Raf Yorumu: Münzevi Okur (@munzevi

"Bilmiyorum. Hiçbir şey düşünemiyorum. Beni iliklerime kadar ürperten korku da bundan ileri geliyor ya... Hiçbir şey anlayamıyorum." . . Agatha Christie ismini çok duyduğum bir yazar olmasına rağmen ilk kez okuduğum bir yazar. Bu kitabını beğendim. Diğer kitaplarını da okumayı…devamı"Bilmiyorum. Hiçbir şey düşünemiyorum. Beni iliklerime kadar ürperten korku da bundan ileri geliyor ya... Hiçbir şey anlayamıyorum." . . Agatha Christie ismini çok duyduğum bir yazar olmasına rağmen ilk kez okuduğum bir yazar. Bu kitabını beğendim. Diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum. Akıcı bir dili var. Okurken sıkmıyor. Kitabımız farklı yerlerden, farklı mesleklerden 10 kişilik bir grubun ortak bir insan tarafından zenciler adasına davet edilmesiyle başlıyor. İlk başlarda her karakteri biraz tanıyoruz. Sonradan hepsinin sırlarına vakıf oluyoruz. Sırayla ölmeye başlıyorlar. Bu ölümlerin arkasında kim var sonunda bunu öğreniyoruz. Neden bu cinayetlerin işlendiğini görüyoruz. Katil benim tahmin edemediğim bir kişiydi. Dahiyane, incelikle planlanmış cinayetler silsilesi… Adaların büyülü yanlarından, verdiği huzurdan bahsedilmiş. Ne olursa olsun insanların kardeş olduğuna değinilmiş. Günahlardan, hatalardan kaçamadığımıza vurgu yapılmış. Yaptığımız her davranışın sonucunu er geç göreceğiz. Gerçek hayatta da öyle değil midir? Yaptığımız davranışların iyi veya kötü de olsa mutlaka bize bir dönüşü oluyor. Kitabımız her odada olan aşağıdaki şiire göre gidiyor. Şiir bize kimin nasıl öldüğünü zaten söylüyor. “On küçük Zenci yemeğe gitti, Birinin lokması boğazına tıkandı. Kaldı dokuz. Dokuz küçük Zenci çok geç yattı, Sabah biri uyanamadı. Kaldı sekiz. On küçük Zenci Devon'a gezmeye gitti, Biri geri dönmedi. Kaldı yedi. Sekiz küçük Zenci odun kırdı, Biri baltayla kafasını yardı. Kaldı altı. Altı küçük Zenci kovanla oynadı, Birinin yabanarısı soktu. Kaldı beş. Beş küçük Zenci hukuka merak sardı, Biri yargıç oldu. Kaldı dört. Dört küçük Zenci denize yüzmeye gitti, Birini kırmızı balık yuttu. Kaldı üç. Üç küçük Zenci hayvanat bahçesine gitti, Birini büyük bir ayı kaptı. Kaldı iki. İki küçük Zenci güneşe oturdu, Birini güneş çarptı. Kaldı bir. Bir küçük Zenci yapayalnız kaldı, gidip kendini astı. Ve kimse kalmadı...” Bu yıl hiç iyi gitmiyor. 2020 felaket yılı olarak geçiyor. Benim açımdan Kitap okuma konusunda da çok kötü geçiyor. Askeriyedeki yoğunluktan dolayı fazla fırsat bulamıyorum. Ayda bir kitabı zor okuyorum. Bu sıkıntılı geçen süreçte keyifle okuduğum bir kitap oldu. (19.04.2020)