Bahoz, İstanbul üniversitesini kazandığı için dersim'den istanbula taşınan ve burada tanıştığı sol topluluklarla birlikte kendi kimliğinin farkına varan asimile olmuş Cemal'in doksanların sert siyasi ortamı ve polis işkenceleriyle karşılaşmasını anlatıyor. Pek çok sahnesiyle aklıma kazınan film, iki buçuk saatlik süresiyle sizi bambaşka duygulardan, bambaşka yerlere götürüyor. İşkencelere, şiddete, tehditlere, ölümlere ve daha pek çok insanüstü kötülüğe rağmen devrimci duruşunu koruyan, her şeyini kaybetmeyi göze alan insanlara bu ülke çok şey borçlu. "ama gülüm ama bir tanem ama sevdiğim bak yanıyor dünya bak ölüyor insanlar şimdi artık savaş zamanıdır bırakıp sevdamızı kadife tenli zamanlara ellerimiz ellerimizin sıcaklığını kaybetmeden sarılıp silahın soğuk tenine ○ kutsal ateşin sıcaklığını hissetmeliyiz tüm benliğimizde" "Hareketin en basit biçimi; yer değiştirme, en yüksek biçimi ise; düşüncedir" "Bizse en basitinden en yükseğine doğru daha karmaşık bir hareketi yaşayacağız!" 9.2/10
Posts
📌 Cemal, üniversite sınavını kazanarak, küçük taşra kasabasından İstanbul’a gelir. Büyük şehrin kalabalığı içindeki yalnızlığı, sistem karşıtı devrimci bir grup ile tanışmasıyla sonra erer. Grubun öncülerinden Helin ile yaşadığı çatışma, kimliğini keşfetmesi için de bir başlangıç olur. Benzer bir süreci yaşayan Rojda ve Orhan da zamanla değişip grubun aktif birer üyesi olurlar. Henüz on sekiz - on dokuz yaşlarında olan bu gençler, koca bir dünyayı değiştirmenin hayalleri ile yaşamaya başlarlar. ‘Devrim’ fikri içlerindeki genç ve dinamik enerji ile birleşerek eyleme dönüşür. Bu proje; Cemal, Rojda ve Orhan’ın geçirdikleri hızlı değişim sürecini ve öğrenci grubunun başından geçen olayları anlatır. •Hakikattan kaçamazsınız, o yıllarda olan şeyleri değiştiremezsiniz. Bu film o dönemki Kürt soluna atfen çekilmiş. Faşist kafalar izlese ne olur izlemese ne olur? •Bence film politik olarak taraf tutup, seyircinin gözüne soka soka bazı şeyleri anlatan filmlerden değildi. Nitekim filmin bir sonu da yok; anlatılanlar gerçekten yaşananlar. Hatta birçok işkenceyi, insanlık dışı muameleyi göstermiyor film. •Açıkçası film beklentilerimin çok çok üzerinde çıktı, hiç sıkılmadım kısmen uzun süresine rağmen, ve gerçekten film bitmesin dedim. Filmin sonundaki Kürtçe uzun havada gerçekten yıkıcı vuruşu yapıyordu adeta. •Eğer politik önyargılarınız yoksa, Kendi yakın-uzak dönem siyasi geçmişimizle ilgili gerçekten somut tahliller izlemek istiyorsanız mutlaka izleyin. O döneme ilişkin yapılan ilk film olmasından dolayı yönetmeni kutluyorum. Ve bu cesurca girişimini de göz önüne alarak puanım; 8,4/10
Üniversite hayatında devrimcilik yapmış herkesin kendinden bir parça bulacağı bir film. Biraz daha kısa tutulabilirdi
04.02.25
Sıralara, Sokaklara, Dağlara "Hareketin en basit biçimi; yer değiştirme, en yüksek biçimi düşüncedir," der Engels Asimile olmuş ve üniversiteye başladığında girdiği yeni evrende kendini arayışa çıkan bir Kürt genci üzerinden hem dönemin politik olaylarına hemde öğrenci hareketlerine anlatan bir film. 90lı yıllarda üniversite öğrencilerinin siyasallaşma sürecini ele alan film, aynı zamanda Kürt öğrencilerin yaşadıkları sıkıntılar ve öğrencilerin gözü ile Kürt sorununu yansıtmış. …
68 de üniversite'den dışarıya taşmış bir devrim hareketinin 90 larda yine üniversite çercevesinde oluşumunu anlatır aslında bahoz. solun nasıl franskiyonlara bölündüğü ve her franksiyonun eylem yasasını ve kendi içlerinde aslında halkın isteginden çok örgütlenmenin etikliğini yani yapılan yanlışları anlatır bir nevi. dar polemik yapılır. bu nedenle burjuvazinin siyasi farklılıklara göre karşı politikalar üretmesi ya da öne çıkan bir örgüte müdahale yapacağı zaman, diğerlerini pasifleştirmesi çok kolaylaştıgını ele alır. dayanışma ve birlikte iş yapma yeteneği çok sınırlıdır, hatta gerçekte gerçekliğe dair öne çıkan politikalar nedeniyle, kısa sürede cezalandırma mantığına da gidilir, solun solu asıl karşıtı görme süreci çok sık yaşanır ve bunu kazım öz bu filmde bize gerçek devrimciliği bu şekilde anlatmış. basite indergememiş ve "olimpos dağından varılan hükümleri izleyenlere/dinleyenlere/okuyanlara ihsan ederek bildirmek" gibi bir eğilimde bulunmamış. güzel bir devrimci karakter filmidir. ve her daim izlenir.
Temmuz Ayı Mubi Serisi Gün 8: Fırtına (2008) Doksanlar'da yaşanan Kürt-Türk çatışmasını ele alan fazlasıyla politik bir drama. Politik mesajlar içeren filmleri pek sevmem ve uzak durmaya çalışırım ancak bugün menüde bu vardı. Filmin verdiği mesajlara değinmeden saf bir şekilde film hakkındaki düşüncelerimi paylaşmaya çalışacağım. Oyunculuklar uç noktalardaydı. Bazıları çok iyiyken birkaç dakika sonra çok basit bir hale büründüler. Filmde çalan müzikler güzeldi. Soundtrack'ini genel olarak beğendim. Bazı sahneler çok güzel kurgulanmıştı. Beklemediğim kadar güzel sahne geçişleri vardı. 2008 yapımı olmasına rağmen doksanlarda geçiyor. Ben doksanlarda yaşamadığımdan nasıl yansıtıldığı hakkında bir yargıya varamam ama nostaljik hissettirdiğini söyleyebilirim. Film bana fazlasıyla uzun geldi. Yer yer sıkıldım ve bitsin artık diye düşündüm. Politik bir film olmasından dolayı sevmedim. Sevdiklerime de tavsiye etmem ancak şöyle bir şey de var, bu film hala yayınlanabiliyorsa Türkiye'de bence izlenmeli. Mubi dışında kolay kolay bulup izleyebileceğiniz bir film gibi durmuyor. Aileyle izlenmez. Milliyetçisyseniz izlenmez. Ya da izlenebilir belki de, bilemiyorum. Filmde iki de aşk hikayesi var ama filme çok etki etmiyor. Zayıf kalmış bence. Bir daha izlemem. Puanım 5/10
90'lar türkiye'sinde üniversiteli devrimci kürt gençlere; özelde cemal'in hikayesine odaklanıyor film. filmde, cemal'in apolitik, salt dinsel aidiyetten solla kürt tarihi ile giderek teori ve pratikteki değişimi ana tem olarak sürerken; hareketin bizzat içeriden nasıl işlediğini ne tür kuralları gizlerim olduğunu da gözler önüne seriyor. şehir kadrosu ve dağ kadrosu olarak ikiye ayrılıyorlar örneğin. aralarında geçişlilik söz konusu. dağda yaralanan biri üniversiteli öğrencilerce saklanırken polise deşifre olan örgütlü öğrenci de "çıkış yapmak" tabiri ile dağa gidebiliyor; hatta "irademi partiye teslim ediyorum."diyerek artık tamamen bireysel olandan bedenden iradeden vazgeçip örgütün bir uzvu hali olacağına dair adanmışlık söz vererek. türkiye solu ile kürt solu 60'larda birlikte ve yan yana önemli bir aktör haline gelirken deniz gezmiş ortaklığı ile sahneye birlikte çıkarken ilerleyen yıllardaki ayrışma ve kopmaların 90'lardaki yansımaları da verilir filmde. elbette tüm sol fraksiyonlar hala üniversitede ortak eylemler ve sorunlarda faşist müdahalelere direnmek için bir araya gelirler, dirsek teması halindedirler. fakat türkiye solu yök, üniversitelerin polislerle dolması, yemekhane ücretleri gibi bizzat kendi sorunlarına dair teori ve eylemler ile uğraşırken devrimci kürtler çatal bıçakla uğraşmaya vaktimiz yok diyerek de ortak hissedemezler kendilerini. çünkü doksanlar özellikle kürtlerin faili meçhul cinayetler, iskenceli gözaltılar, yasaklar, musa anter gibi onlar için önemli isimlerin kontrgerilla faaliyeti ile katledilmesi gibi kendilerine daha elzem görünen meselelesi vardır. kürtlükte diretmek ve bu direncin ağır bedelleri. türkiye solunu temsil eden 12 eylül'de on bes yıl hapis yatan orta yaşlı adam ile nezarette denk gelen cemal ve orhan diyaloğu yine iki örgüt arasındaki ayrımı ortaya koyuyor. genç devrimciler adama niçin yurt dışına gitmek istediğini sorar şaşırarak. adam dertli biçimde bu halk için mücadele etmeye değmediğini söyler. o artık pes etmiş, umudunu kaybetmiştir. oysa filmin devamında ve yoğun olarak sonunda kürt hareketi açısından hep yenilgiler, itirafçılar, kayıplar, ölümler, uzun hapisler.. olsa bile bir sekilde devamlılık gösterildiği ve önemli olanın da bu pes etmeme hali olduğu vurgulanır. cemal'in dersim dağlarına bakan kendine güvenen cesur ve mutlu hali de bunu gösterir. kendisi de doksanlarda kafileler halinde üniversiteyi bırakıp dağa çıkan kürt gençlerinden birisi olur. bu da bahoz filmini 12 eylül dönemi ve doksanlar filmleri arasında yinelenedurulan mücadele ettik ama kaybettik nostalji ve marazlı yalnızlık duygusundan bambaşka bir yere koyar politik olanda ıısrar ederek. (bkz: taş eğretilemesi, sema kaygusuz) (bkz: fırtına, yeniden mesut yeğen)






