Raf Yorumu: Ertugrul (@ertugrulerkan)

şimdi bu film; neden külttür, neden ders olarak okutulmalıdır üstüne sayfalarca tartışılabilir. ben nacizhane, bu yorum fasilitesinin elverdiğince bir şeyler yazmak niyetindeyim. evvela film için tek söz; bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin? senaryo anlamında oldukça berbat…devamışimdi bu film; neden külttür, neden ders olarak okutulmalıdır üstüne sayfalarca tartışılabilir. ben nacizhane, bu yorum fasilitesinin elverdiğince bir şeyler yazmak niyetindeyim. evvela film için tek söz; bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin? senaryo anlamında oldukça berbat bir film, nasıl olur da bu kadar kült bir seviveye çıkar? belki konu anlatımı değil ama konu oldukça ilginç; aslında bir cadı kovanı olan bale okulu, tekinsiz, kapalı bir mekan, duyguları destekleyen tekinsiz müzikler ve bir süreliğine de olsa insanı paranoya içinde bırakan durumlar. film, dönemine oranla mekan/ışık ve müzik kullanımında oldukça yetkin. zumthor vari bir ifade kullanmam gerekirse, ışık ve renk, aslında mekanın uzantılarıdır benim için. bir mobilyadan farkı yoktur; dolayısıyla mekanın buna imkan tanıyor olması gerekir. filmde yaratılan okul, bir eğitim binası olmasına rağmen dar ve uzun koridorlu, yani basık mekanlara sahip. bu bir labirent aslında ki buna da bir noktada vurgu yapılıyor film içinde. sonuçta; mekanın kapalılığı ve cüretkar renk kullanımı, iç mekanda ustaca ve son derece doğal bir ışık kullanımına imkan tanıyor. tabi bunda stüdyonun kontrollü ortamı sözkonusu, gerçek bir mekanda bu durumlar sonradan eklenmesi çok zor mimarı çözümler doğurur. tıpkı ışık kullanımı gibi, müziklerin kullanımı da ustaca. sahneler senaryo hataları sebebiyle kopmaya başlarken, bu iki etmenin yarattığı atmosfer bizi kendi içine çekebiliyor. bu noktada; çok iyi bir potansiyelin nasıl kötü kullanıldığı bir ders; ışık/mekan ın nasıl bir atmosfer yarattığı bir ders; müziklerin verilmek istenilen duygulara nasıl koltuk çıktığı bir başka ders olabilir. eğer konu danslarla ve daha oturaklı bir hikaye ile desteklenseydi bugün bir efsaneden söz ediyor olurduk rahatça. lafın kısası; bu bir kült film. o yüzden eksiği gediği demeden izlemek gerekiyor.