Raf Yorumu: Mısra (@misra)

Bazı kimseler tarafından anlamsız, sıkıcı bir film olsa da benim aksime baya gerildiğim, konusunda gizem olduğu gibi filmin anlatmak istediği mesaj da da gizem var. Ucu açık bir film olması ve sonunun insanlar tarafından beklenilmeyen bir şekilde gerçekleşmesi yüzünden böyle…devamıBazı kimseler tarafından anlamsız, sıkıcı bir film olsa da benim aksime baya gerildiğim, konusunda gizem olduğu gibi filmin anlatmak istediği mesaj da da gizem var. Ucu açık bir film olması ve sonunun insanlar tarafından beklenilmeyen bir şekilde gerçekleşmesi yüzünden böyle eleştirileri almış. Ancak ben bodoslama izlediğim için çok iyi bir film izlediğimi hissettim. Her karakteri özellikleri ile değerlendirince ve özellikle Worth karakterine ve söylediklerine odaklanınca film daha anlamlı oluyor. En başta zayıf halka olarak belirlediğimiz Kazan hikayenin galibi oluyor ve filmin sonunda klişe bir mesaj vermedikleri için biz filmi bomboş bir gerilim filmi gibi algılıyoruz. Dediğim gibi filmi anlamlı kılan karakterler ve psikolojileri ve hikaye sürdükçe karakterlerin geçirdikleri büyük değişim. Başta koruyucu görevi üstlenen polisin ölüm korkusu itibariyle ölüm makinesine dönüşmesi. Karakter adeta zıddına dönüyor. Ve her karakter için aynı tahlili yaptığımızda bu sonucu çıkarıyoruz. Worth'un anlattığı herkes küçük işleri yürütüyor ancak büyük işi klişe olucak ama büyük resmi görmüyor. Herkes amaca ulaşıyor ta ki onların birer araç olduklarını anlayıncaya kadar. Ve herkes kendi kurdukları gayeler için asıl görevlerine odaklanmıyor. Küpte bir yaşam savaşı var ama bu sadece sembolik olarak hayatın yansıması. İnsanlar tam olarak asal sayıları saymasalar bile hayatlarında hep doğru odaya açılmak istiyorlar. Gerçek dünyada bir yaşam var ve küp sadece bunu gösteriyor. Ve hayatta yaşayan farklı karakterde ve yetenekte olduğu gibi Küpte de sıradan görünen ama birbirinden farklı ve yetenekte insanlar var. İlk baştan elenenler hep bireysel yeteneklerini bireysel alanda kullananlar. Hapisane kaçkını bunun örneği. İşi yaver gitse bile sonunda kurban gitti. Takım olup da bireysel rollerini gösterenler ilerlediler. Duygusal ve psikolojik yaklaşanlar sonunda çıldırdı ve her şeyi alt üst etti. Polis tiplemesi gibi. Geriye sadece kişisel egolardan uzak otizmli veya engelli çocuk kaldı. Bu da benim film hakkındaki teorimi destekliyor. Ben büyük resmi böyle görüyorum. Fikri olan belirtsin. KESİNLİKLE izlenilmeli...