Raf Yorumu: Barış Örek (@barisorek)

Spoiler içeriyor Dünya Klasiklerinin Kralı Dostoyevski'nin ilk kitabı. Bazı kişiler zorla okudum falan demişti. Ben 1 günde bitirdim. Zaten çok uzun değil. Kitap Varvara ve Makar adında iki dostun mektuplaşmalarını anlatıyor. Kitabı okurken hep Varvara hakkında kötü düşündüm ve kelimeler, cümleler o…devamıDünya Klasiklerinin Kralı Dostoyevski'nin ilk kitabı. Bazı kişiler zorla okudum falan demişti. Ben 1 günde bitirdim. Zaten çok uzun değil. Kitap Varvara ve Makar adında iki dostun mektuplaşmalarını anlatıyor. Kitabı okurken hep Varvara hakkında kötü düşündüm ve kelimeler, cümleler o kadar tanıdık geliyordu ki... Sonra birkaç cümlesiyle yargımı kırdı. Ama kitabın sonunda ise o yargımın tekrar alevlenmesi Makar'a ayrı Varvara'ya ayrı öfkelenmem... Bu kitap okuduğum diğer Dostoyevski kitaplarının aksine insan psikolojisinin o derin izlerini farklı izlenimlerle vermeyi tercih etmiş. Mesela Varvara... Bay Bıkov'u tercih etmesi ve Makar'ın kendisini tercih etmesi için yalvarması, Bıkov'u kötülemesi bunlar hep tanıdık. Ve YouTube kanalımızda da çektiğimiz "efendi erkek serseri erkek" ya da "erkek ve kadın yakın arkadaş olabilir mi" çatışmasını sonuna kadar kanıtlıyor. Makar daima Varvara'yı arzuluyor. Kitap boyunca sonuna kadar hissediyorsunuz. Varvara da onu elinde tutuyor. Ama daha iyi bir talip çıkınca bırakıp gidiyor. Ama Makar'ın kendisi için neler yaptığını unuttu bile. O kadar fedakarlığı hatırlasa direkt Makar'a verir gönlünü. Ama kadın da haklı ne yapsın? Yaşadığı sefaletten kurtulması gerek. Daha iyi bir talip çıkana kadar da eline düşen Makar gibi bir adamı da cebinde tutuyor. Tabi sözlerle bunu anlamak mümkün ama kitabın sonuna kadar bunlar gerçekten dost mu yoksa sevgili mi olacaklar pek anlamıyorsunuz. Mesela Makar'ın çaresizliğini ifade eden bir cümle... "Neden bu adamdan korktuğunuz için böyle riskler alıyorsunuz, ben istediğiniz her şeyi yapmaya hazırken?" 8/10 "Elbette, acıyı ve hüznü mesken tutmuş biz fanilerin, gökyüzünde ikisinden de habersizce dolanan kuşları kıskanması doğaldır." "Yoksul insan, bir paçavradan bile daha değersizdir ve asla kimsenin saygısını kazanamaz." "Hayatımda asla bir işe yaramayacak olduğumu, ayakkabılarımın parçalanmış tabanlarından bile değersiz olduğumu düşündüm." "Neden kader denen o kara karga, daha anasının karnından çıkmamış birinin talihine lanet ediyor da, bir diğeri büyüdüğü evden ayrıldığında mutluluk içinde yaşamasına izin veriyor?"