"Oysa kim dayanabilir zamanın kırbacına, zorbanın kahrına, gururlu adamın hakaretine, horgörülen aşkın acılarına, hukukun yavaşlığına, devletin kuruluğuna, sabırlı erdemin arsız heriften yediği tekmelere; insanın kendi kendine bir hançer saplayıp kurtulması varken?"
bazen, hayatım boyunca hissedebileceğim her şeyi zaten çoktan hissetmişim gibi geliyor. artık bundan sonra yeni hiçbir şey hissedemem. sadece evvelki hislerim daha az güçlü ve daha anlamlı versiyonlarını deneyebilirim
ben hayatımda benim kadar kendisiyle derdi bitmeyen bi insan tanımadım, ne yapsam yetmiyo asla salamıyorum kendimi, benim düşmana falan ihtiyacım yok bana ben yatıyorum ...