orda zihnimin bir köşesinde olduğu gibi kalacaktı. Hayatımda birçok şeyler daha beni korkutabilir, başıma türlü felaketler gelebilirdi. fakat ben müthişi, onu kaybetme ihtimali ve bunun korkusu artık yoktu.
herkese, her şeye karşı mesafeli olayım derken kendimden de uzaklaşmışım. beni ne mutlu eder, neye ihtiyacım var, neresi benim yerim bilmiyorum. vazgeçmek, direnmemek en sonunda yabancılaştırdı beni. eski ben fazla ilgiliydi şimdiki fazla uzak. arasını bulabilirim inşallah.