(@) - Raf

Arkada bir şeylerle uğraşırken izleyince film iki saatlik pornoya dönüşüyor. Film ne amaçla çekilmiş veya ne yapmak istenmiş tam olarak bilmiyorum; neden müzik kullanmadıklarını, olayı neden sadece tuvalet penceresi kadar küçük bir açıdan sunduklarını ve karakterlerin neden bu kadar tekdüze…devamı

martistis 2 years ago

Damga

Erving Goffman

2 Gönderi

Bu tarz insanı temel alan kitaplara bir hevesle başlayıp, tekte yüz sayfaya yakın okuyup daha sonra tüm hevesimi kaybediyorum. Sıkıcı mı geliyor yoksa terimler ve dipnotlardan mı bunalıyorum bilmiyorum ama bu durumun çözülmesi gerektiği aşikar. Damga; toplumun bir kısmı tarafından…devamı

martistis 2 years ago

Enayinin Portföyü

Kurt Vonnegut

1 Gönderi

İlk öyküyü o kadar sevdim ki geri kalanın ortalama olması gözüme batmadı. Kurt vonnegut uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı. Hazır geçenlerde dinlediğim müzik halihazırda okuduğum kitaplara uymayınca yeni bir şeylere başlayayım dedim ve hakkında hiçbir şey bilmediğim bu kitaba…devamı

martistis 2 years ago

Sahilde Kafka

Haruki Murakami

21 Gönderi

Yaptım kahvemi, taktım kulaklığı, geçtim ekran başına. Umarım Sahilde Kafkanın bana hissettirdiklerini tam anlamıyla yansıtabilirim, unutmak istemiyorum. Normalde okuduğumuz kitaplarda her karakterin farklı bir bakış açısı ve o bakış açılarının çelişmesiyle gelişen olayları okuruz, sahilde kafka ise bunun tam tersi,…devamı

martistis 2 years ago

The Knick

Jack Amiel

3 Gönderi

Müthiş, tertemiz bir iş. Bu tarz kaotik dizileri çok severim, bir de eğer iyi çekilmişse bir anda tüm benliğimi diziye adamış bir şekilde bulurum kendimi. The knickte en çok hoşuma giden şey ilk bölümden itibaren dünyaya karşı takındığı tavır, kısaca…devamıMüthiş, tertemiz bir iş. Bu tarz kaotik dizileri çok severim, bir de eğer iyi çekilmişse bir anda tüm benliğimi diziye adamış bir şekilde bulurum kendimi. The knickte en çok hoşuma giden şey ilk bölümden itibaren dünyaya karşı takındığı tavır, kısaca insan olmanın zavallı gururunu ekrana yansıtış biçimi. Dizi geçtiği dönem (1990) dolayısıyla bir çok çatışmayı konuk ediyor kendisine; siyah-beyaz kavgası, ırk ıslahı, kadınların bireyleşmesi, bilimin gelişmesi, büyük adam komploları, sınıfsal farklar ve tıp adı altında alınan canlar sadece bunların birkaçı. Dizinin seyircisine sunduğu çok fazla şey var, bunu yapısının karmakarışıklığına ve acelesine rağmen çok sakin bir şekilde yapıyor. Sanki yirmi bölümlük bir dizi değil de, upuzun bir film izliyormuş gibi hissediyorsunuz, sahneler öyle sakin ve huzurlu ") İlk sezon daha klasik diyebileceğim bir yapıdayken, ikinci sezon hiçbir tahminimin doğru çıkmadığı bir epikliğe doğru evrildi. Çok stereotip duran karakterlerin belirsizliklerle olan imtihanlarıyla evrildikleri yön kesinlikle seyretmeye değerdi. Ters köşeyse ters köşe kardeşim, bu dizide hiçbir şey tahmin ettiğiniz yolda gitmiyor, her iyilik karşılıksız kalıyor. Kan, ter, mücadeleyi iliklerinize kadar hissediyorsunuz, tıp dizisi olduğunu da belli ediyor. (Yani kan tutuyorsa izlemeyin) Dönemin müziklerinin ve kostümlerinin kullanılışı; oyuncular, karakterler, ve karakterler arasındaki dinamiklerin sürekli gerginleşmesinin yansıtılışı o kadar iyiydi ki. Dizide kimse iyi değil ve olmak zorunda da değil, herkesin hırsı uğruna feda ettiği çok fazla şey var ve bunun mücadelesini çok iyi yansıttıklarını düşünüyorum. Spoiler vermek istemiyorum ama doktor Thackery bugüne kadar görüp görebileceğiniz en mükemmel karakterlerden biri. Clive Owen o kadar güzel taşımış ki rolü... Bakışıyla, karizmasıyla, deli-dahi tavırlarıyla büsbütün benimsemiş karakteri. Böyle mükemmel bir karakteri bir daha izler miyim cidden bilmiyorum, özlemişim.

martistis 2 years ago

Aralık Kitap: 1.) Oleg 2.) Denizini yitiren denizci 3.) Human 4.) Gezgin 5.) Sahilde kafka 6.) Nietzche ağladığında Dizi: 1.) The knick Film: 1.) Wolfwalkers 2.) Ejderhanı nasıl eğitirsin 1 3.) Ejderhanı nasıl eğitirsin 2 4.) Yalanın icadı 5.) Kadın…devamı

martistis 2 years ago

Nietzsche Ağladığında

Irvin D. Yalom

114 Gönderi

2024'e giriyoruz artık, hayat eskisine nazaran daha kolay. Günlük hayat telaşından kurtulmayı başarıp çevresine bakabilen herhangi bir bireyin düşünmesi gereken şeyler var, ölüm - yaşam dinamiği, özgürlük - benlik problemi ve dahası gibi. Bunlara ne kadar kafayı takacağı, hangi yolu…devamı2024'e giriyoruz artık, hayat eskisine nazaran daha kolay. Günlük hayat telaşından kurtulmayı başarıp çevresine bakabilen herhangi bir bireyin düşünmesi gereken şeyler var, ölüm - yaşam dinamiği, özgürlük - benlik problemi ve dahası gibi. Bunlara ne kadar kafayı takacağı, hangi yolu seçeceği bireyin kendi problemi ama en azından bir düşünmek lazım ya, aksi takdirde nasıl bilinç sahibi diye nitelendirir insan kendini? Ya martınediyon, bunu bize neden anlatıyon dediğinizi duyar gibiyim, çünkü sinirlendim. Geçmişte yazılıp tarihine damga vuran bir takım vasat kitapların hâlâ bir bok varmış gibi ortalıkta dolanıp, potansiyeli olan kitapların yerini yemesinden sıkıldım. Olm hala 1984, hayvan çiftliği ve küçük prensin ciddi ciddi konuşulduğu bir zamandayız, yeter. Nietzsche ağladığında'ya gelirsem eğer, kusura bakmayın bir tık uzun sürdü. Kitaba bakıp "Nietzsche'nin asıl kitaplarını okumak yerine neden seni okuyorum, bana ne vadediyorsun" diye sorduğumda, cevap olarak hiçbir şey bulamıyorum. Nietzsche'nin bilinç akışını okumak, psikolojik tahlilini gözlemlemek temelde çok heyecan verici bir fikir ama ancak bu kadar kötü yazılabilirdi. Özellikle ilk iki yüz sayfada kitap kendini o kadar çok tekrar etti ki, kendimi türk dizisi izliyormuş gibi hissettim. Ana karakterimiz olan doktor Breuer öyle akıllı bir adam ki; Nietzsche ile konuştuklarını dört farklı zamanda tekrar tekrar düşünüp aynı sonuca varıyor ve okuyucu olarak hepsine maruz bırakılıp kafayı yiyorsunuz. Son iki yüz sayfa ise, daha çok ilgimi çekmesine rağmen belirli bir raddeden sonra aynılaşıyor. Özellikle heyecanlı olmasını beklediğim kısımlarda zayıf ve monoton bir anlatım kullanılmışken, kitabın daha sıradan sayılabilecek yerlerinde daha çok uğraşılmış. Hadi buna olur diyorum, kitap eski ve o zamanlar psikanalitik düşünce çok gelişmedi, millet anlamıyor o yüzden bu kadar tekrar diyorum. Bu sefer beni zayıf karakter betimlemeleri, beni tatmin etmeyen zeka savaşları, ortalamanın altında bir takım gevelemeler karşılıyor. Hadi diyorum bu da olur, en azından bana iki karakter çözümlemesi sunuyor; bunlardan biri de Nietzsche. Sayfalar ilerledikçe bu iki adam birbirlerine ne kadar benzediklerini farkedip, birebir aynı uygulamalara, takriben aynı tepkileri veriyorlar. Olm zaten psikoloğumuz Breuer sıkıntılı bir herif, Nietzsche desen sanki kitapları yarım yamalak okunmuş ve öyle yazılmış gibi. Yani gider edebimle okurum Nietzschemi, Freudumu.. böyle şeylere ne gerek var?

martistis 2 years ago

Bana Masal Anlatma

Burak Aksak

27 Gönderi

Türk dizisi tarihinin tüm ikinci erkeklerini toplayıp, kentsel dönüşüme dikkat çeken bir film yapılmak istenmiş, anlayabiliyorum. Asıl anlamadığım şey niye iki saatlik bir filme bu kadar fazla karakter koyup hiçbirini adam akıllı işleyemedikleri, OLM OLAY BİLE VAR AMA YOK, osurma…devamı

martistis 2 years ago

Denizi Yitiren Denizci

Yukio Mişima

7 Gönderi

Denizi yitiren denizciyi bana tanımla derseniz size "baktığın yere göre değişen bir kitap," derim. Diğer yorumlara baktığım zaman biz aynı kitabı mı okumuşuz diye düşünmedim aksine aynı kitabı okuduğumuzdan çok emindim, işte bu kitabı gözümde yükselten en büyük şeylerden biriydi.…devamı

martistis 2 years ago

Selamlar gençler Uzun zamandır bir günümü kitap okumaya ayırmak istiyordum, çok uzun zamandır istiyordum. Bugünde çok işim neyin yok, o günü bugün yapacağım. Yarın saat 12'ye kadar okuyabildiğim kadar kitap okumak istiyorum. Eğer bana katılmak isterseniz yorumlar kısmına hangi kitabı…devamı