The moody blues - Melancholy Man "When all the stars are falling down Into the sea and on the ground And angry voices carry on the wind A beam of light will fill your head And you'll remember what's been…devamıThe moody blues - Melancholy Man
"When all the stars are falling down
Into the sea and on the ground
And angry voices carry on the wind
A beam of light will fill your head
And you'll remember what's been said
By all the good men this world's ever known"
Bir sineğin duvarda yürüyüşünü izliyorum, ve kendimi onun yerine koyuyorum. Çünkü en az onun kadar amaçsızım. Ama hâlâ varım. Ve belki de bu varlık bile, en büyük isyandır bu saçma düzene karşı.
"Ben, insanları anlamaya çalışıyorum. Herkesin içinde bir korku var, bir kırılganlık… Ama kimse göstermiyor bunu. Herkes bir rol oynuyor, çünkü çıplak kalmaktan korkuyor. Oysa ben bütün zayıflığımla ortadayım. Onlar buna 'budalalık' diyorlar. Ama bence budalalık, kendini olduğundan başka göstermeye çalışmak."…devamı"Ben, insanları anlamaya çalışıyorum. Herkesin içinde bir korku var, bir kırılganlık… Ama kimse göstermiyor bunu. Herkes bir rol oynuyor, çünkü çıplak kalmaktan korkuyor. Oysa ben bütün zayıflığımla ortadayım. Onlar buna 'budalalık' diyorlar. Ama bence budalalık, kendini olduğundan başka göstermeye çalışmak."
"Mutluluk anlarını tanıyorum. Çok nadir gelirler, ama geldiklerinde zaman durur. Birinin gözlerinin içindeki iyiliği görmek, bir çocuğun gülümsemesinde sonsuzluğu bulmak… İşte o anlar, yaşamanın nedenini anlatır. Geri kalanı sadece katlanmaktır."
"Her şeyden kaçmak istedim; insanlardan, görevden, düşüncelerden, hatta var olmaktan bile… Ama ne gariptir, insan kendisinden kaçamaz. Nereye gitsem, içimdeki o yabancı yüz hep benimleydi. Onun adımlarını duyuyordum; onun nefesini hissediyordum. O bendim ve ben ona karşı koyamıyordum." "Düşünüyorum da……devamı"Her şeyden kaçmak istedim; insanlardan, görevden, düşüncelerden, hatta var olmaktan bile… Ama ne gariptir, insan kendisinden kaçamaz. Nereye gitsem, içimdeki o yabancı yüz hep benimleydi. Onun adımlarını duyuyordum; onun nefesini hissediyordum. O bendim ve ben ona karşı koyamıyordum."
"Düşünüyorum da… İnsan, bir kez kendinden şüphe etmeye görsün; bütün dünya düşman kesilir ona. Aynadaki görüntüsü bile alay eder. Sokağın köşesindeki çocuk, gözlerini kaçırırken gülümser gibi olur. Her bakış, her söz bir ima, bir küçümseme taşır. Ve insan, yavaş yavaş deliliğe sürüklenir, çünkü artık ne gerçek bellidir ne de yalan."
"İnsan ikiye bölünür bazen. Biri herkesin gördüğü yüzdür; kibar, çalışkan, saygılı… Diğeri ise geceleri zihninde gezen, hiçbir kurala boyun eğmeyen, öfke ve korkuyla beslenen yüzdür. Ve bir gün bu iki yüz karşı karşıya gelir. İşte o zaman başlar asıl hikâye…"
Spoiler içeriyor
"Sofia’ya âşık oldum. Rüyanın sonunda, o Sofia’ydı. Her zaman Sofia'ydı. Belki de tek bir an diye bir şey yoktur. Bu, yüzyıllar boyunca uzanan anların bir zinciridir; her biri bir halkadır. Ve eğer birini bulursan — gerçekten seni hayatta hissettiren, seni…devamı"Sofia’ya âşık oldum. Rüyanın sonunda, o Sofia’ydı. Her zaman Sofia'ydı. Belki de tek bir an diye bir şey yoktur. Bu, yüzyıllar boyunca uzanan anların bir zinciridir; her biri bir halkadır. Ve eğer birini bulursan — gerçekten seni hayatta hissettiren, seni gören birini — ona tutunursun. Bırakmazsın. Asla. İşte bunu öğrendim. Ve işte bunu unutmuştum. Şimdiye dek."
Spoiler içeriyor
"Üzgünüm, sevgilim. Söylemem gereken bazı şeyler var. Sadece birkaç dakikam kaldı. Sana veremeyeceğim her şey için üzgünüm. Bir daha sana ekstra soslu köfte sandviç alamayacağım. Her zaman büyük olanından. Seni bir daha güldüremeyeceğim. Sadece birlikte yaşlanmamızı istemiştim. İki yaşlı bunak…devamı"Üzgünüm, sevgilim. Söylemem gereken bazı şeyler var. Sadece birkaç dakikam kaldı. Sana veremeyeceğim her şey için üzgünüm. Bir daha sana ekstra soslu köfte sandviç alamayacağım. Her zaman büyük olanından. Seni bir daha güldüremeyeceğim. Sadece birlikte yaşlanmamızı istemiştim. İki yaşlı bunak olarak birbirimize gülerek, bedenlerimiz çökerken birlikte olmayı... O senin tablonun yanındaki gölün kıyısında, sonumuzda birlikte olmayı. İşte orası bizim cennetimizdi, anlıyor musun? Özlenecek çok şey var. Kitaplar... kestirilen uykular... öpücükler... ve kavgalar. Tanrım, ne muhteşem kavgalarımız oldu! Onlar için teşekkür ederim. Her bir iyilik için teşekkür ederim. Çocuklarımız için teşekkür ederim. Onları ilk gördüğüm an için... Hep gurur duyduğum biri olduğun için teşekkür ederim. Cesaretin için, tatlılığın için... her zaman nasıl göründüğün ve her zaman sana dokunmak istemem için... Tanrım, sen benim hayatımdın. Sana her ne zaman yetemediysem, hepsi için özür dilerim. Özellikle de bu sefer..."
az önce paylasip ciktigim hafıza yolculuğunun eseri olarak tekrardan hatırladığım animedir kendisi. Anime izlemeyi bırakalı oluyor baya, ortaokul, lise başlarında falan izlerdim. Simdi bu animenin bana neler hissettirdigini naptigini çok net hatırlıyorum ki aglamistim basitce. Denk gelmesem hatırlamazim yine uzun…devamıaz önce paylasip ciktigim hafıza yolculuğunun eseri olarak tekrardan hatırladığım animedir kendisi. Anime izlemeyi bırakalı oluyor baya, ortaokul, lise başlarında falan izlerdim. Simdi bu animenin bana neler hissettirdigini naptigini çok net hatırlıyorum ki aglamistim basitce. Denk gelmesem hatırlamazim yine uzun süre ama iyi ki gelmişim, nostaljik açıdan da baya bı vurdu :D cok duygusal olsa gerek his açısından baya bişi bırakmıs, şimdi sorsanız çok az şey hatırlıyorum ama neler hissettirdigi hala bende. Bazı film dizilerin konusunu zamanla unutsaniz da hafizaniz bir kenara atsanız da galiba hissettirdiklerini unutamiyorsunuz.
Değişik bı hafıza yolculuguna çıktım aq az önce. Sil baştan filmini izliyodum tekrar falan, neyse bitti film. Sonra aklıma benzer temalı, hafıza kaybı ile ilgili bi film geldi. Zincirlem reaksiyon oluştu ordan oraya derken ortaokulda izleyip tamamen unuttuğum filmleri animeleri…devamıDeğişik bı hafıza yolculuguna çıktım aq az önce. Sil baştan filmini izliyodum tekrar falan, neyse bitti film. Sonra aklıma benzer temalı, hafıza kaybı ile ilgili bi film geldi. Zincirlem reaksiyon oluştu ordan oraya derken ortaokulda izleyip tamamen unuttuğum filmleri animeleri falan buldum Chatgpt sağolsun. Duygulanmamak elde değil, hafızamin bı köşesinde duruyormuş yani inanılmaz, şu ana dek tamamen unutmuşum. Ornegin Anohana isimli animeyi hatırladım ki ortaokulda izleyip aglamistim bu animede. Sonra kelimelerin bahçesi falan vardi onu izleyeli de çok oldu, hatta yağmur temalı film ararken bulmuştum. Bir kaç film dizi daha daha derken hafızamin derinliklerine unutulanlarin köşesine daldim resmen. Uyuyacaktim sözde 1 saat oldu işte :D
İlk izlediğim yabancı dizilerden birisidir kendisi. Abimle birlikte izlerdik, kendisi evli ve çocuğu var. Yani aradan geçen zamanın önemi ;). Şimdi ne zaman görsem içimde bir burukluk yaratıyor. Karakterlerin oyunculukları ve içerisindeki samimiyet diziyi alıp götürüyor. Zamanının en iyi dizilerinden…devamıİlk izlediğim yabancı dizilerden birisidir kendisi. Abimle birlikte izlerdik, kendisi evli ve çocuğu var. Yani aradan geçen zamanın önemi ;). Şimdi ne zaman görsem içimde bir burukluk yaratıyor. Karakterlerin oyunculukları ve içerisindeki samimiyet diziyi alıp götürüyor. Zamanının en iyi dizilerinden birisi. Vallaha özlüyorum ya
"İstemeden varım, istemeden öleceğim. Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum" "Yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var. Asla olamadığım kişi beni üzüyor, ondan bana kalan anılardan neye olduğunu anlayamadığım bir özlem…devamı"İstemeden varım, istemeden öleceğim. Olduğum şeyle olmadığım şey arasında, hayal ettiğim şeyle hayatın beni yaptığı şey arasında bir boşluğum"
"Yüreğimin tam ortasında büyük bir yorgunluk var. Asla olamadığım kişi beni üzüyor, ondan bana kalan anılardan neye olduğunu anlayamadığım bir özlem kabarıyor. Umutlara ve kesin inançlara çarpıp düştüm, benimle birlikte bütün batan güneşler de düştü"
"Ve gözyaşsız yaşlara benzeyen bir şey donup kalmış gözlerimi yakıyor, var olmamış bir sıkıntıya benzeyen bir şey kupkuru boğazıma oturuyor. Ama ağlamış olsam, ne, ne uğruna ağlamış olacağımın farkındayım, ne de niye ağlamadığımı biliyorum. Düş evreni gölge gibi peşimde. Ve benim uyumaktan başka isteğim yok"