Daha önce hiç kimse sana kabuklarından bahsetmiş miydi? Eğer kimse bahsetmediyse bu yapım o görevi üstelenecektir. Kendimizi bir çok şeyi kabullenmişken buluyoruz; kötücül insanları, bitmek bilmeyen ızdırapları, depresif süreçleri, sevdiklerimizi ve hatta kabuklarımızı. Ama ne hikmetse kendimizi sevmeyi, önemsemeyi kabullenemiyoruz…
Ya kardeşim anladık TWD hayranıyız,serileri bitirdik, kurulan evrene de bir özlem duyduk izleyelim dedik… İzlemez olaydım ana karakterlerin oyunculuk yapacağım çabası yüzünden ağzı yüzü yamuk kardeşim bu ne biçim oyunculuk anlamıyorum. Zaten TWD yan evreni diye hata edip imdb puanına…devamıYa kardeşim anladık TWD hayranıyız,serileri bitirdik, kurulan evrene de bir özlem duyduk izleyelim dedik…
İzlemez olaydım ana karakterlerin oyunculuk yapacağım çabası yüzünden ağzı yüzü yamuk kardeşim bu ne biçim oyunculuk anlamıyorum. Zaten TWD yan evreni diye hata edip imdb puanına da bakmadım, baksaydım zerre izlemezdim. Tamamiyle pişmanlık!!!
Misal Iris ve Hope ikisi de bok gibi oyuncu (özellikle iris) salak salak yüz ifadeleri, “go girl you got it” mentalitesi falan ergenliği değil de zihinsel engellerinden bahsetmek gibi olmuş.
Huck denen kadının da yüz ifadeleri, mimikleri acayip ucuz ve sinir bozucu. (sürekli ağız büküp duruyor sanki serinin en taşaklı elemanıymış gibi)
Bana kalırsa bu diziyi şu şekil izleyin; açın abi dublajlı versiyonu, dönün arkanızı işinizi gücünüzü yapın. Ne bileyim yemek, tamir tadilat yani arkada öyle bir ses olsun. Arada ilgi çekici, kavgalı sahne gelince 2 dakika ekrana bakıp geri işine dönmelik şekilde izleyin/dinleyin.
Kerpiç evde yaşadığım çocukluğum ve merdivenin altındaki o zifiri boşluğun korkusu. Her şeyiyle hayatımdan parçalar, taşradan çıkmış bir edebiyat ürünü işte böyle olur. İzlerken hep boğazım düğümlendi ve şuanki yaşadığım refahı kendime yakıştıramadım. Umarım sizi de derinden etkileyip ağlatır.
Güzelleş be oğlumm.. Şimdilik ölümüne kadar hayattasın. Şimdilik, ölümüne kadar hayattasın! Arka mahallede olup biten olaylara şahit olmak istiyorsanız (hele ki metropolün varoşlarına yakınsanız) çok güzel bir film.
Yaklaşık 6-7 yıl önce bitirmiştim zaman sanki yazılarını eskitemiyor. Yazdığı/el aldığı konuların halen güncelle örtüşmesi bu kitabı “baş ucumdan ayırmam” diyecek kadar sevmeme sebep oldu. Kişisel aydınlanmama faydası büyük, gözümü ve zihnimi açtı.