Raf Yorumu: A.C.A (@filmrehberi)

Yönetmenlik ve görüntüde bariz bazı hataları var. Özellikle Gece Vagonu ve Üçüncü Sınıf vagonları geometrik olarak imkânsız hissettiriyor. Jennifer Connely, Melanie Cavill karakteriyle devleşip, diziyi sırtlayıp götürürken, Daveed Diggs’in donuk oyunculuğu canlandırdığı karakterin isyan lideri rolünün hakkını veremiyor. Senaryo kesinlikle…devamıYönetmenlik ve görüntüde bariz bazı hataları var. Özellikle Gece Vagonu ve Üçüncü Sınıf vagonları geometrik olarak imkânsız hissettiriyor. Jennifer Connely, Melanie Cavill karakteriyle devleşip, diziyi sırtlayıp götürürken, Daveed Diggs’in donuk oyunculuğu canlandırdığı karakterin isyan lideri rolünün hakkını veremiyor. Senaryo kesinlikle güçlü ve bir yandan filmle aynı konuyu işlerken bir yandan yepyeni bir hikaye yaratmayı başarıyor. Jennifer Connelly’nin canlandırdığı Melanie dizinin gerçek başrolü. Perdenin arkasında ne olup bittiğinden haberdar tek karakter ve perdenin arkası trenin ilerlemesine odaklanırken Melanie de trenin işlemesini sağlıyor. Birinci Sınıf’ın elitlerine, İkinci Sınıf’ın burjuvalarına ve Üçüncü Sınıf’ın emekçilerine bizzat dokunan, trenin tamamının durumundan haberdar olan tek karakter. Bu güç her an kilit noktalarda bulunabilmesini sağlıyor. İkinci ana karakterimiz Andre (Daveed Diggs) de trene kaçak giren, Kuyruk’ta yaşayan yolculardan birisidir. Eski hayatında polis olan Andre trende meydana gelen seri cinayetleri çözmesi için Kuyruk’tan çıkartılır. Dizi kuyruktaki “beleşçilerle”, parasını verip atladıkları trende kendilerine önceki hayatlarındaki lüksü yeniden tesis eden kaymak tabaka arasında olağan bir denklik, bir eşit koşul varmış gibi, garip bir yerden kuruyor anlatısını. Trendeki otorite ve kaymak tabakanın beleşçi bellediği bu insanların, kendi aralarında düzen kurabilmek, organize olmak, hayatta kalmak ve ön vagonlara doğru ilerlemek için ön taraftakilerin hiç zahmetine girmeyeceği bir çaba harcamalarının “gerekliliğinin” altı sık sık çiziyor. Birinci sınıf vagonlardaki, yine tipleme olarak kalan karakterlerin tek boyutlu ele alındığı, trendeki kerameti kendinden menkul polisiye vakanın bir şekilde kor hikâyeyi yuttuğu tuhaf bir serim aşaması söz konusu Snowpiercer’da.