Raf Yorumu: Ertugrul (@ertugrulerkan)

Ne ilginç, İran asıllı bir yönetmen, tamamen İskandinav mitolojisinden esinlenerek, kendi öyküsünü tipik bir İskandinav filmi olarak anlatıyor. Sınır tam olarak böyle bir film, en başta yönetmenin kendi görüşü üzerinden okunmalı. Sonuçta bir sanat eseri kendisine ihtiyaç duyulmadan ortaya çıkar;…devamıNe ilginç, İran asıllı bir yönetmen, tamamen İskandinav mitolojisinden esinlenerek, kendi öyküsünü tipik bir İskandinav filmi olarak anlatıyor. Sınır tam olarak böyle bir film, en başta yönetmenin kendi görüşü üzerinden okunmalı. Sonuçta bir sanat eseri kendisine ihtiyaç duyulmadan ortaya çıkar; bir derttir insanın içinde, onu tanımlar. O güne kadar yoktur, ondan sonra da vardır; sınır çizer. Başroldeki kadın görünümlü karakterin aslında erkek olduğunu öncesinde sezdim. Çünkü doğada gösterişli ve güzel görünen erkek olur genelde; dişisi de daha yırtıcıdır. Film bir çok mevzuyu tartışmaya açıyor. Görünüş ile "hayvan" olanlar mı, yoksa "hayvan" gibi davrananlar mı? Tam bu noktada diyorsunuz ki hayvanın nesi var kardeşim? Yok haklısınız zaten, film bunun üzerinde gidip geliyor devamlı. Sizde kendinizi bir başkasının yaşam alanında buluyorsunuz aniden. İyi nedir, doğru nedir insanlık tarihi boyunca tartışma konusu mevzular. Demokrasi haklında bir söz vardır mesela; neyin demokratik olduğunu söyleyemeyiz ama antidemokratik bir şeyi hemen anlarız. Film de böyle yapıyor, büyük bir laf söylemiyor kesinlikle, hem de eline defalarca fırsat geçmişken yapmıyor bunu. İskandinav filmleri genelde böyledir; izleyiciyi salak yerine koymaz, her şeyi açıklamaz, doğa görüntüleri bol bol verilir. Bu açıdan oldukça tatminkar. İzleyiciyi ona duyulan saygıyı fark ediyor zaten. Ek olarak ışık kullanımını da çok başarılı buldum ben. Ormanda geçen bölümler ve genel olarak boğuk atmosfer Tina'nın kendi melankolisini yansıtıyor. Geçen yönetmen ve YouTube la falan uğraşan bir iki "bilirkişi" gösterdi arkadaşım. Bu yorumlardan birinde cannes da ödül almayı "formül" ile açıklayan bir bölüm vardı. Göçmenlik, lgbti, kadın hakları üzerine film çekince hemen ödül kapılıyormuş. Emek mevzusuna hiç girmeden, hayatımda duyduğum en salakça yorum olduğunu söyleyeyim. Şimdi böyle bir akım başladı işte, vasatlığın ifade biçimi hedefindekini de kendine benzetmeye çalışır. Vay göçmenlik, lgbti, kadınlar iş yapıyormuş vay bunları çekince ödül alınıyormuş, "ötekilere" yer kalmıyormuş. Ötekiler dediği de gerizekalı trajedileri. Hahah beyaz erkeğin dramı bu işte. Yüzyıllar boyunca başarısız ol, zamanın ruhu seni kibarca kapıdan kovunca da niye ödül alamıyoruz. Yap al güzel kardeşim, madem formül bu, nasıl Godard bozdu, Kubrick bozdu, sen de bozuver bir zahmet.