Uzun zaman sonra keyif alarak izlediğim bir film oldu. İnsanın doğada, bir okyanusta tek başına yaşama tutunma mücadelesi anlatılmış. Kişinin zorlu koşullarda kendine dair var olan birçok değişimi fark ettiği ve bu süreçte Tanrının varlığına dair birçok sorgulama ve keşfetme…devamıUzun zaman sonra keyif alarak izlediğim bir film oldu. İnsanın doğada, bir okyanusta tek başına yaşama tutunma mücadelesi anlatılmış. Kişinin zorlu koşullarda kendine dair var olan birçok değişimi fark ettiği ve bu süreçte Tanrının varlığına dair birçok sorgulama ve keşfetme imkanını yakaladığı fikrine yer verilmiş. Film doğada tek başına yaşama tutunabilmedeki en büyük destekçinin inanç olduğunu gösteriyor. Birçok sahneyi heyecanla izledim ve kaplana karşı da tek taraflı çıkışlarda bulunmuş oldum :)
Tavsiye ederim, keyif alarak izledim.
Spoiler içeriyor
Her şeye sahip olabileceğine inanan ve sahip olduklarını yitirmenin acısıyla tanışan bir adamın yaşadıklarına yer veriliyor. Filmin ilk dakikalarından beri söylenen "Rosebud" kelimesinin gizemi ve ele geçirilmesinin zorluğu anlatılıyor. Sanırım burada insanın ne kadar çok şeye sahip olursa olsun insana…devamıHer şeye sahip olabileceğine inanan ve sahip olduklarını yitirmenin acısıyla tanışan bir adamın yaşadıklarına yer veriliyor. Filmin ilk dakikalarından beri söylenen "Rosebud" kelimesinin gizemi ve ele geçirilmesinin zorluğu anlatılıyor. Sanırım burada insanın ne kadar çok şeye sahip olursa olsun insana dair var olan iyiliğe ve güzelliğe ulaşmasının güçlüğü anlatılmak istenmiş. İzlerken ilk dakikalarda sıkılsam da sonlara doğru kazandığı anlamla hoş bir film olduğunu hissettim. Eski bir film olmasından dolayı Rüzgâr Gibi Geçti filmini anımsattı.
Sahip olunan birçok şey gibi, onu büyütmek ve yitirmek duygusunu hatırlattı.
Eşinden boşanan bir adamın bu yalnızlık ve sevgisizlik hissettiği dönemde işletim sistemiyle kurduğu duygusal bağı anlatıyor. İnsanın hayal dünyasındaki mutluluk arayışlarına dair farkındalık oluşturuyor. Belki yoksun olma psikolojisi de denebilir. Sakin ve hoş bir film diyebilirim.
Birkaç yıldır izlemeyi planlayıp henüz izleyebildiğim film. Karakterlerin sevimliliği ile işlenilen durumun negatifliğini hissettirmeden film uzunca bir müddet ilerliyor. Filmdeki Giosué karakterinin gözlerinin güzelliği gülümsetti. Bu mücadeleyi bir çocuğun dünyasından görerek izlemek güzeldi.