(@) - Raf

obey 7 months ago

`Sadettin Saran`, başkan olursa, ilk 1.5 yılda şampiyon olamadığı takdirde istifa edeceğine dair sözleşmeye imza attı. — `SONDAKİKA.com`

obey 7 months ago

Alan Mikhail’in “Tanrı’nın Gölgesi” kitabında Yavuz Sultan Selim’in kişisel özellikleri özellikle güçlü kontrastlarla anlatılır. Öne çıkan yönleri şunlardır: • Sert, acımasız ve kararlı: Kitapta Yavuz, gerektiğinde ailesine bile merhamet göstermeyen, tahta çıkmak için babasını zorlayan ve kardeşlerini saf dışı bırakan…devamıAlan Mikhail’in “Tanrı’nın Gölgesi” kitabında Yavuz Sultan Selim’in kişisel özellikleri özellikle güçlü kontrastlarla anlatılır. Öne çıkan yönleri şunlardır: • Sert, acımasız ve kararlı: Kitapta Yavuz, gerektiğinde ailesine bile merhamet göstermeyen, tahta çıkmak için babasını zorlayan ve kardeşlerini saf dışı bırakan bir figür olarak betimlenir. Bu yönü, onun iktidar hırsının ve devlet çıkarını kişisel bağların önüne koymasının en belirgin göstergesidir. • Yalnız ve mesafeli: Çok az kişiye güvenirdi. Kitap, onun etrafında sürekli bir mesafe ve korku atmosferi olduğundan bahseder. Bu yalnızlık, hem onun gücünü hem de kırılganlığını ortaya çıkarır. • Dindar ama pragmatik: Yavuz, Sünniliği ön plana çıkarırken Şiiliğe karşı sert politikalar izlemiştir. Ancak dinî konularda bile pragmatik davrandığı, siyaseti inançla harmanlayarak kullandığı aktarılır. • Hırslı ve vizyoner: Sekiz yıllık kısa saltanatında Osmanlı’yı yalnızca bir Balkan devleti olmaktan çıkarıp İslam dünyasının merkezi hâline getirmesi, onun ileri görüşlü ve sınır tanımayan bir vizyoner olduğunu gösterir. Kitapta bu hırsın onu sürekli doğuya, yeni ufuklara yönelttiği vurgulanır. • Öfkeli ve fevri: Kaynaklarda sık sık sinirli, öfkesini gizlemeyen ve sert kararlar almaktan çekinmeyen bir padişah olduğu belirtilir. Kitapta, onun bu ani öfkesinin hem korku uyandıran hem de disiplin sağlayan bir etki yarattığı anlatılır. • Azimli ve çalışkan: Yavuz’un kısa sürede Osmanlı topraklarını neredeyse iki katına çıkarması, gece gündüz süren seferleri ve yorulmaz tavrı, onun azim ve çalışkanlığını öne çıkarır. Yavuz Sultan Selim’in fiziksel özellikleri de kısaca aktarılıyor. Hem Osmanlı hem de Batılı kaynaklardan alınan tasvirlere dayanıyor: • Uzun boylu ve güçlü yapılı olduğu belirtilir. Özellikle askerî seferlerde dayanıklılığı ve sağlam fiziği dikkat çekmiştir. • Esmer tenli, yüz hatları serttir. Bu, onun kişiliğindeki sertlik ve otoriteyle de bağdaştırılır. • Uzun sakallı ve gür bıyıklı olarak betimlenir. Bu, dönemin hükümdar imajıyla da uyumludur. • Keskin bakışlı, öfkeli yüz ifadesine sahip olduğu söylenir. Batılı kaynaklar, onun bakışlarının karşısındakini sindiren bir etkisi olduğundan bahseder. • Bazı minyatür ve kroniklerde uzun boyunlu, hafif ince yüzlü olarak da resmedilir. • Giyimde genellikle sade ama heybetli bir tarzı tercih ettiği, gösterişten çok otorite yansıttığı aktarılır. İlginç olan şu: Kaynaklarda onun boyunun ve duruşunun çevresindekilere “`aura`” gibi bir etki yarattığı söylenir. Yani sadece hükümdar olduğu için değil, fiziği ve bakışıyla da insanlarda doğal bir korku ve saygı uyandırmıştır. Özetle kitapta `Yavuz`, “`acımasız` ama `vizyoner`, `yalnız` ama `kudretli`, `dindar` ama `siyaseti zekice kullanan`” bir `hükümdar` olarak resmedilir.

obey 7 months ago

Spoiler içeriyor sıfır bir deger degildir. ancak başka bir sayinin yanina gelince deger yaratir. tipki sevda gibi. sevdanin da tek başına bir degeri yok. illa "biri" olmali. sıfır ne kadar çoksa sayi o kadar çogalir. sevda ne kadar çoksa insan o kadar…devamı

obey 7 months ago

Kediler hayvanlar âlemi gangsteri dir.

obey 7 months ago

Tanrı'nın Gölgesi - Yavuz Sultan Selim ve Bilinmeyen Hikayesi

Alan Mikhail

1 Gönderi

Spoiler içeriyor alan mikhail'ın tanrı'nın gölgesi Yavuz sultan selim ve bilinmeyen hikayeleri kitabı üzerine notlar. tanrı'nın gölgesi: sultan selim ve osmanlı'nın erken modern dünyadaki rolü tarih boyunca imparatorluklar, yalnızca topraklarının büyüklüğüyle değil, dünya tarihine olan etkileriyle de hatırlanır. alan mikhail'ın tanrı'nın gölgesi:…devamıalan mikhail'ın tanrı'nın gölgesi Yavuz sultan selim ve bilinmeyen hikayeleri kitabı üzerine notlar. tanrı'nın gölgesi: sultan selim ve osmanlı'nın erken modern dünyadaki rolü tarih boyunca imparatorluklar, yalnızca topraklarının büyüklüğüyle değil, dünya tarihine olan etkileriyle de hatırlanır. alan mikhail'ın tanrı'nın gölgesi: sultan selim, osmanlı imparatorluğu ve modern dünyanın şekillenişi adlı eseri, osmanlı sultanı i. selim'in (1512–1520) hükümdarlığı üzerinden erken modern dünyayı yeniden okumamıza olanak sağlıyor. kitap, osmanlı'yı sadece bölgesel bir güç olarak değil, küresel tarih sahnesinde belirleyici bir aktör olarak sunuyor. sultan selim: allah'ın gölgesi mikhail, selim 1için kullanılan “god's shadow” yani tanrı'nın gölgesi metaforunu açıklarken şöyle diyor: “selim i, osmanlı tahtını ele geçirirken sadece bir hükümdar değil, tanrı'nın yeryüzündeki gölgesi olarak kendini konumlandırdı.” bu ifade, selim'in hem dini hem de siyasi otoritesini nasıl birleştirdiğini gösteriyor. selim, iktidarını meşruiyet, korku ve dini otorite üzerinden pekiştirerek kısa sürede osmanlı'yı güçlü bir merkezî imparatorluk hâline getirdi. mısır seferi ve halifelik'in osmanlı'ya geçişi selim'in mısır seferi (1516–1517), sadece toprak kazanımı anlamına gelmiyordu. memlükler yenildi, mısır osmanlı topraklarına katıldı ve halifelik osmanlı sultanlığı'na geçti. bu, selim'in dini otoritesini büyük ölçüde pekiştirdi. mikhail bu durumu şöyle açıklıyor: “halifelik osmanlı'ya geçtiğinde, selim yalnızca bir sultan değil, tüm islam ümmetinin dini gölgesi oldu.” mısır seferi, aynı zamanda osmanlı yönetim sisteminin de güçlenmesini sağladı. fethedilen bölgelerdeki bürokrasi ve askerî organizasyon yeniden düzenlendi; farklı etnik ve dini gruplar yönetimde etkili roller aldı. avrupa'nın osmanlı algısı selim'in yükselişi, avrupa'da ciddi bir tehdit algısı oluşturdu. mikhail, avrupa'nın osmanlı'yı yalnızca doğu'daki bir güç olarak görmediğini, aynı zamanda kendi modernleşme süreçlerini etkileyen bir aktör olarak algıladığını belirtiyor: “avrupalılar, selim'in yükselişini sadece doğuda bir güç artışı olarak değil, kendi modernleşme süreçlerinin tetikleyicisi olarak algıladılar.” bu perspektif, osmanlı tarihini küresel bir bağlamda okumamız gerektiğini ve avrupa merkezli tarih anlatılarının eksik kalabileceğini gösteriyor. sosyal ve kültürel etkileşimler selim döneminde azınlıklar ve farklı mezheplerle ilişkiler de öne çıkıyor. mısır'daki coptik hristiyanlar ve yahudi toplulukları, osmanlı topraklarına göç ederek hem yönetimde hem de ekonomik hayatta önemli roller üstlendi. mikhail, bu durumu şu sözlerle özetliyor: “selim'in yönetiminde farklı din ve etnik gruplar, osmanlı devletinin temel taşları hâline geldi.” bu, osmanlı'nın çok kültürlü ve çok dinli bir yönetim anlayışına sahip olduğunu ortaya koyuyor. osmanlı'yı yeniden düşünmek tanrı'nın gölgesi, osmanlı tarihine sadece bir imparatorluk hikayesi olarak bakmaktan öte, erken modern dünyanın şekillenmesinde osmanlı'nın rolünü anlamaya davet ediyor. sultan selim'in kısa ama etkili hükümdarlığı, hem dini otorite hem de küresel güç olarak osmanlı'nın tarih sahnesindeki yerini yeniden hatırlatıyor: “selim'in gölgesi, yalnızca osmanlı topraklarını `değil, erken modern dünya tarihinin gidişatını da örttü.`” kitap, osmanlı'yı yeniden düşünmek ve tarihî olayları farklı bir perspektifle görmek isteyen herkes için değerli bir kaynak olarak öne çıkıyor.

obey 7 months ago

Godot'yu Beklerken

Samuel Beckett

25 Gönderi

Spoiler içeriyor herkesin derdi kendine, ölene kadar. ve unutulana. godot'yu beklerken - samuel beckett

obey 7 months ago

herkesin derdi kendine, ölene kadar. ve unutulana. godot'yu beklerken - samuel beckett

obey 7 months ago

beyin yakan, gerçeklik algısını bozan, ters köşe ve psikolojik yıkım filmleri part 3 yada 4 64 // coherence (2013) – abd bir akşam yemeğinde sekiz arkadaş, gökyüzünden geçen bir kuyruklu yıldızın ardından gerçekliğin parçalandığını fark eder. aynı evin farklı versiyonları,…devamıbeyin yakan, gerçeklik algısını bozan, ters köşe ve psikolojik yıkım filmleri part 3 yada 4 64 // coherence (2013) – abd bir akşam yemeğinde sekiz arkadaş, gökyüzünden geçen bir kuyruklu yıldızın ardından gerçekliğin parçalandığını fark eder. aynı evin farklı versiyonları, birbirinin kopyaları ve seçimler… finalde aklın karmakarışık kalır. 65 // triangle (2009) – ingiltere/avustralya deniz yolculuğuna çıkan bir grup, terk edilmiş bir gemiye çıkar. ama zaman, tekrar tekrar kendini döngüye almıştır. katil kimdir? kurban kimdir? döngü bitmez, zihnin biter. 76 // possessor (2020) – kanada / brandon cronenberg bir şirket, kiralık suikastlar için insanların zihinlerini ele geçirir. ama bir suikast sırasında beden ile bilinç arasında kontrol savaşı başlar. kanlı, rahatsız edici, beyin yakıcı. 77 // perfect blue (1997) – japonya / satoshi kon bir pop idolü oyunculuk kariyerine geçerken gerçeklikle halüsinasyon arasındaki çizgiyi kaybeder. takipçiler, kimlik krizi, şizofrenik atmosfer. aronofsky'nin black swan'ına da ilhamdır. 78 // the fountain(2006) – darren aronofsky / abd bir adamın üç farklı çağda ölümsüzlük arayışı: 16. yüzyıl, günümüz ve uzak gelecek. zaman, aşk ve ölüm üzerine hipnotik bir görsel şiir. 79 // donnie darko (2001) – abd genç bir adam, tavşan kostümlü bir figürün yönlendirmesiyle zaman ve kaderin sırlarını çözmeye çalışır. kara mizah, bilimkurgu, melankoli ve unutulmaz bir final. 80 // paprika (2006) – japonya / satoshi kon rüyaların içine girmeyi sağlayan bir cihaz çalınır. gerçeklik ile rüya birbirine karışır. inception'ın öncülü sayılır, ama çok daha delirici. 81 // mr. nobody (2009) – belçika-kanada evrendeki son ölümlü adam, hayatının farklı ihtimallerini aynı anda yaşar. “seçimlerimiz kim olduğumuzu mu belirler, yoksa hiçbir seçim yapmamak mı en doğrusudur?” sorusunu sorar. 82 // timecrimes / los cronocrímenes (2007) – ispanya bir adam yanlışlıkla zaman yolculuğu döngüsüne girer. basit bir olay, tekrarlarla ölümcül bir kısırdöngüye dönüşür. parçaları yerine oturtunca şok edici bir puzzle çıkar. 83 //a ghost story (2017) – abd bir hayalet, yaşadığı evi terk edemez ve binlerce yıl boyunca insanlık tarihini izler. yavaş, minimal ama zaman algını darmadağın eden bir film. 84 // holy motors(2012) – fransa bir adam gün boyunca farklı kimliklere girerek rol yapar: dilenci, canavar, iş adamı, aile babası… sanat mı hayatı kopyalar, hayat mı sanatı? gerçek mi performans mı? 85 // the machinist (2004) – abd bir fabrika işçisi, uykusuzluktan delirmeye başlar. kilo kaybı, paranoya, hatırlayamadığı bir geçmiş… karanlık bir bilinç yolculuğu. 86 // pi (1998) –darren aronofsky / abd matematik dahisi, sayıların evrendeki gizemini çözmeye çalışırken deliliğin ve saplantının sınırlarına dayanır. matematik, din, kaos teorisi iç içe. 87 // the prestige (2006) – christopher nolan / ingiltere-abd iki sihirbazın rekabeti, hırs ve takıntıyla ölümcül bir savaşa dönüşür. “gerçeklik bir illüzyon mu?” sorusunu farklı bir yerden sorar. 66 // enemy (2013) – denis villeneuve / kanada-ispanya bir adam, film izlerken kendisinin birebir kopyası olan birini fark eder. doppelgänger meselesi; rüya mı, gerçek mi, bilinçaltı mı? finalde örümcek metaforu suratına çarpar. 67 // under the silver lake(2018) – abd los angeles'ta kaybolan bir kadını arayan genç adam, şifreler, gizli topluluklar ve absürt göndermeler arasında boğulur. lynchvari bir rüya gibi, saçma ile ciddi arasındaki sınır erir. 68 // anti-christ (2009) – lars von trier / danimarka yas tutan bir çiftin ormanda inzivaya çekilmesiyle başlayan film, doğanın karanlığı, cinsellik, ölüm ve delilikle yoğrulur. şok edici sahneler ve semboller, finalde zihnini kazır. 69 // the double (2013) – richard ayoade / ingiltere kafkavari bir bürokrasi içinde kaybolmuş bir adam, bir gün kendi daha karizmatik ikiziyle karşılaşır. kara mizah, absürd, varoluşsal korku… dostoyevski uyarlaması, çarpıcı bir modern yansıma. 70 // mulholland drive (2001) – david lynch / abd bir kaza sonrası hafızasını kaybeden kadın ve ona yardım eden aktris adayı… hollywood'un rüyaları ve kabusları, kimliklerin kayması, mantığın çöktüğü bir atmosfer. sinema tarihinin en büyük “beyin yakıcı” finallerinden biri. 71 // the man from earth (2007) – abd bir akademisyen, arkadaşlarına 14 bin yıldır yaşadığını söyler. film tamamen diyaloglardan oluşur ama zaman, din, bilim ve insanlık tarihi üzerine öyle sorular sorar ki, sonu bitse de kafan çalışmaya devam eder. 72 // the endless (2017) – abd iki kardeş, gençliklerinde kaçtıkları tarikata geri döner. ama tarikatın sırları uzay, zaman ve döngüyle ilgilidir. “resolution” ile bağlantılıdır. kapanışta evrenin yapısı sorgulanır. 73 // upstream color (2013) – shane carruth / abd bir kadın parazitik bir organizma tarafından ele geçirilir, ardından kimliği ve hayatı çözülmeye başlar. diyalogdan çok duygu, bilinç akışı ve deneyimle ilerler. izleyeni görsel-işitsel transa sokar. 74 // videodrome (1983) – david cronenberg / kanada bir televizyon yapımcısı, şiddet dolu gizemli bir yayın keşfeder. ama izledikleri, izleyenleri değiştirir. vücut dehşeti, medya, gerçeklik ve halüsinasyonlar birbirine girer. finalde “gerçek” erir gider. 75 // synecdoche, new york (2008) – charlie kaufman / abd bir tiyatro yönetmeni, hayatının tamamını sahneye taşımaya kalkar. oyun büyür, şehre dönüşür, hayat ile sanat ayrılmaz hale gelir. finalinde varoluş ve ölüm, tiyatronun perdesinde kapanır. 102 // stalker (1979) – andrei tarkovsky / sovyetler birliği gizemli “bölge”de insan arzularının gerçekliğiyle yüzleşen üç karakter. yavaş, felsefi, bilinç ve zaman algısını zorlayan bir film. 103 // the reflecting skin(1990) – ingiltere-abd kırsalda geçen gotik bir hikaye . çocuk gözüyle masumiyet ve kötülük çarpışır. vampir mi, travma mı, gerçek mi, hayal mi? 104 // the painted bird (2019) – çek-slovakya savaş sırasında bir çocuğun yaşadığı korkunç deneyimler. estetik açıdan büyüleyici ama travmatik. insan doğasının karanlığına sert bir bakış. 105 // possum (2018) – ingiltere çocukluk travması, kukla ve baskılar. sessiz ama rahatsız edici. zihinsel yıkımı görselleştiren minimalist bir korku. 106 // resolution (2012) – abd bir arkadaş, uyuşturucu bağımlısı dostunu kurtarmak için ormana götürür. ancak orman sadece fiziksel bir yer değil; zihinsel bir labirenttir. 107 // horse girl (2020) – abd kadının bilinç akışı, hafıza kaybı ve travmalar arasında savrulması. gerçeklik ve delilik arasındaki sınır tamamen bulanık. 108 // sound of my voice (2011) – abd tarikat lideri zaman yolcusu olduğunu iddia eder. belgeselci çift kanıt arar ama finalde kim kimin elinde belli değildir. sessiz ama etkili bir psikolojik tuzak. 109 // the corridor(2010) – kanada beş arkadaş ormanda garip bir enerji koridoru bulur. koridor zaman ve algıyı çarpıtır. düşük bütçe ama psikolojik olarak tokat gibi bir film. 110 // eden log (2007) – fransa bir adam karanlık bir yeraltı tesisinde uyanır. kim olduğunu bilmez. yukarı çıkmaya çalıştıkça sistemin içyüzü ortaya çıkar. minimal, depresif ve klostrofobik.

obey 7 months ago

beyin yakan, gerçeklik algısını bozan, ters köşe ve psikolojik yıkım filmleri part 3 yada 4 64 // coherence (2013) – abd bir akşam yemeğinde sekiz arkadaş, gökyüzünden geçen bir kuyruklu yıldızın ardından gerçekliğin parçalandığını fark eder. aynı evin farklı versiyonları,…devamıbeyin yakan, gerçeklik algısını bozan, ters köşe ve psikolojik yıkım filmleri part 3 yada 4 64 // coherence (2013) – abd bir akşam yemeğinde sekiz arkadaş, gökyüzünden geçen bir kuyruklu yıldızın ardından gerçekliğin parçalandığını fark eder. aynı evin farklı versiyonları, birbirinin kopyaları ve seçimler… finalde aklın karmakarışık kalır. 65 // triangle (2009) – ingiltere/avustralya deniz yolculuğuna çıkan bir grup, terk edilmiş bir gemiye çıkar. ama zaman, tekrar tekrar kendini döngüye almıştır. katil kimdir? kurban kimdir? döngü bitmez, zihnin biter. 76 // possessor (2020) – kanada / brandon cronenberg bir şirket, kiralık suikastlar için insanların zihinlerini ele geçirir. ama bir suikast sırasında beden ile bilinç arasında kontrol savaşı başlar. kanlı, rahatsız edici, beyin yakıcı. 77 // perfect blue (1997) – japonya / satoshi kon bir pop idolü oyunculuk kariyerine geçerken gerçeklikle halüsinasyon arasındaki çizgiyi kaybeder. takipçiler, kimlik krizi, şizofrenik atmosfer. aronofsky'nin black swan'ına da ilhamdır. 78 // the fountain(2006) – darren aronofsky / abd bir adamın üç farklı çağda ölümsüzlük arayışı: 16. yüzyıl, günümüz ve uzak gelecek. zaman, aşk ve ölüm üzerine hipnotik bir görsel şiir. 79 // donnie darko (2001) – abd genç bir adam, tavşan kostümlü bir figürün yönlendirmesiyle zaman ve kaderin sırlarını çözmeye çalışır. kara mizah, bilimkurgu, melankoli ve unutulmaz bir final. 80 // paprika (2006) – japonya / satoshi kon rüyaların içine girmeyi sağlayan bir cihaz çalınır. gerçeklik ile rüya birbirine karışır. inception'ın öncülü sayılır, ama çok daha delirici. 81 // mr. nobody (2009) – belçika-kanada evrendeki son ölümlü adam, hayatının farklı ihtimallerini aynı anda yaşar. “seçimlerimiz kim olduğumuzu mu belirler, yoksa hiçbir seçim yapmamak mı en doğrusudur?” sorusunu sorar. 82 // timecrimes / los cronocrímenes (2007) – ispanya bir adam yanlışlıkla zaman yolculuğu döngüsüne girer. basit bir olay, tekrarlarla ölümcül bir kısırdöngüye dönüşür. parçaları yerine oturtunca şok edici bir puzzle çıkar. 83 //a ghost story (2017) – abd bir hayalet, yaşadığı evi terk edemez ve binlerce yıl boyunca insanlık tarihini izler. yavaş, minimal ama zaman algını darmadağın eden bir film. 84 // holy motors(2012) – fransa bir adam gün boyunca farklı kimliklere girerek rol yapar: dilenci, canavar, iş adamı, aile babası… sanat mı hayatı kopyalar, hayat mı sanatı? gerçek mi performans mı? 85 // the machinist (2004) – abd bir fabrika işçisi, uykusuzluktan delirmeye başlar. kilo kaybı, paranoya, hatırlayamadığı bir geçmiş… karanlık bir bilinç yolculuğu. 86 // pi (1998) –darren aronofsky / abd matematik dahisi, sayıların evrendeki gizemini çözmeye çalışırken deliliğin ve saplantının sınırlarına dayanır. matematik, din, kaos teorisi iç içe. 87 // the prestige (2006) – christopher nolan / ingiltere-abd iki sihirbazın rekabeti, hırs ve takıntıyla ölümcül bir savaşa dönüşür. “gerçeklik bir illüzyon mu?” sorusunu farklı bir yerden sorar. 66 // enemy (2013) – denis villeneuve / kanada-ispanya bir adam, film izlerken kendisinin birebir kopyası olan birini fark eder. doppelgänger meselesi; rüya mı, gerçek mi, bilinçaltı mı? finalde örümcek metaforu suratına çarpar. 67 // under the silver lake(2018) – abd los angeles'ta kaybolan bir kadını arayan genç adam, şifreler, gizli topluluklar ve absürt göndermeler arasında boğulur. lynchvari bir rüya gibi, saçma ile ciddi arasındaki sınır erir. 68 // anti-christ (2009) – lars von trier / danimarka yas tutan bir çiftin ormanda inzivaya çekilmesiyle başlayan film, doğanın karanlığı, cinsellik, ölüm ve delilikle yoğrulur. şok edici sahneler ve semboller, finalde zihnini kazır. 69 // the double (2013) – richard ayoade / ingiltere kafkavari bir bürokrasi içinde kaybolmuş bir adam, bir gün kendi daha karizmatik ikiziyle karşılaşır. kara mizah, absürd, varoluşsal korku… dostoyevski uyarlaması, çarpıcı bir modern yansıma. 70 // mulholland drive (2001) – david lynch / abd bir kaza sonrası hafızasını kaybeden kadın ve ona yardım eden aktris adayı… hollywood'un rüyaları ve kabusları, kimliklerin kayması, mantığın çöktüğü bir atmosfer. sinema tarihinin en büyük “beyin yakıcı” finallerinden biri. 71 // the man from earth (2007) – abd bir akademisyen, arkadaşlarına 14 bin yıldır yaşadığını söyler. film tamamen diyaloglardan oluşur ama zaman, din, bilim ve insanlık tarihi üzerine öyle sorular sorar ki, sonu bitse de kafan çalışmaya devam eder. 72 // the endless (2017) – abd iki kardeş, gençliklerinde kaçtıkları tarikata geri döner. ama tarikatın sırları uzay, zaman ve döngüyle ilgilidir. “resolution” ile bağlantılıdır. kapanışta evrenin yapısı sorgulanır. 73 // upstream color (2013) – shane carruth / abd bir kadın parazitik bir organizma tarafından ele geçirilir, ardından kimliği ve hayatı çözülmeye başlar. diyalogdan çok duygu, bilinç akışı ve deneyimle ilerler. izleyeni görsel-işitsel transa sokar. 74 // videodrome (1983) – david cronenberg / kanada bir televizyon yapımcısı, şiddet dolu gizemli bir yayın keşfeder. ama izledikleri, izleyenleri değiştirir. vücut dehşeti, medya, gerçeklik ve halüsinasyonlar birbirine girer. finalde “gerçek” erir gider. 75 // synecdoche, new york (2008) – charlie kaufman / abd bir tiyatro yönetmeni, hayatının tamamını sahneye taşımaya kalkar. oyun büyür, şehre dönüşür, hayat ile sanat ayrılmaz hale gelir. finalinde varoluş ve ölüm, tiyatronun perdesinde kapanır. 102 // stalker (1979) – andrei tarkovsky / sovyetler birliği gizemli “bölge”de insan arzularının gerçekliğiyle yüzleşen üç karakter. yavaş, felsefi, bilinç ve zaman algısını zorlayan bir film. 103 // the reflecting skin(1990) – ingiltere-abd kırsalda geçen gotik bir hikaye . çocuk gözüyle masumiyet ve kötülük çarpışır. vampir mi, travma mı, gerçek mi, hayal mi? 104 // the painted bird (2019) – çek-slovakya savaş sırasında bir çocuğun yaşadığı korkunç deneyimler. estetik açıdan büyüleyici ama travmatik. insan doğasının karanlığına sert bir bakış. 105 // possum (2018) – ingiltere çocukluk travması, kukla ve baskılar. sessiz ama rahatsız edici. zihinsel yıkımı görselleştiren minimalist bir korku. 106 // resolution (2012) – abd bir arkadaş, uyuşturucu bağımlısı dostunu kurtarmak için ormana götürür. ancak orman sadece fiziksel bir yer değil; zihinsel bir labirenttir. 107 // horse girl (2020) – abd kadının bilinç akışı, hafıza kaybı ve travmalar arasında savrulması. gerçeklik ve delilik arasındaki sınır tamamen bulanık. 108 // sound of my voice (2011) – abd tarikat lideri zaman yolcusu olduğunu iddia eder. belgeselci çift kanıt arar ama finalde kim kimin elinde belli değildir. sessiz ama etkili bir psikolojik tuzak. 109 // the corridor(2010) – kanada beş arkadaş ormanda garip bir enerji koridoru bulur. koridor zaman ve algıyı çarpıtır. düşük bütçe ama psikolojik olarak tokat gibi bir film. 110 // eden log (2007) – fransa bir adam karanlık bir yeraltı tesisinde uyanır. kim olduğunu bilmez. yukarı çıkmaya çalıştıkça sistemin içyüzü ortaya çıkar. minimal, depresif ve klostrofobik.

obey 7 months ago

Ölümün olduğu bu dünyada, hiçbir şey çok da ciddi değildir." — Franz Kafka