Raf Yorumu: Justhusnay (@tiredreams)

ALTINI ÇİZDİKLERİM ✍️ •Bir felakete sükûn ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. •İnsan damarları ve sinirleri bazen iradesinden ve aklından daha kuvvetlidir. •Allah'ın yazdığını kul bozamaz ki. •'O gelmez artık!'…devamıALTINI ÇİZDİKLERİM ✍️ •Bir felakete sükûn ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. •İnsan damarları ve sinirleri bazen iradesinden ve aklından daha kuvvetlidir. •Allah'ın yazdığını kul bozamaz ki. •'O gelmez artık!' dedi. 'Nerden biliyorsun?' dedim. 'Gidişinden belliydi!' dedi. • +"fakat her şey geçer. Her şey unutulur. Kendini bir felaketin içinde kaybetmenin manası yoktur. İnsan birazcık da kalender olmalıdır!" -"Hiç geçmeyen, hiç unutulmayan şeyler de var, beyefendi! Ölünceye kadar insanın sırtından atamayacağı şeyler de var..." •Niçin hayatının en büyük arzusunu, şimdiye kadar belki yine içinde, fakat en gizli yerlerde saklı duran bu arzuyu, hapsedildiği yeri parçalayarak ortaya çıkar çıkmaz, öldürmeye mecbur kalıyordu?.. Niçin? Kimin için?.. •Başka türlü nasıl yaşanabilirdi? •"Yerimizi boşaltsak da dünyaya yeni geleceklere yer açsak..." •Dünyada her felaketin içinden en az zararla sıyrılmanın yolu hayata uymak, muhite uymak, hiç sivrilmemektir. •"Saadet hayatı olduğu gibi kabul etmektir..." •İnsan dediğin mahluk hiçbir şeyi değiştiremez. Bunun için, gönlünün rahat olmasını istersen, gördüğün fenalıkların bile bir hikmeti olduğunu düşün ve yeryüzünde olmayan iyilikleri oraya getirmek sevdasına kapılma... Sonra en mühimi: Kendini halinden şikâyet etmeye alıştırma! Ömrünün sonuna kadar dövünsen bu hayatın cefası tükenmez; kendine etmiş olursun. •Eh, bu dünya da unutulacak dünya zaten... •Dinlediği sırada kendisine ezberlenecek kadar doğru görünen fikirler, nasıl oluyor da bu kafada barınacak ufak bir yer olsun bulamıyorlardı? •Hayat bu derece manasız ve insan dünyaya boş durmak için gelmiş olmazdı. •Şek ile yakîn zail olmaz! (Kuşku gerçeği ortadan kaldırmaz) •Hayat, birbirinden ayırdıklarını, kısa bir müddet için tekrar yaklaştırır gibi olsa bile, uzun zaman yan yana bırakmıyordu. Geçen günleri bir daha getirmek mümkün değildi ve sadece hatıralar, iki insanı birbirine bağlayacak kadar kuvvetli değildi. •Yaramın nerede olduğunu bilmiyorum. Yalnız bir yerlerim acıyor. Çok acıyor... •Varlığı büyük boşlukları dolduracak mahiyette bir şey değildi; fakat yokluğu müthişti.