(@) - Raf

Marr normalde pek tuttuğum bir figür olmasa da anlatımı ve ses tonunu başarılı bulmuştum. Zamanına göre, 8 bölümde ne kadar yapılabilirse artık, yapmışlar. Başlangıç için çok uygun, fazla detay vermeden, nispeten kulak dolgunluğunuzun olması muhtemel konular üzerinden gidiyor. Özellikle lise…devamı

konahrik 3 years ago

Roman Empire

N/A

6 Gönderi

Vasat

konahrik 3 years ago

Korgeneral Cemal Madanoğlu'nun Anıları

Halim Tugay Madanoğlu

1 Gönderi

Osmanlının son dönemlerinde geçen çocukluk anılarından Kore savaşına kadar olan kısmının dahil olduğu bu kitapta bunları samimi bir şekilde anlatan Madanoğlu, Cumhuriyet’in yetiştirdiği ilk subay nesillerinden. Osmanlının, Balkan harbinin,I. Dünya Savaşının,İstiklal savaşının etkileriyle büyürken kendini subaylık yolunda bulan Madanoğlu, ilk…devamı

konahrik 3 years ago

Türkiye'nin Düzeni 1

Doğan Avcıoğlu

1 Gönderi

Kitap 2 cilt ikisinede aynı yorumu girmemin bir anlamı yok, tekte çözelim. “Bu kitabı okumamış subayı eksik sayarım.” Orgeneral Faruk Gürler

konahrik 3 years ago

Mr. Robot

Sam Esmail

66 Gönderi

Zamanında özgün ve güzel başlayıp ortalarda patlayan iyi bir yapımdı. Hala gideri var.Tanımındaki bilgilendirme yeterli. Hak yiyen hack yer.

konahrik 3 years ago

Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok

Edward Berger

118 Gönderi

Yani bazen kendimi huysuz amcalar gibi hissetsemde yok arkadaş olmuyor, dayanamıyorum. Her boyayı boyamışlar, fıstık yeşili kalmış. İşin kötüsü şu iki yüzlülüğü yiyen de var. Heralde işler kötü olacak ki 3.dünya ülkelerine altı boş sexli dizi 1. dünyadada alt tabakayı…devamıYani bazen kendimi huysuz amcalar gibi hissetsemde yok arkadaş olmuyor, dayanamıyorum. Her boyayı boyamışlar, fıstık yeşili kalmış. İşin kötüsü şu iki yüzlülüğü yiyen de var. Heralde işler kötü olacak ki 3.dünya ülkelerine altı boş sexli dizi 1. dünyadada alt tabakayı özendirecekleri, influencerların konuşacağı, sadece lise öğrencilerini şaşırtacak yüzeysel ve taraflı belgeseller satmayı bıraktılarda bu konulara girdiler. Ya da vicdan azabıyla girip beceremediler mi? Yoksa yıllarca bu yapımlarla topladıkları ve pr ile yürüttükleri işlerine çok mu güvendiler? Eğer bu bir iç yapımsa, şu beceriksizlik, kültürsüzlük ve cehaletten sonra orda tuttuğunuz adama ayrı, verdiğiniz maaşa ayrı… Yok eğer dış yapımsa siz kör müsünüz? Kendi verinizi okumayı mı bilmiyorsunuz (yukarda bahsettiğim stratejiler ile varolan bir platformdan bahsediyoruz) yoksa her işin altından kalkabileceğinizi cidden düşünüyor musunuz? Hadi sen parana baktın hiç de takmadın. İşin bu. Zaten memlekette zeka sorunu var. Bu iş tavşanın suyu, topladığın izleyici kitlesinin geneli( yukarıda bahsettim) izleyip onu da tam anlamayınca ciddi ciddi tavşanın suyunun suyuna dönüşüyor. Benim aslanlarım da bu gün faydalı birşey izledik, şükür bunu da öğrendik diye ortalarda geziyor. Sorsan kitabını da okumuş gibi yapıyor. Corpolar size birşey vermek derdinde değildir. Siz birşeyleri iyi anlayın bir faydası olsun amacı gütmezler. Ama bunu normalleştiren de canına yandığımın izleyicisi. Zaten keyfekeder uyarlanmış arada büyük kayıplar var. (Eğer bunun adı uyarlamaysa Breaking Badin uyarlamasıda Abuzer Kömürcüdür) Bunu birde çok da matah olmayan izleyici filtreleyince ortaya alternatif bir tarih ve onun inananları çıkıyor. Şimdi bir dangalak gelip “yahu bu hayır işi mi kardeşim, niye misyon yüklensin işini yapıyor” diyecek. Biliyorum oradasın. Sadece 3 paragraftan uzun yazıyı anlayamayacak kadar salak, okuyamayacak kadar sıkılgan olduğunu umuyorum. Elinde, yıllık bir kişiden 1.000 lira gelir elde eden, ülkelere yayılmış, big data analizi yapabilen, halkla ilişkileri, sosyal danışmanları, pr birimi ve daha bir çok korkunç imkanlarla donatılmış bir şirket, masum, habersiz, bu sorumluluğu alamaz, sorumluluğu yok. 9/5 çalışan Gamze’nin, Mustafa’nın sorumluluğu var öyle mi? Cyberpunk vardır bildin mi? Orada Corpo ratler vardır. Gerçek olmayan bir distopyayı gerçekleştirdin az önce. Peki bir sürü rezillik çektiler niye buna bu kadar yükseldim? Çünkü bu çok bilinen bir eser değil. Sıra buna mı geldi? Dünyayı kasıp kavuran bu savaş ve ona sebep olan, sonuçlarıyla başbaşa kalan insanların samimi düşünceleri bir zahmet doğru anlaşılsın ki gerçeklikle bağımızın koptuğu bu zamanlarda Allah rızası için bir referans noktamız olsun. Zaten suyu çıkmış, herkesin bir fikri var, kendi komplo teorilerine, saklı tarihlerine inanıyor. İki dakika körükleme. O zamanlarda seks nasıldı sen onu anlat, asıl işine dön. Ben biraz fazla tetiklendiğim için bu kitabın postunda bir büyüğümün yorumlarına bırakmıştım. Filme yorumunu da bırakayım. “Netflix’in çektiği filmde ise Erzberger gibi politikacılar, köpeklere yemek atan, savaşın son günü kafasına göre piyade hücumu yaptırıp garp cephesinde yeni bir şey varmış dedirten generaller var. Ha bu elit Prusya’lı junker taifesi şatolarda ziyafet çekip haritada bayrakları oynatmıyor muydu, hemi de nasıl, verdun savaşında 1 e 1.1 kayıp oranını insanca bulup savaşı bir yıl sürdürüp içmeyi sürdürmüşlerdi (Erich von Falkenhayn) evet ama işte anlatmaya çalıştığım şey kitabın altmetninin bambaşka olması. Kitapta sorgulanan şey otorite veya komutadaki beceriksizlik vs değil, genel olarak bir üst jenerasyonun gidip kendi alt neslinin hayatını düşüncesizce, kendi istekleri için milyonlarla harcamasıydı. Birinci Dünya Savaşından önce avrupadaki son büyük savaş ondan 43 yıl önce vukua geldiği için savaşı bilmeyen üst nesil alt neslin kuyusunu resmen kazıyor. Çocukların öğretmenlerinden büyüklerine herkes "orduya yazılmayacak mısınız arkadaşlar" kafasındalar. İşte kitapta anlatılmak istenen savaşı yücelten bir üst nesille, koşa koşa gidip demirden duvara çarpan, sonra bunun neden böyle olduğunun farkına yavaş yavaş çok acı bir şekilde varan alt neslin hayal kırıklığıydı. Filmde ise bunun böyle olduğu daha çok elit Prusya’lı bir junkere ve onun eşyanın tabiatına tezat hareketlerine bağlanmış. O yüzden yine bir güç yüzükleri vakası gibi, kitap okuyanlara gün yüzü göstermeyin tarzı bir yapım olmuş. Filmine ayıracağınız zamanda bence okur bitirirsiniz, üstüne tefekkürü bir ömür sürer. O yüzden ben şahsen kitabını tavsiye ederim.” Şimdi niye buna takıldığım umarım daha iyi anlaşılır. Bunlar iyi anlaşılmayıp aman canım dendiğinde(ki burada kötü niyet var hiç eğip bükmeyelim) bir anda ortaya neyin ne olduğunu bilmeyen, aşırı gazlı “82 Şam 83 Humus 84 Atina” sloganlı ciğeri beş para etmez köpekler türüyor. Yaşamadık mı bunları? Tek tek bağlantıları kurayım mı? İnsanların canı sik değil ki canınız istediğinde oynayasınız. ~Johnny Silverhand

konahrik 3 years ago

Im Westen nichts Neues

Erich Maria Remarque

1 Gönderi

Öncelikle bu yorum, yıllar önce bu kitabı da kendisinden öğrenip okuduğum bir büyüğümün son derece etkili ve yetkili yorumudur. Daha yüksek kişisel tecrübesine ve birikiminden mütevellit kendi yorumlarımdan daha iyi olduğunu düşünüyorum. (Almanca’dan tam çevirince “batıda yeni bir şey yok”…devamıÖncelikle bu yorum, yıllar önce bu kitabı da kendisinden öğrenip okuduğum bir büyüğümün son derece etkili ve yetkili yorumudur. Daha yüksek kişisel tecrübesine ve birikiminden mütevellit kendi yorumlarımdan daha iyi olduğunu düşünüyorum. (Almanca’dan tam çevirince “batıda yeni bir şey yok” olur. Ben o halini daha doğru buluyorum.Kendisi böyle tercih etmiş. Bir bildiği vardır.) Geçmişe atıflar yapa yapa bir askerin gözünden savaşı anlatır. Paul Baumer ve Profesör Kantorek'in tedrisatından geçmiş bütün o gençler, Kropp, Müller, Leer, Franz Kemmerich bir üst jenerasyonları tarafından gaza getirilip olabilecek en sefil koşullarda savaşmak üzere resmen iteklenirler. Önceden altı ay kadar eğitimde savaşın bütün tedrisatını 1871 Fransa Prusya savaşını yaşamamış ancak duymuş gelmiş nesil tarafından alırlar. Burada çocuklukları evvela Himmelstoss adında eski posta memuru bir astsubay tarafından eğitimle yontulur. Çamurlarda süründürülür, aşağılanır ve dövülürler. Sonra cepheye sürülürler. Nihayetinde 17 yaşında çocuktur bunlar. Savaşı kitaplardan okumuş ve kendileri savaşmak yerine onları "demirden nesil" diye mektuplarla gaz veren hocaları yüzünden orada olduklarının farkına varırlar. Vardıklarında gördükleri yüzünden gün be gün çocuklukları da kendilerinden uzaklaşmaya başlar. Süngülerle, el bombalarıyla, küreklerle kendilerini öldürmeye gelen düşmanı öldürürerek hayatta kalır ancak artık kendileri olarak kalamazlar. Siperler diz boyu çamurdur, fareler askerin ekmeğine ulaşmak için üzerinde dolaşmaktadır. Her tarafları bit doludur. ona rağmen Müller siperde lise matematik denklemleri mırıldanır. Albert Kropp durduk yerde tırnaklarını temizlemeye başlar. Eskiye olan bağlarını bilmeden de ayakta tutmaya çalışırlar ama olmaz. Burada hikayeye Almanya’nın taşrasından gelmiş hayat gailesinde olan karakterler de eklenir. Kunduracı Stanislaw Katczinsky, çilingir Tijaden, amele Haie Westhus, tarlasını düşünen çiftçi Detering çekilen çilenin odağını daha da yukarı çeker. Hikayenin ortalarında Paul'a evci izni verilip eve yollandığında odasını artık yabancı bulur. Dolaptaki elbiseleri başka birine ait gibidir. İçinde büyüdüğü evi tanıyamaz. Annesi hala annesidir ama hastadır. Daha bir hafta öncesinde cephede siperlerde pislik içinde iken, çarşıya çıkıp birahanede savaşla ilgili atıp tutan üst neslini dinler. Kendi gördükleri ile onların anlattıkları arasında hiçbir bağ kuramaz. Cepheye döndüğünde kendisinden de küçük, eğitim almamış çocukların cepheye gelip öldüğünü görür. İşin kendi ile bitmeyeceğini de farkeder. Düşmanı öldürdükçe törpülenen masumiyetleri üstüne birbirlerini de kaybetmeye başlarlar. Joseph Behm ilk ölen sınıf arkadaşlarıdır, beden eğitiminde maharetli Franz Kemmerich bir bacağını kaybeder, ve hastanede ölür. Albert Kropp, Müller, Westhus hepsi sırayla ölürler. Aslında bir tür baba figürü olan Katczinsky öldüğünde Paul’ü hayatta tutacak pek bir şey kalmamıştır. Çocukluğu, geleceği üstüne bütün arkadaşları da ölür. Ondan sonrası zaten boşvermişliktir. Nihayetinde kitabın sonlarında genç yaşında bu kadar görüp çekmiş bir çocuk, hikayeyi anlatan Paul Baumer öldüğünde artık yüzünde hiçbir acı veya korku emaresi yoktur. Bu ortamdan çıkıp gittiğine, daha da üstüne bütün bunları yaşadıktan sonra sivil hayatla yüzleşmediğine memnun gibi bir hali vardır. Paul hikayeyi anlatan, her şeyi üstünde toplandığı odağımızdaki karakterdir. Kaybı bir okur perspektifinden en büyük trajedidir, en büyük kayıptır. Roman boyunca kendisinin geri dönüp başardığını okumak isteriz ama olmaz. Üstüne kendisinin öldüğü gün cephede hareketlilik azdır. Alman ordu tebliği o günün raporunu direkt "garp cephesinde yeni bir şey yok" olarak yazmıştır. Aslında bizim için çok büyük bir kayıptır. Sonra da bu tanım bizi düşünmeye sevk eder. Bu Paul gibi çocuklardan 17 milyonu o siperlerde yokolup gitmiştir. Demir değil, kayıp nesildir onlar. Kitapta tek bir yerde görünen kaiser haricinde tanınmış karakter yoktur. Politikacılar suçlanmaz, savaşta arkadaşlıkların en sağlamını yaşamış birbirlerinin ölümüne tanık olup duran 17 yaşında çocukların hayal kırıklıkları vardır. Hamaset yoktur. O kadar kanın gövdeyi götürmesine rağmen hoş bir dinginliği vardır. Nazilerin kitabı yeterince vatansever bulmayarak yaktırması, aslen düşman olan almanların savaş hikayelerinin Fransa’da İngiltere’de best seller olması bu görece tarafsızlığı yüzündendir. Peki ben buraya niye çıktım? Neden kendi yorumumu yapmadım? Modern dünyada her konuyu sulandırma alışkanlığı bu mevzuya kadar gelmiş. Ciddiyetini benden daha iyi anlatan, daha aklı selim bir yazı olsun istedim.

konahrik 3 years ago

Stalin'in Ölümü

Armando Iannucci

9 Gönderi

Çıktığı yıl bir çok ödüle aday gösterilmiş, kimini almış ve bir çok tartışmaya sebep olmuştu. İsminden de belli olduğu üzere Stalin’in ölümü etrafında geçen olayları absürd-kara mizah ile ele alan, fransız bir çizgi romandan uyarlanan-ilham alan, bana sorarsanız gayet başarılı…devamıÇıktığı yıl bir çok ödüle aday gösterilmiş, kimini almış ve bir çok tartışmaya sebep olmuştu. İsminden de belli olduğu üzere Stalin’in ölümü etrafında geçen olayları absürd-kara mizah ile ele alan, fransız bir çizgi romandan uyarlanan-ilham alan, bana sorarsanız gayet başarılı bir komedi. Komedi filmlerini genelde komik bulmam çünkü özellikle son yıllarda artık hem komik değiller hem de sadece aptalca bir biçimde sizi güldürmeye “zorluyorlar”. Bu onlardan birisi değil. Şakalar bazen siyasi bazen günlük bazense evrensel. Gerçeklerden “esinlenilmiş” (bkz. Burası çok önemli) hikayede vermek istediği karışık ve zincirleme olayları güçlendirmek bazende itici unsur olarak kullanmak amacıyla zaman çizelgesi gerçeğe uymuyor ama bu da bir belgesel değil. Yapmak istediğini yapması açısından ben bunda bir sıkıntı görmüyorum. Olayları ayrı ayrı bilip okuduğunuzda evet hiç komik değil ama o saçmalığı ve çarpık düzeni “kral çıplak” diye haykırmak için bu yolu seçmeleri anlaşılabilir. Çünkü karışık olaylar silsilesi ve bu yapımın batı için olması bi noktada sizi makbul özetler geçmeye zorlar.Beria’nın şahsında bütün karanlık işleri toplamak veya Zhukov üzerinden kızılorduyu temsil etmek gibi kısa ve hikayeyi güçlendiren yollar izleyebilirsiniz. (Bu anlamda yapılan bazı değişiklikler Molotov o sırada kabinede değil Zhukov sürgünde Piyanist kadından kayıt alınması olayı 10 sene önce gerçekleşmiş Stalin kendisine bu lütfu için 20.000 ruble ödemiş Etc,etc) Bbc’nin oyuncu kadrosu ise harikalar yaratıyor, bir tek oyuncu sırıtmıyor herkes olduğu yeri-rolü inanılmaz bir şekilde sonuna kadar oynuyor. Bunu aptal bir komedi olarak görürseniz zamanınıza yazık edersiniz. Çok derin okumalı bir docu-serie zannederseniz edgy kişiliğinizle alay ettirirsiniz. Ama ne yalan söyleyim Kızılordu-Zhukov beni en çok eğlendiren tercih oldu. Tam anlamıyla eğer bir olaya ordu karışırsa kafalar nasıl çalışır kime ne denirin mükemmel bir özeti. (İnsanların biraz çekingen biraz korkak halleri ancak herkesin onu yanında istemesi, eli güçlü olan herkesin korkması. Ordununsa çıldırtıcı basit anlayışı inanılmaz anlatılmış) Zhukov’un paltosunu atmasıyla anladım ki inanılmaz bir parodi izleyeceğim. Sonuç olarak, mantığın zorlandığı, olayların içinde yaşamayıp biraz da değişik bir bakış açısıyla dışarıdan bakıldığında korkunçluğunun bulanmasıyla komediye dönüşebilecek bir hikaye(belki tanıdık gelmiştir) son derece güçlü oyunculuk ve yapımla hakkıyla işlenmiş. Herkese tavsiyemdir. Olaylara çok hakim olmasanızda birşeyler bulabileceğiniz kaliteli bir yapım.

konahrik 3 years ago

Helsreach: The Full Movie

Richard Boylan

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Yine Warhammer yine ben… Daha önceki warhammer postlarımda bahsedilen olaylardan 10 bin yıl sonrasında geçen Helsreach isimli kitabın fanlar tarafından yapılmış amatör bir çalışması olan Helsreach The Movie ile Warhammer notlarıma devam ediyorum. Öncelikle şunu söyleyeyim eğer Warhammerla alakanız yoksa…devamıYine Warhammer yine ben… Daha önceki warhammer postlarımda bahsedilen olaylardan 10 bin yıl sonrasında geçen Helsreach isimli kitabın fanlar tarafından yapılmış amatör bir çalışması olan Helsreach The Movie ile Warhammer notlarıma devam ediyorum. Öncelikle şunu söyleyeyim eğer Warhammerla alakanız yoksa izlediğiniz bu şey size komik bile gelebilir. (Oradan oraya tenekeler içinde koşan ve kendilerini çok ciddiye alan aşırı hormonlu askerler) Ama varsa ve fanların kısıtlı imkanlarına da takılmıyorsanız aslında karanlık ve çaresiz bir hikayeye tanık olursunuz. Herşeyden önce ben fan işlerinden hoşlanmam bundan da sonuna doğru hoşlanmadım ancak arkanızda bir şirket veya konsolide bir güç olmadan lore, animasyon ve seslendirmeyi halledip 15-20dk değil baya baya saatlerce çok da bilinmeyen bir hikaye için çalışıp ortaya bir şey çıkarıyorsanız, siz bu işi seviyor ve takdiri hakediyorsunuz demektir. Daha da etkileyici olan ise önce parça parça yapılan bu animasyon yapımcının ilk işleri beğenilip desteklendikçe çizim-animasyon stili gelişiyor ve hikaye ilerledikçe animasyon daha da iyileşiyor. İmkanlar gereği böyle olmuş olsada ilginç bir sanatsal tercih işlevide görüyor. Hikaye belirginleştikçe görüntü iyileşiyor. Bazen direnişin siyasi ayağı siyah-beyaz, direnişe geçiş elle çizim, epik savaş animasyon. (Sona doğru modernleşeceğiz diye animasyon zorlanmış bence çizim kısmı daha iyiydi) Hikayede Armageddon gezegenini hedefleyen Ork akınına direnmesi için görevlendirilen fanatik ve zahit Black Templarlardan Chaplain Grimaldus’u izliyoruz. Grimaldus’un komutayı ele almasından savaşın sonuna kadar sert mizacı ve değişimine tanık olup, bu çetin ve umutsuz direniş sırasında bürokratlar ve farklı birimlerin çatışmalarını da görüyoruz. Grimaldus’un fanatik ve asker kafa yapısının bu siyasi ayak oyunlarına verdiği tepkiler ve bunların sonucunda yumuşuyormuş gibi görünsede aslında daha umutsuz, içten içe daha dizginsiz bir hale yavaş yavaş gelmesi ilgi çekici. Bir yanında kendini düşünen Mechanicus princepsleri bir yanda umutsuz imparatorluk ordusu, bir yanda “savaşalım, öleceksek imparatorun yolunda ölürüz” diyen Black Templarlar… Herkesin başına geleceği düşündüğü yerde Grimaldus zaferi getirmeyi düşünmek zorunda, kimi zaman katı emirler kimi zaman ödünler vererek direnişi ayakta tutmaya çalışmaktadır. Ancak orklar milyonlarcadır ve Imperiumun savaşacak yüzlerce cephesi vardır. Helsreach düşecekse de herkese mezar olmalıdır. Grimaldus bunun için elinde olan bütün kartları oynayacaktır. Ve oradan döndüğünde artık klasik bir Chaplain değil, Reclusiarch olacak, ileride yapacağı büyük işleri adeta şimdiden duyuran bir Templara dönüşecektir.

konahrik 3 years ago

Parks and Recreation

Greg Daniels

10 Gönderi

Üzerinden zaman geçti. Ben daha da ilerleyen zamanlarda bir klasik olacağına inanıyorum. Parks&Recreation yormuyor, germiyor işini yapıyor, şakasını yapıyor, uçmuyor, kaçmıyor, kendini bozmadan devam ediyor. Günlük hayatı, çok az parodize edilmiş, bolca karikatürize olmuş, bildiğiniz insan tipleri ve hayattan beslenmesiyle…devamı