Raf Yorumu: Sümeyye (@wannistsumeyye)

13-17 yaş arasında 5 kız kardeşin yaşadıklarını, çoğunlukla, komşuları olan 4 erkek çocuğun gözüyle anlatıyor. Sanırım ergen psikolojine dair izlediğim en iyi filmlerden biri oldu. Sakin ve ağır ilerleyişi filmdeki kızların hislerini çok daha iyi anlamamızı sağlıyor. Bu sakin ilerleyişi,…devamı13-17 yaş arasında 5 kız kardeşin yaşadıklarını, çoğunlukla, komşuları olan 4 erkek çocuğun gözüyle anlatıyor. Sanırım ergen psikolojine dair izlediğim en iyi filmlerden biri oldu. Sakin ve ağır ilerleyişi filmdeki kızların hislerini çok daha iyi anlamamızı sağlıyor. Bu sakin ilerleyişi, sanki tatlı, sıcak bir hikayeyi anlatır gibi olsa da konu oldukça çarpıcı verilmiş bence. İzlerken üzerimde gerçekten bunaltıcı bir etki bıraktı ve bir süre devam edecek gibi. Hatta sanırım üzerimde bu kadar ağır etki bırakacağını bilseydim bu filmi izlemeyi ertelerdim. 5 ergen kızın, ailelerinin, arkadaşlarının ve çevrelerindeki diğer insanların davranışları, baskısı ve söyledikleri her şeyin bıraktığı etkinin arasında yaşamaya, büyümeye çalışmalarını izliyoruz. Aşırı baskıya rağmen gençlerin istediklerini bir şekilde yaptığını ve bu baskının sonunda çok daha kötü şeyler doğurduğunu da anlatmış elbette. Bu, hem gençlere hem de kadınlara yapılan baskı eleştirisiydi. Komşuları olan o erkek çocuklarının, kızları anlamaya çalışmaları -ki konuda "kadınlığın gizemini keşfederler" şeklinde yazıyor- ve sonuçta hiçbir şekilde anlayamamaları da çok anlamlı ve etkileyici olmuş bence. Filmi o çocuklar gözünden izlediğimiz için kızların iç dünyasını tam olarak göremiyoruz, hatta hiç göremiyoruz. Bunun yerine çocukların gördüğü, o gizemli havayı hissediyoruz. İzlerken üzücü olan tarafalardan biri de bu sanırım. Bu sebeplerle belki kadınlar bu filmden daha çok etkilenecektir, daha kolay empati kurabilecekleri için. Zaten filmi izlerken aklıma sürekli Lana Del Rey'in This is what makes us girls şarkısı geldi. Konuyla oldukça bağlantılı tabi, yine aynı şekilde kadın olmakla alakalı olduğundan. Film bende de, sanırım çok empati kurduğum için bu kadar etki bıraktı. İzlediğim sitede bazı yorumlarda ergen filmi vs diye dalga geçer yorumlar vardı. Ana karakterler ergen olduğu için film o bildiğimiz klişe gençlik filmlerinden olmuyor. Böyle bakmak yerine keşke ergenliğin yaşamda çok önemli bir yeri olduğunu fark edip, filmdeki durumu anlamaya çalışabilselerdi. Kesinlikte tavsiye edebileceğim bir film. Alttaki replikler filmi en iyi özetleyen replikler bence: "Doktor: Burada ne işin var tatlım? Hayatın ne kadar kötüleştiğini bilecek kadar büyümedin bile. Cecilia: Belli ki doktor, siz hiç 13 yaşında bir kız olmamışsınız." "Ve böylece hayatları hakkında fikir sahibi olmaya, onlarla olmadığımız zamanların hatıratına sahip olmaya başladık. Bir kız olmanın tutsaklığını hissettik, zihni nasıl aktif ve hayalci yaptığını. Ve okudukça, hangi renklerin birbirine iyi gittiğini de öğrendik. Anladık ki o kızlar aslında ruhen kadındılar; onlar sevgiyi anlıyordu, ve hatta ölümü de, ve bizim rolümüz sadece onları cezbediyor görünen havayı yaratmaktı. Anladık ki hakkımızda her şeyi biliyorlardı. Ve aslında onları hiç anlayamadığımızı da."