Raf Yorumu: kristofkolomb (@kristofkolomb)

Mucizeler gerçekleştiğinde onlara ilahi anlamlar yükleriz.Tam aksine bir trajedi yaşandığında ise bunu bir gönderici ile bağdaşlaştıramaz ve bunun adını tesadüf koyarız.Eğer her şey tesadüfse hiçbir şeyin önemi yokmuş gibi hissetmek en doğal tepki değil midir? Öyleyse tüm bu keder,tüm bu…devamıMucizeler gerçekleştiğinde onlara ilahi anlamlar yükleriz.Tam aksine bir trajedi yaşandığında ise bunu bir gönderici ile bağdaşlaştıramaz ve bunun adını tesadüf koyarız.Eğer her şey tesadüfse hiçbir şeyin önemi yokmuş gibi hissetmek en doğal tepki değil midir? Öyleyse tüm bu keder,tüm bu öfke,tüm bu korku ve yalnızlıkla ne yapacağız? ------------------------------------------------------------- Karakterlerle İlgili : Sorunlu insanlar birbirleriyle daha iyi mi geçinir? Mesela fazla kilolu insanlar birlikteyken kendilerini o kadar şişman görmezler ve hayat onlar için daha kolay hâle gelir.Ya da soruya filmin içinde de yanıt arayabiliriz.Şöyle: Markus,askerliği dolayısıyla agresif,her problemi şiddetle çözmeye çalışan, psikopat ama aynı zamanda bunu bastırarak iyi bir baba olmaya çalışan bir karakter.Otto ise klişe olsa da trafik kazasında kızını kaybetmiş,sağ kolu hasar görmüş ve kullanılamayacak seviyeye gelmiş bir karakter.Kazadan önce sorumsuz,aptal bir insan olduğunu kendisi söylüyor biz de kazanın kızını ve sağ kolunu almış olmasının yanında ona müthiş bir sorumluluk ve düşünme kabiliyeti verdiğini söyleyebiliriz.Lennart ve filme ilerleyen sürelerde katılacak olan Bodashka ise defalarca cinsel tacize uğramış karakterler.Emmanthaler ise çocukluğundan gelen travmaları,trajedileri,mobbingleri aşamayan duygusal bir karakter. Karakterleri teker teker incelediğimizde, damacana ve pompası gibi tek tek bir işe yaramasalar da bir araya geldiklerinde adeta voltran oluşturduklarını(kötü bir kara mizah)söyleyebiliriz ya da daha güzel bir dille bu karakterlerin adeta birbirlerinin yaralarına yara bandı olduklarını... Bizi birbirimize bağlayan şey acılarımızdır. Birbirlerine acılarıyla bağlanan insanlar, dostlarına yara bandı olan insanlar, birbirlerini dostluk zinciriyle sıkı sıkıya bağlamış ve kendilerini hayat denen okyanusa rahatça atabilmişlerdir bu filmin karakterleri bazında bu notu çıkarabiliriz sanırsam. -------------------------------------------------------------- Filme İlgili : Bir trajedi yaşadıktan sonra hayatın doğal akışı olarak karalar bağlar,senaristleri kıskandıracak değişik "öyle olsaydı böyle olmazdı" temalı senaryolar yazar,başımıza gelen olayın kader olduğuna inanır (inançlı biriysek) ya da elle tutulacak bir neden veya bir günah keçisi ararız.Film de böyle başlıyor aslında.Bir tren kazasının gerçekten bir kaza mı yoksa düşünülmüş, planlanmış bir cinayet mi olduğunu araştırmak isteyen Otto,Lennart ve Emmenthaler'in,kadere pek inanmayıp her şeyi matematik bilimiyle açıklamaya çalışan zeki tipler olmaları dolayısıyla bu olayın merhumun oturacağı koltuğa kadar istatistiki açıdan hesaplandığına kanaat getirip,merhumun eşi olan Markus'u bulup onu, bu olayın bir kazadan ziyade bir cinayet olduğunu ikna etmeye çalışmasıyla olaylar zincirinin ilk halkası takılıyor. Markus'u ikna etmek hiç de zor olmuyor çünkü kendisi zaten tanrıya ve kader gibi olaylara pek inanmayan bir tip.Filmin akışında zaman zaman bu olayın aslında sadece kader olduğunu düşünebilsek de filmin son sahnesi (en azından bende)adeta bir inception finali etkisi yarattı.Bu ölüm acaba gerçekten bir cinayet mi yoksa bir kader miydi bunu çözebilmiş değilim...belki de cevabı filmden alıntı yaptığım ilk paragrafta gizlidir. Film tabikide bu kadarla kalmıyor,afişten de anlaşılacağı üzere içerisinde aksiyon da barındıran bir aksiyon/dram filmi.Ancak Jason Statham filmlerinden farklı olarak bir duygusal birikimin dışa vurumu olarak karşımıza çıkıyor bu aksiyon sahneleri.Yani film o aksiyon sahnelerinden önce sizi öyle bir duygusal moda sokuyor ki zaten bir şeyler kırılsın,dökülsün içimdeki bu öfkeyi,üzüntüyü dışarıya atayım diyorsunuz.Özellikle son aksiyon sahnesinde End Game'in "avengers!assemble"repliğindeki duyguları yaşadım diyebilirim ama sabırla izlemeyip oraya atlarsanız bu sahne size Arka Sokaklar'ın aksiyon sahnelerinden biri gibi gelecektir. ----------------------------------------------------------- Son Değerlendirme : Değişik duygulara sokması ve bitmesine rağmen soru işaretleri bırakması aynı zamanda her izlendiğinde ayrı bir şey fark etmemizi sağlayacak kapasiteye sahip olmasıyla muhteşem bir film.Diyalogları da muhteşem.Özellikle 40.dakikadan sonra gelişen konuşmalar gerçekten çok iyi. Filmin Imdb puanı : 7.9 Naçizane puanım : 8 :)