Raf Yorumu: busrababa (@busrababa)

Yıllardır kitap okurum ve yıllar içinde edindiğim bazı alışkanlıklarım var. Mesela bir kitabı okurken o kitap için özel playlist yaparım ve kitap bitene kadar sadece o şarkıları dinleyerek okurum. Şimdi de o müzikleri dinleyerek bu incelemeyi yazıyorum. Çünkü bana Setterhan'ı,…devamıYıllardır kitap okurum ve yıllar içinde edindiğim bazı alışkanlıklarım var. Mesela bir kitabı okurken o kitap için özel playlist yaparım ve kitap bitene kadar sadece o şarkıları dinleyerek okurum. Şimdi de o müzikleri dinleyerek bu incelemeyi yazıyorum. Çünkü bana Setterhan'ı, Zehra'yı, Büyük Hanımı, Azam'ı Celil Hikmet'i, İsmail'i Sofya'yı; Tiflis'i ,Tebriz'i, Trabzon'u, Tahtı Süleyman'ı ve daha nice şeyi hatırlatıyor... Kitabı 2012 yılında okumuştum ilk çıktığında. O zaman üniversitedeydim. Şimdi elime 2020 yılında üniversiteyi bitirmiş bir öğretmen olarak aldım kitabı. Unuttuğumu farkettim ve sevindim buna. Çünkü hatırladığım tek şey muazzam bir kitap olduğuydu ve şimdi tekrar o doğu masalının içine girecektim. Nasıl anlatabilirim bilmiyorum. Okuyun, tavsiye ederim gibi cümleler kurmayacağım. Ama şunu söyleyebilirim; bu bir masal. İki ırmağın, köklerinden taşarak gelen, bazen kuruyan, bazen coşan, bazen durulan ama bir noktada birleşen iki ırmağın hikayesi. Bir kader muamması. İçerisinde aşkı, savaşı, merhameti, çareyi, çaresizliği, umudu, sevinci, hüznü, dostluğu, garipliği, yetimliği ve daha nice bir çok duyguyu barındıran bir kader hikayesi. Nazan Bekiroğlu dönemi o kadar güzel betimlemiş ki, sizde tıpkı onun gibi kurduğu kurgunun içine öylece dalıveriyorsunuz. Zaman, mekan kayboluyor ve bir anda kendiniz Setterhan'ın yanında ya da Zehran'ın dizinin dibinde buluyorsunuz. İki farklı aslında birçok farklı kültürü bu denli harmanlamak inanın bir ustanın işi ve bunu muazzam yapıyor. Bunun yanında size sadece hayal ettirerek hissettirdiği duygular var ve gerçekten okumaya başlamadan yanıma peçete aldığımı hatırlıyorum. Kitabı bir kelimeyle özetle deseler muhtemelen yoğun derdim evet 'YOĞUN'. Her şeyi yoğun yaşatan bir kitap. Bundan yıllar sonra da tekrar elime alıp okuyacağımdan eminim. Şimdilik hoş çakal Nar Ağacı...