Raf Yorumu: zeynep (@okurizler)

vicdan azabı, pişmanlık, hukuk ve din eleştirileri... akıcı bir kitaptı. bazen sıkılmadım diyemem ama o da benim suçum.. çok ara vererek okudum. bazı alıntılara yer vereyim: "Daha önce de kendini mükemmelleştirmeye,daha iyi bir insan olmaya çalıştın ama bir şey çıkmadı,"…devamıvicdan azabı, pişmanlık, hukuk ve din eleştirileri... akıcı bir kitaptı. bazen sıkılmadım diyemem ama o da benim suçum.. çok ara vererek okudum. bazı alıntılara yer vereyim: "Daha önce de kendini mükemmelleştirmeye,daha iyi bir insan olmaya çalıştın ama bir şey çıkmadı," dedi ruhundaki ayartıcının sesi."Bir daha denesen ne olacak sanki?Hem bir tek sen değilsin ki,herkes böyle,hayat böyle," dedi aynı ses." "İnsanın kendisi kötü iken, kötülüğü nasıl düzeltebilir?" ''Halk can çekişiyor. Alıştırmış kendini bu yaşama. Yadırgamıyor. Çocuklarının ölmesi, kadınların güçlerinin yetmeyeceği işleri yapmak zorunda bırakılmaları, herkesin, özellikle yaşlıların kötü beslenmeleri olağan geliyor onlara. Halk yavaş yavaş öylesine alışmış, benimsemiş ki bunu, yaşayışının korkunçluğunu göremiyor, yakınmıyor. Bu yüzden biz de bu durumun olağan olduğunu sanıyoruz.'' Bütün mesele, insanların, insana karşı sevgi gösterilmeyebilecek durumlar olduğunu düşünmeleridir. Oysaki böyle durumlar yoktur. Eşyalara karşı sevgisiz davranılabilir: Sevgisiz ağaç kesilebilir, tuğla yapılabilir, demir dövülebilir; ama tıpkı arılara karşı dikkatsiz davranılamayacağı gibi insanlara karşı da sevgisiz davranılamaz. Arıların böyle bir özelliği vardır. Onlara karşı dikkatsiz olursan, onlara da kendine de zarar verirsin. İnsanlara karşı da durum aynıdır. Başka türlü de olamaz zaten, çünkü insanlar arasındaki karşılıklı sevgi, insan hayatı nın temel yasasıdır. Aslında insan kendisini çalışmaya zorla yabildiği gibi sevmeye zorlayamaz ama bundan insanlara karşı, özellikle de onlardan bir şeyler beklerken, sevgisiz davranılabileceği sonucu çıkmaz. İnsanları sevmiyor musun, efendi efendi otur yerinde," diye düşünüyordu Nehlüdov, kendi kendisine soru sorarak. "Kendinle, istediğin şeylerle ilgilen, bırak insanlarla ilgilenmeyi. Nasıl canın yemek istedi ği zaman yediğin yemekten zarar değil yarar görürsen, yalnızca sevdiğin zaman insanlara zarar değil yarar sağlamış olursun.