Raf Yorumu: Barış Örek (@barisorek)

Spoiler içeriyor Aslında bu kitaba 2020'nin son ayında başladım ama erteleye erteleye bitirmek bugüne nasip oldu ve 2021'in ilk kitabı, benim için de çok değerli olmuş içine çekmiş bu kitaptan size biraz söz etmek isterim. Öncelikle bu kitabı yeğeni Sonia'ya hitap etmiş…devamıAslında bu kitaba 2020'nin son ayında başladım ama erteleye erteleye bitirmek bugüne nasip oldu ve 2021'in ilk kitabı, benim için de çok değerli olmuş içine çekmiş bu kitaptan size biraz söz etmek isterim. Öncelikle bu kitabı yeğeni Sonia'ya hitap etmiş Dostoyevski. Ve yazarken de en iyi insanı yazmak için yazmış bu kitabı. Kitabın birinci kahramanı Prens Mışkin... İyi niyetli, akıllı, güzel hitap eden, saygılı, önyargıszı, mütevazı bir Prens bu. İsviçre'den Rusya'ya yaptığı tren yolculuğunda Rogojin ile karşılaşıyor. Ve bu Rogojin kitabın sonuna kadar onu bırakmıyor. Gerçi iyi niyetli olmasına rağmen bana göre aşırı karaktersizlik yapmış birisi bu Prens Mışkin. Çünkü hem Gavrila'ya hem de Rogojin ile iyi birer arkadaş olmasına rağmen hem Nastasya Filippovna'ya hem de Aglaya ile birliktelik yaşamıştır. Prens ilk başta oldukça fakir olmasına rağmen sonrasında kendisine kalan mirasla birlikte kendisine cemiyette yer edinmiştir. Aşırı heyecandan kaynaklı geçirdiği sara nöbetleri onu ciddi sıkıntılara sokmaktadır. Kitabın içerisinde kadınların erkekleri peşlerinden koşturması ve kararsızlıklar bir oraya bir buraya kaçmaları oldukça sinir bozucuydu. Ama kitabın sonunu ben de böyle beklemiyordum. Kitap çok değerli çünkü Dostoyevski gerçekten de bir insanın iç yapısını tamamiyle size hissettiriyor ve o kişiye bir yakınlık hissediyorsunuz. Burdaki karakterlere belirli ölçüde yakınlık hissettim. Betimlemeleri ve kendinizi kitabın içindeki olaylara tanıklık ediyormuş gibi göstermesi de kitabı ayrı bir sevecen kılıyor. Bana göre gayet iyiydi. Ayrıca Prens Mışkinin onca iyi yönüne ve insanlara iyi yaklaşımına rağmen de "Budala" diye tanımlanması aslında şu anda günümüzde de sıkça rastladığımız olaylardan değil midir? Fazla yorum yapmayı kesip birkaç beğendiğim sözü not olarak yazmak istiyorum. Kitaba puanım 8/10 "Doğrusunu isterseniz her zaman iyi yürekliyimdir ve en önemli eksiğim budur. Çünkü her zaman gerekmez iyi yürekli olmak." "Böyle yerleri gördüğümde ilk anda hep sıkılırım. Hem bir boşluk vardır içimde, hem bir huzursuzluk." "Kurttan korkan ormana giremez." "Kolomb Amerika'yı keşfettiği anda değil, onu keşfederken mutluydu." Kitap içindeki diyaloglar da inanılmaz güzel ve gerçekçiydi. Okumalısınız.