okudum: Kara sevda 12, bilemedin 18 ay sürüyormuş. Fakat benim o kadar zamanım yoktu.'' ''VINK! Boğazıma bir kama saplandı. Boynumun sağından girip solundan çıkmıştı. Hepsi bu. Can çekişmeyi ballandıramazsın. Son gördüğüm şey, lav gibi püsküren kanımın ön camda oluşturduğu ekspresyonist desenlerdi.'' '"Yazar kim?' 'Alper Canıgüz.' 'Tatlı Rüyalar'ın müellifi mi?' 'Evet.' 'Gurur duydum. Beynimi benden daha iyi işleteceği kesin...''' Civan öldüğünde şoka uğradım gerçekten. Ölüm anının yazımı da çok hoşuma gitti. Bence finali de gayet güzeldi, böyle bir şey bekliyordum zaten. Ama keşke Civan'la Fujer Fuji birlite olsaydı ölmeden önce. Ben Serpil Silahlıperi'dense onları daha çok yakıştırmıştım.

kitapkatili 3 years ago

Ruhi Mücerret

Murat Menteş

26 Gönderi

Ruhi Mücerret...100 yaşında ve hayatta kalan son İstiklal gazisi. Kitabı başta onun anlatımından dinliyoruz, sonrasında anlatım farklı karakterlere de geçiyor ama benim en sevdiğim kısımlar Ruhi Mücerret'in kısımlarıydı. Hele Ruhi Mücerret'in "Öldüğümde mezar taşıma '...' yazdıracağım." kısımlarının hepsi aşırı hoşuma…devamıRuhi Mücerret...100 yaşında ve hayatta kalan son İstiklal gazisi. Kitabı başta onun anlatımından dinliyoruz, sonrasında anlatım farklı karakterlere de geçiyor ama benim en sevdiğim kısımlar Ruhi Mücerret'in kısımlarıydı. Hele Ruhi Mücerret'in "Öldüğümde mezar taşıma '...' yazdıracağım." kısımlarının hepsi aşırı hoşuma gitti. Murat Menteş her zamanki gibi yine muhteşem yazmış. O kadar çok beğendiğim cümle oldu ki. Çok akıcı, her daim merak uyandırıcıydı. Parçaların yavaş yavaş yerine oturması güzeldi. Zaten ana karakterin özgünlüğü bile yetiyor ilgiyle okutmaya. Karakterleriyle, olay örgüsüyle hiç sıkmadı, aktı gitti. Beklentilerimin karşılığını aldım. Keyifsiz bir zamanımda okumaya başlamıştım, başladığım andan itibaren sürekli güldürdü, keyfimi yerine getirdi. Kesinlikle tavsiye ederim. "'Kim 100 yaşında olmak ister ki?' diye mızıklandı. '99 yaşındakiler' dedim. "Zaman daima aleyhimize işler. Fakat benim yaşımdaysanız, her nefes bir muharebe tadı verir. Gençlerin tabiriyle uzatmaları oynuyorum: Azrail'in penaltılarından kaçını daha kurtarabilirim?" "Deliksiz bir uyku çekmek istiyorduk, fakat ölmekten korkuyorduk. Uyanık olmaksa kabus görmek demekti." "Bıyıkları yeni terlemiş bir çocuk olarak katıldığım İstiklal Harbi'nin yegane kumandanı da, neferi de benim şimdi." "Ailemin fertleri tek tek kara toprağa girerek eksiliyor. Ben satranç tahtasındaki boyu devrilesi şah misali orada öylece dikiliyorum. Cenaze namazı kılmak sanki bana farz-ı ayın. Cesetlerle dolu, yanan bir uçağın yaralı pilotu gibiyim.'' ''Ölüm karşısında herkes acemidir; ben de öyleyim. Hala hayattasınız aziz okur, şansınız var: Acemi şansı.'' ''Tatlı dilliydi: 'Eğer bu bir roman olsaydı, sen ve ben şimdi aynı sayfadaydık.' '' ''Ozan söze karıştı: 'Sizin zamanınızda dinozorlar var mıydı?' 'Elbette. Onları kümeste beslerdik. Her gün kahvaltıda dinozor yumurtası yerdik.' '' ''Konuyu değiştiriyorum: 'Kaç yaşındasın?' 'Otuzbeş.' Demek ki yolun yarısındaydı. Bense yol bittikten sonra da yürümeye devam etmiştim. Sınırı çoktan aşmıştım.'' "Senden bekleneni, sana emredileni ya da seni kurtaracak olanı değil; kalbinin derinliklerinde tasdikleneni yap. İyiliği içselleştir. Bir an "Bu bilmediğim bir şey değil ki?" der gibi baktı. Gerzekler, öğütleri özümseyemez. İzahın izahına ihtiyaç duyarlar. Boş kafasını sallayarak onayladı: 'Peki efendim.' Feyizlenmiş taklidi yapıyordu. Ta ki ben 'İyi bir insan olursan, psikolojik savaşları asla kaybetmezsin' deyinceye kadar.'' "Zevk sahibi olmak nelerin hoşumuza gittiğiyle alakalı değildir. Zevklerimizi araştırarak edinir, tarzımızı düşünerek oluştururuz. İnsanın sesi gibi, işitme duyusu da terbiyeye muhtaçtır. Kulağı tavlayan melodilerden keyif almak, zevksizlerin de becerebileceği bir sathiliktir. Elverir ki müziğin hakikatlisini, sanat eserinin güzidesini keşfedesin. Müzik sanatların en ilahisi. Faniliği hazmetmemiz için en münasip vasıtadır. Bize bir başka dünyadan haber verir. Ve böylece öte dünyanın varlığını duyumsamamızı temin eder.'' ''Maatteessüf dünyaya gelmeden önce ne idiysem şimdi de oyum. Alemde bir zerreden ibaret olmasaydık belki işler kolaylaşırdı.'' ''-Uzun yaşamanızı neye bağlıyorsunuz? -Henüz ölmemiş olmama. (SIR MALCOLM SARGENT)'' ''Her ne kadar feri sönmüşse de gözlerim ela. Bunu sizi tavlamak için söylemiyorum sevgili okur. 1 saniye... Maşallah, 1 saniye daha geçti ve bendeniz hala canlıyım! Hayat mucizelerle dolu; hele benimki.'' ''Camilerde omuz omuza duran kambur ihtiyarların kalbi büsbütün boş mu sanıyorsunuz? Peh. Aşk, gençlerin oynadığı fakat ihtiyarların bildiği bir oyundur.'' ''Bizim bir ayağımız çukurda ya Ruhi Bey. Artık ağırlığımızı çukurdaki ayağa vermemiz gerek.'' ''Hayatım bir film olsaydı, izlerken ya uyuyakalır ya da yarısında çıkardım.'' ''İnsanlar sizi ne kadar aptal sanıyorsa, onları öldürdüğünüzde o kadar şaşırırlar.'' ''Kabuslar strese iyi gelir, facialar can sıkıntısını yok eder.'' ''Velhasıl dünyada bir cennet inşa ederser ölümle cennete yatay geçiş yaparsın. Asıl hayat cennettedir Demek ki dünyada mümkün olduğunca yaşatmaya bakmak gerek.'' ''Aşkımız senden uzun yaşadı. Ayrılığımız da benden uzun yaşayacak diye korkuyorum.'' ''Duygusallığa kapılıp, insanların 'iyi adam' dedikleri şeye dönüşerek kendini mahvetme. [VLAS VAMPILOV 1901-1977 ,Pejmürde Mürettebat ]'' ''Ozan'a bakarak taksiciye cevap verdim. '110 milyar insan öldü.' dedim. 'Ne? Yanlışın var birader dünya nüfusu zaten 7 milyar?' 'Doğru. Tarih boyunca yaşayıp ölmüş insanların sayısı da 110 milyar.' 'Çokmuş be! Demek ki toprağın altı üstünden kalabalık?!' 'Sizce bu ne anlama geliyor?' 'Nerden bileyim?' 'Kıyametin büyük kısmı koptu zaten.'' ''Budalalar, seni çoktan terk ettiğin hatalarınla suçlar. Zekiler ise tutarsızlıkla.'' ''Utanç, endişe ve yılgınlığı çıkardınız mı biricik okur, benden geriye bir şey kalmaz.'' ''Dikkat et, dünyadan söz ederken olumsuz ifadelere varıyoruz: 'Yalan dünya' diyoruz mesela. 'Dünyevi' kelimesi, menfi bir mana taşıyor. Fakat 'hayat' sözcüğü öyle değil. 'Hayati ehemmiyet' 'ten bahsediyoruz. 'Hayat dolu' diyoruz. Dünyaya bağlanmadan, hayata tutunmayı öğrenmemiz gerekiyor.'' ''İçimde bir embesil var. Onun hatalarından ders almalıyım. [PAUL VALERY]'' ''Bense şehirdeki tüm binaların tepesine çıkıp atlamak istiyordum.'' ''Soru, cevabı cezp eder, hakikati değil. [CHIKAKATA BONGO, Elektrikli Sandalye Sefası]'' ''Siyam ikizleri rüyalarında aynı gezerler. [JIA JUYI, 777-844, Şakacıktan Şarkılar]'' ''Suç ortaklığı, birlikte yaşamanın sevdiğim tek çeşidi.'' ''Aşk, paradoksal olarak romantik bir eşitsizlikle ilerliyordu. İki kişinin birbirini aynı yoğunlukta sevmesi imkansız. Dolayısıyla aşkta acılar ve sevinçler hakkaniyetli paylaşılmaz. Aşk adil değildi. Demokratiklik ve özgürlükçülüğün kıysından bile geçmiyordu. Dahası istikrar ve kalıcılıktan da nasipsizdi. Sana en şiddetli tokadı patlatacak olan eli okşamaktan ibaretti! Mevzuyu yanlış anlamıştım. Yedi sene süren sefalet ve derbederliğimin gerçek hayatta karşılığı yoktu. Şiirler, mektuplar ve serenatlardan; senetler, faturalar ve makbuzlara geçilmişti. Aşkın sadece reklamı vardı.'' ''Onun bir zamanlar gerçekten bebek olduğuna inanmak zordu. Yaşlı bir adam olmak için doğmuştu.'' '''Söylediğimiz tüm sözler ya dua ya bedduadır.' 'O halde iyiliğe ulaşmayı mı, kötülükten kaçınmayı mı dilemeli?' 'Evvela, mutsuz kimselerin şerrinden sakın',' dedi.'' ''Kalbimin kurdelesini tutup çekerek fiyongunu çözdü. Varlığı, varlığıma kesinlik kazandırıyordu.'' ''Ne zaman düşünmeye başlasam kafam karışıyor.'' '' 'Seni kahraman yapacak denli büyük, kazanabileceğin kadar kolay savaştara katılmak' diye bir şey olmasaydı ben icat ederdim.'' ''Ne yeri ne zamanıydı. Münasebetsizce 'Şey...Sen ve ben aşkın eşiğinden döndük.' deyiverdim. 'N'olmuş? Iskalanan aşklar, yaşananlardan daima daha çoktur.' '' ''İçimde bir tsunami dalgası kabarıyordu. Benim kültürlü okurum, bilmelisiniz ki kontrol edilebiliyorsa, öfke değildir.'' ''Shakespeare'in hakkı var, dünya hakikaten bir sahneydi: Benim yuhalanarak çürük yumurta yağmuruna tutulduğum bir sahne. Zira amatör pandomimci gibiydim: Sessizlikte iyi, fakat şovu yetersiz.'' "'Eğer beni vaktiyle neden sevdiğini anlamaya çalışıyorsan, gerekçeleri bulduğunda sevgini kaybedebilirsin.' 'Niye?' 'Çünkü duygular izahlarla paketlenip etiketlendiklerinde ölürler.' '' ''Öldüğün gün, diğerleriyle aynıdır. Sadece biraz daha kısa sürer. [DIOP DIA BA, Çeyrek Empati]'' ''Kalbin ya paramparça kırılmak ya da taş gibi katılaşmak zorunda kaldığı bu dünyayı terk ediyorum. [NICHOLAS CHAMFORT'un intihar notu, 1741-1794]'' ''Hakikat, ölümü aydınlatirken hayat karartır. [ALPER CANIGÜZ]'' ''Hiçbir sey göründüğü gibi değildir. Çünkü hiçbir sey görüntüden ibaret değildir. Bu kadim kaide, benim hikayemde de geçerli. Yalan insanı aptallaştırır, hakikat ise delirtir.'' ''Müebbet perhize mahkumum. Zira beslenecek bir gövdem yok. Silme psikolojik bir olgudan ibaretim. İsmimle müsemmayım. Künhüme varılabilir fakat imdadıma yetişilemez. Bende müspet yahut menfi her şey nazari. His var, vaka yok. Fikir mevcut, zikir mahdut, fiil namevcut.'' ''Bundan sonrasını ancak müzik anlatabilir. [IVAN TURGENYEV 1818-1883]'' ''Ölümün eşiğinde dikilmek her şeyi kolaylaştırır, ölmek hariç.'' ''Dünya küçük. Yine de onunla pinpon oynayamazsın. [TUĞRUL ve ÇAĞRI BEYLER]'' ''Son nefesin ardından işitilen seslerin kefenden süzülmüş hali. Gerçi, Chopin, kendi cenazesinde bu marş değil, Mozart'ın Requiem'i çalınsın vasiyet etmiş. Haklı. Kimse, kendi kendine ağıt yakmamalı. Sağken ya da mevtayken.'' "İşler kötüye giderken, iç karartıcı şeyler okumanın pek faydası dokunmaz.'' ''Kötülük, kendini ilkesel ve pratik iyilikle ikame eder. İyilik ise sınayıcı ve bedel ödetici bir örüntü içinde kendi ideallerini yakarak yol alır. Şeytan, kutsal kitaplardan alıntı yapmayı sever. Meleklerse daima görmezden gelinir.'' ''100 yıl yaşamak, bana asrın hatasını yapma fırsatı veriyordu. Ve benliğimi tümüyle bu hataya vakfedecektim.'' ''Benim yaşımda aşk kimin kollarında öleceğine karar vermektir. Aslında her yaşta öyledir.'' ''Halbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.'' ''Gençlikte günler kısa, yıllar uzun; yaşlılıkta günler uzun, yıllar kısadır. [IMMANUEL KANT, 1724-1804]'' ''Dünyayı değiştirecek kapasiteye sahip kişiler, genellikle hayatta kalma konusunda beceriksizdirler. [BALTASAR ZAMACOIS, 1817-1861, At gözlüğüyle kuşbakışı]'' ''Yaşamak, benim kronik hastalığım.'' ''Ne yazık ki insan zamanın değerini öğrenene kadar ömür bitiyor.'' ''Cahiller ile ahmaklar gürültüden rahatsız olmaz.'' ''Avni Vav iç geçirdi: 'Bazen kötüler, nadiren de iyiler kazanır. Çoğunlukla herkes kaybeder." '' ''Gelgelelim asıl film şimdi başlıyordu. Haddizatında, planlandığı şekilde ilerleyen olaylara hayat denmez.'' ''Benim namıma endişelenmeyin, canımdan çok daha değerli şeyler kaybettim.'' ''Bir insan acıdan delirdiğinde, diğerleri onun acısını değil deliliğini görürler. '' ''On yedi yaşındaydı. Değiştiremediği şeylerin, onu değiştirmesini istemiyordu.''