Derin (@leworls)

Sonundaaa Matrix izlicem bu filmi muhtemelen bir yıl önce falan izleseydim hiçbir şey anlayamayacaktım ama son zamanlar da bu konular hakkında çok fazla bilgi birikimim oldu ve ayrıca bu konular hakkında çok araştırma yaptım bazen gerçekten doğru zaman diye bir…devamı

leworls 14 hours ago

Oppenheimer

Christopher Nolan

256 Gönderi

Oppenheimer, gerçek bir hikayeden uyarlanmış. J. Robert Oppenheimer'ın hayatını ve İkinci Dünya Savaşı sırasında ABD'nin Manhattan Projesi kapsamında atom bombasını geliştirme sürecini konu alıyor aslında bir suçluluk filmi bilim filmi değil Nolan bize bir dahinin hikayesini anlatırken aslında bir insanın…devamı

leworls 2 days ago

Amelie

Jean-Pierre Jeunet

221 Gönderi

"Başarısızlıktan başarısızlığa basit birer taslaktan öteye gidemezsin.Hayat asla tekrar sahnelenilemeyecek bir oyunun sonsuz tekrarından ibarettir." Bu sözü çok sevdimm Burada insanın hayatı boyunca yaptığı şeylerin çoğunun tam anlamıyla kusursuz olmayacağı anlatılıyor. Yani yaptıklarımız çoğu zaman bir taslak gibi eksik, hatalı,…devamı"Başarısızlıktan başarısızlığa basit birer taslaktan öteye gidemezsin.Hayat asla tekrar sahnelenilemeyecek bir oyunun sonsuz tekrarından ibarettir." Bu sözü çok sevdimm Burada insanın hayatı boyunca yaptığı şeylerin çoğunun tam anlamıyla kusursuz olmayacağı anlatılıyor. Yani yaptıklarımız çoğu zaman bir taslak gibi eksik, hatalı, yarım olacak İnsan sürekli deniyor ama çoğu deneme başarısızlıkla bitiyor ve bazen bunları kabullenmekte çok zorlanıyoruz devam etmek de bırakmak da birer seçenek ve her iki seçeneğin de bize mutluluk getirip getirmeyeceğini kestiremiyoruz kısaca hayatta neyi seçersen seç ikisinin sonunda da bir şeyler kaybedip bir şeyler kazanacaksınız ve her zaman seçmediğiniz seçenek aklınızın bir ucunda kalacak. Bazen başka bir hayat yaşamayacağımı düşündüğümde içimde tuhaf bir duygu oluşuyor biraz burukluk, biraz da mutluluk. Hayatın ne kadar mutlu ve keyif verici yanları olsa da bir o kadar da acı ve hüzün ile dolu olduğunu biliyorum ama yine de hep mutlu olmak amacıyla taslağımızı hazırlıyoruz bu nedenle çoğunlukla hayal kırıklıkları yaşıyoruz Amélie'nin insanların hayatına dokunması, beni en çok etkileyen şeylerden biriydi özellikle Madeleine Wallace'ın kocası hakkında yıllarca kötü düşünmesi ve sonra ondan geldiğini sandığı bir mektupla yeniden umutlanması O sahne bana bazen acı bir gerçek yerine pembe bir yalanın insanı daha iyi hissettirebileceğini düşündürdü. Belki de her zaman en doğru olanı yapmak gerekmez bazen o an iyi hissedebilmek için küçük yalanlar da insanı iyileştirebilir. Tabii bu, değiştirilemeyecek gerçekler için geçerli bence. Eğer hayat hâlâ bize bir şeyleri değiştirme gücü ve zamanı veriyorsa, o zaman sahte yalanlarla yaşamamak gerekir.Amélie'nin hayatı bir oyun gibi görmesi, kendi kafasında kurduğu dünyası ve küçük detaylarda mucizeler bulması çok hoşuma gitti. Film bana çocukluğumdan bir anıyı da hatırlattı. Küçükken belirli bir süreliğine gittiğim atölyedeFatih hocam vardı. Bir gün oraya bir kedi gelmişti ve kediye uçak adını vermiştim:DSabahları herkesten önce kalkar, onun mamasını ve suyunu hazırlardım. Bir gün onun için ev yapmak istedim ve oradaki çocuklarla konuşup birlikte çamurdan küçük bir ev yapmıştık. O zaman Fatih hocam bana şöyle demişti "Hayatta ne kadar iyilik biriktirir ve yaparsan, bir gün o kadar karşılığını alırsın." tabii ben o zamanlar 12-13 yaşlarındaydım ve bu nasihatin anlamını tam kavrayacak yaşta değildim bir sabah uyandığımda yatağımın yanında küçük bir hediye paketi vardı. Üstünde Bu da iyiliğinin karşılığı küçük kız :) yazıyordu. İçinde ahşap gibi odundan yapılmış, üzerinde kaplumbağa figürü olan bir kalem vardı.O gün o kadar mutlu olmuştum ki...Hala birilerine yardım ettiğimde hocamın o sözleri aklıma gelir Amélie'de de bunu gördüm. İnsanların hayatına dokunduktan sonra o yaşlı adamın da onun hayatına dokunması ve yaptığı İyiliklerin karşılığında sonunda aşkını kazanması... Amélie ile çok bağ kurdum Zaten filmi de yakın bir arkadaşım "Amélie vibe veriyorsun" dediği için merak edip izlemiştim çok olmasa da biraz benzerlik yakaladım:d Bence çok tatlı bir filmdimAkışı biraz yavaş olduğu için bazıları sıkılabilir ama benim için her sahnesi küçük bir sanat eseri gibiydiii Masal gibi bir film. Düşündüm de belki de anlam arayışı o kadar da kafamızda büyüttüğümüz bir şey değildir. Belki de anlam gerçekten çok küçüktür birilerinin kalbine dokunacak kadar küçük..

leworls 2 days ago

Küçükken yakın bir arkadaşımızın bahçesine giderdik sürekli oyun oynamak için arkadaşımın da babaannesi asla izin vermezdi oraya gelememize gidin bahçeye girmeyin diye çok kızardı muhtemelen ektiği çiçeklere falan zarar veriyorduk bilmiyorum yaramazlık da var biraz tabi bizde :d o zamanlar…devamı

leworls 2 days ago

Ex Machina

Alex Garland

71 Gönderi

"Ölüme dönüştüm, dünyaların yok edicisi." Oppenheimer'ın atom bombasını ilk denediğinde aklından geçirdiği cümle bu filmde de yer etmiş. Bir yaratıcının kendi yarattığı gücün karşısında duyduğu dehşeti anlatıyo Ex Machina'yı da bu cümleyle tanımlamak bence yerinde çünkü Nathan da aynı yanılgıya…devamı

leworls 2 days ago

Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku

Çiğdem Vitrinel

169 Gönderi

"Tütünümü ve anahtarımı aldım ama eksik olanın ruhum olduğunu fark ettim..." Arif kaçmak istiyor benliğinden ruhundan özünden kaçmak istiyor Engellere takılıyor duvarlara tosluyor sabahı korkutan gece uykusu gibi çekiliyor ortadan sessizce oturup savaşıyor kendisiyle Tütün ve anahtar gibi somut şeyler…devamı

leworls 2 days ago

Sosyal İkilem

Jeff Orlowski

88 Gönderi

"Matrix'te olduğunuzu bilmiyorsanız nasıl uyanabilirsiniz ki?" Yıllar önce insanlar "ileride insanların beynine çip takılacak ve insanlar oradan kontrol edilecek" diyordu. Ama bugün baktığımızda aslında buna çok da uzak olmadığımızı görüyorum. Çünkü sosyal medya ve internet artık bir anlamda beynimize takılmış…devamı"Matrix'te olduğunuzu bilmiyorsanız nasıl uyanabilirsiniz ki?" Yıllar önce insanlar "ileride insanların beynine çip takılacak ve insanlar oradan kontrol edilecek" diyordu. Ama bugün baktığımızda aslında buna çok da uzak olmadığımızı görüyorum. Çünkü sosyal medya ve internet artık bir anlamda beynimize takılmış bir çip gibi çalışıyor. Özellikle küçük yaşlarda başladığında düşüncelerimizi, duygularımızı ve hatta neye öfkeleneceğimizi bile yönlendirebiliyor.Bir zamanlar ben de sosyal medyaya oldukça bağımlıydım. Bildirimler, beğeniler, insanların hayatlarını sürekli görmek... Bir süre sonra bunun çağımızın hastalığı olan "görünür hayat" olduğunu fark ettim. Çünkü çoğu zaman bir şeyi gerçekten yaşamak için değil, insanlara göstermek için yaşıyoruz. Bir süredir fark ettiğim başka bir şey daha var. İnsanlara hayallerini sorduğumda çoğu zaman benzer cevaplar alıyorum:daha iyi bir ev, daha iyi bir araba, daha iyi bir hayat...Ama çoğu zaman hayaller burada bitiyor. Sanki hepimiz aynı hayali kuruyormuşuz gibi. Belki de bunun sebebi sürekli aynı hayatları görmemiz.Aynı şeyleri görmeye alıştıkça, aynı şeyleri istemeye başlıyoruz. İlginç bir şey daha var. İnsanlar sık sık "son 5-6 yıl ne kadar hızlı geçti" diyor. Ama sosyal medyayı daha kontrollü kullanan bazı insanlar tam tersini söylüyor: "Aslında o yıllara çok fazla şey sığdırdım." Dikkat ve odak sürelerine baktığınızda aradaki farkı görmek zor değil. Bu belgesel de tam olarak bunu anlatıyor. Sosyal medya şirketlerinde çalışmış insanlar, bu uygulamaların insanları nasıl bağımlı hale getirdiğini ve davranışlarını nasıl yönlendirdiğini açıkça anlatıyor.Belki de bazen şu soruyu sormamız gerekiyor:Gerçekten özgür müyüz?Yoksa farkında olmadığımız bir sistemin içinde mi yaşıyoruz?Çünkü Matrix'te olduğumuzu bilmiyorsak... uyanmamız da mümkün değildir.

leworls 2 days ago

Bir Ömrün Sonbaharı

Gizem Kizil

12 Gönderi

"Her ayrılık bir parça ölüm taşır içinde..." Bu sözle bitiyor film; çünkü bazı ayrılıklar sadece gitmekle kalmaz, içimizde yankılanan boşluklar bırakır. Zeynep'in öyküsü tam da bu boşlukta başlıyor. Babasının ani kaybının sebebin kendinde gören ve bununla baş başa kalan bir…devamı