(@) - Raf

Simyacıyı daha öncesinde okumak istemiştim ama bir türlü denk gelmemişti. Doğru zaman bu günlermiş. Okuduktan sonra bunu fark ettim. Çünkü, kitapta kendimden çokça şey buldum. Belki daha erken okusaydım bu kadar etkileyemezdi beni. Ya da daha geç. İspanya kırlarında çobanlık…devamıSimyacıyı daha öncesinde okumak istemiştim ama bir türlü denk gelmemişti. Doğru zaman bu günlermiş. Okuduktan sonra bunu fark ettim. Çünkü, kitapta kendimden çokça şey buldum. Belki daha erken okusaydım bu kadar etkileyemezdi beni. Ya da daha geç. İspanya kırlarında çobanlık yapan Santiago'nun aynı rüyayı iki kez görmesi üzerine çıktığı yolculuğu ve bu yolculuğu gerçekleştirirken aynı zamanda kendi kişisel menkıbesini de gerçekleştirme yolunda ilerleyişini okuyoruz bu kitapta. Rüyanın, onu yola çıkmaya ikna etme konusunda eksik kaldığı yerde, olaya dahil olan Kral Melkisedek'in onu cesaretlendirmesi ve teşvik etmesiyle İspanya'dan Mağrip'e oradan da çölün öldürücü güzelliği arasında birer uğrak noktası olan vahalara ve en sonunda da Mısır'a, piramitlere varışını okumak kalbime ve ruhuma dokundu. Yolculuğun başlangıcı ve devamında yaşanan talihsizlikler ve yeni gelişmelerin bizi o yola çıkaran hedefe ulaşırken nasıl da güçlendirdiğini ve bakış açımızı nasıl geliştirdiğini mükemmel bir şekilde anlatıyor. Bu açıdan bakınca basit bir kurgusu varmış gibi görünebilir. Bir bakıma öyle de. Fakat, yazarın dilindeki üslup öylesine derin ve akıcı ki kitabın basit kurgusunu evrensel bir çağrıya dönüştürüyor. Kendini gerçekleştir ve uğruna yola çıktığın şeyi asla unutma çünkü ona sırt çevirirsen kendine sırt çevirmiş olursun. Kitap iki önemli eserle ciddi bir benzerlik taşıyor. İlki Mevlâna'nın Mesnevisindeki Nasibini Arayan Adam hikayesi. Diğeriyse kanal 7 yapımı olan Rüya Peşinde: Takkeci Baba filmi. İlk eser malını mülkünü kaybeden bir adamın gördüğü rüya üzerine Bağdat'tan Mısır'a yolculuğunu anlatıyır. İkinci eser 1595'li yıllarda İstanbul Fatih dolaylarında yaşayan Takkeci Baba olarak bilinen İbrahim adında bir adamın gördüğü rüya üzerine İstanbul'dan Bağdat'a uzanan yolculuğunu ve bu yolculuğun ardından adıyla anılan Takkeci Baba Camiisinin hikayesini konu ediniyor. İki eser hakkında detaya girmeyeceğim ama Simyacı'yı beğenen herkesin hem Hikayeyi hem de filmi beğeneceğinden kuşkum yok. "...Çünkü dünyada büyük bir gerçek vardır: Kim olursan ol, ne yaparsan yap, bütün yüreğinle gerçekten bir şey istediğin zaman, Evren'in Ruhu'nda bu istek oluşur. Bu senin yeryüzündeki özel görevindir." "Ve bir şey istediğin zaman, bütün Evren arzunun gerçekleşmesi için iş birliği yapar." "Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak." "Kimse bilinmezden korkmamalı, çünkü herkes istediği ve ihtiyaç duyduğu şeyi ele geçirebilir." "Kendi yüreğini dinle. Yüreğin her şeyi bilir, çünkü Evren'in Ruhu'ndan gelmektedir ve bir gün oraya geri dönecektir." "Kendi kişisel menkıbesini yaşayan kimse neye ihtiyacı varsa hepsini bilir. Bir düşün gerçekleşmesini bir tek şey olanaksız kılar: başarısızlığa uğrama korkusu."

liardviter 1 year ago

Frankenstein Ya da Modern Prometheus

Mary Shelley

33 Gönderi

Klasikleri okumayı severim ve Frankenstein bir süredir aklımdaydı. Ben de bayramda okuyayım dedim. Öncelikle beni rahatsız eden belli kısımlar dışında gerçekten güzel bir eser olduğunu belirtmem gerekir. Betimlemeler, dilin akıcılığı ve kurgu gerçekten başarılı. Yaratıcı ve yaratılan arasındaki akıllara durgunluk…devamıKlasikleri okumayı severim ve Frankenstein bir süredir aklımdaydı. Ben de bayramda okuyayım dedim. Öncelikle beni rahatsız eden belli kısımlar dışında gerçekten güzel bir eser olduğunu belirtmem gerekir. Betimlemeler, dilin akıcılığı ve kurgu gerçekten başarılı. Yaratıcı ve yaratılan arasındaki akıllara durgunluk veren o ilişki çok iyi anlatılmış. "Adem'in olmam gerekirken, düşkün melek oldum; hiç günahım yokken sevinçten mahrum ettin beni..... İyilikseverdim, güzel huyluydum, acılar yüzünden bir ifrite döndüm. Beni mutlu edersen, yine erdemli olurum." İfadesi bu ilişkiyi öylesine güzel özetliyor ki... Tıpkı Adem ve Havva'nın yasak meyveyi yedikten sonra cennetten kovulması gibi bizim Yaratılanımız da yaratıcısının ondan ve yaptığı eylemden ürkmesi hatta tiksinmesi yüzünden cennetten mahrum kalıyor. Onu bir iblise bir katile dönüştüren ise yaratıcısının ona sırt çevirmesi, insanların önyargısı ve acımasızlığı ve Adem'den farklı olarak bir Havva'sının olmaması. Daha derin bakacaksak Yaratılana düşmüş melek de diyebiliriz. Yaratıcısının lanetine maruz kalmış, onun sevgisinden mahrum bırakılmış ve yolunu şaşırmış bir düşmüş melek. Beni rahatsız eden kısım ise yazarın üslubunda sezdiğim o tuhaf kibir ve önyargı. Bilgi ve kültürünü taraflı bir üslupla eserine yansıttığını düşünüyorum. Sonra biraz düşününce de 19. Yüzyıl Batısında bunun gayet normal olduğunu görüyorum. Fakat, yine de Doğu toplumlarına bakış açısındaki önyargıyı haklı bulamıyorum. Özellikle "Türk'ün nankörlüğü" tanımlaması beni rahatsız etti. Köleleştirilen Hıristiyan Araplar'a bir acıma duygusu yansıtan yazarımız acaba Avrupadaki köleler için de aynı duyguları hissetmiş midir? Ya da 1850'lerde başlayan Afrika Talanı'nı görecek kadar uzun yaşasaydı yine böyle taraflı yaklaşabilecek miydi? Gerçi aldığı eğitim, bilgi düzeyi ve önyargısı düşünülünce Batı sömürgesini haklı bulacağını düşünmek yanlış olmaz. Okunması gereken bir eser. İçindeki bu ucuz taraflılık göz ardı edilebilirse eğer gerçekten çok başarılı bir dünya klasiği diyebilirim. Fakat, göz ardı edemediğim için sadece başarılı bir Batı Klasiği diyeceğim.

liardviter 1 year ago

Mukadderat

Nadim Güç

40 Gönderi

Bir süredir listemde olan bu mükemmel filmi bugün izleme fırsatım oldu. Şimdi dönüp bakınca keşke daha erken izleseydim diyorum. İnsan ne için yaşar, kimler için yaşar, insanı görünür kılan şey nedir, adil olmak neden önemlidir, sevgi ve şefkat gibi duyguları…devamı

liardviter 1 year ago

Açlık Oyunları

Gary Ross

95 Gönderi

Spoiler içeriyor Kitap serisini okuyup ardından izlemeyi hedeflediğim bir filmdi. Fakat seriyi okumadan filme başladım. Biraz yavaş aktığını düşünsem de oyunculuklar ve kurgu keyif vericiydi. Katniss mücadeleci, dik duruşlu ve cesur bir kadın olması sebebiyle kalbimde yer edindi. Özellikle de fedakarlığı ve…devamı

liardviter 1 year ago

İmparatorluğun En Uzun Yüzyılı

İlber Ortaylı

4 Gönderi

Altı asırlık bir imparatorluğun kuşkusuz en uzun yüzyılında mali, siyasi ve kültürel açıdan sancılarla dolu bir döneminde yenileşme ve modernleşme amacıyla alınan kararlar ve bu kararların Modern Türkiye ve İmparatorluktan ayrılan uluslar üzerinde hala devam eden etkilerinin kökleri anlatılıyor bu…devamı

liardviter 1 year ago

Marco Polo - Seyahatname

Marco Polo

1 Gönderi

Okuduğum ilk seyahatnameydi ve çok beğendim. Marco Polo'nun babası ve amcasıyla Venedik'ten başlayıp Çin'e, Kubilay Han'ın sarayına uzanan yolculuğunu ve bu yolculuk boyunca tanık olduğu birbirine hem çok benzeyen hem de keskin ayrılıkları olan Doğu kültürünü anlatıyor. Geçmiş zamanların mistik…devamı

liardviter 1 year ago

Cesur Yeni Dünya

Aldous Huxley

84 Gönderi

Bir süredir listemde olan Cesur Yeni Dünya'ya 2024'ün sonlarında başladım. Hızlı bir şekilde okuyamadım çünkü iki kez ara verdim. Bazı sahneler aşırı canımı sıktı. Distopya sonuçta. Fakat genel anlamda gerçekten başarılı bir kitaptı. Sonlarına doğru da iyice içine çekti. Farklı…devamı

liardviter 1 year ago

Young Sheldon

Chuck Lorre

83 Gönderi

Spoiler içeriyor Erasmus öğrenim hareketliliği dolayısıyla Polonyada bulunduğum süreçte başlamıştım Young Sheldon'a. Çok sevmiş ve çok keyif almıştım izlerken. Yurt dışında başladığım ilk ve tek dizi olması sebebiyle kalbimde yeri hep ayrı olan bu dizi bende kendisini Soft kitty warm kitty şarkısıyla…devamıErasmus öğrenim hareketliliği dolayısıyla Polonyada bulunduğum süreçte başlamıştım Young Sheldon'a. Çok sevmiş ve çok keyif almıştım izlerken. Yurt dışında başladığım ilk ve tek dizi olması sebebiyle kalbimde yeri hep ayrı olan bu dizi bende kendisini Soft kitty warm kitty şarkısıyla özdeşleştirdi. Bölümlerin eğlencesi ve sıcaklığı güvenli alan hissi yaratıyordu. Bu yaz yayımlanan son sezonu izlemeyi ise bir süredir erteliyordum. Sebebiyse bariz bir şekilde George'un ölümüydü. Ama instagram sağ olsun ben ne kadar kaçmaya çalışsam da peşimi bırakmadı. Bende geçen hafta sonu izledim. Mükemmel bir sezondu ama eksiklikleri olan ve bazı kısımları aceleye getirilmiş bir sezondu ayrıca. 14 bölümden oluşan son sezon George'un ani ölümü, Sheldon'un üniversite için evden ayrılışı, Mary'nin evi satması gibi önemli detayları çok aceleye getirmiş bana kalırsa. Ayrıca ailenin kalanının nasıl bir yol izleyeceği hakkında yeterli bilgi verilmeyişi de içimde derin bir eksiklik yarattı. Gerogie ve Mandy First Marriage isimli yeni yan dizide bunlara az da olsa birkaç yanıt getirileceği söyleniyor. Missy ve Meemow'un bazı bölümlere konuk oyuncu olarak gelmesi de beklentilerimi yükseltti açıkçası. Son sezonda canımı en çok sıkan detaya değinmek istiyorum. Mary'nin çocuklarını ihmal ederek kendini tamamen dine adaması ve eşinin ölümüyle bu şekilde başa çıkmaya çalışması beni çok sinirlendirdi. Özellikle de aile dağılırken ve böylesi derin bir buhran içindeyken çocuklarına kenetlenmeyişi üzücüydü. Sheldon evden ayrılıyor ve Missy babasının kaybı yüzünden derin bir üzüntü ve öfke içinde. Bu süreci yönetmek ve yaşanan kayıpla başa çıkmak için ailenin bir arada olması gerekirdi. Fakat TBBT'de de gördüğümüz üzere aile birlikteliği eskisi gibi sağlayamıyor. George ve Meemow'un baş köşede oturduğu Mary'nin duasıyla başlayan o aile sofrası bir daha kurulamıyor. Son sezonun en can yakıcı kısmı buydu. Tabii yapılan yeni başlangıçlar bazı şeylerin az çok yoluna gireceğini gösteriyor. Sheldon'un yeni bir şehirde yeni bir hayata adım atması, Georgie ve Mandy'nin evlilikleri ve aile olma çabaları... sırf bunlar için TBBT ve Gerogie ve Mandy First Marriage dizilerini izleyeceğim. Birkaç bölüm daha uzun olsaydı eğer gerçekten tatmin edici bir final sezonu olurdu diye düşünüyorum. Bazı sorular cevaplanır ve bazı karakterlerin hikayeleri hakettiği gibi sonlanabilirdi. Fakat bu eksikliklere rağmen benden tam puan aldı. İleride, canım sıkıldıkça açıp tekrar tekrar izleyebileceğim bir dizi oldu.

liardviter 1 year ago

The Umbrella Academy

Steve Blackman

137 Gönderi

Her şeye rağmen final bölümüne değin güzel bir serüvendi. Nasıl bir sona bağlanacağını merak ediyordum fakat böylesi saçma bir sonu hayal dahi edememiştim. İlk sezon izlemesi en keyifli olan sezondu. Karakter gelişimleri ve akış gerçekten çok iyiydi. Karakterlere tek tek…devamı

liardviter 1 year ago

Genç Werther'in Acıları

Johann Wolfgang Von Goethe

248 Gönderi

Spoiler içeriyor Keyif alarak, sinirden küplere binerek ve çoğu zamanda üzülerek okuduğum Genç Werther'in Acıları; üslubuyla, betimlemeleri ve kurgusuyla oldukça akıcıydı. Üç kere elime aldım ve üçüncüde bitiverdi. Werther'in duygusallığı, iyi niyeti, aşırıya kaçan bağlılığı ve yaşama olan tutkusunu tek bir insanın…devamıKeyif alarak, sinirden küplere binerek ve çoğu zamanda üzülerek okuduğum Genç Werther'in Acıları; üslubuyla, betimlemeleri ve kurgusuyla oldukça akıcıydı. Üç kere elime aldım ve üçüncüde bitiverdi. Werther'in duygusallığı, iyi niyeti, aşırıya kaçan bağlılığı ve yaşama olan tutkusunu tek bir insanın varlığına bağlıyor oluşu beni hem kızdırdı hem de duygudan duyguya soktu. Lotte ise gerçekten hayran olunacak derinlikteki bir kadındı benim için eğer iç dünyası hakkında biraz daha detay eklenseydi. Fakat onun da içinde yaşadığı fırtınaların bilinmezliği ve olayların çoğunu Werther'in gözünden okuyor oluşumuz onun hikayesini tam aktaramadı bana. Albert ise ikisine göre daha hayata bağlı ve daha düz bir insan. Ne istediğini, ne yapması gerektiğini biliyor ve bu konuda duygularının onu yönetmesine izin vermiyor. Werther'in onu hem sevip hem de ondan nefret etmesinin başlıca nedenlerinden biri de buydu bence. Sonuna gelecek olursam tam olarak tahmin ettiğim şeyler oldu. Yani hiç şaşırmadım ama gerçekten çok üzüldüm ve çok kızdım. Werther'in kendinden vazgeçebilmesi, var oluşunu Lotte ile birlikte olabilmesine bağlaması, geride bıraktıklarını düşünmemesi... Ama aynı zamanda yaşadığı buhranın onda yarattığı yıkım ve bu yıkımla yüzleşmenin onu getirdiği nokta... Ona hem kızdım hem de üzüldüm. Aynı zamanda onu anladım da. Özellikle Werther'in canına kıymak için kullanacağı silahı sırf Lotte'nin eli değdi diye öpmesi... Lotte'nin Werther'in katili olan silahı ona göndermesi... Bütün bunlarda samimi bir dostluğun bir aşkın olması, iletişimsizlik ve doğruca konuşamama durumunun ikisini de bitirmesi.... "Ah, birazcık kaygısız olmak, beni şu güneşin ışıdığı dünyada insanların en mutlusu yapardı." "Yalnızca empati kurduğumuzda bir konuyla ilgili olarak konuşabilme onuruna sahibiz." "Keşke insanlar geçip giden şimdiyi yaşamak yerine, geçmişte kalan bir sıkıntının hatıralarını anımsamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar." "İnsan karmaşık bir varlık değil! Çoğunluğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor, geriye kalanı ise, özgür oldukları küçük zaman diliminden öyle korkuyor ki, ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor. İşte insanin değişmez yazgısı!"