(@) - Raf

Spoiler içeriyor Agatha Christie bana lise yıllarındaki bir arkadaşımı hatırlatıyor. O kadar çok Agatha Christie'nin eserlerinden bahsediyordu ki kızı unutmama rağmen kitabı gördüğüm an hatırladım. Acaba şu an nerede, ne yapıyordur? Neysee... Kitabı çok kısa bir sürede okudum hatta kritiğe yetiştireceğim diye…devamıAgatha Christie bana lise yıllarındaki bir arkadaşımı hatırlatıyor. O kadar çok Agatha Christie'nin eserlerinden bahsediyordu ki kızı unutmama rağmen kitabı gördüğüm an hatırladım. Acaba şu an nerede, ne yapıyordur? Neysee... Kitabı çok kısa bir sürede okudum hatta kritiğe yetiştireceğim diye işimi gücümü bırakıp kitabı okumaya gitmiştim. (İşim gücüm de ayda yılda bir toplanan aile toplantısına katılıp dedikoduları dinlemekti.) Kim bilir neler kaçırdım neler slkdskf Ama pişman değilim çünkü kitabın sonunu çok merak ediyordum ve cinayeti işleyen kişinin sebebi ne olacak diye düşünüp duruyordum. Şaşırdım mı? Evet. Hatta katilin kim olduğunu öğrendiğim an yüzümde oluşan o şaşkınlığı dışarıdan izlemek isterdim. Aslında kitap bittikten sonra bayağı bir etkisinde kaldığımı düşünüyordum fakat kritik zamanı arkadaşlar sağ olsun bu düşüncemi kırmama yardımcı oldu. Normalde çok fazla polisiye roman okumadığım için klişe durumları fark edemedim ki bu romanda da klişe durumlar fazlaymış. Bu yüzden bu tarz kitapları silip süpürmüş kişiler beğenmeyebilir ama ben yeni okur olduğum için beğendim. Aslında sevmediğim kısımlar da oldu. Mesela spoi olacak ama birbirine bu kadar çok benzeyen insanların benzerliklerini fark edememelerine sinir oldum. Yani bıyık takınca tıpatıp aynı olan insanların bıyıksız halinde de benzerlikler bulunur ve fark edilir. Bu kısmı biraz mantıksız buldum. Onun dışında sürükleyici bir kitap olduğunu düşünüyorum. Yani uykum gelmese veya bir işim olmasa elimden hiç bırakmayacağım ince bir kitaptı. Bir de yanlışlıkla el kitabı almıştım bu yüzden onunla vakit geçirmek daha çok hoşuma gidiyordu. Küçücük, tatlış bir kitaptı; gelgelelim ben bu kitaba 150 lira verdim. Küçücük olduğunu tekrardan belirtmek istiyorum çünkü normal kitap boyutlarında olsaydı bu kadar söylenmiş olmayacaktım. Yine söylenecektim fakat kargo gelene kadar bunu kabullenmiş olacaktım. Ayy zaten kargoyu açarken öyle bir keyfim kaçtı ki... Kitap fiyatları neden bu kadar pahalı yaa? Bu nereye kadar gidecek? Geçenlerde Oblomov'un 750 lira olduğunu gördüm. 750 ne yaa? Niye kimse bir kitabın bu kadar pahalı olmasına bir şey demiyor? Mesela uzun zamandır Dune serisini almak istiyorum 1500 lira. Kitap okumak bile lüks artık yaa!

nubesh 1 year ago

Süperstar

Advait Chandan

46 Gönderi

Ne zaman bir aile gecesi yapmak istesek, ki bu genelde annemle babamın evde olmadığı zamanlar oluyor, Hint filmi izleriz. Eskiden bu aktiviteyi çok severdim, eğlenceli bulurdum fakat artık bu tür filmleri kafam kaldırmıyormuş gibi hissediyorum. "Yani bir kere de farklı…devamı

nubesh 1 year ago

Selamlaarr sözsüz müzik önerisi almaya geldimm. Bu aralar sözsüz müzik dinlemeye karar verdim hatta Mark Eliyahu'nun - Unite müziğini o kadar çok dinledim ki artık hiçbir şey yapmadığım anlarda bile kafamın içinde çaldığını hissediyorum. Bu yüzden yeni müzik arayışına çıktım…devamı

nubesh 1 year ago

Geleceğe Dönüş

Robert Zemeckis

81 Gönderi

Spoiler içeriyor Filmi izlerken sürekli tanıdık sahneler görüyordum meğersem filmi daha önce izleyip yarıda bırakmışım. İlk sahneler gerçekten biraz sıkıcıydı bu yüzden yarım bırakma sebebimi çok fazla düşünmedim ama bu sefer sonuna kadar gittiğim için mutluyum çünkü çok güzel bir seriyle tanışmış…devamıFilmi izlerken sürekli tanıdık sahneler görüyordum meğersem filmi daha önce izleyip yarıda bırakmışım. İlk sahneler gerçekten biraz sıkıcıydı bu yüzden yarım bırakma sebebimi çok fazla düşünmedim ama bu sefer sonuna kadar gittiğim için mutluyum çünkü çok güzel bir seriyle tanışmış oldum. Eski bir yapım olmasına rağmen bu kadar özgün ve yaratıcı bir konusunun olması etkileyiciydi. Sanki 1985'de değil de 2000'lerin başında çekilmiş gibiydi, görüntü kalitesi de beklediğimden daha iyiydi. Konusuna gelecek olursak; Marty Mcfly, zaman makinesinde bir yanlışlık yaparak geleceğe gitmek yerine 30 yıl geriye gidiyor. Burada da anne ve babasının tanışmasına engel olarak aslında kaderlerini değiştiriyor ve bu gelecekte de kendisi bulunmuyor, yok olmaya yüz tutuyor. Bir şey yapmalı, anne ve babasını tanıştırmalı ve bu evliliğin olmasını sağlamalı ama yok. Annesi o an babası yerine başka birini gördüğü için başka birine aşık oluyor. Ben bu olayı daha önce de düşünmüştüm, iyi denk geldi. Acaba bir insana karşı hissettiğimiz o ilk etkilenme hissi o kişiye özel bir his mi yoksa o an oradan geçen herhangi birine karşı da hissedilir mi? Yani önemli olan kişi mi yoksa zaman mı? Bunu biraz tartışalım bence:) Eskiden olsa zaman makinesiyle geçmişe mi yoksa geleceğe mi gitmek istersin sorusuna "Tabii ki de gelecek. Çünkü geçmiş geçmişte kaldı neden aynı şeyleri tekrar tekrar yaşayayım." derdim fakat şimdi geçmişe gitmek istiyorum. Bu sadece benim seçimlerimi değiştirmek için istediğim bir şey değil, aslında filmdeki gibi anne ve babamın hayatına dokunmak isterdim. En ufak bir detay bile bir ailenin geleceğini çok güzel etkiliyormuş. Sanırım en sevdiğim kısım babasının değişimi oldu. Heh bir de doktorun mektubu birleştirip okuması kısmını da sevdim. Acaba şu an gelecekten gelen biri bizi yönlendiriyor mudur ya da birileri bizim kaderimizi değiştirmiş midir?

nubesh 1 year ago

Vaktinden Önce Mutsuz Olma

Umut Dinçşahin

2 Gönderi

"Dum vivimus vivamus." demiş Seneca, yani "Hayattayken yaşamalıyım." Hayattayız ama yaşıyor muyuz gerçekten? Bu aralar bunu çok fazla düşünmeye başladım. Yakın zamanda hayatının bir bölümüne tanık olduğum birinden bahsedeceğim: Bu kişi Tolstoy'un “Yiyordu, içiyordu, uyuyordu, uyanıyordu ama yaşamıyordu” sözünün beden…devamı"Dum vivimus vivamus." demiş Seneca, yani "Hayattayken yaşamalıyım." Hayattayız ama yaşıyor muyuz gerçekten? Bu aralar bunu çok fazla düşünmeye başladım. Yakın zamanda hayatının bir bölümüne tanık olduğum birinden bahsedeceğim: Bu kişi Tolstoy'un “Yiyordu, içiyordu, uyuyordu, uyanıyordu ama yaşamıyordu” sözünün beden bulmuş hali. Tüm gün uyuyor, yemek yiyor, bir şeyler izliyor ve tekrar uyuyordu ertesi gün de öyle, sonraki gün de öyle ondan sonraki gün de… Neredeyse aylarca bu şekilde yaşadı ya da yaşamadı. Ben eskiden hayatımı yaşamadığımı düşünürdüm ama muhtemelen bu kişiye göre çok güzel bir hayatım var ki bunu kendisinden de duymustum. Hayatımızı nasıl yaşayacağız? Herkesin durumu diğerinden daha kötü ya da daha iyi. Bu aslında içimizden gelen bir şey mi? Çünkü bazı zamanlar kendimi çok iyi hissediyor ve hayatımın her şeye değer olduğunu düşünüyorum ama bazı zamanlar… Bu kitap aslında bir açıdan iyi geldi. Her ne kadar felsefik cümleleri kafam basmadığı için zorlansam da kıyıdan köşeden kaptığım bazı önerileri hayatıma uyarlamaya çalıştım. Mesela az ve öz konuşmayı hayatıma dahil etmem gerekiyordu çünkü çok fazla konuşuyorum. Yani her ortamda konuşma durumum olmaz ama konuşmaya başladım mı çok saçma konulardan soru sorabilecek seviyeye gelebiliyorum. O an sessizlik olmasın istiyorum, hatta bazen sessizliği bozmak için sıcak olmasa bile sıcak olduğunu dile getiriyor ve konuştuğum için kendimi mutlu hissediyorum jdjf Kitap genel olarak üç filozofun hayatından örneklerle bize kişisel gelişim hakkında bilgiler veriyor. Bu filozoflar; bir köle olan Epiktetos, imparator olan Marcus Aurelius ve devlet adamı olan Seneca’dır. Aynı zamanda kitaba adını veren “Vaktinden önce mutsuz olma” düşüncesi de filozof Seneca’ya ait. İlk başta ne tuhaf bir başlık diye düşünmüştüm ama bir yandan mantıklı geldi. Zaten zamanı gelince mutsuz olacağız peki ya niye vaktinden önce mutsuz olarak mutsuzluk süremizi arttırıyoruz ki? Stoacılar: “Geçmişte yaşamak depresyon, gelecekte yaşamak endiselerin içinde kaybolmaktır. Sadece anda yaşamak mutluluk verici ve anlamlıdır.” der. Sanırım en büyük eksikliğimiz anda yaşamayı bilmediğimizden kaynaklanıyor. “Yaşamın bir amacı, yönü ve anlamı vardır. Amaçsız yaşam kişide yönsüzlük yaratır, yönsüzlük boşluk yaratır ve boşluk da çöküntü dediğimiz depresyonu yaratır. Yani kişinin kendi içine batmasına sebep olan ve girdap oluşturan aslında bu amacsızlıktır.” Kitap aslında çoğu zaman duyduğumuz bilgileri içeriyor fakat önemli olan bunu hayatımıza dahil edebiliyor olup olmayışımız. Umarım ben de dahil olmak üzere kitabı okuyan herkes bu bilgileri hayatına dahil edebilir ve en azından vaktinden önce mutsuz olmaması gerektiğini bilir.

nubesh 2 years ago

"Çok yaşaman kaderle ilgili bir iştir, dolu bir yaşam sürmen, ruhunla ilgilidir!" #Seneca

nubesh 2 years ago

Siyah

Sanjay Leela Bhansali

38 Gönderi

Filmi izleken beş dakikalık bir ara vermiştim fakat o beş dakikalık ara bir ay olmuş. Hatta filmi izlememin üzerinden de bir ay geçmiş olabilir. Üşeniyorum yaa üşeniyorum! Filmi izlerken de üşeniyorum, yorum yazarken de üşeniyorum. Ben bu dünyaya üşenmek için…devamı

nubesh 2 years ago

Dune: Çöl Gezegeni Bölüm İki

Denis Villeneuve

123 Gönderi

Kitabını okumayı çok istiyordum fakat kütüphanede serinin tüm kitapları olmasına rağmen ilki olmadığı için erteledikçe erteledim. Hani kitabı alan kişi bitirdiğinde getirir ben de o zaman okurum diye düşünüyordum fakat beşinci gidişimde de göremeyince nerede bu kitap diye sordum. Çalmışlar.…devamıKitabını okumayı çok istiyordum fakat kütüphanede serinin tüm kitapları olmasına rağmen ilki olmadığı için erteledikçe erteledim. Hani kitabı alan kişi bitirdiğinde getirir ben de o zaman okurum diye düşünüyordum fakat beşinci gidişimde de göremeyince nerede bu kitap diye sordum. Çalmışlar. Yaa her şeyi anlarım da kitabı niye çalarsınız ki? Bu kadar mı düştük? Gerçi kitap fiyatları da uçtuğu için bir şey diyemiyorum ama ya ben çok abartıyorum ya da insanlar fazla umursamaz. Ama yine de okuyan insan çalmamalı diye düşünüyorum bu sadece kitap için geçerli değil. Neysee kitabı bulamayınca inat ettim, almayı düşündüm ama hâlâ almadığıma göre düşünme aşamasında takılı kalmışım. Aslında filmini izlemeyi düşünmüyordum ama arkadaşım ısrar edince izlemeye karar verdim gerçi bu kararı vermeye mecbur bırakılmış olabilirim çünkü ilk filmi izlemedim. Hatta bir gün öncesinden izleyecektim ama yurt şartları buna pek müsait değildi. Filmin donmasını geçtim, sitesini açamıyordum. Zaten her film izleyeceğim dediğimde bir sorunu ortaya çıkan oda arkadaşlarım var ona da sinir oluyorum. Yani beni bi salın bi rahat bırakın yeterr. Ben artık kendimle baş başa kalmak istiyorum her gün birinin derdini, sevgilisini, ailevi sorunlarını dinlemekten o kadar çok yoruldum ki. Yani insanların derdini anlatmasına bir şey demiyorum ama film izleyeceğim dediğimde de gelip anlatma yaa. Ayy neysee. Uzun lafın kısası bu filme hiçbir şey bilmeden gittim o yüzden çok fazla bir şey anladığımı söyleyemem çünkü ilk yarım saat neyin ne olduğunu anlamaya çalışmakla geçti ama genel olarak izleme zevki veren ve eğer birinci bölümü izleseydim aşırı beğeneceğim bir film olduğunu düşünüyorum. Dinin insanlar üzerindeki etkisi çok güzel anlatılmış. Özellikle de Paul'un "Ben Mesih değilim" demesine rağmen ona ısrarla inananların olması, onu putlaştırmak pek de yabancı olduğumuz konular değil. O yüzden sevdim. Bir de filmin ilk yarısı güzeldi, iyi de odaklandım ama ikinci yarısı o kadar berbat geçti ki. Çünkü iki koltuk ötede bir çift vardı ve öpücük sesleri o kadar çok geliyordu ki bir türlü odaklanamadım. Yaa bu filme de bunun için gelmezsin yaa. Yani mümkünse sinemaya bu amaçla gelme. Ayy neyse zaten insanlardan nefret ettiğim bir dönemdeyim bu da tuzu biberi oldu, iyi sövdüm. İlerleyen zamanlarda tekrar izlemeyi düşünüyorum. Belki de kitaplarını okuduktan sonra baştan sona sırayla izlerim ki muhtemelen o zamana kadar üçüncü film de yayınlanır.

nubesh 2 years ago

Joker

Todd Phillips

389 Gönderi

Spoiler içeriyor Fark ettim de bir filmi izledikten hemen sonra yorum yapınca daha çok keyif alıyorum ama aradan uzun bir zaman geçince sanki buraya yazmak bir görev haline geliyor ve erteledikçe erteliyorum. Aslında yazmak zorunda değilim fakat yazmayınca da kendimi huzursuz hissediyorum.…devamıFark ettim de bir filmi izledikten hemen sonra yorum yapınca daha çok keyif alıyorum ama aradan uzun bir zaman geçince sanki buraya yazmak bir görev haline geliyor ve erteledikçe erteliyorum. Aslında yazmak zorunda değilim fakat yazmayınca da kendimi huzursuz hissediyorum. Bu paradoksun içinde gidip geliyorum. Neysee bir şeyler yazalım o zaman. DC evrenini çok fazla bilmiyorum, sadece The Dark Knight filmini izlemiş ve o filmi de beğenmiştim. Karkaterleri de hoşuma gitmişti. Ama bu film Dark Knight gibi değildi, daha çok psikolojik sorunları olan bir adamın bu hale nasıl geldigiyle ilgiliydi. Joker'i merak ediyordum çünkü kötü diye tabir ettiğimiz insanların, iyi oldukları dönemlerde iyiliklerinden suistimal edildiklerini düşünüyorum ve bu yüzden de kötü bir insan olmayı seçmelerini normal karşılıyorum. Keşke böyle olmasaydı ama maalesef durum bu. Tabii Joker, kötü olmayı biraz abartmış olabilir çünkü onunki sosyopatlık derecesinde bu yüzden işlediği suçların kabul edilebilir olduklarını düşünmüyorum. Filmin başlarında biraz sıkıldığımı hatırlıyorum hatta yeğenlerimle birlikte izlediğim için habire "sıkıldınız mı, değiştirelim mi?" diye sorup duruyordum. Keşke değiştirseydik çünkü +18 filmi 13 yaşındaki çocuklara izlettigim için bir süre vicdan azabı çekmiştim. Film sosyal mesajlar veren güzel bir filmdi. Belki de her gün gördüğümüz insanlar toplum tarafından dışlanmış hissediyor olabilir, bunun için içten içe büyük bir mücadele veriyor olabilir bilemeyiz. Umarım o insanları Joker'e dönüşmeden kurtarabiliriz. İlk başta DC'den bağımsız bir film izlediğimi düşünüyordum. Joker ile Batman'ın kardeş olabilme ihtimali kısmına geldiğimizde yapbozun tüm parçaları birleşti. Bu kısımda çok heyecanlanmıştım "nasıl olabilir yaa" falan diyordum. Zaten öyle bir durum yokmuş. Genel olarak güzel bir filmdi, tavsiye ederim.

nubesh 2 years ago

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu

Stefan Zweig

3 Gönderi

Evett biraz içimizi dökelim... Platonik aşk, eflatuni aşk, karşılıksız aşk, imkansız aşk... Bu duygu durumu için birçok şey söylenebilir, birçok tanım yapılabilir. Şu an birileri platonik aşkı için üzülüyor, unutmaya çalışıyor ya da yeniden umutlanıyor da olabilir. Nedense platonik seven…devamıEvett biraz içimizi dökelim... Platonik aşk, eflatuni aşk, karşılıksız aşk, imkansız aşk... Bu duygu durumu için birçok şey söylenebilir, birçok tanım yapılabilir. Şu an birileri platonik aşkı için üzülüyor, unutmaya çalışıyor ya da yeniden umutlanıyor da olabilir. Nedense platonik seven insanlara karşı ayrı bir sempatim var çünkü ne hissettiklerini az çok anlayabiliyorum. Ben de onlardan biriydim bu yüzden kitabı okurken çoğu zaman derin düşüncelere daldım ve keşke 13 yaşındaki bu kız çocuğunu anlamasaydım deyip durdum. Keşke anlamasaydım diyorum ama aslında platonik aşk çok güzel bir şey. Yani şu an "Benim aşka inancım kalmadı Ela!" diye geziniyor olsam da aslında bu duyguları yaşadığım için şanslı hissediyorum. Herkesin en az bir kere platonik sevmesi gerekiyor diye de düşünüyorum çünkü bu çok masum bir sevgi yaa bir de küçük yaşlarda başlamışsa tadından yenmez :) Olumlu yönleri olduğu kadar olumsuz yönleri de var maalesef. Mesela bazen bir olayı ona anlatmak istiyorsun ama yok, bir şarkıyı ona dinletmek istiyorsun ama yok, bir filmi beraber izlemek istiyor o film hakkında konuşmak istiyorsun ama yok ve daha nice yoklar türüyor. Sırf bu yüzden bir dönem hiçbir şey yapmak istemedim. Tüm şarkılar onu hatırlatıyor, tüm filmleri izlemeden önce acaba o da izlemiş mi diye düşünüyorum ya da bir yere giderken acaba bu sokaktan hiç geçmiş mi? Şu an nerede, ne yapıyor diye düşünmekten kafayı yediğim bir dönem olmuştu. Tabii benim durumum takıntı derecesinde. Yani mümkünse bu kadar takıntılı olmayın çünkü yaşamak zaten zorken ekstra zorlaşıyor. Birkaç yıl önce kitabı göz gezdirmek amacıyla okuduğumda takıntılı bir kızın mektubunu okuduğumu düşünmüştüm. Gerçi çoğu kişi platonik sevginin takıntı ile aynı anlama geldiğini düşünüyor olabilir. Belki de öyledir bilemiyorum ama şu an takıntılı bir kız değil de ömrü boyunca sevgisini dile getirememiş bir kızın mektubunu okuduğumu düşündüm. Halbuki zamanında sevgisini dile getirseydi her şey çok farklı olabilirdi. Belki de olmazdı ama en azından denemiş olurdu. Her ne kadar platonikliği güzel görsem de aslında en büyük pişmanlığım. Bu yüzden cesaretli insanlara ayrı bir hayranlığım var. Sevginizi korkmadan dile getirin arkadaşlar! Ya sevginize karşılık verecek yada vermeyecek ama bir şey olacak. En kötü son bile belirsizlikten iyidir. Neysee kitaba dönelim. Çok rahat bir şekilde okudum yani klasik Zweig kitabıydı ama sonu yarım kalmış gibi hissettim hatta üç hikaye vardı ve ikinci hikayeye geçtiğimde hâlâ mektubu yazan kız hakkında bir şey öğreneceğiz zannettim. Bu yüzden ikinci hikayeye geçtiğimi idrak edemedim. Bir tek bu kısmı sevmedim onun dışında güzeldi, tavsiye ederim :)