(@) - Raf

obey 10 months ago

Best of ``turgut uyar demiş ki:`` - en iyi ben yenilirim; dosta, düsmana, aşka... `tomris uyar demiş ki:` - biri geliyor, hayatimiza bir makas atiyor; o yagadigimiz bölüm, bütünü dışına düşüyor. `cemal süreya demiş ki:` - kim istemez mutlu olmayı…devamı

obey 10 months ago

Borsaya gireceklere tavsiyeler ne olduğunda ne yükselir: - depremde çimentolar - savaşta savunma sanayi - kıtlıkta perakende - bollukta holdingler - yazları turizm - kışları enerji - faiz indiriminde gyo - faiz artışında bankalar

obey 10 months ago

https://www.reddit.com/user/lionsgate/comments/1l48rji/the_next_movie_in_the_john_wick_franchise/?utm_source=share&utm_medium=ios_app&utm_name=ioscss&utm_content=1&p=1&utm_term=1 Jhon wick 5

obey 10 months ago

10 kitap tavsiyesi // 1. martı jonathan livingston – richard bach özgürlük, anlam arayışı ve sıradanlığın ötesine geçme cesareti üzerine kısa ama felsefi bir anlatı. “uçmak isteyen bir martının en büyük düşmanı sürünün kurallarıdır.” 2. bülbülü öldürmek – harper lee…devamı10 kitap tavsiyesi // 1. martı jonathan livingston – richard bach özgürlük, anlam arayışı ve sıradanlığın ötesine geçme cesareti üzerine kısa ama felsefi bir anlatı. “uçmak isteyen bir martının en büyük düşmanı sürünün kurallarıdır.” 2. bülbülü öldürmek – harper lee çocuk gözüyle ırkçılığın, adaletin ve vicdanın anlatıldığı amerikan edebiyatının başyapıtlarından. “bir insanı gerçekten anlayabilmek için, onun ayakkabılarıyla biraz dolaşmak gerekir.” 3. şibumi – trevanian zekice yazılmış, kültürel derinliği ve egzotik havasıyla sarsıcı bir casusluk romanı. “zekâ tehlikelidir; çünkü alışılmış olanı sorgular.” 4. fareler ve insanlar – john steinbeck kırılgan hayaller, dostluk ve çaresizlik üzerine yalın ama yürek burkan bir hikâye. “bazı hayaller sadece hayal olarak kalır, çünkü dünya acımasızdır.” 5. yeraltından notlar – dostoyevski insanın kendi içindeki karanlıkla hesaplaşmasını anlatan, varoluşçu bir ön metin. “ben hasta bir adamım… kötü bir adamım… itici bir adamım…” 6. siddhartha – hermann hesse bir ruhun aydınlanma ve anlam yolculuğu. doğu felsefesine zarif bir edebi yaklaşım. “bilgelik, öğretilemez; sadece yaşanır.” 7. insan neyle yaşar? – lev tolstoy ahlak, sevgi ve anlam arayışına dair sade ama etkili bir novella. “insan sevgiyle yaşar, başka hiçbir şeyle değil.” 8. saatleri ayarlama enstitüsü – ahmet hamdi tanpınar doğu ile batı arasında sıkışmış bireyin ironik ve melankolik hikâyesi. “zaman, biz fark etmeden bizi değiştiren en büyük kuvvettir.” 9. koku – patrick süskind duyular, saplantı ve dehanın karanlık yüzü üzerine unutulmaz bir psikolojik anlatı. “insanın kokusu, ruhunun izidir.” 10. puslu kıtalar atlası – ihsan oktay anar gerçekle hayalin iç içe geçtiği, tarihsel ve fantastik bir anlatı şöleni. “her şey bir düşte başladı; ve kim bilir, belki hâlâ oradayız.”

obey 10 months ago

10 kitap tavsiyesi 1. sefiller – victor hugo toplumsal adaletsizliği, merhameti ve affetmenin gücünü anlatan epik bir roman. jean valjean'ın kefaret arayışı, insan ruhunun derinliklerine iner. “insanları yargılamadan önce, onların yaşadıklarını yaşamak gerekir.” 2. momo – michael ende zamana hükmedenlerle…devamı10 kitap tavsiyesi 1. sefiller – victor hugo toplumsal adaletsizliği, merhameti ve affetmenin gücünü anlatan epik bir roman. jean valjean'ın kefaret arayışı, insan ruhunun derinliklerine iner. “insanları yargılamadan önce, onların yaşadıklarını yaşamak gerekir.” 2. momo – michael ende zamana hükmedenlerle mücadele eden küçük bir kızın, saflığın ve dostluğun zamandan bile güçlü olduğunu ispatlayan masalsı bir hikâye. “zaman hayattır. ve hayatın yeri yürektir.” 3. uçurtma avcısı – khaled hosseini ihanet, pişmanlık ve kefaret üzerine dokunaklı bir hikâye. afganistan'ın kırık aynasında vicdanla yüzleşen iki çocuğun kaderi. “yeniden iyi biri olmanın bir yolu her zaman vardır.” 4. hayvan çiftliği – george orwell siyasi iktidarın yozlaşmasını alegorik biçimde anlatan çarpıcı bir fabl. devrimlerin nasıl tiranlığa dönüştüğünü gösterir. “bütün hayvanlar eşittir, ama bazıları daha eşittir.” 5. 1984 – george orwell bireyin yok sayıldığı bir totaliter gelecekte, gerçek ve özgürlüğün anlamı üzerine karanlık bir distopya. “savaş barıştır. özgürlük köleliktir. cehalet güçtür.” 6. suç ve ceza – fyodor dostoyevski ahlak, suç ve vicdan üzerine sarsıcı bir iç yolculuk. raskolnikov'un kendi karanlığıyla yüzleştiği psikolojik bir başyapıt. “insan bazen öylesine bir susar ki, sanki içindeki her şey haykırır.” 7. simyacı – paulo coelho kendi “kişisel menkıbesini” arayan santiago'nun yolculuğu, evrensel bir kendini keşfetme öyküsüdür. “bir şeyi gerçekten istersen, bütün evren onu gerçekleştirmek için iş birliği yapar.” 8. kürk mantolu madonna – sabahattin ali tutkulu ama hüzünlü bir aşkın, içsel yalnızlığın ve dış dünyanın uyuşmazlığının anlatıldığı ince bir portre. “beni en çok yoran şey, birine karşı içimden gelenleri saklamaktı.” 9. gazap üzümleri – john steinbeck amerikan rüyası'nın çöküşünde, yoksulluğun, göçün ve insan dayanışmasının destanı. “insan yalnızca sahip olduklarıyla değil, paylaşabildikleriyle insandır.” 10. küçük prens – antoine de saint-exupéry çocuk bakışının saflığında büyük hakikatleri dile getiren, varoluş üzerine sade ve evrensel bir masal. “insanı asıl önemli kılan, yüreğiyle görebilmesidir.”

obey 10 months ago

Albert Camus şöyle der: Her insan otuzundan sonra kendi yüzünden sorumludur!

obey 10 months ago

Sevdiklerinizle birlikte, sağlık huzur mutluluk dolu bir bayram geçirmeniz dileğiyle. İYİ BAYRAMLAR

obey 10 months ago

kıyamet sonrasını// post-apokaliptik filmler 1. threads (1984) – ingiltere yönetmen: mick jackson nükleer savaş sonrası ingiltere'de sıradan insanların hayatta kalma mücadelesi. belgeselvari anlatımı ve sert gerçekçiliğiyle travmatik derecede etkili. gerçekçi post-apokaliptik film arayanlara şart. 2. the quiet earth(1985) – yeni…devamıkıyamet sonrasını// post-apokaliptik filmler 1. threads (1984) – ingiltere yönetmen: mick jackson nükleer savaş sonrası ingiltere'de sıradan insanların hayatta kalma mücadelesi. belgeselvari anlatımı ve sert gerçekçiliğiyle travmatik derecede etkili. gerçekçi post-apokaliptik film arayanlara şart. 2. the quiet earth(1985) – yeni zelanda yönetmen: geoff murphy bir sabah uyanan adam, dünya'da yalnız kaldığını fark eder. bilim kurgu ile felsefeyi birleştiren sakin ama rahatsız edici bir kıyamet sonrası anlatı. 3.le dernier combat (1983) – fransa yönetmen: luc besson besson'un ilk uzun metrajı. diyalog neredeyse yok. sessiz, gri bir dünyada geçen bu film, medeniyetin çöküşünü stilize bir şekilde anlatır. sanatsal bir yaklaşım. 4. turbo kid(2015) – kanada yönetmenler: françois simard, anouk whissell, yoann-karl whissell 1980'ler video oyunu estetiğinde, eğlenceli ve kanlı bir post-apokaliptik macera. radyasyon, bisiklet çeteleri ve synth müzikliretro fantezi! 5. dead man's letters(1986) – sovyetler birliği yönetmen: konstantin lopushansky nükleer savaş sonrası karanlık ve melankolik bir anlatım. varoluş, umut ve insanlığın anlamı üzerine şiirsel ve ağır bir film. 6. the road (2009) – abd yönetmen: john hillcoat oyuncular: viggo mortensen, kodi smit-mcphee babasının oğluyla birlikte hayatta kalma mücadelesi. cormac mccarthy'nin romanından uyarlandı. depresif ama çarpıcı bir yolculuk. 7. cargo (2017) – avustralya yönetmen: ben howling, yolanda ramke zombi salgını sonrası bir babanın bebeğini güvenli bir yere ulaştırma çabası. dramatik, sade ve duygu yüklü bir kıyamet sonrası anlatı. 8. these final hours(2013) – avustralya yönetmen: zak hilditch dünya'ya çarpacak meteorun son saatlerinde geçen bir hikâye. ahlak, seçim ve insanlık temaları içinde geçen hızlı tempolu bir dram. 9. time of the wolf(le temps du loup) (2003) – fransa yönetmen: michael haneke toplumun çöküşünden sonra kırsal bir alanda hayatta kalmaya çalışan bir aile. gerçekçi ve duygusal olarak yıpratıcı bir deneyim. haneke'den distopik bir kabus. 10. the survivalist (2015) – ingiltere yönetmen: stephen fingleton kıtlık sonrası bir ormanın derinliklerinde yalnız yaşayan bir adam, iki kadınla karşılaşınca hayatı değişir. gerilim yüklü, sessiz ve çarpıcı bir hayatta kalma hikayesi. kıyamet sonrası `/` aksiyon dolu az bilinen filmler (mad max, book of eli,i am legend vb.tarzında .) 1. doomsday (2008) – ingiltere yönetmen: neil marshall bir virüs britanya'yı yok eder, karantina altına alınan bölgeye 30 yıl sonra bir ekip gönderilir. mad max + kaçış + ortaçağ estetiği! vahşi, hızlı, stilize bir aksiyon distopyası. 2. bounty killer (2013) – abd (müthiş ) yönetmen: henry saine şirketlerin dünyayı mahvettiği bir gelecekte, şirket yöneticilerini avlayan kelle avcıları. çizgi roman tarzı, bol aksiyonlu ve kara mizahlı bir yapım. grindhouse ruhu severler için. 3. the domestics(2018) – abd yönetmen: mike p. nelson amerika, çeteler tarafından bölgelere ayrılmıştır. genç bir çift, güvenli bölgeye ulaşmak için bu çılgın dünyada yol alır. karanlık atmosfer, bol şiddet, sert aksiyon. 4. riot girls(2019) – kanada yönetmen: jovanka vuckovic yalnızca çocukların hayatta kaldığı bir dünyada geçen punk ruhlu bir aksiyon. lord of the flieshavası retro distopya estetiğiyle birleşiyor. kadın karakterler ön planda. 5. the bad batch(2016) – abd yönetmen: ana lily amirpour oyuncular: suki waterhouse, jason momoa, keanu reeves amerika'nın dışına atılmış suçluların yaşadığı bir çölde, yamyamlık ve hayatta kalma savaşı. aksiyonla sanatsallık arasında dolaşan, sıra dışı bir yapım. 6. bushwick (2017) – abd yönetmenler: cary murnion, jonathan milott oyuncular: dave bautista, brittany snow brooklyn'de geçen iç savaş tarzı bir hikaye. sokaklar savaş alanına dönüyor. kamerayı karakterlerin arkasında sürekli hareket ettiren yapısıyla neredeyse gerçek zamanlı, yüksek tempolu. 7. eklipse (the divide) (2011) – abd / kanada / almanya yönetmen: xavier gens nükleer felaket sonrası bir apartmanın sığınağında kapalı kalan insanların zamanla canavara dönüşmesini anlatan karanlık ve agresif bir film. psikolojik ve fiziksel aksiyon birleşimi. 8. automata (2014) – ispanya / bulgaristan yönetmen: gabe ibáñez oyuncular: antonio banderas güneş radyasyonu dünyayı mahvetmiş, robotlar devrede. yapay zekâ, kıyamet sonrası bir dünyada bilinç kazanır. aksiyonun yanında felsefi sorular da barındırır. 9. turbo kid(2015) yine bu listede olmayı hak ediyor.mad max + bmx! punk atmosferi, bol kan, bol nostalji ve eğlenceli aksiyon. bütçesine göre şahane. 10. zone 414(2021) – abd yönetmen: andrew baird gelecekte robotların yaşadığı bir şehirde geçen, noir havasında distopik bir polisiye. blade runner kırması, düşük tempolu ama aksiyonlu bölümleriyle dikkat çekici.

obey 10 months ago

https://eksiseyler.com/orijinal-adi-lucky-luke-olan-kovboyun-ismi-bizde-neden-red-kit

obey 11 months ago

Korku filmi önerileri the dark and the wicked (2020) – bryan bertino kırsalda bir çiftlik, ölüm döşeğinde bir baba, perişan bir anne… ve görünmeyen bir kötülüğün adım adım içeri sızışı. film boyunca tek kelimeyle huzur yok. her sahnede bir şey…devamıKorku filmi önerileri the dark and the wicked (2020) – bryan bertino kırsalda bir çiftlik, ölüm döşeğinde bir baba, perişan bir anne… ve görünmeyen bir kötülüğün adım adım içeri sızışı. film boyunca tek kelimeyle huzur yok. her sahnede bir şey olacak hissi boğazına oturur ama geldiğinde de hiçbir şeye hazırlıklı değilsindir. umut kırıntısı bile yok. finalde anlıyoruz ki, kötülük yalnızca geldiği yerde değil, artık onların içinde. bertino zaten the strangers ' la bizi dağıtmıştı, burada ise göğüs kafesini parçalayarak yapıyor aynı şeyi. the medium (2021) – banjong pisanthanakun tayland'da geçen bir şaman belgeseli gibi başlıyor ama kısa sürede çığrından çıkıyor. din, inanç, cinler ve folklor birleşip deliliğe dönüşüyor. bedenin içine giren varlık, sadece ruhu değil, tüm aileyi lime lime ediyor. finalde kötülük ne kovulabiliyor ne de anlaşılabiliyor. en korkunç olan da şu: tüm bu kabus, bir inancın devamı gibi sunuluyor. gerçekmiş gibi izliyorsun, sonunda gözlerini kapatsan da içinden atamıyorsun. hellraiser (1987) – clive barker acı ve haz arasındaki sınırı arayan insanların kapısını cehennemden gelen varlıklar çalıyor. cenobite'lar yalnızca kurbanlarını öldürmez, ruhlarını da yavaş yavaş söker. filmin sonunda kurtuluş yoktur, çünkü aradıkları “şey” aslında çoktan onları içten içe yok etmiştir. clive barker, hem beden hem zihin üzerinden bir kabus örgüsü kurar. finalde herkes kaybeder. kimse aynı kalmaz. zihin orada asılı kalır. pulse (kairo) (2001) – kiyoshi kurosawa internetin henüz yeni yeni hayatımıza girdiği dönemde, teknolojiyi bir lanet gibi işleyen en depresif japon korkularından biri. hayaletler artık dijital dalgalarla yayılıyor, şehirler yavaşça sessizliğe gömülüyor. film bittiğinde dünya çoktan sona ermiş, insanlar kendi gölgelerine bile karışamaz hale gelmiş oluyor. umutsuzluğun en estetik hali. hayalet görmeyi değil, hayalet olmaktan korkarsın. the lodge (2019) – veronika franz, severin fiala karla örtülü bir dağ evi. iki çocuk. üvey anne. ve geçmişten gelen, zihni didikleyen karanlık. filmin tamamı paranoya, travma ve yavaş yavaş gelen çözümsüzlükle örülmüş. finalde suçlu kim, masum kim karışır. ama ortada net olan bir şey vardır: kimse kurtulamaz. aklını kaçırmak, bazen en mantıklı çıkıştır. “psikolojik” başlar, “doğaüstü” biter. veya tam tersi. belirsizlik bile planlanmıştır. noroi: the curse (2005) – koji shiraishi bir belgesel ekibi, japonya'da eski bir laneti araştırırken ipuçları birer birer ortaya dökülür. ama tıpkı bir büyü gibi; her yeni bilgi, laneti daha da güçlendirir. filmin sonunda aslında tüm izlediklerin, çoktan ölmüş insanların ardında bıraktığı birer kayıt olduğunu fark edersin. gerçek ile kurmaca o kadar iç içe geçer ki, bir noktadan sonra izlemeyi bırakmak bile laneti durdurmaz gibi hissedersin. ağır, sabırlı ama tokat gibi. the witch (2015) – robert eggers ingiltere kökenli bir ailenin 1600'lerde ormanın derinliklerinde yaşadığı izolasyon, inanç krizleri ve şeytani güçlerle mücadelesi… film sabırla geriyor, karanlık doğaüstü atmosferini inşa ediyor ve nihayetinde aileyi paramparça eden bir trajediye dönüyor. kutsal ve lanet arasında gidip gelen belirsizliğin içinde çaresizlik hissi dorukta. finalde iyilik değil, karanlık galip gelir. the babadook (2014) – jennifer kent bir anne ile oğlunun, gizemli bir çocuk kitabından çıkan korkunç varlıkla mücadelesi… burada doğaüstü sadece metafor değil, gerçek ve kaçınılmaz bir güç olarak gelir. film, travma, yas ve ruhsal yıkımın simgesi olarak karanlık bir sonla biter. umut kırıntıları olsa da, karanlık çoğunlukla kazandığı hissi verir. hereditary (2018) – ari aster bir ailenin karanlık geçmişi ve doğaüstü lanetlerin zincirleme etkisi… film boyunca küçük detaylarla korku artarken, finalde tüm aileyi yok eden bir felaket patlar. kişisel trajediler doğaüstü bir plana dönüşür ve hiç kimse kurtulamaz. final, iyilerin bile kaybettiği, kurtuluşun olmadığı tam bir cehennem resmidir. it follows (2014) – david robert mitchell genç bir kızın, cinsel yolla bulaşan doğaüstü bir lanetin peşinden gelen ölümcül varlıktan kaçışı… basit bir kurgu gibi görünse de, filmin atmosferi ve çaresizlik hissi çok güçlüdür. lanet durmaz, takip eder ve bir çıkış yolu yoktur. karanlık, kaçınılmaz ve sürekli ilerler. the others (2001) – alejandro amenábar ikinci dünya savaşı sonrası ingiltere'de, güneş ışığına alerjisi olan bir annenin, evinde gizemli olaylarla karşılaşması… film klasik hayalet hikayesi gibi başlar ama derin psikolojik ve doğaüstü unsurlarla büyür. finalde gerçekle yüzleşme, beklenmedik ve karanlık bir son sunar; iyiler kazanmaz, gerçek başka bir yerdedir. incantation (2022, tayvan) (lanet ayini) yönetmen: kevin ko oyuncular: tsai hsuan-yen, huang sin-ting gerçek olaylardan esinlendiği söylenen bu found-footage yapım, bir annenin kızını korumak isterken başlattığı lanetli ayini anlatır. filmin sonunda seyirciye lanetin bulaşabileceği ima edilir. gerilim değil, doğrudan “bulaşıcı bir korku” hissi verir. ve final, pişmanlıkla değil, tüm dünyanın lanetlendiği bir boşlukla biter. under the shadow (2016) gölgenin altında yönetmen: babak anvari oyuncular: narges rashidi, avin manshadi 1980'ler iran'ında savaşın ve baskının gölgesinde bir apartmanda yaşayan bir anne-kız, görünmeyen bir varlıkla karşı karşıyadır. djinn (cin) motiflerini kullanan politik bir korku filmi. hem kadın olmak hem hayatta kalmak hem de delirmemek… final, fiziksel bir kaçıştan çok, ruhsal bir teslimiyettir. saint maud(2019) aziz maud yönetmen: rose glass oyuncular: morfydd clark, jennifer ehle dini takıntılarla boğulan genç bir hemşirenin, ölmekte olan bir hastayı “ruhunu kurtarmak” için saplantılı bir görevle sarması… ama bu görev, kişisel bir vahiy mi yoksa delilik mi? final sahnesi sadece şok edici değil; ilahi bir trajedidir. gerçeğin mi, halüsinasyonun mu galip geldiği bilinmez – ama acı gerçektir.