(@) - Raf

İki ay önce başlamış olduğum eseri sonunda baştan başlayıp bitirebildim. O dönem eserin ağırlığından dolayı bitirmeye nefsim dayanmamıştı. -bu ağırlık eserin edebi dilinden kaynaklı olan bir durum değil. Okudukça gelen farkındalıkla beraber içimde bulunan nefsin rahatsızlık duymasıydı. Aziz Mahmud Hüdayi…devamıİki ay önce başlamış olduğum eseri sonunda baştan başlayıp bitirebildim. O dönem eserin ağırlığından dolayı bitirmeye nefsim dayanmamıştı. -bu ağırlık eserin edebi dilinden kaynaklı olan bir durum değil. Okudukça gelen farkındalıkla beraber içimde bulunan nefsin rahatsızlık duymasıydı. Aziz Mahmud Hüdayi gibi bir iradeye sahip olarak o makama erişemeyecek olmanın verdiği hüzündü. Belki de dünyalığı bırakmayacak olmamın acizliği...- Nefse dair önceden de İmam-ı Gazaliden kelamlar okudum ama bu bambaşka bir şeydi. Mahmud Hüdayi kadar bir iradeye sahip olamasamda farkına vardığım şeyden yüz çevirebildiğim için mutluyum en azından. -bu kısımda mutlu olmam bile yanlış aslında. Çünkü eserde bu mutluluğu bile kullanarak nefs yanlışa düşer diyor yazar.- Evet kitabın yazım şekline gelecek olursam... Aziz Mahmud Hüdayi üzerinden nefsi okuyoruz. Nefs kendini anlatıyor bu eserde. Mahmud Hüdayi ile verdiği amansız savaşı, gece gündüz yanıp yıkılmayı. Nefsi bildiğimden beri hep onu kötü bilirdim ama nefs bile dize getirilip iyiye götürülebilirmiş. Zaten nefs sadece nefs değilmiş. Merdiven basamağı gibi 7 duraktan oluşuyormuş. İlk durağın vehametinden son durağın kemaline... Beyaz Zambaklar Ülkesinde eserine attığım yorumda bu kitabın da baş ucu kitabım olmaya aday demiştim. Belki de dönüp dönüp okumam gereken bir eser ama şuan bile kendi nefsim buna razı değil. Kitabı okurken herhangi bir duraksama hissetmeden okuyup bitirsem de iş uygulamaya gelince hiç de iç açıcı olmuyor. Zira eser bize şunu söylüyor; "istemek başka istediğini yapabilmek bambaşka..." Çoğu zamanda öyle değil mi? Kalkıp da yapayım dediğimiz onca şey var. Hayata geçirmek istediğimiz onca hayal, onca adım. Belki de onca iyilik. Hangi birini anında kalkıp yapabiliyoruz? Demiyor muyuz kendi kendimize "bekle biraz daha sonra yaparız..." Sonra yaparız dediğimiz şeylerin hangi birini yaptık? İşte bunu yaptıran nefstir deniyor kitapta. Sana yapacağın şeyi unutturan, kötüyü iyi gösteren, okuduğunu hayata geçirtmeyen, duyduğuna inandırmayan, yardım edeceğin bir insan gördüğünde seni durduran da nefstir deniyor. İçinde hiç durmadan konuşan ve asla susmayan. Dünyalık dertlerle her bir yanını sarıp sarmalayan ve seni gün be gün içten içe öldüren. Bazende zorlu imtihanlara tutup istediğin bir şeyi sadece bu hayatta onu istiyormuşsun gibi gösteren... Sonradan farkına vardığım bir kaç şey konusunda iyice gözümü açan bir eser oldu. "Nefsine zor gelen hakkında hayırlı olandır." Okuduğum an beynime mıh gibi saplanıp kalan bir cümle oldu. Deli divane bir zamanlar istediğim şeyin aslında ne kadar da hayırlı olmadığını bu cümleyi okuyunca fark ettim. O benden önce fark etmiş olacak ki beni de kendini de korudu. Bunu da anladım. Vaktinde anlıyorum sandığım şeyin aslında anlamadığım şey olmasına da bir içerlemedim değil. İnsana farkına vardıran bir eser, nefs konusunda bir rehber ve terbiyeci olabilecek de bir eser. Lakin şahsım adına konuşacak olursam bunu başarabilecek miyim bilmiyorum. Hatta başarabilecek bir nefse sahip olmadığımı düşündüğüm için utanıyorumda kendimden. Bunları bana düşündüren nefsimdende... Zira Mahmud Hüdayinin hayatını okurken zorlanan bir ben vardım bir de bunları yaşayıp yıllarını tek bir adım uğrunda atan bir adam. Gerçekten zor, çok zor... O tevazu, Allah dostu olmak için o varlıktan yokluğa geçiş, yaşadığı o şeyler, nefsinin azılı bir düşman gibi tek bir yanlış adımını beklemesi.. sırf o yanlış adımdan yararlanıp da yuvarlamak için fırsat kollaması.. ve diğer yanda bütün bunların yavaş yavaş farkına varıp da bir elma kokusu ile dayanan Hüdayi hazretleri... Kendimi büyülenmiş gibi hissediyorum açıkçası, yazarın bunları anlatış biçimi o kadar kuvvetliydi ki... Diğer eserlerini de kesin alacağın dedirtti bana. Nefs anlatılıyor ama bir çok şeye değiniliyor... Yaklaşık 500 yıl öncesinden falan bahsediyoruz ama o dönem için bile ahir zaman genciyiz diyor insanlar. Okuyan da durup düşünüyor, ya bu zaman? O zamana ahir zaman denmişse bu zaman ne? O zamandan beter halde olan bu diyar, bu vakit ne? "Her geliş bir gidiş içindir. Her doğum bir ölüm için." Dilerim yapamam zannettiğimiz şeyleri yapar, yenemem dediğimiz şeyleri yeneriz. Çok geç olmadan... Ölüm hiç gelmeyecek gibi yaşayan aciz ruhlarız ve dilerim çok geç olmadan farkına varmakla kalmaz harekete geçeriz. Geçelim ki içimizde hiç susmayan o şeytanı yenelim. Tefekkür etmek isteyen, düşünmek ve sorgulamak isteyen insanlara kesinlikle ama kesinlikle öneriyorum. Okuyanınız olursa da üzerine konuşmayı çok isterim. Bir zarf kadar uzaktayım diyor, iyi geceler diliyorum. 📌 Ağlayasın istiyorum, ağlayabilesin. Zira insan ağladığı zaman insan. Ve ağlarsan anlarsın biliyorum, anlarsan ağlarsın. 📌 Uzun bir yolum var, insan bu denli çok gidince bütün yollar gitmek içindir sanıyor. Onun için belki de bütün yollar gözümde büyüyor. Gitmek ölüm geliyor, ölüm zaten gitmek... 📌 Bazı vakitler en uzakta sandığın ve uzaklarda aradığın en yakınında oluyordu. 📌 Niyet başka amel başka. 📌 Bazen insan aradığı için bulamaz. Aradığı en yakınında olsa da göremez onu. Göremez, uzaklara baktığı için. 📌 Hem şimdime seviniyorum hem üzülüyorum mazime. 📌 Çok zor. Çok zor. Her gün her dakika kendimle savaşmak çok zor. 📌 Bir kişi diğerine dua ettiğinde dua edileni benden koruyordu. 📌 Her güzel böyle çile mi çektirir insana? Bir şehri seviyorsun diye illa o şehirde mi yaşamalısın hem? Uzaktan seviyor olmak da yetmez mi bazen? 📌"Allah'ım" diyorum içimden "annelerimize benzeyen kadınları eksiltme aramızdan..." (Eserde okuduğum çok fazla vurucu cümle ve olay vardı ama biriside buydu galiba. Günümüzün, günümüz gencinin ahlâkî çürümesini düşündükçe daha kötü oldum. Bir 20 yıl sonrasının annelerini düşündüm. Bugün olduğu gibi olacak mı? Yüzlerine baktığımız o nurlu varlıkları o zaman da görebilecek o zaman da o kişilerden olabilecek miyiz? Yoksa tek tük sayıya mı düşecek? Günümüzde çoğu şeyin tek tük sayıya düştüğü gibi...)

mysticaldimples 11 months ago

Fleabag

Phoebe Waller-Bridge

222 Gönderi

Dizi boyunca yapılan bir hatanın nasıl üstesinden gelinmeye çalışıldığını izledik. Üstesinden gelmeye çalışırken araya giren insanların da bu duruma köstek olmasını üzüle üzüle izledik maalesef. Belki bilerek belki bilmeyerek belki de bocalayarak fleabag ablamızı arada alabora edip durdular. Filmde bulunan…devamıDizi boyunca yapılan bir hatanın nasıl üstesinden gelinmeye çalışıldığını izledik. Üstesinden gelmeye çalışırken araya giren insanların da bu duruma köstek olmasını üzüle üzüle izledik maalesef. Belki bilerek belki bilmeyerek belki de bocalayarak fleabag ablamızı arada alabora edip durdular. Filmde bulunan karakterlerde genel bir iletişimsizlik durumu vardı. Özellikle de aile arasında vardı bu durum. Claire ve Fleabag arasında, annenin ölümünden sonra baba ve kızları arasında... Bu durum bir noktadan sonra arayı açmaya başlamış ister istemez. Çünkü iletişimsizlik demek bir noktada göstermek istediğin ama gösteremediğin davranışlar demek. Sarılmak isterken sarılamamak ve o hissin boğazına koca bir düğüm olup oturması demek. Dizinin beni en üzen yanı buydu galiba. Dizinin başlarında kötü bir görünümde olan ve insan ruhunu bunaltan kafenin peder diziye dahil olduktan sonra aydınlanması benim için çok güzel gözden kaçmayan bir detaydı. Bazen ömrünüzde sizi olduğunuz gibi anlayıp gören tek bir insan oluyor ve onun varlığıyla beraber eskiden siyah olan yaşantınız renklenmeye başlıyor. Doğa, gökyüzü, çiçekler, belki de herşey artık gözünüze daha canlı ve daha cıvıl cıvıl gelmeye başlıyor. Martin ve Claire'nin son bölümde yüzleşme kısmında güzel bir diyalogları oldu. "Evet kişiliği kötü biriyim ama sen beni sevmiyorsun ve 11 yıldır beni yaralayan şey bu." Martin eşine böyle bir cümle kuruyor. Bazen insanları severken onların yanlış veya kötü olan huylarını görmezden geliyoruz. Sevgi gittiğinde veya bir insana karşı sevgimiz olmadığında o kötü davranışlar ve kötü kişilik gözümüze batmaya başlıyor. Çünkü seven insan çoğu şeyi o sevgisi sayesinde göz ardı edebiliyor. Farkında olmadan. Martini pek sevmesem de kurduğu bu cümlede haklıydı. "İnsanlar hata yapar bu yüzden kalemin ucuna silgi takarlar." Dizi sürecinde kullanılan vurucu cümlelerden birisiydi. Zira peder bile hata yaptı. Kendi doğrularında, kendi inanışında olan şeylere ters düşerek hata yaptı. Ama bu hatalar onu inanışına daha da bağladı. Hata yapmak her ne kadar gözümüze nahoş gelsede insanoğlunu güçlendiren en büyük etkenlerden kendisi. Herşeyin olduğu gibi bu dizininde zamanı varmış izleyince anladım. Çünkü bazen birşeylere başlıyorum ama yarım kalıyor, sonra tekrar şans veriyorum başka bir zaman ve sonuna varabiliyorum. Zamanını bekleyen yarım kalmış ve tamamlanmayı bekleyen başka şeylerde vardır belki. "Zamana bıraktık, zamanımız var mı bilmeden." 📌Hayatını değiştirmek istiyorsan hayatını değiştir. 📌İçimizde sevgiyle doğarız. Onu nereye yönlendireceğimizi yaşayarak öğreniriz. 📌Hayat sona ermez şekil değiştirir. 📌Sevmeyi hepimizden iyi biliyorsun. Bu yüzden acı çekiyorsun.

mysticaldimples 11 months ago

Bütün Şiirleri 1

Şükrü Erbaş

21 Gönderi

📌İnsan aynı türküyü aynı içtenlikle Söyleyemiyor ki uzun zaman Hayat dolduruyor her boşluğu kendince Bir başka başlangıçla Tutuşmak üzere yeniden Pembe üflemeleriyle bir ince soluğun Soğuyor acılar bile Kendi yazdığımız, kaleme aldığımız şiirler dışında diğer şairlerin yazmış olduğu şiirleri hep…devamı📌İnsan aynı türküyü aynı içtenlikle Söyleyemiyor ki uzun zaman Hayat dolduruyor her boşluğu kendince Bir başka başlangıçla Tutuşmak üzere yeniden Pembe üflemeleriyle bir ince soluğun Soğuyor acılar bile Kendi yazdığımız, kaleme aldığımız şiirler dışında diğer şairlerin yazmış olduğu şiirleri hep kendimize okuyoruz. İnsanoğlu bu konuda böyle gelmiş ve böyle de gidecek. Şair belki çoğu şiirinde kendi acısını kaleme almış ama ben bunları kendi hayatıma göre okudum. Kendi yaşantıma, kendi duygularıma, kendi deneyimlerime göre aldım her bir dizeyi... Burada çok sevdiğim ve bana çok şey katan belki de çok zorlu zamanlarımda bana destek olan tek tük insandan bir tanesi çok güzel bir cümle kurmuştu. "Elif insanlar şiir yazar ve diğer insanlar bu şiirleri hep kendine okur, sevdiğine okur. Bu yüzden şiir mahremdir." Gerçekten de o günden sonra mahrem gibi geliyor artık. Sanki yazılan kişiye bile versen o şiirleri bir şeyler yok olacakmış gibi bir his bırakıyor. Şükrü Erbaşın şiirlerine dair ilk eserini okuduğum için memnunun. O dizeler arasından biraz bitik bir hâlde, yüreğim dağılmış hâlde çıksam da... Şairimiz 1953 Yozgat doğumlu bir Anadolu erkeği. Şiirlerinde de Anadolu'dan izler, Yozgat şehrinden izler gördüm. "Köylüleri niçin öldürmeliyiz" adlı şiiri döneminde dönemin cumhurbaşkanı tarafından eleştiri almış. Evet belki de biraz acımasız denilebilecek bir şiir olabilir ama haklı olduğu pek çok yanda mevcuttu. Acımasız denilebilecek kısımsa o insanların öldürülmesini cidden istemesi. Kötü olan her insanın topluma kazandırılması gerekiyor. Köylü olan insanlarında içlerinde iyi olabilecek kişiler varken şehirli olan bir çok insanın da içinde yobazlık ve cahillik mevcut. Maalesef böyle şeyler statüye pek bakmıyor. Her zaman olduğu gibi mesele yine insanlıkta bitiyor. 📌"Bir yere birlikte gitmeleri gerekirse Karılarından en az on adım önde yürürler Ve bir erkeklik işaret olarak Onları herkesin ortasında döverler" Hem Yozgat'ta doğan hem de hayatının büyük bir çoğunluğunu burada geçiren bir şairden söz ediyoruz. Ankara dışında çevre illerde bulunan içanadolu illerinin bence güzel bir özetiydi. Pek tabii böyle şeyler Ankara'da da olabilir ama diğer illerde köy yerleşimleri daha mevcut. Böyle bir yerden çıkan bir adam da bu cümleleri eminim boşuna sarfetmemiştir. Zira oraların ne hâlde olduğunu göre göre büyüyor. Başka nelere değinmiş şairimiz dizelerinde diye sorarsanız eğer içerisinde bir çok şey vardı. En yüce duygulardan birisi olan aşk, aşk kavramının olmazsa olmazı kadın, yas süreçlerine mazhar bırakan ve bir gün her canlıyı bulacak olan ölüm, kendi gibi olan şairler ve yazarların alıntıları, alıntıları ile birlikte onlar için yazdığı bir kaç dize ve olmazsa olmaz toplumsal meseleler... -bir çocuğun varlığına dair yazılan bir çok şiir vardı, okurken acaba çocuğunu kaybetti mi diye düşündüm çoğu yerde fakat buna dair bir bilgiye rastlamadım hayatını okurken. Bu durumda o dizeler ya evladına dair yazdığı özlem veya kendi çocukluğuna dair kaleme almış olduğu dizelerdi- Kadınlar için yazılmış şiirler demişken... 📌"Geçip giden onca erkek Onca erkek tüm yükünü Üstüme yıkmış gibi Gövdem tonlarca ağırlığın altında Bir batık gemi Çocukluğum olmadı benim Gençliğim olmadı" Bir genelev çalışanı kadınının bile hissedebileceği olağan duyguları bir şairin özellikle de erkek bir şairin bu şekilde kaleme alabilmesi ne büyük bir yetenek.. Kadının kadını bile anlamadığı bu devirde Şükrü Erbaş yeteneği der susarım... Beni çok fazla etkileyen şiiri vardı ama bir kaçına -belki daha fazlasına- değinmeden geçmek istemiyorum. 📌"Sözcük sözcük dökülen ölü duygularım benim Yine yarım yine güdük kalan öksüz çocuklarım Benim acılar da boy veren can çiçeklerim" Şiir için, kendi dizeleri için kullanmış şairimiz bu dizeleri. Zira şiir çoğu zaman acı... Çoğu zaman hüzün... Çoğu zaman dermanının kalmadığı yerde yarım kalan öksüz çocuklar... Şiir yazmak ve okumak her ne kadar güzel olsada insanın yüreğini bir noktada yorduğu da aşikar bir gerçek. -bence- 📌"Zaman buldukça uğra Tek neşem bu benim Beklemek ve bulmakla yaşadığım Dili tutulmuş bu şaşkın sevinç. Eşyalar geri çekiliyor sen gelince Bir ayrıntı gibi içinde kaybolduğum Sığ ilişkileri günlerin Geri çekiliyor, dudaklarıma kadar Yükselen sıkıntı suları Tutunup kirpiklerinin ışığına Mavi bir kıyıya çıkıyorum Kurtuluyorum boğulmaktan. Aldığım soluğu duyuyorum, varlığımı Dünyanın benim için de var olduğunu. Gülümseyen ve bağışlayan Bir genişliğe dönüyor içimdeki keder Dumanı kalkmış karlı bir dağ gibi Açılıp aydınlanıyorum güneşinle İnanıyorum yeniden sevgiye ve güzelliğe. Aralarından ilgisiz geçtiğim insanlar -Telaşlı, dalgın, uzak- Daha bir dost görünüyor, daha bir sıcak İçlerinden biri olduğumu duyuyorum İyi gözle bakabiliyorum her şeye. Gelişin hayata bağlıyor beni Anlıyor musun Zaman yarat ve uğra..." Ben aşkı evvela derin bir merhamet zannettim diyen üstat Reşat Nuri Güntekin gibi özetlemiş sevgiyi Şükrü beyde. Sevgiyi sevgili sayesinde evvela bir yaşama hevesi sandık demiş bir noktada. İnceden de sonlara doğru bir sitem vermeden bitirmemiş şiiri. Bir kaç konuda benim ciddi anlamda yüreğimin yorulduğu bir eserdi. Bu herkes için böyle olacak diye bir kural tabii ki yok. Çünkü her bir dizesi ayrı zarif her bir dizesi ayrı anlamlı. Bunlardan bir kaçı benim için fazlasıyla anlamlıydı ve beni asıl yoran, üzen şeyde buydu tam olarak. Yani herkes için sürpriz olabilecek bir eser denilebilir bir noktada. Şiir seven her insanında bence mutlaka okuması ve kitaplığında yer vermesi gereken birisi Şükrü beyin eserleri. Biraz daha alıntı bırakıp kaçıyorum. İyi geceler dilerim raf ahalisi. 📌Yüreğim kırk kilitli hayal odası... 📌Aylarca bir çocuğun gülüşüne takıldı Kalbim ki Bulanık bir gökyüzünde duru kalmış Tek incelik bulutuydu Kalbim ki Kendi yağmuruyla dolup dolup boşalan Küçücük bir göldü Üstünde nilüferlerden bir beyaz örtü Boğuldu sonunda kendi sularıyla... 📌Seni koruyacağım sana bile sezdirmeden Gökyüzü gibi uzaktan ve beklentisiz Gereceğim yüreğimi üzerine Sevmek biraz da bu değil midir? Islatmasa da sesini bir daha Bir isyan türküsü gibi sürdüreceğim yağmurunu Düşlere ömürler veren duygu bulutunun... 📌Yanlış bir kapıyım ben Önünde yanılmış bir çocuğun durduğu Açılsam acılara değer kanatlarım Açılmasam-- Simsiyah bir mutsuzluktur duruşum 📌Dillerinde bir eski bildik rüzgarla Konuşuyor kendi merkezinde iki genç Saçları sözlerine karışmış Gülüşleri gamzelerinde düğümlü 📌Çok uzun gözlerinde gölgelendi özgürlüğüm Uzun bir suskunluğu konuştuk sessizce Çok uzun bir suskunluğu, buruksu Anlayıp konuştuk sessizce... 📌İnsan ki anılardan bir buluttur Hayatın sonsuzluğa akıp giden göğün de Savruldukça çoğalır çözüldükçe birikir... Düşmeden son damlası toprağın rahmine Kim bilir kaç mevsim görür Kaç rüzgar geçirir... 📌Yüzünü yakın tut biraz Dünya geçiyor olanca görkemiyle Tat alamıyorum 📌Katlansam kalbim, uysam aklım dayanmıyor bu çizginin çağrısına... 📌Yüreğimde büyüttüğüm gül güneşe çıkamaz Yüreğim o gülü büyütmezse ışıyamaz 📌Bana verdiğin mutluluğu Paylaşacak kimsem yok Sevincimi içimde Ve yalnız taşıyorum. Biliyorsun ya susarak yaşamak zorundayım seni 📌Boğuldum çırpına çırpına iki duygu arasında Yine de bir sonuca, bir sonuca varamadım... 📌Sana söylediğim bütün sözleri topla Bir tanım çıkar onlardan kendince Her hecesine yüreğini koyarak... 📌Sevdiğine yanıt vermedikten sonra başka kime yanıt verir yeryüzünde insan? 📌Kanıyor kendi rengine göre herkes... 📌Herkesin ömrü kendinin hem yanlış hem doğrusudur Ve insan ölüme ancak anılarını götürür... 📌Özü gitmiş ömürler, ölü alışkanlıkların tutsakları. 📌Yaşamak bir uzun yolculuk ki Bitirmeden biteriz 📌Duruşun bir ayrılık resmi çiziyor Akşamın incelen sularına Susuşun yıkıyor beni en zayıf yerimden Bilmez miyim içindeki kederi Yüzü yağmura gömülü düşüm Böyle buğulu camlarda dalgın Gözlerin iklimini yitirmiş iki bulut Bulanıp durur bir uzak rüzgarla Aykırı mevsimler içinde Saçların saklar omuzlarındaki yükü... Dönsem ve öpsem incitmeden Alnının gücenik ülkesini Benim ömrümsün sen, onurum, geleceğim... Gitmek hangi acıyı onarır ki Bilmez misin çare değil üzüntü. 📌Unuttunuz, neydi bir ince söze yakışan en güzel davranış. 📌Seni kendimden tanıdım çocuk Yüreği sürekli çiğnenen bir yol Gövdesi acılardan acılara köprü Biraz öfke, biraz umut, çokça onur Olan kendimden. Eğildim öptüm yıkık alnından Uzaktın, kıyamadım sessizliğine Biraz daha dedim içimden, biraz daha; Gün olur, onuru güzel çocuk Acı da yakışır insanın yüreğine. 📌Uzun bir suskunluğu dağlıyor türkülerimiz. -alıntıları eleye eleye bir hâl oldum, elimden gelse tüm kitabı vereceğimi fark edince bir dur artık elif dedim-

mysticaldimples 1 year ago

Mucize

Mahsun Kırmızıgül

59 Gönderi

📌 Kalbi sakat olmasın. Bir kaç kesitini görmüştüm dizinin o şekilde listeme dahil olmuştu. Lakin filme başlarken bana bu kadar dokunacağını ve gözyaşlarına boğacağını tahmin etmemiştim. Hele filmin sonunda Muharrem Ertaş-Avşar Elleri parçası ile ben zaten koptum. Sevgi ne kadar…devamı📌 Kalbi sakat olmasın. Bir kaç kesitini görmüştüm dizinin o şekilde listeme dahil olmuştu. Lakin filme başlarken bana bu kadar dokunacağını ve gözyaşlarına boğacağını tahmin etmemiştim. Hele filmin sonunda Muharrem Ertaş-Avşar Elleri parçası ile ben zaten koptum. Sevgi ne kadar mükemmel ve yüce bir duygu bir kez daha gördüm. Sadece sevgi de değil aynı zamanda bir çok duyguya şahitlik ettim. Emek, vefa, vicdan, merhamet, şefkat, aşk... İnsana özellikle de bir erkeğe yakıştırdığım en güzel duygulardan birisidir merhamet. Muallim efendi sadece filmde bulunan insanları değil bizleri de yaktın... (Filmin zartına zurtuna değinmeden rastgele aklıma gelenleri yazacağım. Zaten bayağı bilinen bir film ve yeteri kadar yorum yapılmış.) Vefa demiştik değil mi? İnsan bile insanı bir noktada unutuyor da vefa bilen hayvan insanı unutmuyor. Bu konuda hayvanların çok büyülü bir güçleri var. Veya bağ... Bu tam olarak ne bilemiyorum ama yıllar geçmesine rağmen bir atın bağlı olduğu kişiyi bir görüşte hissedip yanına gelmesi bile benim için dokunaklı bir sahneydi. Kardeşlerin hepsi eşlerinin gözü korksun da sözümüzden çıkmasın diye çatır çutur güvercinlerin kafasını koparırken Azizin öpüp havaya salması 🥹 Bir insanın yazı yazmasını oturup saatlerce izlemeyiz değil mi? Veya bir öğretmenle ders işlemesini? Bazen izleriz ve o bazen kısmı sevginin saf bir şekilde mevcut olduğu noktadır. Sevginin olduğu yeri oturup saatlerce hayran hayran büyük bir şefkatle izleyebiliriz. Toz pembe sahneleri bir kenara atarda biraz gerçekleri konuşacak olursak eğer Mizginin kaldığı durum çok zor bir durumdu. Fiziksel olarak zorlamanın yanında çevreden gördüğü baskıyla beraber psikolojik bir zorlukta çekti. Eskilerin zaten kıza "yavrum bu evliliğe gönlün var mı" diye sorduğu yok. Kız kuranı kerim ile büyümüş, Allah korkusu nedir Allah rızası nedir biliyor. Özgürlük veya fikir özgürlüğü konusunda ağzını açamıyor. El pençe divan yazgım diyor duruyor. Bu durum da o kızın vicdanını, sabrını, sevgisini, emeğini ortaya çıkartıyor. Ve sonunda aziz aşk sayesinde iyileşiyor. Sevilmek, takdir görmek, destek görmek de ne büyük bir önem onu gördük. İlerleyişte insan ruhuna azık olan en büyük duygulardan kendileri. İnsan değer gördüğünü fark edince neler başarabiliyor öyle. Mahsun Kırmızıgül'ün parçalarına bayılırım, kendisi de yaşına falan göre karizma bir adam, delikanlılık dönemlerinde de öyleymiş zaten... Bu film ile kendisine biraz daha hayran kaldım. Şimdi de parçaları arasında ufak bir tur atıyorum. Yıllardır bayıla bayıla dinlediğim "gül senin tenin" ve 2022 yılında çıkarmış olduğu "hoş geldin" albümünün "hoş geldin" parçasını bırakarak kaçıyorum.

mysticaldimples 1 year ago

Yalnız Değilsiniz

Mesut Uçakan

1 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 29. Gün🪷 Bir serinin daha sonuna geldik... "Alt tarafı iki seri yaptık elif, boş yapmasan mı acaba?" Diyor şuan iç sesim. Ramazanın etkisi ile hayatsız gibi film izlediğim bir ay olmuş. Bu…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 29. Gün🪷 Bir serinin daha sonuna geldik... "Alt tarafı iki seri yaptık elif, boş yapmasan mı acaba?" Diyor şuan iç sesim. Ramazanın etkisi ile hayatsız gibi film izlediğim bir ay olmuş. Bu ay toplamda 46 film izleyerek hedefimin yüzde yirmibeşlik kısmını tamamlamışım... Bir tarafta sosyatik bir yaşam süren anne, diğer tarafta anneannesinin vefatından sonra "ölüm" kavramıyla sorgulamalara başlayan bir gencin İslam'a ve tesettüre ısınmasını konu alıyor. Aynı zamanda dönemin inanç ve başörtü sorununu da işliyor. Tesettürlü olan hanımların üniversitelere alınmaması ve eğer açılmazlarsa okuldan atılması... Annenin çocuğuna deli muamelesi yapması... Okumuş ve alanında uzmanlaşmış bir adamın kızı sırf dininden ve inancından dolayı alıp götürmesi... Okumuş cahil misin be adam! Cehaletin yüze vurulduğu bir yapımdı kısacası. "Korkunç olan ölüm değil ölüme hazırlıksız yakalanmaktır." Ölüm hakkında düşünen ve felsefik sorular soran bir adamın arkadaşları tarafından gülünerek alay edilmesi... Üniversiteye gidiyorsun ama durum orada da şu minvalde dönüyor. Ne yapıyorsan yap ama en başta saygının olması lazım. Düşüncelerin, inançların ayrılığı olabilir ama insana karşı saygının azlığı veya yokluğu olmamalı. "Anne sen benim en yakın arkadaşımsın..." Bir aralar annesine dikbaşlılıkla davranan Elif'i hatırlattı bu alıntı bana... "Seninle arkadaş olmaya çalışıyorum kızım." Sahiden de bir arkadaştan daha çok arkadaş oldu hep. Ergenliğimde bunu göremiyor ve ona hep ters düşüyordum. Bu alıntıyı burada duymak içime dokuntu doğrusu. Filmde ki anneyi gördükten sonra anneme sahip olduğum için şükrettim. "Bitmeyeni, ölmeyeni bulmak varken şu geçici hayata tıkılı kalmak niye?" Her değişim bir soruyla başlıyor bu hayatta. Bu genç kızında sorusu onu Allah sevgisine götürdü. Genel olarak iyi bir filmdi. Üzerine düşünülecek bir filmdi. -mesela ben hemen ölümle ilgili kitaplar ekledim sepetime- Konusu ilginizi çekerse izleyebilirsiniz. Ve son olarak... Seri boyunca katkıları ile yardımcı olan @hmmmmm, @kalli, @siryuzbilek ve @rafhesap_'a buradan tekrardan çok teşekkür ediyorum. Aynı zamanda önerdikleri eseri aklımın bir köşesine yazmış olduğum ve mutlaka okuyacağım @eiivitsi ve @pluviophilee hanımefendiye de çok çok teşekkür ederim. Seri boyunca yorum atan, benimle izlediğim okuduğum şeyler üzerine sohbet eden insanlara da çok teşekkür ederim. Rafın en sevdiğim olaylarından biri olan kaliteli sohbetleri gerçekleştirebildiğimiz için müteşekkirim. Bu olayı daha çok serilerde yaşıyorum. Hedefe ulaşmamda da rafın çok katkısı oluyor. Hem bu yönüyle hem de hedefe ulaşmam da yardımcı olması yönüyle bundan sonra mental olarak hazır hissedebilirsem bir kaç seri daha yapmayı planlıyorum. Eğer böyle bir maceraya atılırsam tekrar görüşmek üzere. 🫡✨

mysticaldimples 1 year ago

Şrek: Sonsuza Dek Mutlu

Mike Mitchell

19 Gönderi

Bu seriyi geç tanıdığım için çok pişmanım çok çok çok. Çocukken denk geldiğim yerde kapatırdım ama büyük yanlışmış. Serinin son filmi olduğu için üzerine pek düşünülmemiş ve iyi yapılmamış olarak adlandırılan bir film ama bence güzeldi. -beşinci filmide çıkacak ama…devamı

mysticaldimples 1 year ago

Günaha Son Çağrı

Martin Scorsese

6 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 28. Gün🪷 Bir aydır izlediğim dini filmler arasında en tuhaf kameraya alınış biçimli olanı buydu. Bazı yerleri "noluyoruz abi" edasıyla izledim. Dini bir filmde öyleli detaylar görmeyi hiç beklemiyordum. Tuhaf bir deneyim…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 28. Gün🪷 Bir aydır izlediğim dini filmler arasında en tuhaf kameraya alınış biçimli olanı buydu. Bazı yerleri "noluyoruz abi" edasıyla izledim. Dini bir filmde öyleli detaylar görmeyi hiç beklemiyordum. Tuhaf bir deneyim oldu. Hz İsa'nın hayatına dair farklı bir bakış açısıyla geliyor bu film. Dinler tarihi hakkında pek bir bilgim olmasada okuduğumuz, dinlediğimiz ve izlediğimiz şeylerin çok dışında bir filmdi. Konusunda da yazdığı gibi İsayı peygamber yönüyle değil daha çok insani yönüyle ele alıyor. Bence bu yönüyle ele alması da filmi daha ilgi çekici kılıyor. Aslında peygamberlerin de birer insan olduğunu ve yanlışlar yapabildiğini görüyoruz. Yanlış seçimler sonrasında bağışlanmanın da önemi ardından geliyor tabii ki. Film Nikos Kazantzakis kaleminden çıkma aynı adlı eserin sinemaya uyarlanmış hâli. Eseri okuyunca ne anlatmak istediğini, yazarın ne amaçladığını daha iyi anlayabilirim diye düşünüyorum. -filmden sonra esere karşı da merakım arttı, çünkü film çekildiği ve vizyona verildiği tarihlerde oldukça ses getirmiş ve tepki toplamış bir film. İçeriğinden dolayı da tepki toplaması çok normal bence.- Filmi izleyebilmek için doğruları, yanlışları, İslam'ı veya Hristiyanlığı bir kenara bırakmanız gerekiyor. Bunu yapmadığınız zaman filmden çok fazla rahatsızlık duyarsınız bunu belirtmeliyim. Sen rahatsızlık duydun mu diye sorarsanız aslında pek değil fakat gözüme batan yerler oldu, ona da değineceğim. Düşünsenize size bir görev veriliyor. Yıllarca sesler duyduğunuz ve bir kavmi kurtarma görevi size bahşediliyor. Lakin insansın... Korkuyorsun, endişelerin var ve buna layık mıyım diye soruyorsun. Filmin ilk başında "çoğu şeyi korkumdan yapmıyorum" demeside imanın ve inancın başka bir yönü bence. İnanç ve bağlılık olduğunun farkında olmadan itaat etmedir. Ben tanrıyı bir karıncanın siyah gözlerinde bile görebiliyorum demesi bana tefekkür olayını hatırlattı. Tanrıyı bazen olur olmadık yerlerde aramamız veya hissetmeye çalışmamızın beyhude olduğunu yüze vuruyordu. Akıl denen olguyu çalıştırdığımız zaman aslında onu her yerde görebileceğimiz ve hissedebileceğimizin bir kanıtıydı. Zaten bu filmde İsa da bazen onu siyah bir çift karınca gözünde bazen de kendi korku duygusunda gördü. İnsan da sevdiği insanı görmek isteyince mutlaka bir şekilde görmenin bir yolunu buluyor değil mi? Fiziki bir şekilde direkt onu görmek değil bu bahsettiğim. Bazen bir satır cümlede, bazen bir şarkı da, bazen gönlünüzün en ince yerlerine dokunan bir fon müziğinde, bazen de şiirlerde veya kendi kelamlarınızda... Yaradanı görmek de tam olarak böyle bir şey. Gözüme batan şeylerden birisi İsa'nın bir öyle bir böyle davranarak gelgitli haller orataya koymasıydı. O kısımları izlerken ne yapmaya çalışıyor diyerek bir bocaladım açıkçası. Gerek var mıydı diye de sorguladım. O sahnelerde anlatılmak istenen belki de insanın altında kaldığı sorumlulukların dışa vurumuydu. Film bir noktada insani zaafları anlatıyordu ve bunu düşününce gelgitli davranışlarda makul bir zemine oturabilir. Peygamber olarak seçilen kişilerinde zaaflarının olabileceğine vurgu yapıyordu. Kitap da filmde ki gibi bazı sahneleri kendisine konu ettiyse eğer bence o kısımlara gerek yokmuş. Korku, isyan, bağlılık arasında gidip gelmesi güzeldi ama insanların oturup bir birlikteliği izlemesi ne alâka dedirtti. Yazar eğer bunu eserinde de kaleme aldıysa biraz kendi fantezi dünyasını farklı bir yolla kaleme almak istemiş gibi. -özellikle gelen geçen adamın İsayı dudağından öpmesini izlemek masum köylü gibi hissettirdi- Onun dışında insani duyguların, düşüncelerin üzerine yorum yapılabilecek bir filmdi. Williem Dafoe'nin altın çağlarından birisi... Adam pek bir yakışıklı ve bununla beraber sergilediği oyunculukta çok güzeldi. Çekim açıları ve o dönemin tasvirini de iyi yapmışlar. Yorum yapan diğer arkadaşlara da izlenmesi gerektiği konusunda katılıyorum. Dini bir kenara bırakarak insan duyguları üzerinde konuşulacak ve düşünülecek bir film olduğu için sırf dini olguları farklı ele aldı diye bir kenara atılmamalı. Zira dikkatli olunca farklı anlamlar çıkarılacak çok yer vardı. Diyaloglar bile doluydu çünkü. 📌Ölüm kapanan değil açılan bir kapıdır.

mysticaldimples 1 year ago

Peygamberler Tarihi - Kısası Enbiya

John Huston

1 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 27. Gün🪷 Seçim konusunda o kadar zorlu bir gündü ki benim için anlatamam. Listemi kurcalıyorum izleyeceğim herşey uzun ama ilgimi çekmiyor. Kitapların başını okuyup okuyup bunalıp devam edemeyeceğimi anlayınca bırakıyorum. Bu film…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 27. Gün🪷 Seçim konusunda o kadar zorlu bir gündü ki benim için anlatamam. Listemi kurcalıyorum izleyeceğim herşey uzun ama ilgimi çekmiyor. Kitapların başını okuyup okuyup bunalıp devam edemeyeceğimi anlayınca bırakıyorum. Bu film bana ilaç gibi geldi adeta. -evet üç saatti ama konusu hem ilgimi çekti hem sıkmadı hem de "bak burada bunlar olacak" sözleriyle bir sonraki sahneyi kafamda kurguladım- İncilin ilk 22 bölümüne göre peygamberler hayatını anlatıyor film. Dünyanın oluşu, Adem ve Havvanın yasaklı elmayı yemesi üzerine lanetlenmesi, kabilin habili öldürmesi, kabilin lanetlenmesi üzerine geçirdiği zaman ve onun soyundan gelenlerin azgınlık, şeytanlık, öfke ve nefret gibi duygularla her geçen gün ileriye gitmeleri üzerine tanrı Hz Ademe bir oğul daha bahşediyor. Şit Aleyhisselamı. Onun soyundan gelen Hz Nuh ile Nuh tufanını, Hz Nuh ile soyun resetlenip Nuhtan devam etmesini, Babil olayını, İbrahim ve oğlunu kurban etme olayını, Lut kavminin aşırılığa kaçan şeytaniliklerini anlatarak filmi bitiriyoruz. -Evet filmi özetledim, farkındayım. Fakat böyle filmleri başka nasıl anlatabilirim ki? Bu olayları bir de ekran karşısında izlemesi var ve benim için gayet keyifli bir seyir süreciydi. Bilinmeyen ve IMDb puanına rağmen daha fazla rağbet görmeyi hak eden bir yapım bencee.- Konuyu okuyunca merak uyandırmasına rağmen uzunluğu ve imbd puanının düşüklüğü ile bir tedirgin oldum ama şans verdiğim için memnun kaldım. Bence çekim yılında göre adamlar çok iyi bir iş çıkarmışlar. Neredeyse 60 yıl öncesi ama taaaa insanlığın ilk zamanlarını bile 60 yıl öncesine göre gayet iyi aktarmışlar. Netflixin yaptığı gibi şaşalı şekilde değilde doğal bir şekilde o dönemlerin tasvirini görmek olayları daha iyi özümsememize yol açıyor bence. Keşke diğer peygamberlerin hayatlarını da bu filmde izlesem bile dedim. İzlerken şaşırdığım şeyler vardı. Hz Adem ve Hz Havvanın İslam dininde aslında cennetten kovulduğunu biliyoruz. Fakat burada yasaklı elmayı yaratılan dünyada yiyorlar. Bunun üzerine cezalandırılıyorlar. Hz Havvanın acılar ve sancılar içinde çocuklar doğuracağını söylüyor tanrı. Belki de bu ceza olmasaydı ağrısız ve sancısız çocukları dünyaya getirebilecektik. Sanırım bu ceza olmasaydı cennet ve cehenneme de gerek kalmadan sonsuz bir yaşama tabii tutulacaktık. Kendi hayatlarımızda düşündüğümüz acaba onu değilde bunu seçseydim sorusu ezelden bize gelmiş gibi... Bir bahçe yaratılıyor, bu bahçede her ağaçtaki meyveyi yemekte özgürler. Lakin yasaklı olan bir ağaç ve tanrının yenmemesini söylediği o yasaklı yerden meyveyi yiyorlar. İnsan bir durup diyor madem yasaklı neden yaratıyorsun? Biz bile bazen insan ilişkilerimiz de karşı tarafı ne yapacak diye sınamıyor muyuz? O insanlar ne kadar dayanacak diye bizi sınamıyorlar mı?.. Dünyanin içinde bizler küçücük canlılarken bunca şeyi yaratan bir güç neden bizi sınamasın ki? Neden ona karşı bağlılığımızı görmek için bizi teste tabi tutmasın? Hz ibrahim olayında da bu mevzu vardı. Eşinden bir çocuğu olacağı müjdelendi ama yıllarca beklemesi gerekti. Tanrı sabrını sınadı. "Tanrı onun sabrını deniyormuş gibi sessizdi." Filmden geçen bu alıntı aslında imtihanlarımızı düşününce ne kadar da mantıklı geliyor insana. Geçen günlerde bir video gördüm. Bu dünyaya gelme amacımızı unutuyor ve başka şeylerin derdiyle kendimizi yiyip bitiriyoruz. Fakat biz bu amaçla mı yaratıldık? Bizim için, insanlık için yaratılan şeylerin derdine düşerek yaradanı unutmak için mi yaratıldık? İnsanın beynine mıh gibi saplanan bir cümleydi. Belki de bu dertlerin içinde huzurun sadece ondan geleceğini bilerek asıl bize bahşedilen amacın farkına varmamız gerekiyor. Filmle alakası yok ama içime oturan bir konuyu da buraya yazmak istiyorum. Bugün bir video daha izledim. Güneşin batıdan doğmasını konu alıyordu. Yani batıda ki insanların müslümanlığa geçmesini. Gazze olayından sonra bu olayın artış göstermesini. Ve kadın şöyle bir cümle kurdu: "mevcut sistem içindeki müslümanlardan hoşnut değil ki kendisine yeni müslümanlar seçiyor" Kalbimi bundan daha fazla acıtan bir cümle olmadı galiba bu güne kadar. Üzerine düşününce yüzümü kızartacak bir farkındalıktı bu. Durdum ve Müslümanlığımı sorguladım... Filmden devam edecek olursam Babil olayı da beni bir tık şaşırttı. Yanlış değilsem beyaz zambaklar ülkesinde eserinde geçmişti bu konu. Kralın tanrıyı görebilmek için bir kule inşa ettirmesi üzerine -göğe yükselen bir kule bu- tanrının bir fırtınayla insanların dillerinin karışmasını konu alıyor. Önceden tek olan dil bu olaydan sonra farklı farklı lisanlara ayrılıyor. Yüzsüzlüğümüzün bedelini her defasında bedeller vererek ödememize rağmen günümüzde hâlâ şu yerinde durarak saymamızda başka acı bir durum galiba. Filmin özeti neydi derseniz kaç gündür dilimin lâl olduğu nefs kavramına geliyor yine ve yeniden... Bir de saf inanç var tabii ki... Uzun lafın kısası izlemenizi öneriyorum.

mysticaldimples 1 year ago

İslam

Sezai Karakoç

2 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 26. Gün🪷 "Her Ramazan'ın ayrı bir rengi, ayrı bir kokusu, ayrı bir biçimi vardır." Zorlu bir okuma deneyimiydi. Felsefik içeriklerle aramı daha sık tutmalıyım bunu anladım. Eser güzeldi, iyiydi, hoştu ama bilmediğim…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 26. Gün🪷 "Her Ramazan'ın ayrı bir rengi, ayrı bir kokusu, ayrı bir biçimi vardır." Zorlu bir okuma deneyimiydi. Felsefik içeriklerle aramı daha sık tutmalıyım bunu anladım. Eser güzeldi, iyiydi, hoştu ama bilmediğim çok fazla felsefi kelime vardı ve yazar dolu dolu bir anlatıma sahipken felsefik bir dille yazmış eseri. Yazarın bilgi donanımına, edebi gücüne, aklının işleyiş ve bunları kaleme alış biçimine hayran kaldım. Kendisiyle tanışma eserim oldu -evet zorluydu ama zorlu olan şey daima güzeldir- diğer eserlerini de aşırı merak etmeme yol açtı. Eser sadece İslam dinini baz almıyor. Diğer dinleri de içine katarak karşılaştırmalar yaparak ilerliyor. Çeşitli yazarların dinlere, tanrıya ve tanrı ile diğer şeylerin aralarında ki bağlarına ve sözlerine değinmiş. Sadece İslamı açıklamıyor aynı zamanda insanı durduruyor ve uzun uzun cidden düşündürüyor. Kendi varlığımızı, bu varlığın tabiat üzerinde ki yansımasını ve bunlara ek olarak tanrı karşılaştırmasını yapıyor. Tanrı bunlara bağlı olarak bize nasıl yansıyor? Veya ebedi gücüyle tanrı bunları bize nasıl yansıtıyor? Yani sadece İslam'a dair şeyler okumuyorsunuz. Bir toplulukla veya bir insanla oturup üzerine tartışmalar yapabileceğiniz derin bir eser. -İnanıyorum bir gün bunları derin derin tartışacağım bir insana denk geleceğim.- (Zira sen olmadan eserlerinde tadını pek alabildiğim söylenemez sevgili insan...) İslam'a dair neler anlatıyor elif derseniz kısaca değineyim. Kelime-i şehadetin önemini, ölümden sonra dirilmeyi, insanı ve diğer varlıkları, bu varlıkların ve insanın hangi mevkide olduğunu, mevkinin nasıl yükselip nasıl alçalabileceğine dair yazılar yazmış. Tapınmayı, putperestliği, tapınmanın neden sadece Allah'a ait olması gerektiğini, oruca dair dört bölüm, iki yasak olan domuz eti ve içkinin insan ruhuna bedenine mizacına nasıl yansıdığına dair bilgiler de veriyor. Ve daha çok şey... -Kadir gecesinin neden tam tarihle bilinmediğine dair de pek güzel bir bölümü var. En sevdiğim bölümlerden bir tanesiydi. Açıkçası İslam gibi bir dine mensupken neden bilinmediği de çok mantıklı açıklanmış. Daha sabah bunu düşünmüş akşamına tevafuk eseri bu bilgiyi edindim. Hoş bir denk gelişti. Dilerim hoş denk gelişlerimiz, kadir gecelerimiz devam eder.- "Allah'ı inkar ediş, bence insanın kendinden uzaklaşmasından doğuyor." Demiş üstad. Ve bence haklılık payı da var. Karşılaştığımız zorluklar bazen bizi çok zorlayabiliyor. Bu sırada kendi benliğimizden uzaklaşıyor ve o karşılaştığımız zorluk yüzünden de inkar edebiliyoruz. İnanç meselesi bile psikolojiye, ruhsal dirence denk geliyor bir yerde... Sanırım en önemli şeylerden birisi sağlıklı dinç bir vücutken aynı zamanda da huzurlu bir ruh hali. Zira bedeni etkileyen şey bile ruhani durumumuz çoğu zaman. Gönlü darda olanların feraha çıkması dileğiyle aynı zamanda. "Tarihe bakılırsa, Allah'tan ıraklaşma çağları eşyanın çoğaldığı insanın eşya yapan varlık olarak tanındığı çağlardır." Yani ne zaman ki bu konuda geliştik ve yeni yeni icatlar bulduk o zamandan itibaren biraz biraz uzaklaştık diyor Sezai Karakoç. Neyle fazla ilgilenir olduysak ona dönüştük, onu benimsedik, onu sevdik diyor. Zamanımızı neye verdiysek o olduk, ona muhabbet besledik diyor. Nefse karşı çıkamadık ve ürettiğimiz şeyler uğruna zamanı heba ettik ve yaradandan uzaklaştık diyor. Daha neler neler diyor... Okuyun, okutturun, tartışın, üzerine düşünün diyerek alıntılarımı veriyor hayırlı geceler diliyorum. ✨ 📌İnsan bir taklit eseridir. Bu taklitten gerçeğe yükselmek Allah'ı bulmak demektir. 📌Bize verilen inkar gücü bile Allah'ın varlığını ve büyüklüğünü söylüyor. Farkında değiliz ki inkar ederken bile inkarımızın biraz ilerisinde o duruyor. 📌Allah var, öyleyse varım. 📌Kendi varlığı meselesine daha çözememiş bir varlığın (insanın) inkara hakkı yoktur. 📌Kelime-i Şehadet bir şimşek gibi insanın gönlündeki kara ağacı deviren, onu nurlara boğan, gönüllere aydınlık bir gökyüzü, billur'dan bir çeşme koyan ilahi kılıçtır. Şehadet kelimesi müminlerin manevi zırhıdır. Ona hiçbir tank nüfuz edemez. 📌İnsanları bir kere yaratan bir kere daha yaratmaya yeterli değil midir? 📌Ölüler gün ışığında görünmeyen yıldızlar gibidirler. 📌Yerin altında yer kalmayınca ölüler dirilecektir. 📌İnsanın dünyaya açılan duygu yollarının en göze çarpana gözdür. Bir insan ölürken, cennet ve cehennemin ilk çizgileri gözünün önünde yanar ve söner. 📌İnsan var oldukça ve yaşadığını idrak ettikçe, içindeki veya dışındaki akım ona acı veya tatlı geldikçe, daima alın yazısını düşünecektir. Ölüm, insanı alın yazısının kayalarının önüne götürüp bırakan dev dalgalı bir denizdir. Savaş, veba, kıtlık hep aynı dünya çölünden alın yazısının büyük rüzgarını geçiren, insanlığın önüne sık sık gelip sonsuzluğu ve derinliği düşündüğü büyük kımıldanışlardır. Bir karıncanın tuttuğu yoldan, bir çiçeğin gülüşünden, bir tabutun esrarına kadar insanların ilgilendiği her olayda, alın yazısının arka planda ellerini teşhis etmek mümkündür. 📌İslam ne kadar sade bir insanidir! 📌Oruç öyle bir ruh kalıbıdır ki her gün ortalığın ilk ağrıdığı vakitten ilk karardığı vakte kadar içimizi oraya yerleştiririz. Orada ruh bir biçim alacak, bir öz kazanacak, billurlaşacak, yıkanacak ve canlanacaktır. Gece dinlenecek, bir gün sonra yine aynı çerçeveye girecek, böyle böyle bir ay sonunda yepyeni ve taptazlı bir insan yüreği, ruhu ve vücudu olacaktır. 📌Oruç demek ki bir noktadan bakılınca ruhum ve vücudun dezenfekte edilmesi oluyor. Oruç tek başına belli başlı ibadetlerden olduğu gibi, bir de öbür ibadetlerin yatağı olmak gibi bir özellik taşıyor. Oruç külü deşer, betonları kırar, eskiyen dünyayı tazeler, alışkanlıkları elastikleştirir, donmaları önler, içgüdüleri pırıl pırıl yapar, insana melankoliye düşmekten, yani eşya ile ilgiyi kesmekten korur, kainatı yeniden yaşanmaya değer bir yer haline getirir. İnsana yeni doğmuşçasına yaşamaya hevesli, iştahlı bir yeni insan yapar.

mysticaldimples 1 year ago

Hazreti Rabia

Nazif Tunç

2 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 25. Gün🪷 Ay sonunda yaşamına dair adam akıllı anlatılan bir film izledim ya. İlk evliya filmiyle bağdaşıyordu. Sadece filmler arası zulümler farklılık gösteriyor. Yoksa hepsinde bir esir düşme, kölelik mevzusu var. Hz…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 25. Gün🪷 Ay sonunda yaşamına dair adam akıllı anlatılan bir film izledim ya. İlk evliya filmiyle bağdaşıyordu. Sadece filmler arası zulümler farklılık gösteriyor. Yoksa hepsinde bir esir düşme, kölelik mevzusu var. Hz peygamber geliyor ortadan kölelik kalkıyor ama yetmiş yıl sonra bile insanlar Allah kavramını bilirken insanları sanki portakalmışcasına alıp satıyorlar. O kadar sinirliyim ki bu mevzuya. Dursun Ali Erzincanlı bu filmde Hasan Basri rolündeydi. Dün izlediğim filmde ki fingirdeşmelerden sonra bu filmde doğru bir şeyi izlemek iyi geldi. Açıkçası Hz Rabianın hayatında Hasan Basri adında biri var mıydı buna dair pek bir bilgim yok ama adamın Allah yolunda olup yıllarca Rabiaya kavuşmak için beklemesi hoştu. Özellikle Rabianın dualarının kabul olması için ettiği dualar pek bir güzeldi. "Ah Rabia, ben ilahi aşkı biliyorum, sen ilahi aşkla yanıyorsun." "Sen dostu için edilen duaları kabul edersin. Ben gönlümün ayı için dua ediyorum... Benim dualarımı da onun dualarına kat." İnsanın sevdiği insan için dua etmesi kadar güzel bir şey yok galiba bu hayatta. -var ama bu durum çok güzel- Haberi yok ama duanda, haberin yok ama duasındasın... Allah böyle insanlarla karşılaştırsın daima. Öhm evet şimdi değinmek istediğim bir şey var bu konuda. Müminin mümine ettiği dua daha makbuldür ve kabul edilir. Çünkü insanın kendi için ettiği duada işlediği günahlara karşı tövbe etmediyse dua sırasında o günahlar araya girer dua ile savaşırmış. Fakat başka birine ettiğimiz duada bu durum ortadan kalkarmış. Yani arkadaşlar seven sevdiğine dua etsin. Rabia ismi de dördüncü anlamına geliyormuş. O dönemler kız çocuklarına değer pek verilmezmiş bu yüzden kız çocukları numara ile adlandırılıyormuş. Peygamberimiz döneminden sonra bile hâlâ bu cühela tavrın devam etmesi de bir cinnet getirmedi değil hani. Hz Rabia aynı zamanda nefsinden arınmak ve o belaya bulaşmamak için çok güzel bir yol bulmuş. Bir kefen bezi... Daima önünde duran ve ona ölümü hatırlatan bir kefen bezi... Hz Rabianın hayatına dair üç filmi de izlediğime göre bu filmi gönül rahatlığıyla sizlere önerebilirim. Bu film ilk evliya filmininde önüne geçebilmeyi başardı. Hz Rabianın hayatına dair üç film gören raflılar bir seçim yapmak da zorlanırsınız bu filmi izleyebilirsiniz. 📌Yanmadan karanlık dağılmaz, yanmadan gönüller aydınlanmaz...