liardviter (@liardviter)

Diziyi izleyenlerin çoğu gibi Boran Kuzum için izledim. İnstada önüme düşen gönderiler sağ olsun fena teşvik ediciydiler. Çerezlik ve bir gecede bitirilebilecek türden bir suç-komedi dizisiydi. Bazı sahneler yavaş ilerlese de akıcılığını koruyabildi. 4. Bölüm favorimdi. 7. Bölüm de çok…devamı

liardviter 1 week ago

Labirent: Sonsuz Kayran

James Dashner

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Şu an için dokuz kitaptan oluşan Labirent serisini tam anlamıyla bitirmiş olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Her birine tek tek yorum yapmak yerine son kitap üzerinden bir değerlendirme yapacağım. Serinin son üç kitabı, Thomas ve arkadaşlarının kendileri için güvenli olan Adaya yerleşmelerinin…devamı

liardviter 1 month ago

Kan Damlası - Günümüz Türkçesiyle

Mehmet Rauf

1 Gönderi

Define'nin devam kitabı okan Kan Damlası, okuması gerçekten keyifli ve ilk kitaba nazaran daha akıcı ve kurgusal açıdan çok daha başarılı bir Türk Edebiyatı Klasiği. İlk kitabımızın ana kahramanı olan Şakir Feyzi Bey, bu kitapta daha yan bir karakter olarak…devamı

liardviter 1 month ago

Define

Mehmet Rauf

5 Gönderi

Polisiye ve gizem türünde kısa ama gayet keyifli bir Türk Edebiyatı Klasiği olan Define, okurken beni eski İstanbulda bir seyahate çıkardı. Geçmiş zamanların kalabalık sokaklarında kahramanımız Şakir Feyzi ile yürüdük, onun peşindeki adamlardan beraber kaçtık ve defineyi bulurken türlü çıkmazlara…devamı

liardviter 1 month ago

Canvermezler Tekkesi - Günümüz Türkçesiyle

Selim Nüzhet Gerçek

1 Gönderi

Konu olarak oldukça ilgi çekici bir Türk Edebiyatı Klasiği olan Canvermezler Tekkesini beğenerek okudum. Fakat biraz daha hareketli ya da konusunun vadettiği kadar aksiyonlu ve gizem dolu olmasını beklerdim. Canvermezlerin geçmiş deneyimleri çok sade ve kısa tutulmuş. Ayrıca adamların tek…devamı

liardviter 3 months ago

Hanımın Çiftliği

Faruk Teber

4 Gönderi

Hanımın Çiftliği, bana "kitaplarını muhakkak okumam lazım" dedirten gerçekten başarılı bir diziydi. Çocukken evimizde izlendiğini hayal meyal hatırlıyorum. Bazı sahneler hafızamda yer edinmişti. Şimdi, diziyi tamamen izlemiş ve o sahnelere başka bir pencereden bakabilmiş olduğum için mutluyum. Hanımın Çiftliği; kendini…devamıHanımın Çiftliği, bana "kitaplarını muhakkak okumam lazım" dedirten gerçekten başarılı bir diziydi. Çocukken evimizde izlendiğini hayal meyal hatırlıyorum. Bazı sahneler hafızamda yer edinmişti. Şimdi, diziyi tamamen izlemiş ve o sahnelere başka bir pencereden bakabilmiş olduğum için mutluyum. Hanımın Çiftliği; kendini yoktan var eden, güce ve hırsa bürünüp ardından da yitirdiği aşkı için mücadele eden Güllü'nün hikayesi bu. Çok sevdiği Kemaliyle küçük bir evde mutlu mesut yaşamanın hayalini kurarak kendinde güç bulan Güllü, babası ve ağabeyinin onu Muzaffer Beyin yeğeni Zaloğlu Ramazan'a bin liraya satmasıyla kendini bir kabusun ortasında bulur. Hırçın ve asi kişiliğiyle direnir. Mücadele eder. Kemal ile birlikte kaçmaya çalışırlar fakat başaramazlar. Onun bu dikbaşlılığı ve kaderine razı gelmeyen kişiliği Muzaffer Beyin dikkatini çeker ve işte tam o anda Güllü Çiftliğin Hanımı olur. Yeğeninin evlenmek için çiftliğe getirdiği Güllü'yü, ölmüş karısına benzeten Muzaffer Bey ona aşık olur ve Ramazan'ın elinden alır. Güllü, Muzaffer Beyin kendisine olan ilgisinden ve onun gücünden etkilenir. Kemal'e olan kırgınlığı ve babasının onu satılacak bir mal gibi görmesinden dolayı Muzaffer Beyin aşkına sığınır. Güllü'nün ona aşık olup olmadığı tartışmalı, ama sevdiğine ve saygı duyduğuna eminim. Muzaffer Bey ise, Adana'nın önde gelen zenginlerinden biri. Fakat, zenginliği ve sınıfsal konumu onu kibirli ve başkalarının, özellikle de kendinden aşağıda gördüğü kişilerin, görüşlerine karşı duyarsız olmaya itiyor. Köylülerin on yıllardır ekip biçtikleri devlet arazilerini satın alıp onları o topraklarda birer işçi haline getiriyor. Bunda hukuken bir aykırılık yok evet, ama ahlaki olarak dizinin başından sonuna değin haklı bulamadığım bir durumdu. O insanlar o tarlaları ekip biçmiş ve hayatlarını on yıllar boyunca oradan kazanmışlar fakat zengin bir adam gelip "Ben bu toprakları satın aldım, ya tarlalarınıza pamuk ekip benim işçim olun ya da gidin" demiş. Zaten bu yanlış durum, dizinin finalinde bir dizi zincirleme olayın yaşanmasının da başlıca sebebi olacak. Her ne kadar Muzaffer Bey o günleri göremeyecek olsa da. Muzaffer Beyin bu tutumuna karşın, onun Güllü'ye duyduğu aşk ve onun fikirlerine önem veren yapısı, eğer ölmeseydi karakterinde ne gibi gelişmeler olurdu merak ediyorum doğrusu. Halide; Muzaffer Beyin kız kardeşi. Güllü gelene kadar çiftliğin sözde hanımı. Fakat, Muzaffer Beyin onun görüşlerine önem vermemesi, yeri geldiğinde ona vurabilmesi ve Muzaffer Beyin Güllü'yü baştacı etmesi onun içindeki öfkenin ve kıskançlığın motivasyonu. Bu öyle bir öfke ve kıskançlık ki, Güllü'den kurtulmak için her şeyi yapmaya kararlı, gözü hiçbir şey görmeyen bir kadına dönüşüyor. Ona kızdığım ve üzüldüğüm çok an oldu. Fakat, Kemal'in onu gerçekten sevmeden onunla evlenmesi... bunu affedemiyorum. Halide, kemal için her şeyinden vazgeçti. Ailesinden, zenginliğinden ve öfkesinden. Fakat Kemal, Halide'nin bu değişimini kavrayamadığı gibi onu gerçekten sevmediği için de onu mutlu edemedi. Güllü'yü unutamadı. İşte bu noktada Halide, Kemali de kaybedince tam anlamıyla kötü ve intikam hırsıyla yanıp tutuşan bir karaktere dönüştü. Onu bu hale getiren sadece Kemaldi demiyorum elbette. Fakat, Kemal'in bu durumdaki rolü de az değil... Kemal; Güllü'nün biricik aşkı. Onu korumak, ona kavuşmak için hapislere düşen, dayak yiyen, binbir zorlukla mücadele eden yiğit bir adam. Fakat, Güllü'nün Muzaffer Bey ile evlendiğini görünce de onun canını yakmak isteyen hatta bu uğurda Halide ile evlenen bir adam. Yine de Halideye yaptığı adaletsizliğe rağmen, çevresine hep adil davranan bir adam. Kendisi için ailesinden ve zenginliğinden vazgeçen Halideye daha anlayışlı davranabilirdi ya da onun kaprislerine karşı biraz daha anlayışlı olabilirdi. Eğer sevseydi tabii. Fakat Kemal Güllü'ye aşıktı. Hem de sırılsıklam aşıktı. Güllü'ye öfke duyarken bile onun canını acıtamayacak kadar... Dizide gelişimini çok sevdiğim iki karakter var biri Ramazan diğeri Kabak Hafız. Ramazan, dayısı ve teyzesi tarafından bile horgörülen, onlarla aynı sofraya bile oturamayan, sürekli eleştirilen bir adamdı. Güllü'yü zorla çiftliğe getirdiğinde dayısı Güllü'yü elinden aldı ve onu kapının önüne koydu. Teyzesi Halide, Güllüden kurtulmak için onu harcamaktan çekinmedi. Beş parasız kaldığında yeğenine destek çıkmadı. Ramazan ise, tüm bunlara rağmen Teyzesi ve dayısına hep saygı duydu. Hakkını aradı, çalıştı, çabaladı, didindi ve kendini sıfırdan yarattı. Bir zamanlar patron yeğeni olarak gezindiği fabrikada, işçilerin emeğini ve hakkını gözeten bir patron oldu. Tabii bir de eş ve baba oldu. Kabak Hafız ise, dini değerleri sömüren paragöz bir adamdı. Ramazan'ın canını yaktı ve karşılığında canı yandı. Ama Ramazan ona Dostluk eli de uzattı ve iki kardeş oldular. Güllü, Ramazanı alıkoyup işkence ettiğinde Ramazan için gözyaşı döktüğü, onun için endişelendiği sahne hala aklımda. Dizinin en zeki ve uyanık olan ama aynı zamanda gözü yükseklerde olan kadını ile yani Gülizar ile evlendi. Pakize ise Ramazan'ın karısı. Güllü'nün en yakın arkadaşı. Arkadaşının yanlışını korkmadan yüzüne söyleyebilen, onun zenginliğini kıskanmadan yanında durabilen güçlü bir kadın. Dizideki en etkileyici sahnelerden biri ise Hamza'nın idamıydı. Hapiste geçirdiği dönüşüm ve ölümü kabullenişi, Güllü'nün onu affettiğini duyunca idam sehpasını kendi itmesi... mükemmel bir sahneydi. Kimin ölümü hakkettiğini biz karar veremeyiz belki ama Hamza'nın öldürdüğü Muzaffer Beyin en az Hamza kadar yaşamayı hak ettiğini söyleyebilirim. Final; çiftliğin yanması, Kemal, Halide ve Cemşir'in ölümleri... Güllü'nün, Muzaffer Beyden kalan her şeyi köylülere dağıtması ve gerçekten bir Hanım olması... çok iyi işlenmişti. Kemal'in ölürken Güllü ile kurduğu hayal, Halide'nin pişmanlığı, Cemşir'in bir babanın evladı için yapabileceği en büyük iyiliği yapması... Güllü'nün çiftlikten, mal ve mülkten vazgeçip tarlaları köylülere yani gerçek sahiplerine geri verip oğluyla birlikte sakin bir yaşamı seçmesi... Final sahnesi ve Orhan Kemal vurgusu da çok yerindeydi bence. Mutlaka izlenmesi gereken başarılı bir dizi. Son on bölümde can sıkıcı olabiliyor ama vermek istediği mesaj ve karakterlerin dönüşümü buna değer.

liardviter 4 months ago

Ağrı Dağı

Christopher Golden

1 Gönderi

Ünimim kütüphanesinden okuduğum ilk kitap olan Ağrı Dağı hem kurgusuyla hem de akıcılığıyla gerçekten beğenerek okuduğum bir kitaptı. Nuh'un gemisinin bir anda Ağrı Dağında ortaya çıktığını ve onu araştırmak için dağa tırmanan bilim ekibinin başına akla hayale gelmeyecek dehşet verici…devamı

liardviter 5 months ago

Damdaki Kemancı

Şolem Aleyhem

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Ankarada yüksek lisansa başladıktan sonra okuduğum ilk kitap. Benim için yeri çok ayrı. Bu kitabı Sakaryada lisans yıllarımda listeme eklemiştim. Bayılarak izlediğim Elveda Rumeli dizisindeki Sütçü Ramiz ve ailesinin ilham kaynağı olduğu için... Ana karakterimiz Tevye fakir bir Sütçü. Karısı…devamı

liardviter 10 months ago

Simyacı

Paulo Coelho

323 Gönderi

Simyacıyı daha öncesinde okumak istemiştim ama bir türlü denk gelmemişti. Doğru zaman bu günlermiş. Okuduktan sonra bunu fark ettim. Çünkü, kitapta kendimden çokça şey buldum. Belki daha erken okusaydım bu kadar etkileyemezdi beni. Ya da daha geç. İspanya kırlarında çobanlık…devamıSimyacıyı daha öncesinde okumak istemiştim ama bir türlü denk gelmemişti. Doğru zaman bu günlermiş. Okuduktan sonra bunu fark ettim. Çünkü, kitapta kendimden çokça şey buldum. Belki daha erken okusaydım bu kadar etkileyemezdi beni. Ya da daha geç. İspanya kırlarında çobanlık yapan Santiago'nun aynı rüyayı iki kez görmesi üzerine çıktığı yolculuğu ve bu yolculuğu gerçekleştirirken aynı zamanda kendi kişisel menkıbesini de gerçekleştirme yolunda ilerleyişini okuyoruz bu kitapta. Rüyanın, onu yola çıkmaya ikna etme konusunda eksik kaldığı yerde, olaya dahil olan Kral Melkisedek'in onu cesaretlendirmesi ve teşvik etmesiyle İspanya'dan Mağrip'e oradan da çölün öldürücü güzelliği arasında birer uğrak noktası olan vahalara ve en sonunda da Mısır'a, piramitlere varışını okumak kalbime ve ruhuma dokundu. Yolculuğun başlangıcı ve devamında yaşanan talihsizlikler ve yeni gelişmelerin bizi o yola çıkaran hedefe ulaşırken nasıl da güçlendirdiğini ve bakış açımızı nasıl geliştirdiğini mükemmel bir şekilde anlatıyor. Bu açıdan bakınca basit bir kurgusu varmış gibi görünebilir. Bir bakıma öyle de. Fakat, yazarın dilindeki üslup öylesine derin ve akıcı ki kitabın basit kurgusunu evrensel bir çağrıya dönüştürüyor. Kendini gerçekleştir ve uğruna yola çıktığın şeyi asla unutma çünkü ona sırt çevirirsen kendine sırt çevirmiş olursun. Kitap iki önemli eserle ciddi bir benzerlik taşıyor. İlki Mevlâna'nın Mesnevisindeki Nasibini Arayan Adam hikayesi. Diğeriyse kanal 7 yapımı olan Rüya Peşinde: Takkeci Baba filmi. İlk eser malını mülkünü kaybeden bir adamın gördüğü rüya üzerine Bağdat'tan Mısır'a yolculuğunu anlatıyır. İkinci eser 1595'li yıllarda İstanbul Fatih dolaylarında yaşayan Takkeci Baba olarak bilinen İbrahim adında bir adamın gördüğü rüya üzerine İstanbul'dan Bağdat'a uzanan yolculuğunu ve bu yolculuğun ardından adıyla anılan Takkeci Baba Camiisinin hikayesini konu ediniyor. İki eser hakkında detaya girmeyeceğim ama Simyacı'yı beğenen herkesin hem Hikayeyi hem de filmi beğeneceğinden kuşkum yok. "...Çünkü dünyada büyük bir gerçek vardır: Kim olursan ol, ne yaparsan yap, bütün yüreğinle gerçekten bir şey istediğin zaman, Evren'in Ruhu'nda bu istek oluşur. Bu senin yeryüzündeki özel görevindir." "Ve bir şey istediğin zaman, bütün Evren arzunun gerçekleşmesi için iş birliği yapar." "Düşümü gerçekleştirmekten korkuyorum, çünkü o zaman yaşamak için bir sebebim olmayacak." "Kimse bilinmezden korkmamalı, çünkü herkes istediği ve ihtiyaç duyduğu şeyi ele geçirebilir." "Kendi yüreğini dinle. Yüreğin her şeyi bilir, çünkü Evren'in Ruhu'ndan gelmektedir ve bir gün oraya geri dönecektir." "Kendi kişisel menkıbesini yaşayan kimse neye ihtiyacı varsa hepsini bilir. Bir düşün gerçekleşmesini bir tek şey olanaksız kılar: başarısızlığa uğrama korkusu."

liardviter 10 months ago

Frankenstein Ya da Modern Prometheus

Mary Shelley

29 Gönderi

Klasikleri okumayı severim ve Frankenstein bir süredir aklımdaydı. Ben de bayramda okuyayım dedim. Öncelikle beni rahatsız eden belli kısımlar dışında gerçekten güzel bir eser olduğunu belirtmem gerekir. Betimlemeler, dilin akıcılığı ve kurgu gerçekten başarılı. Yaratıcı ve yaratılan arasındaki akıllara durgunluk…devamıKlasikleri okumayı severim ve Frankenstein bir süredir aklımdaydı. Ben de bayramda okuyayım dedim. Öncelikle beni rahatsız eden belli kısımlar dışında gerçekten güzel bir eser olduğunu belirtmem gerekir. Betimlemeler, dilin akıcılığı ve kurgu gerçekten başarılı. Yaratıcı ve yaratılan arasındaki akıllara durgunluk veren o ilişki çok iyi anlatılmış. "Adem'in olmam gerekirken, düşkün melek oldum; hiç günahım yokken sevinçten mahrum ettin beni..... İyilikseverdim, güzel huyluydum, acılar yüzünden bir ifrite döndüm. Beni mutlu edersen, yine erdemli olurum." İfadesi bu ilişkiyi öylesine güzel özetliyor ki... Tıpkı Adem ve Havva'nın yasak meyveyi yedikten sonra cennetten kovulması gibi bizim Yaratılanımız da yaratıcısının ondan ve yaptığı eylemden ürkmesi hatta tiksinmesi yüzünden cennetten mahrum kalıyor. Onu bir iblise bir katile dönüştüren ise yaratıcısının ona sırt çevirmesi, insanların önyargısı ve acımasızlığı ve Adem'den farklı olarak bir Havva'sının olmaması. Daha derin bakacaksak Yaratılana düşmüş melek de diyebiliriz. Yaratıcısının lanetine maruz kalmış, onun sevgisinden mahrum bırakılmış ve yolunu şaşırmış bir düşmüş melek. Beni rahatsız eden kısım ise yazarın üslubunda sezdiğim o tuhaf kibir ve önyargı. Bilgi ve kültürünü taraflı bir üslupla eserine yansıttığını düşünüyorum. Sonra biraz düşününce de 19. Yüzyıl Batısında bunun gayet normal olduğunu görüyorum. Fakat, yine de Doğu toplumlarına bakış açısındaki önyargıyı haklı bulamıyorum. Özellikle "Türk'ün nankörlüğü" tanımlaması beni rahatsız etti. Köleleştirilen Hıristiyan Araplar'a bir acıma duygusu yansıtan yazarımız acaba Avrupadaki köleler için de aynı duyguları hissetmiş midir? Ya da 1850'lerde başlayan Afrika Talanı'nı görecek kadar uzun yaşasaydı yine böyle taraflı yaklaşabilecek miydi? Gerçi aldığı eğitim, bilgi düzeyi ve önyargısı düşünülünce Batı sömürgesini haklı bulacağını düşünmek yanlış olmaz. Okunması gereken bir eser. İçindeki bu ucuz taraflılık göz ardı edilebilirse eğer gerçekten çok başarılı bir dünya klasiği diyebilirim. Fakat, göz ardı edemediğim için sadece başarılı bir Batı Klasiği diyeceğim.